157. Signal To Noise (Luigi 143, Johan 168)

Dit is de b kant van de single Cut Here uit 2001, en dus ook te vinden op Join the Dots.
Een logische b kant ook, muzikaal gezien ligt het wel in hetzelfde straatje. Het is ook een van Robert favoriete b sides en het had volgens hemzelf ook een A kant moeten zijn. Tot op het laatste moment voor release waren ze met deze song bezig. Ik vind het zelf ook wel een mooi, redelijk uptempo nummer, met een mooie tekst. Voor mij hadden ze deze richting beter in kunnen gaan ipv The Cure album en hoe die klinkt.

Nothing I do makes much sense
Say you don't really get me anymore
I wonder if you ever did... if you ever did at all?

Nothing I want means a lot
Say you don't understand me like before
I'm not sure if you ever did... if you ever did at all?

156. Spilt Milk (Johan 146, Luigi 164)

En nog eentje uit dezelfde periode. Deze echter is geen b-side en haalde daarom dus ook niet Join the Dots. Jammer wel, vooral omdat het ook geen plek vond op Bloodflowers, waar het dan wel weer een bonustrack voor was. Had het wel op het album gestaan, dan had ik het een van de betere nummers van het album gevonden. Mooie tekst, en muzikaal, met die strings erbij, weet het me ook te raken.

A house! A car! A family and friends!
Yeah all it means to justify the ends

But sometimes... I wonder...
A girl! A smile! A holiday and sex!

But sometimes... I wonder...
What I could've done,
Where I could've been
When I should've gone,
Why I should've seen
Who I would've loved,
How I would've dreamed
And if it's always, always too late...

155. The Loudest Sound (Luigi 152, Johan 157)

We blijven nog steeds een beetje in dezelfde periode, dit keer een albumtrack van Bloodflowers. Een van de meer complentatieve songs van het album, een beetje als There Is No If... maar dan wat zwieriger en uitwaaierend. Mooi rustig, muzikaal eenvoudig nummer wel met een mooie treffende tekst, heerlijk om even zorgeloos en mijmerend op een hete zomerse dag op weg te zweven

Side by side in silence
They wish for different worlds
She dreams him as a boy...
And he loves her as a girl

Loves her as a girl...

And side by side in silence
Without a single word...

It's the loudest sound
It's the loudest sound...

It's the loudest sound I ever heard

154. Fear Of Ghosts (Luigi 150, Johan 154)

Dit is een b kantje van de Lovesong single en als zodanig ook te vinden op Join the Dots. Het is een lange, voornamelijk instrumentale song met veel sfeer en ook nog wat mijmerende zang van Robert. Robert over deze track: The musical idea for this came from Roger (toetsenist), and the words work with it really well, I think. It's a good take on isolation, depersonalization and hopelessness.
Een lekker hypnotiserend en psychedelisch nummer vind ik het, ik vind het wel passen rond Disintegration, het werd zelfs even overwogen om op het album te zetten, maar dat is gelukkig dan ook weer niet gebeurd. Maar zeker wel fijn om te horen .

Like a feeling that I'm down
Deep inside my heart
Like I'm looking out through
Splitting blood red
Windows in my heart
From a higher up than heaven
And a harder down than stone
Shake the fear that always clawing
Pulls me clawing down alone
As I spitting splitting blood red
Breaking windows in my heart
And the past is taunting
Fear of ghosts
Is forcing me apart
And the further I get
From the things that I care about
The less I care about
How much further away I get...

I am lost again
With everything gone
And more alone
Than I have ever been
I expect you to understand
To feel it too
But I know that even if you will
You cannot ever help me
Nor can I
Ever help you

153. Another Journey By Train (Johan 137, Luigi 167)

De (instrumentale) b-side van A Forest komen we tegen op plek 153. Another Journey By Train had qua sound zo op Seventeen Seconds gekund, hoewel het net wat meer uptempo en vrolijker is. Het was waarschijnlijk een van de eerste dingen die ze opnaman voor 17S, want Robert Smith omschreef dit nummer als 'A pisstake - a way of disassociating ourselves from the previous Cure sound'.

