Misschien is dit een goede gelegenheid om eens te recapituleren. Deze pareltjes hebben we al gehad:

21 Roadhouse Blues
22 Indian Summer
23 Unhappy Girl
24 The Ghost Song
25 You’re Lost, Little Girl
26 Yes, The River Knows
27 The Spy
28 Love Me Two Times
29 Hello, I Love You
30 Not To Touch The Earth
31 Summer’s Almost Gone
32 The Soft Parade
33 Alabama Song (Whiskey Bar)
34 Wintertime Love
35 Love Her Madly
36 You Make Me Real
37 Spanish Caravan
38 Tell All The People
39 Shaman’s Blues
40 Wild Child
41 Love Street
42 L’America
43 Crawling King Snake
44 My Wild Love
45 Maggie McGill
46 Who Scared You
47 Cars Hiss By My Window
48 Queen Of The Highway
49 I Can’t See Your Face In My Mind
50 Runnin’ Blue

20. Waiting for the Sun (ArthurDZ: 25, Johnny Marr: 22)

Het titelnummer van het gelijknamige album uit '68 werd gespaard voor Morrison Hotel uit '70. Er zat zelfs nog een album tussen, waarschijnlijk omdat het niet goed zou passen op het swingende The Soft Parade. Waarom het dan niet op Waiting for the Sun zelf is beland, is mij eigenlijk een raadsel. Het zou één van de beste nummers op dat album zijn geweest. Mysterieus en zomers tegelijk, een typische Doors-song dus.

Ook op MusicMeter moet dit nummer behoorlijk populair zijn, het staat namelijk helemaal bovenaan bij de statistieken van het Morrison Hotel-album. Het nummer is dus blijkbaar nog meer aangeduid geweest dan Roadhouse Blues, het nummer dat je toch eerder bovenaan verwacht.

Geweldige plaat, zou in mijn top 10 staan

Het hele album heb ik torenhoog zitten!

Waiting for the Sun of Morrison Hotel?

Allebei (Morrison 4,5* en Waiting 5*).

19. End Of The Night (ArthurDZ: 15, Johnny Marr: 28)




Some are born to sweet delight
Some are born to the endless night

Tijdje geleden dat er nog iets van het debuut is langsgekomen. Bij deze.

End Of A Night is dan wel een simpel, ietwat repetitief nummertje, het springt er bij beluistering van het magistrale debuutalbum wel altijd uit bij mij om een of andere reden. Het zoveelste nummer uit deze lijst waar The Doors een aura van mysterie en duistere romantiek optrekken rond een nummer. Wat waren het daar keien in!

Afsluiten doen we met een weetje: Jim was soms ook een beetje van het 'beter goed gejat dan slecht verzonnen'-principe. De magistrale tekstregel die hier boven uitgelicht staat, is niet door hem zelf bedacht, maar is afkomstig uit een gedicht van William Blake (ook al zo'n mystieke sjamaan uit de westerse wereld).

Prachtig nummer met een duister sfeertje. Geen tophit geweest, wel een persoonlijk favoriet.

Ah, William Blake! "If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, Infinite."

18. The Unknown Soldier (ArthurDZ: 17, Johnny Marr: 26)




Breakfast where the news is read
Television, children fed
Unborn living, living dead
Bullet strikes the helmet's head

Vietnam was de eerste oorlog die via de televisie ook in de huiskamer te volgen was. De vreselijke beelden werden een normaliteit, ook voor kinderen. Terwijl er toch niks normaal is aan jonge mensen ver van huis te sturen, naar alle waarschijnlijkheid om te sterven.

Dit is het, naar Doors-maatstaven zeer concrete en in de realiteit gegronde, thema van The Unknown Soldier. De Vietnam-oorlog moet Jim duidelijk zwaar geraakt hebben, misschien wel omdat hij uit een militair nest kwam (zijn vader was een hoge piet bij het Amerikaanse leger).

Het 'toneelstukje' met militaire mars en vuurpeloton dat het nummer zo'n beetje in tweeën deelt, draagt ook bij tot de boodschap van de song. Live werd dit nog duidelijker, want Jim maakte er dan altijd een hele opvoering van, inclusief het minutenlang doodstil blijven liggen wanneer Robby Krieger hem met zijn gitaar had 'neergeschoten'. Een livehoogtepunt dus, maar ook op plaat niet te versmaden. Meesterwerkje nummer zoveel.

Nee Tuur - je zit er fiks naast; 't is een een Hollandse vinding, de pisvlieg in de pisbak, maar het voorkomt dat je ernaast zit, zoals in dit geval.

