Ach, ik wist het ook niet. Daarentegen, het is ook niet mijn lijst.

42. L'America (ArthurDZ: 39, Johnny Marr: 41)




L.A. Woman is de favoriete Doors-plaat van Johnny Marr, dus is het logisch dat hij heel wat nummers van die plaat hoog in zijn lijst heeft staan. Dit is mogelijk de enige L.A. Woman-track dat ik hoger heb dan hij, laat ik er dus maar van profiteren.

Dit is een heerlijk opgefokt nummertje over een tripje naar L'(atijns)Amerika. Het begint onheilspellend en donker als het begin van een goede horrorfilm, om vervolgens helemaal los te slaan in een soort jam from hell maar dan met een kerkorgel. En zo wordt het qua sfeer een getouwtrek tussen die twee uitersten zonder dat het nummer zelf gaat zwalpen. Heel knap!

Tekstueel is het nummer dan weer behoorlijk vrolijk, het gaat volgens mij gewoon over wiet kopen in Mexico-Stad ofzo. Met vooral deze prachtige schelmenpassage, zeker voor zij met een dirty mind

Come on people, don't you look so down
You know the rain man's coming to town
Change the weather, change your luck
And then he'll teach you how to...
Find yourself

Heerlijk stukje tekst inderdaad, prachtig gedaan!

41. Love Street (ArthurDZ: 42, Johnny Marr: 34)

En dan nu het nummer dat voor de meesten misschien wel wat vroeg komt. Dit is namelijk een vrij grote classic in hun oeuvre, en staat hier op MusicMeter ook bovenaan in de statistieken op het Waiting for the Sun-album (wat ik wel wat overdreven vind).

Ikzelf vind het een melancholisch, fijn liedje met een typische Morrison-tekst. Een prachtig nummer dat Jim heeft geschreven voor z'n vriendin Pamela, als betuiging van zijn liefde aan haar. Nou, mission accomplished zou ik zo zeggen!

Staat misschien wel wat te laag bij mij. Dit is m'n favoriete stukje uit het nummer:

I see you live on Love Street
There's this store where the creatures meet
I wonder what they do in there
Summer Sunday and a year
I guess I like it fine, so far

Staat op de goede plek, ze hebben genoeg nog betere nummers

Voor mij toch wel top-20, L'America ook wel top 30.
Beste nummers die geweest zijn tot nu toe, na I Can't See Your Face in My Mind.

40. Wild Child (ArthurDZ: 63, Johnny Marr: 13)

Nou, direct één van mijn grote favorieten hierna dan maar... Twee dingen staan vast: Arthur heeft deze veel te laag, en ik heb 'm toch wel iets te hoog moet ik toegeven. Dat heb je met zo'n lijstjes, de waan van de dag enz... Maar desalniettemin één van de hoogtepunten van The Soft Parade. Die riff hakt er meteen in, en hoe dit nummer afsluit, prachtig toch? "Do you remember when we were in Africa?"

Misschien had ik Shaman's Blues beter op deze plaats gezet want bij nader inzien vind ik dat toch het beste nummer van The Soft Parade, deze komt er dan wel na. Het zit ook allemaal zo dicht bij elkaar he...

With hunger at her heels
Freedom in her eyes
She dances on her knees
Pirate prince at her side
Stirrin' into a hollow idols eyes

39. Shaman's Blues (ArthurDZ: 56, Johnny Marr: 20)

Maar gelukkig vinden we 'm direct hierna! Het nummer klinkt zoals de titel doet vermoeden, Morrison als een sjamaan die z'n duivels ontbindt en Manzarek die hem ondersteunt met het mysterieuze orgelmotiefje. Het hoogtepunt van The Soft Parade dus. Al zullen er nog wel nummers van dat album later opduiken in de lijst...

Did you stop it to consider?
How it will feel
Cold, grinded grizzly bear jaws
Hot on your heels

38. Tell All The People (ArthurDZ: 27, Johnny Marr: 48)




Opeens gaat het snel met de Soft Parade-nummers, want ook Tell All The People moet eraan geloven. Ik en Johnny hebben duidelijk heel verschillende favorieten van die plaat.

