Ik heb besloten dit lijstje per tiental te plaatsen. Dan duurt het ook niet zo lang. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn bij een kort lijstje.

Bij deze:

1. Circle Jerks - Deny Everything (0:28)
2. Wire - Field Day for the Sundays (0:28)
3. Orchid - Flip the Tape (0:28)
4. Ampere - Remain Unadapted (0:25)
5. Rudimentary Peni - The Psycho Squat (0:30)
6. Trash Talk - All the Kings Men (0:24)
7. Gorilla Biscuits - Good Intentions (0:29)
8. Gridlink - Wartime Exception Law 205 (0:29)
9. Shikari - You Know Me So Well (0:18)
10. Reversal of Man - Twenty Second Example of Repetitive Nature (0:28)

Zeker een kort lijstje, complimenten daarvoor!

Na enig wikken en wegen ben ik tot de conclusie gekomen maar niet aan het 'lange lijstje' te beginnen. Ik ga immers op vakantie in augustus.

INTO THE NIGHT

https://theburningbloggerofbedlam.files.wordpress.com/2014/10/twin-peaks-intro.jpg

Nummers om de nacht mee in te gaan. Met de koptelefoon op, genietend van ieder kraakje en compleet opgaan in de golvende ambientklanten. Van de zucht waarmee Jeff Buckley zijn Hallelujah opent tot de wegebbende klanken van Wright in Shine On You Crazy Diamond (Part IX). Denk aan de 'cool jazz' van Miles Davis, maar ook aan de repeterende ritmes van Autechre. Het belangrijkste is de sfeer: weg van alle dagelijkse stress en genietend van de schoonheid van de muziek.

Ik heb (andere dan de hierboven genoemde) nummers gekozen waarin de pijn rechtstreeks door je vezels gaat, maar ook nummers waarvan ik uit ervaring kan zeggen dat ze wonderschoon zijn bij een sterrenhemel. Sommige nummers komen het best tot hun recht bij de open haard, andere juist in een pittoresk Amerikaans barretje. En wat voor mij een typisch nachtnummer is, zal door een ander wellicht totaal niet zo ervaren worden. Ach, dat zorgt weer voor leuke gespreksstof, niet waar?

Een vast idee achter deze lijst zit er niet. Ik heb een afspeellijst aangemaakt in iTunes met ca. 150 nummers. Welke 50 nummers nog gaan afvallen is mij nog onbekend; dat houdt het voor mij ook spannend!

Uiteraard zal ik alle nummers, welke overigens niet gerangschikt zijn op kwaliteit, 's avonds plaatsen, maar om de juiste sfeer alvast te creëren:

Leuk Chevy!

Daar zal zeker wat voor mij tussen zitten, ik ben echt een nachtmens.

Tof, ga ik volgen

Perfect begin ook. Al is het natuurlijk wel een gemiste kans om niet met Into the Night van de Twin Peaks-soundtrack te beginnen.

Heel leuk idee. Wil je achteraf ook de 50 afvallers posten?

http://open.spotify.com/user/chevy93/playlist/2aqgarDO6pg3C8dKC8vFmn (klik op het logo voor de Spotify-afspeellijst)

1. Angelo Badalamenti - Laura Palmer’s Theme (1990)
Er was geen beter nummer om deze lijst te openen dan dit meesterwerk van een kleine vijf minuten. Angelo Badalamenti wist perfect de sfeer van Twin Peaks te vangen in geluid. Als de duistere bosklanken langzaam overgaan in de pure schoonheid van Laura Palmer in de vorm van een paar simpele pianoakkoorden is pure muziekporno.

Voor zij die het filmpje gemist hebben: Angelo Badalamenti explains how he wrote "Laura Palmer's Theme" - YouTube. Twin Peaks, iedere avond één aflevering kijken, veel beter wordt film niet.

2. Jóhann Jóhannsson - Part 1 - IBM 1401 Processing Unit (2006)
Het label 4AD maakte in de jaren ’80 furore met bands als Cocteau Twins, Dead Can Dance en This Mortal Coil. Van dat kaliber komen er zeker ook nog een paar langs. IBM 1401 is een van de eerste electronische platen die ik echt kon waarderen en dat komt vooral de filmische elementen in zijn muziek. Violen, langzaam opkomende orkest, dit nummer heeft alles in zich om afgeschreven te worden als cliché, maar het tegendeel wordt bereikt: even wordt weer duidelijk hoe mooi het leven kan zijn.