Massamedia besteedden destijds absoluut niet in real time aandacht aan de oorlogsbeelden. Ten eerste was daarvoor niet de infrastructuur beschikbaar en ten tweede kon die oorlog niet op die manier in beeld worden gebracht (vanwege het guerillakarakter). Wat je zag waren 'afstandelijke' beelden van bombardementen, en het gebruik bijv van napalm; op het laatst waren er wel de hartverscheurende beelden van het verlaten van de US ambassade in Saigon.

De eerste oorlog die min of meer direct live in beeld werd gebracht was Desert Storm, de inval in Irak (1991).

Wat destijds een enorme impact had in de media waren de zgn Pentagon Papers, de Winter Soldier Investigation, en de berichtgeving omtrent het bloedbad van My Lai; een trauma ontstond in de US; anders dan in WO II waren de US niet meer de grote bevrijders, de redders van de democartie. De neerslag/verwerking daarvan zag je jaren later in oa. The Deer Hunter en Apocalypse Now, dat wel weer een sterke link (meesterwerkje) heeft met The Doors.

Misschien helpt het als je weet dat Donovan ook een thematisch vergelijkbare song heeft The Universal Soldier - het gaat om het generieke thema.
Jim's vader was admiraal.

Ja ik weet natuurlijk wel dat ze daar niet ter plaatse live verslag liepen te geven zoals inderdaad later met de Golfoorlog, maar Vietnam was toch een heel 'zichtbare' oorlog als je het vergelijkt met wat ervoor kwam. Die afstandelijke beelden waren ook al gruwelijk genoeg. Dat bedoelde ik met 'via de televisie ook in de huiskamers te volgen'.

17. Back Door Man (ArthurDZ: 33, Johnny Marr: 11)

Iets waar The Doors erg sterk in waren, was het coveren van oude bluessongs uit de Mississipi-streek. Dit origineel is van de hand van Willie Dixon en nog niet zo oud (1960). Ik geloof dat ze hem een aantal keer hebben gecoverd, maar dit nummer spant de kroon. Voor mij dus hun beste cover en nipt geen top 10. Al is dat achteraf gezien misschien wel erg hoog, het was redelijk in the moment waarschijnlijk.

Toch is dit een ontzettend sterk nummer, met een lekkere groove erin dat mij altijd aan het bewegen krijgt. De tekst is ook erg aanstekelijk:

'Cause I'm a back door man
The men don't know
But the little girls understand
All right, yeah
You men eat your dinner
Eat your pork and beans
I eat more chicken
Than any man ever seen, yeah, yeah

16. The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (ArthurDZ: 32, Johnny Marr: 8 )

Nu zijn we bij de echte toppers aanbeland. Eén van mijn allergrootste favorieten van de band. Een gedicht in muziek gegoten, als het ware. Ironisch genoeg kan ik hier verder niet zoveel meer over kwijt. Hoe meer je een nummer waardeert, hoe moeilijker het is om onder woorden te brengen waarom. Dat klopt dus echt! Verder moeten jullie deze topplaat gewoon nog eens opzetten:

Ze hadden Jim ook wel de nobelprijs voor literatuur kunnen geven

15. Touch Me (ArthurDZ: 6, Johnny Marr: 32)




Love Street niet in de top 40, Roadhouse Blues niet in de top 20... wie hier al bij schrikte, zal nu zeker met zijn mond tegen de vloer smakken. Touch Me strandt namelijk al op 15 bij ons. En zo is The Soft Parade de eerste Jim Morrison-era Doors-plaat die al zijn knikkers verliest. De schuldige is bij deze ook bekend

Het is nochtans niet Jimmy Boy die deze parel schreef, maar Robby Krieger. De song kreeg oorspronkelijk 'Hit Me' als titel mee (en het zou een song over blackjack worden 'come on come on come on now hit me baby') maar Jim veranderde dit omdat ie voor vechtpartijen vreesde tijdens live-uitvoeringen van dit nummer. Grappig ook hoe de vervanging van één sleutelwoord kan leiden tot een hele ommezwaai in betekenis.

Het moet wel een schok geweest zijn voor de fans, The Doors die opeens omringd worden door blazers en strijkers. Op Touch Me wordt de stijlswitch wat mij betreft het best uitgevoerd, vooral de tempowisseling op het einde, wanneer die overstuurse saxofoon erbij komt kijken, vind ik echt een heerlijk moment. Het volume wordt dan gegarandeerd hoger gezet ten huize ADZ. Het refrein is natuurlijk ook ultrasterk. Het werd ook een gigantische hit daar over de oceaan: #3 in de US, en bij de Canadezen goed voor nummer 1.

