Firth Of Fifth is een top 5-nummer voor mij. Driving The Last spike vind ik erg mooi, maar had van mij iets lager mogen staan. Het is daarentegen absoluut een van de beste nummers van het post-Hackett-tijdperk.

Mooi rijtje weer.

10. Stagnation
Een verrassende start van de top 10 met dit inderdaad minder bekende nummer. Ik ken het ook niet erg goed moet ik bekennen, maar ik snap dat het hoog staat in deze top 50. Mooi nummer!

9. Firth of Fifth
Tja, is Firth of Fifth het beste nummer van Genesis? Moeilijk te zeggen. Vast staat voor mij dat het een enorm knap gemaakt nummer is. Allereerst met de mooie opening van Tony Banks. Daarna wordt er toegewerkt naar de hoogtepunten van het nummer, allereerst de fluitsolo, ingeleid door de toetsen van Tony, gevolgd door de toetsensolo, om uiteindelijk uit komen bij de legendarische gitaarsolo van Hackett. Het beste nummer? In ieder geval top 3!

8. Driving the Last Spike
Prima nummer, met een mooie opbouw naar de climax, met inderdaad de nodige kippenvelmomenten. Toch mis ik de echte magie van een nummer als het vorige. Hoger dan Firth of Fifth is wat overdreven, maar een mooie plek verdient dit nummer zeker.

7 Dance on a Volcano




Je denkt er niet veel over na maar deze fantastische nummer 7 was gewoon het eerste nummer zonder Gabriel en dus ook het eerste nummer met Collins als frontman van Genesis. Het visitekaartje had eigenlijk niet beter kunnen zijn. Muzikaal zo uitdagend en Collins laat gelijk horen dat hij misschien wel iets anders klinkt (al valt het zeker in het begin best mee) maar qua bereik niet onder doet voor zijn illustere voorganger. Qua expressie in zijn stem is het wat minder (dan wel anders) dan Gabriel maar Collins brengt -misschien de broodnodige- humor met zich mee. Maar goed dit zijn vooral bespiegelingen achteraf maar op het moment dat de progliefhebber in 1976 de naald liet zakken kan het toch bijna niet anders of diegene was tevreden met waar zijn band de plaat mee aftrapte. Alleen dat intro al is magnifiek en als Collins na precies een minuut inzet ben ik verloren.

You're halfway up and you're halfway down
And the pack on your back is turning you around.
Throw it away, you won't need it up there, and remember
You don't look back whatever you do.
Better start doing it right.

6 Eleventh Earl of Mar




Qua albumopeners hebben we zelden te klagen bij Genesis. Hier op zes weer een meesterwerkje. Bovendien eentje die mijn favoriete Genesis album deed openen. Zoals bekend is Wind & Wuthering het laatste album met Steve Hackett en die is hier dus nog gelukkig in volle glorie te horen. Tenminste volle glorie valt wel mee want het is vooral het sublieme tokkelwerk wat hier voorbij komt. De tekst is geschreven door Rutherford en tekstueel gaat het over het oude Schotland waar hij inspiratie kreeg na het lezen van een boek (zie ook: Jacobitism - Wikipedia - en.wikipedia.org ). Een prachtig sprookjesachtig nummer. W&W was overigens het eerste album wat ze buiten Engeland opnamen. Het album werd opgenomen in de Relight Studio in Hilvarenbeek te Nederland.

