Sarah 072: The Sugargliders - Ahprahran (1993)

En hier hebben we ook de 3e Sarah single van de Melbournebroertjes Meadows van The Sugargliders. Het is hun 7e single in totaal en het is tevens hun bekendste en meest geliefde en dat kan ik wel goed begrijpen, want van wat ik tot nu toe van ze ken vind ik deze ook het mooist. Een van de broertjes Meadows werkte in Melbourne in een platenzaak, waar ze een speciale tafel hadden met 7" singles uit de VS en Engeland, zo ook de singles van Sarah. De muziek, maar ook de filosofie alsmede de fanzines spraken m erg aan. Nachtelijke telefoontjes met Haynes en Wadd volgden, waarna de Meadows broertjes naar Bristol trokken en Haynes en Wadd voor een maand lang gigs regelden, samen met andere Sarah-stalwarts als Brighter, Blueboy en vele andere bands. Vooral voor Blueboy hadden ze veel bewondering en ondertussen sliepen ze op de bank van Sarah headquarters.
Anyways, hun 7e single dus Ahprahran, geproduceerd door Ian Catt, een melancholische lament geïnspireerd op de innercity suburb genaamd Prahran in Melbourne, waar ze ongetwijfeld zelf woonden.
Een prachttrack wat mij betreft van de suikereekhoorntjes (echt waar, dat is wat sugargliders zijn). Een perfecte akoestisch-achtige popsong met melancholische zang en erg fijn gitaarwerk. Binnen de 3 minuten en als zodanig ook echt af en passend bij de Sarah-sound.

De b sides zijn overigens wel aardig.

9,1 voor Ahprahran!

https://i.ytimg.com/vi/L4AO1Nyqw0k/hqdefault.jpg

Heerlijk nummer inderdaad. Qua vocale delivery doet het me sterk denken aan The Wonder Stuff, maar muzikaal heeft het door het fijne gitaarwerk nog net wat meer te bieden dan het meeste werk van die band. Hun beste song tot nu toe!

9

Sarah 073: Action Painting! - Classical Music (1993)

Na twee toppers nu helaas een iets mindere Sarah. Action Painting! kennen we nog van het heerlijke Cure-jangle-liedje These Things Happen uit 1990. Drie jaar later pas komen ze met een opvolger. Een nummer dat amper 110 seconden duurt en qua sound zo 15 jaar eerder zou kunnen zijn opgenomen. Het doet me denken aan de punk-rock van Cockey Rejects en vergelijkbare bands.
Past niet heel goed bij ze, vind ik, en zeker niet bij Sarah.
Gek genoeg heeft b-side Sensation No.5 wel die heerlijke gejaagde janglesound die These Things Happen ook had. Die had ik veel liever als de A-side gezien, maar helaas beoordelen we hier de A-kant en kom ik in dit geval niet verder dan

6,7

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/08/ClassicalMusicMJR.jpg
https://img.discogs.com/MflHnudrd4uDc90aXeC3rfEd0us=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-503890-1124642950.jpg.jpg

Ken uw klassiekers zullen we maar zeggen, want deze rockus heeft natuurlijk niets met klassieke muziek te maken
Ik vind het nog wel een aardig nummer, geen geweldig niveau dat wel.
De b side is wel lekker, de zang stoort me alleen een beetje.

7,3

Sarah 074: Blueboy - Meet Johnny Rave (1993)

Meet Blueboy! Het is me inmiddels wel duidelijk dat Blueboy voor de latere Sarah-jaren is wat Field Mice voor de vroege Sarah-jaren was. De meest prolific en meest geliefde band uit die periode.
Hadden ze in 1991 en 1992 al voltreffers met Clearer en vooral Popkiss deze uit 1993 is nog mooier. Meet Johnny Rave is een fantastisch jangle-walsje waarin alles zit wat je van een Sarah-single mag verwachten. Nostalgie, bitterzoete melancholie en vooral kort en bondig je point maken.
There must be more to life than just getting by...
De gitaar sprankelt hier bovendien heerlijk, en de cello en backing vocals van Gemma Townley geven het nummer nog een extra dimensie. B-sides Elle (instrumentaal) en Air France zijn ook zeer aangenaam, zoals in bovenstaande recensie al beschreven, maar Meet Johnny Rave steelt de show.

9,4

http://images.eil.com/large_image/BLUEBOY_MEET%2BJOHNNY%2BRAVE-623625.jpg

Ja dit is een geweldenaar, niets minder!
De b sides hebben een dromerige schoonheid.

Van mij ook een 9,4!