Simon Gallup steelt wat mij betreft ook hier de show. Zeker een van de beste instrumentale nummers van de band, maar we gaan er enkelen nog hoger tegenkomen.

Merk dat ik bij The Cure toch echt veel minder ken dan bij R.E.M., misschien ga ik deze lijst toch andersom luisteren (van 1 naar 200), of ik haak in bij de 100 en zal daarna nog eens de onderste regionen doorspitten.

Klopt, en je bent niet de enige hebben we al gezien.
Ik kende er zelf ook maar iets meer dan 100 toen ik aan de lijst begon. Ik heb de laatste vier albums en alle b-sides doorgenomen voor deze lijst en daar bleken toch wel mooie songs tussen te zitten. Maar de mooisten daarvan zullen dus nog even op zich laten wachten, net als het (meeste) bekende werk.

Ook voor mij is dit een leuke ontdekkingsreis met als bevestiging tot nu toe dat de vrolijke nummers niet mijn favorieten zijn.

152. Wendy Time (Luigi 122, Johan 181)

De eerste keer dat er een track van Wish voorbij komt. Wat mij betreft een van de mindere tracks. Alhoewel "minder"? Nog steeds vind ik het een erg genietbare song, heel vrolijk en catchy. Wish is wel een van mijn favoriete albums, maar in recenter jaren ben ik gaan beseffen dat er ook een aantal mindere momenten op het album staan. Deze track heeft toch wel een lekkere vibe en een wat gruizige gitaarsound en Robert lijkt er ook zin in te hebben.

You look like you do with a sister she said
you look like you need a girl to call your own...
like fabulous! fabulous!
call me fabulous!
and rubbing her hands so slow
you stare at me all strange she said
are you hungry for more?
i've had enough i said
please leave me alone
please go

it doesn't touch me at all
it doesn't touch me at all

151. Uyea Sound (Johan 129, Luigi 173)

De tweede song die we tegenkomen van het prachtige Lost Wishes. Uyeasound is een kustdorpje in the Shetland eilanden. Het nummer begint en eindigt ook met het geluid van golven en het lijkt erop dat de hele song het gevoel van het zijn in de afgelegen Shetlands moet weergeven. Het nummer is een stuk minder Cure dan Off to Sleep, de 'lost Wish' die we al eerder in de lijst tegenkwamen. Hier neigen ze meer naar post-rock, een richting die ze wat mij betreft meer hadden mogen opgaan, hoewel je je afvraagt hoe dit nummer de vocalen van Robert Smith had kunnen verdragen, en of die iets aan de schoonheid van het nummer hadden kunnen toevoegen.

150. Pillbox Tales (Johan 114, Luigi 186)

Een song die nog dateert uit de begintijd, toen ze nog bekend stonden als Easy Cure. Easy is ook wel een goede omschrijving van het nummer, een beetje gemakkelijk punk-liedje misschien. Toch vind ik dat deze nummers wel mooi weergeven waar ze vandaan komen en daardoor zijn ze ook wel onmisbaar in hun discografie. En zelden klonken ze zo gedreven.
Dit was de b-side van Boys Don't Cry en het vond dus ook zijn weg op Join the Dots.

Electric line, racing time
Fire down the wall
Spinning around, the killing ground
It makes you look so small

Henna years, the stinging tears
Flesh on the railway track
The screaming queen on the TV screen
Is never coming back

Suffer no more
Step inside and listen
Listen to my pillbox tales

Prachtig verstild inderdaad, evenals het wonderschone This Twilight Garden, uit dezelfde periode meen ik. Die komt nog lijkt me

Ondertussen zelf mijn top 20 bij The Cure eens geselecteerd, zonder dan in die 20 nog een volgorde te steken... tot op zo'n 50tal was het 'makkelijk' selecteren, daarna was het toch echt bijltjesdag voor een pak mooie nummers.

Enfin, het goeie nieuws: nog niemand uit mijn top 20 gesneuveld, we volgen het topic dus nu echt met arendsogen !!! En neen, tape (intro), staat ook niet in mijn top 20, die mag dus gerust wat vroeger passeren.

