171. Letter Never Sent (Johan 141, Luigi 187)





Het antwoord komt al vrij snel. Letter Never Sent is het laagst scorende nummer van Reckoning in onze lijst. Op zich ben ik daar zelf ook wel verbaasd over, want ik vind het op zich een uitstekend nummer. Maar Reckoning vind ik dan ook een plaat zonder mindere broeders.
Ik heb geen idee waar Letter Never Sent over gaat, maar dat is bij de vroege R.E.M. natuurlijk eerder regel dan uitzondering. Het heeft een naiviteit en onschuld die vooral ook de nummers op Murmur en Chronic Town kenmerken, alleen is het muzikaal wat directer.

It's been pretty simple so far
Vacation in Athens is calling me
And knock, knock, knock on wood
I thought I'd left you behind

170. Auctioneer (Another Engine) (Johan 159, Luigi 166)




En zo komen we ook al bij de eerste song van Fables of the Reconstruction in de lijst. Auctioneer (Another Engine) is een mooie gejaagde song waarin we na de train conductor in Driver 8 opnieuw een trein voorbij zien komen: Get me to the train on time here take this nickel make a dime
Take this penny and make it into a necklace when I leave . Op het live-album Live at the Olympia legt Stipe uit dat dit nummer door zijn grootvader geinspireerd is. Dat ze het in 2009 nog speelden, net als Letter Never Sent overigens, geeft al aan dat dit nummer echt deel van de band's dna is. En toch 'maar' op 170.

169. On The Fly (Luigi 155, Johan 170)




On The Fly is een van de eerst opgenomen nummers van de Accelerate sessies. Het nummer haalde het album uiteindelijk niet. Ik vind het zelf een erg mooi, treurig atmosferisch nummer. On The Fly betekent zoiets als "in a hurry". Het past voor mijn gevoel ook beter op Around The Sun.
In een boek over R.E.M. staat: Lee (producer) considered that it had "the same kind of vibe as Around The Sun". To his mind, then, including it "on Accelerate would have changed the album title". It therefore surprised him when, of all people, Buck proved its biggest proponent. "Peter really fought for that song and I fought against it". Lee won.
Het is alleen te vinden op de Live at the Olympia 2cd, een fantastische concertregistratie wat mij betreft, waarop zoals eerder gememoreerd heel veel oud werk wordt gespeeld.

168. Lightnin' Hopkins (Johan 136, Luigi 188)




Het eerste nummer van Document dat we tegenkomen is een ode aan de legendarische bluesgitarist uit Texas. Peter Buck had een boek over hem bij zich in de studio en begon te spelen op de manier zoals hij dacht dat Hopkins het zou doen. Drummer Bill Berry speelt trouwens de hoofdrol op dit nummer, vind ik. Michael bedacht er een cryptische tekst bij, die naar het zich laat aanzien weinig met Lightnin' te maken heeft, maar wel weer een verwijzing naar Patti (birdlands) bevat.
Een nummer dat op geen enkel ander album van ze dan Document had kunnen staan. Daar is het zeker geen hoogtepunt, maar het houdt de flow er nog even goed in voor de laatste twee rustige nummers.

167. Academy Fight Song (Johan 123)




Toch wel een van mijn favoriete R.E.M.-covers. Het nummer werd eind 1989 uitgebracht als fanclub-single. Op de Green-Tour van datzelfde jaar was het een vast onderdeel van de live-set. Het nummer sluit naadloos aan bij de rockier songs van LRP, Document en Green en is wat dat betreft ook een van de laatsten in zijn soort, want vanaf Out of Time sloegen ze toch een andere richting in.
Het origineel is van de Amerikaanse postpunkband Mission of Burma, een beetje de Amerikaanse Gang of Four. Het is hun debuutsingle uit 1980 en het verscheen ook als bonustrack op hun debuut-EP.

Nooit gedacht dat Academy Fight Song ging verschijnen, jullie houden wel van covers van R.E.M. geloof ik

Schitterend nummer (alweer), speciaal nog een verzamelalbum van Mission of Burma gekocht om het origineel ook te hebben. Met daar dan ook 'That's when I reach for my revolver' ook op, het nummer dat bekend werd via Moby. Dit album dus.

En de kerstmis fanclub singles waren altijd plezant, zeker in het begin veel rare covers... gelukkig ooit een bootleg cd gevonden met al die oudere nummers op. Mooie tijden Komt 'ghost reindeer in the sky' ook nog langs? of where's Captain Kirk?

Ja, ze begonnen ooit ook als covers-band en zijn gedurende hun hele carrière wat mij betreft hoogwaardige covers blijven maken, vaak ook als een ode aan hun voorbeelden, zoals in dit geval.

Klopt! Ja, zo ging het bij mij ook. Ik had ook nog nooit van Mission of Burma gehoord voor dit nummer.