Sarah 075: East River Pipe - Helmet On (1993)

We zijn nu zo'n beetje op 3/4 van onze Sarah-lijst en ik voel nu al aardig wat weemoed omdat we het einde van deze ontdekkingstocht naderen. Maar wat hebben we een schatlading aan prachtige muziek leren kennen. A sides, b sides, genoeg prachtsongs die ik anders nooit had leren kennen. Een heerlijk format toch .
Weemoed is ook een gevoel dat past bij de muziek van East River Pipe. Dit keer een (eenmans)band die ik al wel kende, zij het ook pas een jaar . Een b kantje van deze single genaamd Axl or Iggy speelde ik in het 1991/1992 jaarlijstentopic, het haalde ruim de top 10 geloof ik.

Alhoewel East River Pipe bestaat uit een eenling met een getroubleerd leven en ver weg van de schijnwerpers, genaamd F.M. Cornog, klinkt het toch als een volleerde band. Cornog, afkomstig uit New Jersey, Usa groeide op met alle problemen die je maar kunt bedenken. Overmatig drank en drugsgebruik, depressies en uiteindelijk te komen slapen op straat, ontfermde een vrouw zich over hem die hij ook uiteindelijk trouwde en een 4 track voor hem regelde om zijn songs die een spectral beauty bevatten met lyrics als balsem voor de wonden die hij tot dan toe in zijn leven had opgelopen op te nemen. Zijn vrouw richtte zelfs een eigen label voor hem op genaamd Hell Gate om singles uit te brengen.

Hij en zijn vrouw bezochten geregeld een bepaalde platenzaak in Hoboken die zijn singles verkochten om te kijken of ze er meer wilden hebben. De eigenaar van de zaak gaf hen als tip om hun singles te sturen naar Sarah Records. Zelf hadden ze daar eerder nog nooit van gehoord, ze waren door alle andere indielabels in de USA afgewezen, dus why not in England too dachten ze  Tussendoor namen ze de enige 2 Sarah releases mee die de platenzaak nog had, een van Brighter en een van The Orchids en werden er door weggeblazen. Cornog vond het opvallend hoeveel hij gemeen had met deze bands, ze gebruikten dezelfde elementen: langzame tempo's, repetitie, reverbs en delays, een existentiële "ache" en "a sense of longing". Totaal geen machogedrag, geen commercie, geen white-boy anger, geen muziek voor alpha males, dat hij zei: There is nothing, nothing like this in America. Fuck America! This little British label is where we belong 

Cornog bezocht de UK nooit..hij is 10 jaar bezig geweest om te vechten tegen eerder genoemde demonen om zich staande te blijven houden. Dus promotie van een single of touren zat er niet in voor hem, toen Melody Maker Helmet On tot single van de week bombardeerde. Hij is nog steeds bezig uit het dal te blijven, aldus hemzelf.
Cornog over de Britse pers die over Sarah schreef: " The reviews were generally very good, but often there was some kind of indirect dig at Sarah. I didn't give a shit. The whole thing seemed like another version of high school to me: the cool kids, the uncool kids, the jocks, the burnouts, the cheerleaders, the nerds. And here we were with the uncool kids again, I basically thought of the British press as cynics, I still do".

Matt Haynes en Sarah dus ook zat er niet mee dat overzeese bands als East River Pipe en Aberdeen niet naar de UK kwamen, die zouden toch maar een halve column krijgen in een muziekblad. De meeste communicatie met die bands verliep via fax, omdat long distance calls exorbitant veel kostten.

En zo kwamen de singles van East River Pipe mondjesmaat binnen op Sarah, waarvan Helmet On dus de eerste was. Wat mij betreft een prachttrack, evenals de b sides Happytown en Axl or Iggy, muziek wel voor gevoelige zielen vind ik. In ieder geval kun je het doorleefde er wel in horen, tegelijkertijd bezit het ook een bepaalde lichtheid en helderheid, misschien zijn dat wel de glimpjes na moeilijkere tijden of zoiets . 
Ik vind het in ieder geval prachtig.

Voor Helmet On een 8,8

https://img.discogs.com/I4wJ2r4RKyJN_D1h3Zj0ijaekds=/fit-in/349x301/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-742695-1154185880.jpeg.jpg

Mooie ontdekking vorig jaar deze band. Deze comp op het Ajax-label van hun eerste singles en b-sides was een van de mooiste ontdekkingen vorig jaar.
Helmet On heeft net wat meer rock dan we van een Sarah-release gewend zijn, maar wel van het goede (Amerikaanse) soort. En de akoestische gitaar en strijkers erbij geven het toch ook een mooie Sarah-feel.