14. People Are Strange (ArthurDZ: 12, Johnny Marr: 24)




People are strange when you're a stranger
Faces look ugly when you're alone
Women seem wicked when you're unwanted
Streets are uneven when you're down

Op een avond in het voorjaar van 1967 kregen huisgenoten John Densmore en Robby Krieger plots onverwacht bezoek van een zeer neerslachtige Jim Morrison. Het drietal besloot een wandeling te maken door de nabijgelegen Laurel Canyon om de zinnen wat te verzetten. Een tochtje dat Jim erg deugd moet hebben gedaan, want hij keerde terug met een twinkeling in zijn ogen, een lach op zijn gezicht en de tekst van People Are Strange in zijn hoofd. Krieger en hij maakten de song een tijd later samen af.

Geweldig nummer dat altijd op het randje van mijn Doors-top 10 gebalanceerd heeft. De openingsregels zijn legendarisch, en zowel de zangmelodie als het instrumentale luik zijn zodanig catchy en helder dat je People Are Strange na één keer luisteren al nooit meer vergeet. Topklasse!

Wat een classic inderdaad

Touch Me is toch wel een persoonlijke favoriet!

2 top10 nummers achterelkaar.

13. Strange Days (ArthurDZ: 9, Johnny Marr: 23)




Strange days have found us...

Voor sommige ongelukkigen zal dit misschien wel het derde top 10-nummer na elkaar zijn!

Ik had 'm in ieder geval in de mijne. Want zoals ik hier al een paar keer verteld heb, vind ik hun nummers met kermis/freak show-vibe zonder uitzondering heerlijk. Strange Days zit keihard in die categorie natuurlijk, dankzij de omineuze Moog-synthesizer (volgens wikipedia één van de eerste keren dat het instrument in rockkringen opdook) en Jim die klinkt alsof hij vanop een mistige bergtop naar beneden zingt. Heerlijk nummer dat meteen de toon zet voor een heerlijk album (misschien toch wel nipt mijn favoriete plaat van de heren)!

Nog iets dat ik heb bijgeleerd in dit topic: er is een heuse videoclip van Strange Days, waarop de vreemde figuren van de Strange Days-hoes op citytrip gaan in New York. Interessant om eens te kijken, als je durft!

Wow dat wist ik niet, ik leer dus ook bij! Dat moet ik zien, heb je soms een link?

Euh ja, gewoon de video bij het bericht

Snugger

De videoclip kan sowieso niet uit 1967 komen, want op 2:34 zie je een Ray Manzarek verschijnen van middelbare leeftijd. Blijkbaar komt het uit de biopic van Oliver Stone 'The Doors' uit 1991, wat ik trouwens een geweldige film vind, aanrader.

12. Moonlight Drive (ArthurDZ: 14, Johnny Marr: 17)




Let's swim to the moon
Let's climb through the tide
Penetrate the evening
That the city sleeps to hide

Het gaat opeens hard met de Strange Days-nummers. Hier weer eentje.

Volgens de overleveringen een van de eerste nummers dat Jim Morrison ooit schreef, impressive! Ray Manzarek vond dit ook toen Jim het voor 'm zong, en nodigde de snaak prompt uit om samen een band te beginnen. Dat vond Jim meer dan oké. Hij had zelfs al een bandnaam in gedachten. De rest is geschiedenis.

Toch belande het niet op het debuut, maar op opvolger Strange Days. De nummers van beide platen werden dan wel ongeveer gelijktijdig geschreven, toch opmerkelijk dat ze Moonlight Drive niet meteen op het eerste album hebben geflikkerd. Wat een klasse song! De openingsregels alleen al behoren tot mijn favoriete Morrison-teksten, en van daaruit wordt de intensiteit knap opgebouwd naar een mooie finale.

Voor het debuut hadden ze al een gelijkaardig nummer, het nog iets sterkere The Crystal Ship. Volgens mij wilden ze voor de opvolger nog zo'n prachtig rustmomentje en hielden ze Moonlight Drive nog even in de kluis. Wel had Moonlight Drive evengoed op het debuut gepast, en The Crystal Ship zou ook niet misstaan hebben op Strange Days. Maar goed, dit is natuurlijk mijn mening.

11. Peace Frog (ArthurDZ: 13, Johnny Marr: 18)




She came and then she drove away
Sunlight in her hair

Vlak voor we de top 10 in gaan, alvast een (eerste?) verrassing. De hoogst scorende van Morrison Hotel is hier namelijk niet Waiting For The Sun of Roadhouse Blues, maar Peace Frog voor de verandering.

Het is bij mij ook wel de topfavoriet van die plaat, samen met Indian Summer. Een bloederig nummer, naar het schijnt omdat het over menstruatie zou gaan. Muzikaal is dit echter heerlijk licht en zonnig, echt zo'n nummer om luid op te zetten terwijl je langs de Sunset Strip cruiset in een rode cabrio.

We zijn eindelijk bij de top 10 aanbeland! Iemand die een wilde gok wil doen naar wat nog komen gaat?

Vooruit dan, Light My Fire

Ik mag hopen The Crystal Ship (en dan op 1 natuurlijk)