Het mooiste Cure-nummer dat niet van The Cure is vind je trouwens hier: Nålens Öga

149. Delirious Night (Johan 131, Luigi 168)

Een extra track uit de Disintegration-sessies, die pas op de reissue van enkele jaren geleden uitgegeven werd. Muzikaal past het ook niet helemaal op het album, het is een soort psychedelische jam met een grote rol voor de sitar, geschreven door Porl Thompson. Helemaal is het niet, want Robert Smith 'zingt' er nog wel op, maar van enige lyrics is geen sprake. Echt 'delirious' dus. De drum-sitar-loop in het nummer heeft trouwens veel weg van Tomorrow Never Knows van The Beatles, maar ik denk wel dat ze ermee wegkwamen.

148. I'm Cold (Johan 147, Luigi 152)

Nog een heel fijn vroeg liedje, de b-side van Jumping Someone Else's Train uit 1979. Behoorlijk groovy, met backing vocals van Siouxsie Sioux. Die vocals zitten wel behoorlijk begraven in de mix, maar ze zijn wel duidelijk hoorbaar als je erop let, zoals op het eind van het lied.
Ook dit nummer is terug te vinden op de sublieme verzamelaar Join the Dots.

You're begging me to stay
But I'm laughing in your face
You're so desperate
Not to let those years of care
All go to waste
But it was you who wanted love
Not romance
You have to pay the price
My body may be made of fire
But my soul is made of ice
I'm me
I'm cold

147. Strange Attraction (Luigi 121, Johan 176)

Dit is de 3e single van Wild Mood Swings, slechts uitgebracht in de VS en Australië. Het is de enige single uit The Cure's discografie zonder muziekvideo. Ze waren niet tevreden over de video van Fascination Street, de single hiervoor die ook slechts in de VS uitgebracht werd, dus ze hadden er eigenlijk niet zo'n zin in.
Een heerlijke track vind ik zelf, vrolijk en ongedwongen, passend bij een batch andere songs met Hawaiiaanse sfeer, leuke tekst en fijne zomerse klanken en Robert lijkt er ook zin in te hebben. Een typische WMS track .

It started with a dedication
"lost in admiration - happy birthday - I'm forever yours - blossom"
Faded red inside a tiny book of butterflies
I smiled surprised at how when flickered through
The wings flew by spelled out my name...

Six months went by the summer lost
Obsessively the letters dropped into my life
The same soft blood smooth flowing hand
"please try to understand - I have to see you - have to feel you -
Tell you all the ways I need you - yours forever in love... "

Strange attraction spreads it's wings
It varies but the smallest things
You never know how anything will change
Strange attraction spreads it's wings
And alters but the smallest things
You never know how anything will fade

146. Carnage Visors (Johan 115, Luigi 177)

Het langste nummer in de lijst vinden we op nummer 146. Carnage Visors was de 'b-side' van de cassette van Faith. Sindsdien ook op cd verschenen. Het was de soundtrack van een introfilm gemaakt door Ric Gallup, de broer van Simon, die ook werd vertoond op de Faith-tour van 1981, in plaats van een support-band. Ik heb de film nooit gezien, maar de muziek is prachtig. Heerlijk atmosferisch en het past ook heel mooi bij de sfeer van het Faith-album.
Voor sommigen staat dit misschien wat te laag, maar er gaan dagen (of weken of maanden of jaren) voorbij dat ik hem niet in zijn geheel hoor. Was hij een kwartier of 20 minuten korter geweest had hij waarschijnlijk hogere ogen gegooid. Het is wel een van de hoogste genoteerde instrumentale songs trouwens!

145. So What (Luigi 105, Johan 187)

Een van de leukste en wat mij betreft ook beste tracks van Three Imaginary Boys, met lyrics die eigenlijk niet echt ergens over gaan, over een soort van aanbieding.
Over de track: Robert Smith has said that the song is an example of writing whilst intoxicated. He also described the track as "a sort of scream: after four days shut in a studio, we just had to do something."
Maar muzikaal gezien een erg lekker nummer met een lekkere drive van de gitaar en vervreemdende vibe, Robert ook lekker expressief met zijn lyrics en een beetje mental . Een beetje Blur-achtige track ook wel qua feel misschien.