8,1

Sarah 076: Boyracer - B Is For Boyracer (1993)

Tja, wat moet je hiervan zeggen. Deze Engelse Indie-punkers zullen we maar zeggen komen uit Wetherly en hun muziek is op zn zachtst gezegd tamelijk noisy. Compleet geen Sarah zou ik zeggen . De leden van Boyracer hadden het idee dat Sarah ze vroeg om de boel een beetje op stelten te zetten. Nou dat deden ze ook, zeker met deze single en er zouden er meer volgen zelfs . Deze band is opgericht in 1991 en heeft verschillende personele wisselingen ondergaan. Ze hebben aardig wat albums en singles uitgebracht, ook voor ze bij Sarah kwamen. Zelfs het Sarah-publiek dat Sarahconcerten bezocht moest er weinig van hebben en hoonden ze weg of namen ze flink in de zeik met bepaalde grappen. Ongeduldig zaten ze de set dan maar uit, omdat ze wisten dat na hen Another Sunny Day of Blueboy op zouden treden.
Zo slecht vind ik het ook weer niet, maar ik zet het niet echt voor mijn plezier op. De leadtrack I've Got It And It's Not Worth Having is nog wel hilarisch, zeker op het einde als het nog harder en sneller gaat, dan moet ik bijna lachen. B side Jesus Suzanne Christ is dan nog wel aardig. Doe mij dan maar liever The Pastels die ook af en toe stevig uit de hoek kunnen komen

6,6

https://img.discogs.com/P82_Em4vSFd7F2xn8x5kJQF5DfQ=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-802114-1160247906.jpeg.jpg

Inderdaad geen hoogvlieger, deze Sarah.
Ik denk dat het toen al verouderd klonk, nu al helemaal.

6,2

Ja voor 1993 denk ik ook wel ja..als t nou eind 80s was ofzo...

Sarah 077: The Sugargliders - Trumpet Play (1993)

De Australische Sugargliders kwamen we al tegen bij Sarah 063, 067 en 072. Een van de meest prolific Sarah-bands uit deze periode dus. En waar ze met hun vorige Sarah-single, Ahprahran, hun hoogtepunt bereikten, is dit wel hun minste single tot nu toe wat mij betreft.
Het nummer begint met wat gepraat en dan komt de muziek er langzaam, zeer laidback bij, als ware het een jamsessie. De vier minuten die volgen weten me maar weinig te boeien. Het fijne gitaarspel is de saving grace van dit nummer, voor de rest kabbelt het allemaal net wat te veel voort.
De trompet uit de titel horen we pas in de laatste 30 seconden als er niet veel meer te redden valt, en dat lukt hem dan ook niet.
Al met al aardig om een keer te horen, maar enige indruk weet het niet op me te maken.
Ook de b-sides zijn niets om over naar huis te schrijven.
Ik ben benieuwd of ze van deze misstap (na het prachtige Ahprahran) nog zullen herstellen, want er komen nog een paar Gliders aan dit jaar.

6,5

https://img.discogs.com/AJrTOJkCawV2MDhFG6GOXmkrBLY=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1886177-1293457329.jpeg.jpg

Madchester drums, gitaar dat aan een Spaanse zomer doet denken...laidback wel..moet ook aan Red Hot Chili Peppers en Fun Lovin' Criminals denken op een of andere manier. Die trompet hoor ik niet, volgens mij probeert hij met zn stem een trompet na te doen
B side Beloved heeft ook al zo'n zomerse vibe, ook wel aardig..de andere b side is echt een niemendalletje.

Desondanks toch nog een 7,5 voor de so-called trompet.

Sarah 078: East River Pipe - She's A Real Good Time (1993)

Een paar maanden na hun debuutsingle voor Sarah, Helmet On, komt East River Pipe alweer met hun volgende. En het is weer een hele fraaie. Een beetje wel in het verlengde van Helmet On, ook een slowcore-achtige ballad. Het nummer begint en eindigt met de titel, en ook in het middenstuk komt het vaak terug, waardoor het wel wat eentonig klinkt. Gelukkig is er ook een prachtige weemoedige gitaarsolo te horen, die het nummer een mooie lift geeft.
B-sides Times Square Go-Go Boy en My Life Is Wrong zijn ook van zeer hoog niveau. Beiden ook te vinden op hun mooie verzamelalbum uit 1994.
Vooral My Life is Wrong vind ik eigenlijk beter dan A Real Good Time. Een heerlijk weemoedige, gentle track, echt Sarah-muziek zoals je zou verwachten dat Amerikanen het zouden maken.
Het heeft ook zeker meer een single-feel dan She's A Real Good Time, maar helaas beoordelen we hier de A-sides.