Bury your memories bury your friends
Leave it alone for a year or two
Till the stories go hazy and the legends come true
Then do it again, some things never end

Een overzichtje:

6 Eleventh Earl of Mar
7 Dance on a Volcano
8 Driving the Last Spike
9 Firth of Fifth
10 Stagnation
11 Afterglow
12 Behind the Lines
13 Calling All Stations
14 Los Endos
15 The Knife
16 Deep in the Motherlode
17 The Return of the Giant Hogweed
18 The Fountain of Salmacis
19 The Lamia
20 Supper's Ready
21 Watcher of the Skies
22 Get 'Em Out by Friday
23 Looking for Someone
24 Ripples…
25 The Battle of Epping Forest
26 Down and Out
27 No Son of Mine
28 The Dividing Line
29 Can-Utility and the Coastliners
30 Snowbound
31 Silver Rainbow
32 Lilywhite Lilith
33 The Lady Lies
34 White Mountain
35 The Lamb Lies Down on Broadway
36 ...In That Quiet Earth
37 Dodo / Lurker
38 Seven Stones
39 Duchess
40 Not About Us
41 Fading Lights
42 Twilight Alehouse
43 Blood on the Rooftops
44 Mama
45 Duke's Travels
46 Home by the Sea/Second Home by the Sea
47 The Carpet Crawlers
48 Tonight, Tonight, Tonight
49 There Must Be Some Other Way
50 Abacab


Wat hebben we dan nog te goed lieve mensen, ik weet het u ook?

Jesus He Knows Me, Invisible Touch, Illegal Alien, Small Talk, Who Dunnit?

Iets serieuzer:

5. In the Cage
4. Entangled...
3. Dancing with the Moonlit Knight
2. One for the Vine
1. The Musical Box

Lijkt me een redelijke gok, wellicht wat te voor de hand liggend?

Andere kandidaten:
Cul de Sac
The Cinema Show

Brunniepoo's lijstje lijkt mij kansrijk, misschien een andere volgorde.

Cinema Show MOET er toch wel in staan. Het kan niet zo zijn dat die het niet in je top 50 haalt, Vigil!

Overigens moet me wel van het hart: Firth of Fifth had bij mij zeker hoger gestaan, net zo zeker als Driving the last spike het bij mij niet tot de top 50 geschopt had. Eleventh Earl of Mar ergens onderin of zo, maar ook niet hoger dan Dance on a Volcano, volgens mij absoluut top 5 materiaal. Wat een geweldige song is dat toch! Knalt er na een heel kort tokkeltje ongenadig in, gevolgd door een heerlijke 7/8, alle registers open. Mooi in dit nummer ook is dat er, ondanks zijn 6 minuten, enorm veel gebeurt, zonder dat het rommelig en onsamenhangend wordt. Het blijft compact. Los Endos hoort er natuurlijk helemaal bij. Dance wordt daardoor nog vetter.

Entangled is de derde absolute topper van het album. De rest kan me dan weer wat minder bekoren, voelt me eigenlijk allemaal een beetje 'hetzelfde', op de één of andere manier. Minder dynamiek, minder ballen, zogezegd.

Ondanks dat er nog maar 5 plaatsen te vergeven zijn, hoop ik stiekem op een plekje voor Dusk nog steeds ( ). Zelfs met absolute grootste kanshebbers Cinema Show, In the Cage, Entangled, The Musical Box en Dancing with the Moonlit Knight.

Wat heeft deze band, bij deze nadere beschouwing, toch een verzameling formidabele nummers gebracht...

Cinema Show komt in de plaats van In the Cage of Entangled. Ik vrees dat laatste. Verder denk ik dat One for the Vine 1 is en The Musical Box 2.

Bedankt voor alle bespiegelingen, voorspellingen en onbegrip

Mocht iemand nog een gokje willen wagen...


Het lijkt me overigens niet dat ik streng moet worden aangesproken op de voorspelling van een ander

Verder heb ik bij jou wel het idee dat op een enkel hoogtepunt na het bij Genesis wel een beetje afgelopen was toen Gabriel de band verliet.