And I wouldn't ask you to pretend
That we were one
And still another time
Forget all the lies forgive me the wounds
And all the world was used to love
And yes we'd still be happy in another time
But so what?
So what?

144. Waiting (Luigi 138, Johan 152)

Dit is een b kantje van Mint Car van Wild Mood Swings. Ik vind het zelf muzikaal klinken als een langzamere versie van Trap dat ook op het album staat. Ik vind dit nummer een fijne en dromerige feel hebben, de lyrics getuigen daar ook van. Een hele prettige en subtiele kant van The Cure ook, op het album zelf staan ook een aantal van dit soort nummers. Deze track had van mij wel ook wel op het album gemogen.

But if I don't believe in magic
And I don't believe in blood
And I don't believe in miracles
And I don't believe in love
Then how come I believe it seems
In a girl called home
And a world called dreams?

143. Give Me It (Luigi 89, Johan 200)

Toch wel verrassend dat dit de eerste track is van The Top die voorbij komt. Deze behoort zeker tot mijn top 5 tracks van het album. A fine frenzy, zo zou ik het nummer wel willen omschrijven . Hun meest naar hardrock neigende nummer ook wat mij betreft. Ik vind het heerlijk, heerlijk ook om mee te brallen als je zelf boos bent. Een heerlijk stevige drive met een venijnige tekst van Robert en het geheel doet ook psychedelisch en kakafonisch aan, maar is toch ook een echte song met structuur. Toppertje!

Give me it give me it give me it
Deaden my glassy mind
Give me it give me it give me it
Make me blind
One step back and one step down
And slip the needles in my side

My head is cold
My hands are cold
My heart is cold
My heart is black
And stops every fucking night
Every night
I wait until it stops

Sing birds sing birds sing birds sing
Get away

142. Screw (Luigi 125, Johan 159)

Meteen maar de eerste song van The Head On The Door erachteraan. . Een van de mindere tracks, dat is zeker, van dit verder "stellar" album. Hun meest perfecte popalbum kun je wel stellen, heerlijke productie ook. Ik vind deze goed passen bij The Baby Screams. Een lekkere drive ook weer, van de bas vooral, een funky groove ook met lekkere bliepjes en geluidjes erbij, een fijne track dus. Typische Robert-lyrics weer, die niet per se echt ergens over gaan, past ook wel bij het bubblegumgehalte van sommige tracks op dit album.

And the film on your eyes of the way I've become
Makes me sick at the way that I try
Anything in the world
To impress that I'm doing this
Only for you

141. Speak My Language (Johan 139, Luigi 141)

Hier spreken Luigi en ik inderdaad dezelfde taal, want veel dichter komen onze posities niet bij elkaar.
We zijn het er dus over eens dat dit de minste van Japanese Whispers is. Althans, het is de eerste van dat album die we hier zien.
Het is de b-side van The Lovecats en zo klinkt het eigenlijk ook precies. Dezelfde luchtigheid, maar dan net wat minder sterk. Ook te vinden op Join the Dots.

It was only yesterday
My eyes touched yours across the street
We cut the words
And waved goodbye
And dropped off the edge of the world

Mammnnarghaassstmmetc
Speak my language

140. Plastic Passion (Johan 96, Luigi 181)

Opnieuw een heel vroeg liedje. Dit was een early b-side en haalde later, in een andere versie, ook het album Boys Don't Cry. Een mooi nummer, met misschien een wat dubieuze tekst.
Robert Smith over het nummer: We demoed in 1978 for Hansa, and it was a kind of weird Roxy Music pastiche. By the time we recorded it again we'd played it live a few times, doubled the tempo, and gone frantic!Dempsey introduced Lol to this horrible jerky XTC type rhythm, asked him to play it, and Lol then tried it on pretty much every song we did for the next year! That was one of the reasons why Michael had to go..."