8,2

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/shesarealgoodtime.jpg
http://www.handsandarms.com/3040-home_default/east-river-pipe-she-s-a-real-good-time.jpg

Heerlijke single inderdaad weer, wel wat eentonig ja, maar de sound maakt veel goed.
My Life Is Wrong is zeker meer geschikt als leadtrack.
Ik beleef zelf het meeste plezier aan Go-Go Boy!
Maar de mooiste liedjes zijn toch de andere op eerder genoemde verzamelaar.

8,8 ook voor deze!

Sarah 079: Even As We Speak - Blue Eyes Deceiving Me (1993)

Wat onze landgenoten van The Sugargliders kunnen kunnen wij ook, moeten de bandleden van Even As We Speak gedacht hebben . Hier ga je ook niet al te blij mee zijn Johan . Dezelfde laidbacksfeer bij de leadtrack, vervelende samples, een kabbelend liedje, zelfs de sax kan het niet redden, of het moet haar zang zijn, ik vind het zelf niet veel. Maar gelukkig hebben we de policy dat titeltracks voor gaan op leadtracks .

Blue Eyes Deceiving Me dus, zeker het beste nummer van de single, is ook ns opgenomen tijdens een Peel Session en vreemd genoeg de enige track van de single die niet op een Sarah-comp verscheen. Leadtrack (All You Find Is) Air en b side Getting Faster, dat nog wel een aardig rockende miniatuur is, wel.

Blue Eyes is in potentie een klassieker, maar het maakt die status helaas niet helemaal waar.
Het is op zich wel een fijn jangleliedje met prettig meanderend gitaargeluid dat wel wat harder had gemogen, maar het is net wat te vlak, repetitief en monotoon, zeker ook qua zang, om te blijven boeien. Met iets meer uitbundigheid en pit ga je richting de 9, maar helaas blijft het voor mij bij een 8,1!

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/blueeyes.jpg

https://img.discogs.com/fay1fUwNzMqPNexwzddnBK4UpVg=/fit-in/300x261/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1370569-1214800452.jpeg.jpg

Even As We Speak is toch wel een van mijn fijnste Sarah-ontdekkingen uit dit topic. Jammer dat dit hun laatste is.
Air is inderdaad hun minste nummer, Getting Faster vind ik erg lekker, maar Blue Eyes steelt hier de show inderdaad.
Heerlijke melancholische 60s inspired jangle-pop, daar krijg ik nooit genoeg van

8,9

Sarah 080: Blueboy - Some Gorgeous Accident EP (1993)

Er zijn grofweg 2 soorten songs die Blueboy maakt. Songs zoals de sprightly exuberantie van Popkiss en Meet Johnny Rave die ook (terecht) rave-reviews kregen en de meer laidback lieve songs zoals de leadtrack van deze single Try Happiness. Alhoewel mijn voorkeur uitgaat naar de meer jangly uptempo songs heb ik ook een zwak voor deze meer Sarah-sound oriented dromerige songs en daarvan is Try Happiness een goed geslaagd voorbeeld. Heerlijk rustig en mooi gitaarwerk, de kenmerkende ijle zang van Keith Girdler en verderop een prachtige fluit die de song nog meer omhoog tilt. Desondanks luister ik nog liever naar b side A Gentle Sigh dat eigenlijk de A side had moeten zijn, die heeft echt singlekwaliteiten. Een heerlijk liberating janglepopnummer, met gitaarwerk dat me aan R.E.M. doet denken ergens. Heerlijk ook die mondharmonica, supertrack!
De andere b side Stephanie is dan zogenaamd de minste, als je daar al van kan spreken. De openingszin daarvan leent in ieder geval zijn naam aan de titel van deze EP. Een in 2008 opgerichte Shoegaze/Dreampopband noemde zich eveneens Some Gorgeous Accident naar deze Blueboy EP. Blueboy was inmiddels bezig met hun eerste full album genaamd Unisex, een zeer divers album met songs als So Catch Him en Marble Arch die een beetje in lijn liggen met Try Happiness, maar nog beter zijn.

Een 8,7 voor Try Happiness!