Dat kan ik niet garanderen

Is R.E.M. zelf eigenlijk vaak gecoverd? En op een behoorlijke manier?

Er is wel wat te vinden maar weinig echt goed. De 2 beste covers voor mij zijn Vic Chestnutt die 'it's the end of the world' volledig anders brengt (staat op een REM tribute album 'surprise your pig' of zoiets), en Editors die 'orange crush' coveren.

Wat me doet denken: komt R.E.M.'s Editors cover 'Munich' ook nog voorbij? Mijn verlanglijstje groeit per nieuw nummer dat er komt... chance chance chance chance

Ha, dat Surprise Your Pig-album heb ik ook ooit eens beluisterd destijds, maar dat was niet veel soeps. Herinner me nog wel een leuke cover van Shiny Happy People van Mitch Easter daarop.

Orange Crush van Editors ken ik niet, Munich door R.E.M. trouwens ook niet, dus kleine 'chance' dat die erin staat

Goede covers zijn verder Walk Unafraid van MuMe-darlings First Aid Kit, So. Central Rain van Grant Lee Phillips, Sitting Still van Matthew Sweet... En Radiohead deed ook wel een mooie The One I Love op hun 2011-tournee.

Ah kijk we kunnen vooruit

166. You're In The Air (Luigi 121)




Het tweede nummer van Up dat voorbij komt. Ik vind het een mooi liefdesliedje met een poëtische tekst. Volgens mij gaat het om twee verschillende soort mensen. De een is rationeel en ''grounded", de ander veel hoger, frivoler en dramatischer. Maar als de rationele toch dat andere gaat proeven en meemaken (eventueel in een volgende liefde) is hij er toch maar wat blij mee.
Muzikaal gezien is het een atmosferisch nummer en gaat het alle kanten op, een beetje dus alsof je daadwerkelijk in de lucht bent.

Dit is het eerste album zonder drummer Bill Berry, zoals eerder gememoreerd. Peter Buck noemt Up een redelijk goed album, gezien de omstandigheden waarin ze verkeerden. En dit is wat Michael Stipe over Up en het vertrek van Bill Berry zegt:

Bill’s nickname was I Go Now. He always wanted to be somewhere else. He couldn’t wait for the end of a song, both in the studio and live. He’s the guy who was always speeding to the finish line. That was a great tool for us and we lost that – so our first thing out of the box as a three-piece, “Up,” is a record that’s two songs too long with songs that are over five minutes long. We needed a great editor and we weren’t in the head space – we weren’t able to even look each other in the eye to be able to make that happen. “Up” is kind of a mess, but it’s a glorious mess.

Ah ja: de eerste twee nummers, zoals een aantal berichten geleden al gememoreerd...

Geen idee..ik denk dat ze ms wel deze bedoelen

Ik ken ook weinig interessante covers van R.E.M-nummers. Fatima Mansions Shiny Happy People - YouTube is niet echt een cover en getuigt ook van weinig respect voor R.E.M, toch vind ik 'm wel leuk

Beide nummers komen van dat radio-programma Radio 1 Live Lounge van de BBC, de nummers staan op compilatie-albums, en zijn ook wel via youtube te vinden denk ik.

Grant Lee Phillips: was ik helemaal vergeten. Dit album met een hele reeks covers, ik vond het niet echt goed te noemen, beetje saai. Die First Aid Kit cover ga ik wel eens achteraan.

165. Accelerate (Johan 130, Luigi 190)




Accelerate is wel mijn favoriete R.E.M.-album van deze eeuw, maar dat heb ik waarschijnlijk al eerder gezegd. Na 3 min of meer experimentele albums en het wel extreem rustige Around the Sun besloot R.E.M. de dingen weer een beetje op te speeden. Accelerate (de song) is daar wel het beste voorbeeld van. Wat een lekkere drive heeft dat nummer. Het is trouwens ook het enige titelnummer in R.E.M.'s discografie, en wat mij betreft staat het hier behoorlijk wat plekken te laag.

Where is the ripcord, the trapdoor, the key?
Where is the cartoon escape hatch for me?
No time to question the choices I make
I've got to follow another direction, accelerate

Nog een elftal aardige tot zeer goede R.E.M. covers:

Annie Lennox & Alicia Keys - Everybody Hurts (The Annie Lennox Collection)
Matthew Sweet & Susanna Hoffs - Sitting Still (Under The Covers, Vol. 3)
The Decemberists – Cuyahoga (Youtube)
Anouk - Losing My Religion
Pavement - Camera
Glen Hansard – Hairshirt
Bush - The One I Love (Woodstock 99)
The Veils – Drive
10,000 Maniacs – Don’t Go Back To Rockville
Gene - Nightswimming
Rosie Thomas met de Justin Bieber van MuMe Sufjan Stevens - The One I Love.