Plastic passion is the ladies lover
Plastic passion is the marble mother
Oh it's a plastic passion
It's a plastic passion

139. Going Nowhere (Luigi 132, Johan 148)

Blijkbaar hadden we nog een song van The Cure te goed. Dit is het laatste nummer van het gelijknamige album uit 2004. Echt een laatste nummer van een cd song dit, een klein nagenietnummertje, al viel er hiervoor weinig te genieten Veelzeggend wel dat we dit de beste track vinden van de laatste 2 albums. Ik heb sowieso wel een zwak voor dit soort lieflijke en mistroostige songs, met een mooie weemoedige melodie, mistig subtiel gitaarwerk en een liederlijke piano. Perfect voor Robert ook dit soort tracks, met zijn lyrics en gemoedstoestand.

I'm going nowhere
Don't look so scared
I'm going nowhere
So tell me that you love me again

Screw en Give Me It zijn al echte toppers.

Klopt, we komen nu ook in de fase dat de toppers wel langzamerhand moeten komen!

138. Sugar Girl (Luigi 115, Johan 153)

Dit is een b kantje van Just Like Heaven, ook te vinden op Join the Dots. Een kinderlijk liedje, maar daarom niet minder mooi. Nu ik erover nadenk vind ik het wel een beetje passen bij Baby's Coming Back To Me van Jarvis Cocker op een bepaalde manier, ook een prachtsong trouwens. Deze track is op een bepaalde manier vrij simpel en zomers qua feel alsof je op strand zit met een emmer en schepje zoiets . Bitterzoete lyrics van Robert ook weer, hij was zelf erg tevreden met deze song. Meerdere b kanten uit die tijd hebben wel dezelfde zomerse feel. Heerlijk

Oh, I wish I could find it funny, you laughing like that
But instead I change into a rage and run around without a face
I wish I could find it funny when you never come back
But I don't suppose I'll ever know, that how to keep you
Goodbye Sugar Girl, goodbye Sugar Girl

137. Grinding Halt (Johan 104, Luigi, 158)

Geweldige song van Three Imaginary Boys, vind ik. Had ook wel een single mogen zijn.
Killer bass-line, fijne hooks. Het nummer zou geschreven zijn door Lol Tolhurst, maar Robert gebruikte alleen de eerste woorden van elke zin die hij geschreven had Het nummer gaat over 'apathy and decay', een song waarin de wereld letterlijk en figuurlijk tot een standstill komt.

No light
No people
No speak
No people
No cars
No people
No food
No people
Stopped
Short
Grinding halt
Everything's coming to a grinding halt

136. Cut Here (Johan 123, Luigi 134)

Een beetje een vergeten single van The Cure, eentje die na Bloodflowers uitkwam in 2001 en destijds verscheen op de compilatie Greatest Hits. Helaas was het daar wat out op place want een grote hit werd het niet. Het kwam slechts tot 54 in de UK (hoewel het in Spanje wel de top-10 haalde...).
Het is toch een fijne single, een ode aan Billy MacKenzie, de zanger van The Associates, een oude vriend die een paar jaar eerder, in 1997, zelfmoord pleegde. Het idee was dat dit het laatste nummer was dat The Cure zouden opnemen, en de titel is, misschien daarom, een anagram van de bandnaam.

But chilly Mr Dilly, too much rush to talk to Billy
All the tizzy fizzy idiot things must get done
In a second, just hang on, all in good time, won't be long
Until later

I should've stopped to think, I should've made the time
I could've had that drink, I could've talked a while
I would've done it right, I would've moved us on
But I didn't, now it's all too late
It's over, over
And you're gone

Owla, Grinding Halt en Cut Here... wat gebeurt er
Dat zijn er plots 2 uit mijn top 20 die sneuvelen. Cut Here met dat heerlijke riedeltje, Grinding Halt met inderdaad die geweldige bass.

Zingen wij allen samen op de melodie van Sanne & Erik Van Neygen's 'veel te mooi':
'veel te laag, veel te laa-aaa-aaag'.