Driving niet bij de beste 50

Ja, dat ik het na '76 een beetje voor gezien hou, klopt wel. Ik weet niet of dat te wijten is aan het vertrek van Gabriel en Hackett. (Ik vind dat Phil de zang prima overgenomen heeft.) Ik denk eerlijk gezegd dat het eerder komt door de veranderde tijd en muziekstromingen die toen opkwamen. De stijl van de band evolueerde gewoon, en in een richting die mij wat minder aanspreekt. Duke heeft absoluut een aantal heel mooie nummers (de hele duke-suite), maar daarna wordt het me allemaal te vlak. Te poppy, te flauw, te voorspelbaar. Met inderdaad wel een paar uitzonderingen hier en daar.
Met Calling all Stations gebeurt er dan plotseling wel weer wat: geen onaardige plaat, en die voelt wel weer 'fris' op een bepaalde manier.

Musical Box is toch mijn favoriet, maar goed One for the vine een van Banks (echt een hele goede componist voor mij ondanks Hacket , Gabriel de Man van Genesis) hoogtepunten, die piano na een minuut of 3 en dat instrumentaal stuk na 5 minuten , Collins zingt dit ook zo lekker triest.
Dus met One for the vine is ook te leven als koploper.

edit ik zag trouwens dat ik bij het album Blood on the Rooftops en Afterglow heb aangevinkt.
Samen met the Lamb door mij de hoogst gewaardeerde Genesis albums = 4,5 *

Ik kan nog steeds een heel eind meegaan met de lijst van vigil. Ik heb alleen nooit zo'n klik gehad met Eleventh Earl.... vond de melodie altijd een beerje schokkerig, niet vloeiend..... Ik denk dat er bij de top 5 zeker nog een nummer uit de jaren 80 zit. Ik merk een sterke jaren 70 focus bij sommigen, maar volgens mij zit Domino nog in de top 5. Zeker ben ik van One for the vine, gezien de status van Wind & Wuthering als lievelingsplaat. Verder: The musical box, Entangled en .... ik hoop Cul-de-sac...

5 The Cinema Show




http://i.imgur.com/pH7Rdle.jpg

Niet in alle voorspellingen maar wel degelijk in de lijst, niet op 1 terwijl het nummer wel zo'n beetje het allerbeste stukje Genesis in zich heeft. Tony Banks mag het middenstuk zo'n beetje alleen opvullen. De solo tussen de 7de (op de seconde af) en 8ste minuut (op de seconde af) (met als ultiem hoogtepunt als op 7:30 (op de seconde af) via de mellotron het "koor" inzet) is wel zo belachelijk goed dat het volume omhoog moet. Banks krijgt tijdens Selling voor het eerst echt beschikking over een heel uitgebreid synth arsenaal. Niet alleen allerlei extra mogelijkheden voor zijn Mellotron maar ook de legendarische synth ARP Pro Soloist waar Banks een van de handigste bespelers van is komt heel veel voorbij.

Once a man, like the sea I raged,
Once a woman, like the earth I gave.
But there is in fact more earth than sea.

Heb The Cinema Show weer eens goed geluisterd n.a.v. de lijst. En inderdaad, top 5 materiaal. Als ik aan dit nummer dacht, dacht ik vooral aan het eerste deel. Dat vind ik mooi, maar niet geweldig. Het akoestische gitaarwerk vind ik nog wel mooi, maar de zangmelodie deed het nooit helemaal voor mij. Maar het instrumentale tweede deel is inderdaad geweldig. Eigenlijk veel te lang niet meer geluisterd. Dank vigil. Ik ben het overigens wel met je eens dat One for the Vine hier nog boven moet staan

4 In the Cage



Genesis - In the Cage - YouTube

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/cd/36/14/cd3614cd9c126aef17d90c19c3410cba.jpg

Waarschijnlijk het meest intense nummer wat Genesis ooit opnam. Vooral live komt het beklemmende nog sterker naar voren. Daarom ook een live versie (met daaronder de reguliere studioversie)van de onvolprezen live box Archive (1ste deel) die bij mij op een zeer mooie 4,5* mag rekenen. Dit nummer is trouwens een dikke 5 sterren waard. Dit is zo'n nummer wat door de jaren heen vrijwel, al dan niet als deel van een medley, altijd op de setlist is blijven staan. Zoals bekend komt dit nummer van het laatste album wat de heren als vijf mans formatie maakte. Gabriel was vaak afwezig en liet de muziek aan de andere over. Als er dan gezongen moest worden kwam hij tevoorschijn uit zijn eigen wereldje. Vooral op dit fantastische nummer doet hij dat werkelijk fenomenaal. Om nog even terug te keren op het vorige liedje ook hier hoor je een zeer fraaie ARP Pro solo van Banks.