Anyway, heerlijk teder nummer dit Tell All The People, muzikaal is het bijna Disney. Dit had zo op het einde van Peter Pan oid kunnen spelen! Jim levert ook weer een prachtige zangprestatie af, heel krachtig maar toch perfect passend bij de lieve instrumentatie. En dat te bedenken dat ie dit misschien wel ladderzat heeft staan inzingen, ongelooflijk! Als je dat met mij vergelijkt na een paar biertjes, ik kan dan zelfs Are Friends Electric niet meer toonvast zingen

Tell All The People is ook één van die nummers die voor mij een beetje samen hangt met het 1969-topic waar ik samen met herman , musician, ranboy, heicro, 50tracks en jassn wekelijks een algemene hitlijst à la de musicmeterafrekening samenstelden voor het jaar 1969. Dit nummer heb ik toen helemaal herontdekt en behaalde onverwachts een vrij hoge positie in mijn eigen lijstje. Ondertussen loopt dat topic nog steeds door en zitten de volhouders al in 1972. Ikzelf hield het tot begin 1970 uit voor ik jammer genoeg moest afhaken wegens tijdsgebrek...

Fantastisch nummer van een geweldig album. Ik blijf me er over verbazen dat dit album zo moeilijk ligt bij Doors liefhebbers.

De op 1 na mooiste song van The Soft Parade. Die andere zal nog wel komen.(I'm not afraid).

Het titelnummer komt zeker nog langs.

Tja, het album klinkt wel een stuk minder duister en gevaarlijk in vergelijking met het debuut, maar dat had Waiting For The Sun ook al natuurlijk. Het zullen de blazers en violen wel zijn, de fans wilden niet dat de gevaarlijkste rockband van Amerika plots met kamermuziek ging experimenteren.

Voor mij is The Soft Parade toch misschien ook wel de minste Doors-plaat, al krijgt ie nog steeds een dikke 4 van me. Aan de sound ligt het niet (ik hou wel van die 'gezapige' violen) maar niet elk nummer is even geslaagd vind ik.

37. Spanish Caravan (ArthurDZ: 38, Johnny Marr: 36)




De band had waarschijnlijk zin om op vakantie te gaan tijdens het schrijven van dit meesterwerkje, want uit elke porie transpireert Andalusisch zweet. Spanje of Portugal, het maakt Jim niet eens zoveel uit, al hebben hij en zijn maatjes het meeste zin om in het gebied van de Moren rond te zwerven. Mét caravan, uiteraard. Prachtig nummer, nachtmerrieachtig maar ook warm (die woestijnen ook hé) en veel te snel gedaan.

Mmmmh, misschien wel het eerste nummer uit de lijst waarvan ik achteraf vind dat ik 'm te laag heb gezet. Al is de concurrentie op Strange Days natuurlijk moordend.

Geweldig topic van één van mijn favoriete bands allertijden. Gelukkig net op tijd gevonden om aandachtig te volgen.

Top 3 van wat al geweest is.
1. Love Street
2. Spanish Caravan
3. Who Scared You

36. You Make Me Real (ArthurDZ: 26, Johnny Marr: 47)




Dualiteit ligt altijd op de loer bij The Doors. Dit nummer bijvoorbeeld, kan je tegelijkertijd zowel 'speels' als 'diep intens' noemen. Muzikaal is het dan wel dolle pret en holderdebolder, Jims intense vocal delivery doen het nummer toch lichtjes naar de dark side omkantelen. Heerlijk ook, die kreetjes van 'm hier.

Geen idee dus waarom mijn homie Johnny Marr deze zo laag heeft, want van mij is het een grote favoriet.

Sowieso wel een van de meest onderschatte nummers van deze band, want het mag dan wel als single zijn uitgebracht, het werd in populariteit volledig overvleugeld door de b-kant, die we hier ook iets hoger zullen tegenkomen.

35. Love Her Madly (ArthurDZ: 53, Johnny Marr: 19)

Dan volgt nu al één van hun grootste hits, afkomstig van het L.A. Woman-album. Een song gericht aan Pamela, de vriendin van Jim, alhoewel ik daar niet zeker van ben want het nummer is gepend door gitarist Robby Krieger. Het nummer lijkt allesinds te gaan over een relatie met pieken en vooral diepe dalen ("Don't you love her as she's walking out the door...like she did one thousand times before...")

Geen idee dus waarom mijn homie ArthurDZ deze zo laag heeft, want van mij is het een zeer grote favoriet

In een oeuvre vol sterke nummers komt zo'n simpel cocktaillounge-deuntje gewoon niet zo ver bij mij Niet vreselijk ofzo, maar ze kunnen zoveel beter. You Make Me Real bijvoorbeeld!

Geweldig nummer vind ik

34. Wintertime Love (ArthurDZ: 16, Johnny Marr: 54)




En opnieuw een nummer waar de meningen sterk over verdeeld waren. Al snap ik eventuele kritiek op Wintertime Love wel. Het is een zeer kort nummer dat de er niet van de eerste luisterbeurt uitspringt op Waiting For The Sun, en dus snel weggezet kan worden als niemandalletje.