Editors met Orange Crush staat ook op hun Blood - EP

Hmm, grappig, ik vind Accelerate net een wat mindere plaat. Wat mij betreft veel te rechttoe-rechtaan en doorsnee rock. Al is Supernatural Superserious wel een heerlijke single.

Mooi, Pavement natuurlijk ook! Matthew Sweet noemde ik al. Gene en 10,000 Maniacs helemaal vergeten, ook fraai!

De rest kende ik niet, zitten een paar mooie bij, Anouk zelfs!

Anouk kent ws alleen LMR

164. Every Day Is Yours To Win (Luigi 118)




Een klein melodieus liedje van Collapse Into Now is dit. Muzikaal gezien doet het me een beetje denken aan Born Under A Bad Sign van Richard Hawley. Ik vind het zelf erg mooi, ik heb wel een zwak voor dit soort liedjes. Het is het enige nummer van het album dat live is uitgevoerd, zij het dan solo door Michael bij een tribute voor Tibet in 2011, waar hij ook voor het eerst Saturn Return ten gehore bracht.
De tekst gaat volgens mij over de weg die voor je ligt, niet per se gemakkelijk, maar:

Every day is new again
Every day is yours to win
And that's how heroes are made.

163. Burning Down (Johan 118)




Van een van de laatste R.E.M.-liedjes gaan we naar een van de eerste. Burning Down schreven ze al in 1980. Het werd die eerste jaren ook veel live gespeeld. Voor Reckoning werd er ook een goede studio-opname gemaakt, maar die vonden ze qua sfeer toch niet op het album passen. Het werd uiteindelijk uitgebracht als b-side van Wendell Gee en verscheen in 1987 ook op Dead Letter Office.
Ik vind het een mooi jangle-nummer, qua sfeer nog het meest passend bij Chronic Town en Murmur, hoewel het net wat vrolijker is. Wat mij betreft een van de hoogtepunten op Dead Letter Office!

Running water in a sinking boat
Going under but they've got your goat
Burning down - my hands are tied my feet are bound
Burning down - can't you see that my hands are bound

162. Arms of Love (Johan 150, Luigi 168)




Op 162 weer eens een prachtige cover, Arms of Love, de b-side van Man on the Moon, en een cover van Robyn Hitchcock. Hitchcock supporte R.E.M. op diverse tournees en Peter Buck speelde op veel van zijn platen. Opmerkelijk aan deze cover is wel dat hij eerder verscheen dan het origineel, dat pas begin 93 zou verschijnen op dit album van Robyn Hitchcock & the Egyptians, een album dat niet op MuMe staat. Sowieso lijkt me dit een van de meest onderschatte artiesten op MuMe als ik kijk naar de stemmenaantallen.

161. First We Take Manhattan (Johan 146, Luigi 172)




En weer een cover, nu de al eerder gememoreerde Leonard Cohen-cover. Michael Stipe heeft al vaker blijk gegeven van Cohens invloed op hem (vooral op World Leader Pretend en uiteraard op het latere Hope), en deze cover zit ze dan ook als gegoten. Het nummer werd in 1992 als b-side van Drive uitgebracht, maar het verscheen daarvoor al op dit prachtige tribute-album. Vrijwel al mijn favoriete zangers en bands uit die tijd (R.E.M, House of Love, Pixies, James, Cave, Cale, Cole, als ook de zangers van Echo & the Bunnymen, Triffids en Go-Betweens) deden eraan mee, met vrijwel zonder uitzondering fraaie covers van de Canadese bard, zodat dit met recht het tribute album aller tribute albums voor me is.

160. Sing for the Submarine (Johan 132, Luigi 183)




En weer een nummer van Accelerate. Toch weer een heel fijn nummer. Greep R.E.M op Accelerate als band terug op het geluid van de (late) jaren 80 en jaren 90, op Submarine doet Stipe dat heel opzichtig, door 4 titels van oude en recente klassiekers op te noemen, Feeling Gravitys Pull, It's the End of the World, Electron Blue en High Speed Train.
Of we die allemaal nog voorbij gaan zien komen...

It's all here where I keep it
It's all in the submarine
It's all a lot less frightening
Than you would have had it be
But that's the good news my darling
It is what it's going to be
So sing, sing for the submarine

Hoewel dit topic wat te laat ontdekt, maar gelukkig nog vol aan de gang en nog veel moois wat er ongetwijfeld zal volgen. Dat kan niet anders bij deze geweldige band. Ik zag ook genoeg moois in de eerste oogopslag, maar zal binnenkort de tijd eens nemen om rustig alles terug te lezen en horen. Alvast dank heren

Mooi, fijn dat je het volgt! We zijn inderdaad nog maar net begonnen

Werkt aanstekelijk, zo'n topic

http://i.imgur.com/f0DBBwq.png

Haha mooi