I'm helpless in my violent rage
And a silent tear of blood dribbles down his cheek,
And I watch him turn away and leave the cage.
My little runaway.

Weinig tot geen tijd om hier mee te doen met reageren want ik heb het zeer druk en als ik iets wil posten hier m.b.t. de muziek van Genesis dan wil ik het ook goed doen. En dat lukt mij dus niet want gezin/werk/studie (in die volgorde). Ik lees/leef af en toe hier wel mee.

Maar helemaal goed dat The Cage hier in de top 10 staat !

7. Dance on a Volcano
Krachtige opening van een fantastisch album. Ik kan me zo voorstellen dat de argeloze fan in 1976 met een zekere spanning de naald in de groef zette. Hoe zou Genesis klinken na het vertrek van Peter Gabriel? Ik denk dat die spanning na 5 seconden wegvloeide, en plaats maakte voor een gevoel van euforie!

6. Eleventh Earl of Mar
Mooi nummer, maar ik heb er toch een tikje gemengde gevoelens bij. Het pakt me net niet genoeg om echt in mijn top te komen. Wel een mooi verhaal.

5. The Cinema Show
Terechte notering. Op zich is het nummer niet eens zo bijzonder, maar de solo van Tony Banks is misschien wel de mooiste die ik ken. Live komt het nummer misschien nog wel beter tot zijn recht (Seconds Out!).

Helemaal met je eens. Hoewel ik live eigenlijk altijd de op het album volgende Aisle of Plenty mis. Die twee horen voor mij wel echt bij elkaar. Van ongekende schoonheid.

3. Dancing with the Moonlit Knight




can you tell me where my country lies

Op een zeer eervolle 3de plek vinden we de opener en naamgever van Selling England by the Pound. Wat een killernummer, echt ongelofelijk. Natuurlijk is Selling een van de klassiekers van de band en dat komt zeer zeker ook door dit nummer. Wat een power, wat een diversiteit en wat een muzikale gelaagdheid. Een waar meesterwerk, meer kan ik er niet van maken!

Young man says 'you are what you eat' - eat well.
Old man says 'you are what you wear' - wear well.
You know what you are, you don't give a damn;
bursting your belt that is your homemade sham.

https://www.premierguitar.com/ext/resources/images/content/2015-03/FEAT/Mike-Rutherford/GENESIS-LAURENS-VAN-HOUTEN-FRANK-WHITE-PHOTO-AGENCY-13_WEB.jpg

Mijn favoriet van deze band! Geen woorden voor, zo mooi!

Wat een prachtige foto van Rutherford ! De man is, ook, zo belangrijk geweest voor de band.

Uitermate goede keuze

Ja heh, ja ik moest een dubbelnekker foto hebben en deze kwam ik tegen. Hij is zelf niet zo heel erg fotogeniek (in vergelijking met Collins en Gabriel) maar dit is toch een mooi plaatje

Deze moet bij mij met The Musical Box knokken om het goud.
Maar wat zingt Gabriel dat eerste deel prachtig.
The Musical Box heeft weer dat geweldige einde en die tik tok vd klok.

Je maakt het wel spannend, hoor Vigil! Zo naar het eind toe steeds met ééntje naar voren komen!

O, maar ik vermoed dat de bovenste twee wel samen komen

Casartelli , daar gaat mijn spoilerfeestje

Geeft niet, mijn waarde. Je kunt immers nog steeds vriend en vijand verrassen met een 1½e plek voor Entangled.