Toch is dit al sinds het prille begin één van mijn favoriete nummers van die plaat. Ook al mist het de dubbele lagen en sinistere onderkant dat veel andere Doors-nummers wel hebben, Wintertime Love maakt het voor mij allemaal goed door die lieve melodie en middeleeuws sfeertje (altijd super als The Doors zich daaraan wagen, vind ik). Uitermate effectief refrein ook.

Ja, echt wat ze noemen een pareltje, dit lied!

Geen idee dus waarom mijn homie Johnny Marr deze zo laag heeft, want van mij is het een zeer grote favoriet

33. Alabama Song (Whisky Bar) (ArthurDZ: 35, Johnny Marr: 35)

Deze traditional uit de jaren '20 van de hand van Bertolt Brecht en Kurt Weill hebben ze herwerkt voor hun debuutalbum. Staat misschien wat te laag voor velen. Arthur en ik dachten er precies hetzelfde over: goed voor een 35ste plaats. Dit is een nummer dat zeker opvalt op The Doors, het heeft een vrij andere feel dan de rest, vind ik. De tekst heeft Morrison herwerkt, "Show me the way to the next little dollar" heeft ie weggelaten en in de plaats daarvan ging hij voor iets gewaagder, zeker in die tijd: "Show me the way to the next little girl" moet in 1967 nogal wat ogen hebben doen rollen, maar Jim zoals we 'm kennen trok zich daar natuurlijk niks van aan. Op het live-album uit 1967 "Live at the Matrix" zingt hij trouwens de originele tekst, wat niet veel beter is "...to the next pretty boy."

Producer Paul Rothchild verzorgt hier de achtergrondvocalen, wat niet vaak voorkomt. Bowie heeft ook een cover van dit nummer opgenomen.

32. The Soft Parade (ArthurDZ: 34, Johnny Marr: 31)

Een bijzonder nummer, dit titelnummer van The Soft Parade. Qua opbouw doet het mij wat denken aan hun langere opussen zoals The End en When the Music Stops, maar het bezit toch niet de urgentie en mystiek dat die nummers wel hebben. Toch is dit één van de allerbeste nummers van The Soft Parade, vooral die intro raakt mij elke keer weer ("You cannot petition the lord with prayer!") - Morrison als hogepriester.

De verdere tekst is erg warrig en ik kan er totaal geen touw aan vastknopen maar wat klinkt dit weer heerlijk zeg. Wel zegt Morrison op een gegeven moment "Can you give me sanctuary, I must find a place to hide" wat waarschijnlijk refereert naar het Miami-incident waarvoor hij werd gearresteerd, de politie had het toen fel gemunt op hem.

Wintertime Love zou bij mij op 3 komen te staan. Ik heb zo'n zwak voor dat nummer

Idem ditto aERodynamIC, volkomen onderschat!

Hmmmm....Misschien had ik beter met een van jullie twee een Doors-lijstje gemaakt

Bij mij had ook Love Her Madly hoger gestaan - het lijkt een relatief lullig nummertje, maar het zit vol goede 'hooks' en zinnen.

Ja maar ho, in het origineel van Brecht staat toch "Show me the way to the next pretty boy"? Dat lijkt me (door een man geschreven) veel en veel gewaagder in die tijd....

Wat betreft Love her Madly ben ik trouwens #TeamJohnnymarr

En dat, muziekvrind, is a clue as to you age, early 30s max

Eenieder met kennis van/begrip voor historische context had dit nummer meer rechtgedaan: het was de eerste single van het laatste album met The Snakeman/Lizard King; bovendien de single die hier postuum het hoogste scoorde in de Veronica Top40. Ook het album scoorde, postuum, erg goed, al waren er recensenten die Riders on the Storm afdeden als 'cocktailmuziek'

Forrest Gump (1994) had Love Her Madly in de soundtrack.
Oude liefde roest niet

Bedankt dat je me zo jong schat! Maar jij bent ook #teamjohnnymarr toch? Al was Riders on the storm de grootste hit in de NL top 40 (maar die vind ik zelf minder leuk dan Love her madly).

Omdat ik niet de flauwste ben in het land der muzikaal levenden, maar aan de andere kant mezelf niet zo graag herhaal, zal ik je een tip/link geven - voor meer details:

De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

Ten aanzien van lijstjes maken ben ik - van oudsher - een hopeloos geval: enerzijds heeft zo'n lijst een uiterst relatieve waarde - morgen kan met een andere stemming alles anders zijn; anderzijds heb je in het achterhoofd altijd wel een aantal songs zitten waaraan je zeer gehecht bent (al zou ik die dan weer niet gaan rangschikken; dat vind ik dan weer krentenwegersstijl) en gelukkig moet ik de meeste daarvan nog tegenkomen.