3. Ben Howard - Oats in the Water (2012)
Geen zorgen, het zijn niet allemaal soundtracks, ja, soundtracks van de nacht! Ben Howard pleegde commerciële zelfmoord door vorig jaar een album te maken dat verstokt is van iedere vorm van catchy hitpotentie. Wie hem echter actief gevolgd heeft, vond daar al aanwijzingen voor in de geweldige EP The Burgh Island. Vergeet Keep Your Head Up, want dit is absoluut andere, duisterderdere, koek.
And you'll find loss
And you'll fear what you found
When weather comes
Tearing down

4. Don Cherry - Malkauns (1975)
Jazz is bij uitstek een avondgenre. Spirituele jazz wordt dit genoemd. Met veel Arabische/Aziatische invloeden kwam trompettist Don Chery tot het album Brown Rice en daarvan is dit nummer het beste. De psychedelische eerste vijf minuten worden gekenmerkt ‘drone-achtige’ klanken van een zogeheten ‘tanpura’ (dank Wikipedia), maar daarna volgt het archetypische jazztrompetgeluid. Experimenteel, doch toegankelijk.

5. Darkside - Paper Trails (2013)
Om deze avond af te sluiten een luchtig, maar perfect geproduceerd nummer. De ideale mix tussen kille computermuziek en échte instrumenten!
Dit soort ‘downtempo’ muziek zal zeker nog vaker langskomen. Geniet ondertussen vooral van deze live-versie van Paper Trails. Van een kleine vijf minuten naar ruim 12 minuten.

Ja, waar denk je dat de naam vandaan komt?

Maar wees gerust, Julee Cruise komt langs zal ik alvast verklappen.

Cool, ik ben nu ook al vooral benieuwd naar de afgevallen top 50

Lekker gevarieerde lijst! Interessante keuzes, ik ben wel benieuwd naar die van Don Cherry, zo eens luisteren.

Wat handig die link naar de Spotify afspeellijst

Lijstje aan het afspelen, en nu heb ik ook gelijk een gezicht bij Chevy

Mooi begin, chevy

Fijn begin met twee meesterwerken en nog eens twee goede nummers. Don Cherry is de enige die ik niet ken.

Was ook voor mij de enige die ik nog niet kende en ik ben erg onder de indruk.

6. Änglagård - Jördrok (1992)
Duistere prog die doet denken aan King Crimson, mede vanwege het niet schromen van een flink portie basgitaar. Instrumenten als de Vibraslap, Po-Chung en de A-Gogo Bells komen eveneens langs op het album en het is dan ook tamelijk ongrijpbare muziek. Jördrok gaat van duistere gekte naar een bloedmooie fluitintermezzo en weer terug naar een opzwepend orgel. Denk King Crimson plays Atom Heart Mother.

And now for something completely different..

7. Bruce Springsteen - The Ghost of Tom Joad (1995)
Tom Joad komt uit het beroemde boek Grapes of Wrath van John Steinbeck. Niet dat The Boss dat boek gelezen had, aldus hijzelf. Nog meer dan in The River haalt hij maximaal effect uit zijn mondharmonica. Een rustgevend, voortkabbelend nummer, maar o zo mooi als je goed luistert naar de subtiele achtergrondmelodieën.

8. The Delines - The Oil Rigs at Night (2014)
Ik ben wel een beetje een sucker voor de steel guitar, maar als ze zo mooi gebruikt worden als bij het album Colfax… The Delines zijn een gelegenheidsband(?) van Richmond Fontaines’ Willy Vlautin en voor de rest heb ik niets toe te voegen aan de volgende recensie:


9. Bill Withers - I Can't Write Left-Handed (Live at Carnegie Hall) (1973)
Hmm mmm mmm mmm hmmm hmmm hmmm..
Hmm mmm mmm mmm hmmm hmmm hmmm..
Hmm mmm mmm mmm hmmm hmmm hmmm..

Subtiel gitaargetokkel en natuurlijk die stem, man, die stem.

Hmm mmm mmm mmm hmmm hmmm hmmm..

10. John Williams - Theme from Schindler's List (1993)
De film heb ik nog nooit ’s avonds gezien, maar de muziek van levende legende John Williams past het beste ’s avonds. Nog mooier is de live-vesie van de Kroatische Sulic. Aan het begin is het even wennen dat zijn noten wat octaven lager zitten dan het origineel, maar des te mooier is zijn hoog-laag-speling. Het mooiste is echter zijn bezieling; die ondoordringbare blik van iemand die tot op het diepste bot geraakt wordt door de muziek. En terecht.



Het einde van Schindler’s List is een zeldzaam hoogtepunt in de filmgeschiedenis.
Van de zeer emotionele I could have got more-scène tot de slotscène met ‘the Schindler Jews’ waarbij zelfs de grootste melodramahater het niet droog kan houden.

Jördrok (bij gebrek aan bewegende worship smiley)

Het zijn overigens tot nu toe wel veelal al druilerige nachten ipv zwoele zomernachten

Klopt, voor zomernachten verwijs ik graag naar Grease (1978).

Maar niet alles is kommer en kwel hoor.

Tof gevarieerd begin en met Don Cherry kun je bij mij niet stuk Leuk ook om I Can't Write Left Handed weer eens te horen, blijft indrukwekkend.

Hé gaaf idee voor een lijstje. Zitten sowieso al wat dingen bij(jordok, Johan Johannsen, Angelo Badalamenti) die ik ook erg gaaf vind.

Ondanks het heerlijke weer...!!

11. Agnes Obel - Dorian
Dorian gaat over een ongrijpbaar moment in een relatie. Het omslagpunt waarin het van de buitenkant koek en ei lijkt (So we both can pretend), maar waarin het van binnen verrot is. Hoe kan zulke lieflijke muziek zo bikkelhard zijn?

As the sad-eyed woman spoke we missed our chance,
The final dying joke caught in our hands
And the rugged wheel is turning another round

12. Anoice - Ripple
Eveneens uit het modern klassieke hoekje, maar ditmaal uit Japan. Weemoedig en steeds indringender. Aan strijkers zeker geen gebrek.

13. David Bowie - Word On a Wing
Om niet de hele top 5 te vullen met tranentrekkers een optimistischer nummer. Nou ja, optimistisch, Bowie noemt dit nummer een schreeuw om hulp. In een tijd waarin The Thin White Duke verslaafd was aan coke en nog meer rare hobby’s kreeg, schreef hij wel zijn meesterwerk Station to Station. Het ergste is nog dat Bowie zelf niet meer kan herinneren dat hij het gemaakt heeft.

Word On a Wing is typisch zo’n nummer dat langzaam onder de huid kruipt en langzaam uitgroeit tot de topper die het is. Misschien wel beter dan het titelnummer. In de volgende meer dan uitstekende analyse wordt het zelfs de “heart and hymn” van het album genoemd: Word On a Wing | Pushing Ahead of the Dame - bowiesongs.wordpress.com.

14. Magazine - Feed the Enemy
Bij duistere muziek ontstaat direct de associatie met duistere wave. Een diepe, diepe bas stuwt dit nummer voort. Puntig, maar tegelijkertijd zeer melodieus.

15. Vladimir Spivakov en Sergej Bezrodny - Spiegel im Spiegel
Spivakov op de viool. Bezrodny op de piano. 10 minuten lang. Net zo minimalistisch als Anoice en net zo mooi. In tegenstelling tot Anoice niet zozeer weemoedig, maar eerder pure schoonheid.

De eerste keer dat ik het nummer hoorde was in de onthaastende film Gerry (2002) - MovieMeter.nl (twee mannen lopen anderhalf uur door de woestijn), maar dat was onbewust. Later leerde ik het andermaal kennen als onderdeel van het wonderschone album Alina, gecomponeerd door Arvo Pärt. Daarop staat dit nummer welgeteld drie keer. Less is more en vluchtig beluisteren is er hier niet bij.

Een broeierig lijst. Speciaal vanwege het weer en ook een beetje voor vigil.

16. Archive - Axiom
Toch wel een ondergewaardeerd plaatje dit. Ik kan snappen dat een opening van 4 minuten kerkklokken niet iedereen van de bank doet veren, maar toch. Wat daarna volgt zijn een kleine zes broeierige minuten waarin de typische Archive-opbouw te horen is, maar toch weten ze het iedere keer te presteren om het fris te houden. Als het volgende album weer deze richting op gaat, vergeef ik ze Restriction.

Iemand trouwens de bizarre film van Axiom gezien? Archive - Axiom (Film) - YouTube

17. The Black Heart Procession - A Light so Dim
“De soundtrack van een druilerige zomer” valt te lezen bij het album. Het album 2 heeft de ideale balans tussen duisternis en melodieus gevonden. Vooral in het donker met de koptelefoon valt op hoe mooi dit piept en kraakt.
down in the gallows the darkness glows

18. Black Sabbath - Planet Caravan
Een klassieker waar ik eerder al naar gehint heb. Een beter moment om deze te plaatsen, zal er niet komen, want dit atypische Black Sabbath-nummer komt het best tot z’n recht in een benauwde, vochtige omgeving.

19. Chris Isaak - Blue Spanish Sky
Voor de zwoele zomernacht kan je absoluut bij Chris Isaak aankloppen. Het timbre in zijn stem is heel warm, maar heeft tegelijk wat dreigends in zich. Het is niet voor niets dat Chris Isaak in meerdere films van David Lynch terugkomt.

20. Godspeed You! Black Emperor - Blaise Bailey Finnegan III
Over dreigende nummers gesproken... daar zijn deze Canadezen natuurlijk koning in. Het drukkende, beklemmende gevoel van de nacht. En voor de antikapitalisten kan dat ook mentaal opgevat worden. Dit is muziek die voor mij nog altijd nog in woorden uit te drukken is. Daarom ga ik dat ook niet proberen, maar wel nog even een stukje uit het geweldige interview:

Dit zeer sympathieke gebaar waardeer ik uiteraard enorm