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/06/somegorgeousaccidenttp.jpg

http://images.45cat.com/blueboy-try-happiness-sarah.jpg

Daar ben ik het helemaal mee eens. Ook voor mij liever de exuberantere Blueboy-tracks dan de lieve.
A Gentle Sigh - inderdaad erg 80s REM - steelt hier de show. Try Happiness kabbelt me net wat teveel voort. Wel mooi, maar niet heel bijzonder.
Wel hele mooie titels allebei, en dat geldt ook voor de EP-naam Some Gorgeous Accident.
Alle drie hadden ook als titel van dit topic kunnen dienen, of als titel van any Sarah-comp

7,8 (A Gentle Sigh zeker een vol punt hoger)

Tussenstand:

1. Another Sunny Day - You Should All Be Murdered 9,85
2. The Field Mice - The Autumn Store part 1 9,55
3. The Field Mice - Emma's House 9,45
4. The Field Mice - So Said Kay 9,40
5. Blueboy - Meet Johnny Rave 9,40
6. The Field Mice - Missing the Moon 9,35
7. The Field Mice - Sensitive 9,35
8. Blueboy - Popkiss 9,30
9. The Wake - Major John 9,20
10. The Sweetest Ache - If I Could Shine 9,10

11. Heavenly - Our Love Is Heavenly 9,10
12. Brighter - Around the World in 80 Days 9,05
13. The Sugargliders - Ahprahran 9,05
14. Brighter - Half-Hearted 9,00
15. Brighter - Disney EP 9,00
16. The Orchids - Penetration EP 8,95
17. Another Sunny Day - Anorak City 8,90
18. The Orchids - Thaumaturgy 8,85
19. The Sea Urchins - Pristine Christine 8,75
20. Heavenly - I Fell in Love Last Night 8,75

21. The Orchids - Something for the Longing 8,70
22. Even As We Speak - Beautiful Day 8,70
23. Secret Shine - Loveblind 8,70
24. Brighter - Noah's Ark 8,65
25. Another Sunny Day - New Year's Honours 8,65
26. The Orchids - What Will We Do Next? 8,60
27. Action Painting! - These Things Happen 8,60
28. St. Christopher - Say Yes To Everything 8,60
29. Even As We Speak - Nothing Ever Happens 8,60
30. Blueboy - Clearer 8,60

31. The Hit Parade - In Gunnersbury Park 8,55
32. Secret Shine - After Years 8,55
33. The Sweetest Ache - Tell Me How It Feels 8,50
34. Even As We Speak - Blue Eyes Deceiving Me 8,50
35. East River Pipe - She's A Real Good Time 8,50
36. The Field Mice - September's Not So Far Away 8,45
37. The Orchids - I've Got a Habit 8,45
38. East River Pipe - Helmet On 8,45
39. The Sea Urchins - A Morning Odyssey 8,40
40. Secret Shine - Ephemeral 8,40

41. St. Christopher - All of a Tremble 8,35
42. The Rosaries - Forever EP 8,35
43. The Sugargliders - Letter From a Lifeboat 8,35
44. The Field Mice - The Autumn Store part 2 8,30
45. The Orchids - Underneath the Window, Underneath the Sink 8,30
46. Another Sunny Day - Rio 8,30
47. The Wake - Crush the Flowers 8,25
48. Blueboy - Some Gorgeous Accident EP 8,25
49. The Harvest Ministers - You Do My World The World Of Good 8,20
50. The Springfields - Sunflower 8,20

51. The Sweetest Ache - Sickening 8,20
52. The Golden Dawn - George Hamilton's Dead 8,20
53. Another Sunny Day - I'm In Love With a Girl Who Doesn't Know I Exist 8,15
54. The Harvest Ministers - Six O'Clock Is Rosary 8,15
55. 14 Iced Bears - Come Get Me 8,15
56. Tramway - Sweet Chariot 8,10
57. Eternal - Breathe 8,10
58. Heavenly - So Little Deserve 8,05
59. The Poppyheads - Dreamabout 8,00
60. The Sugargliders - Seventeen 8,00

61. St. Christopher - Antoinette 7,95
62. Tramway - Maritime City 7,95
63. Gentle Despite - Torment To Me 7,85
64. The Springfields - Wonder 7,85
65. Even As We Speak - One Step Forward 7,80
66. Christine's Cat - Your Love Is... 7,70
67. The Forever People - Invisible 7,60
68. The Sea Urchins - Solace 7,60
69. Another Sunny Day - What's Happened? 7,55
70. St. Christopher - You Deserve More Than a Maybe 7,40

71. Gentle Despite - The Darkest Blue EP 7,30
72. Blueboy - Cloud Babies (live) 7,20
73. The Golden Dawn - My Secret World 7,05
74. The Sugargliders - Trumpet Play 7,00
75. Action Painting! - Classical Music 7,00
76. Boyracer - B Is For Boyracer 6,40

Sarah Singles Top 99 on Spotify

Sarah 081: Heavenly - P.U.N.K. Girl (1993)

Heavenly kennen we natuurlijk nog van Sarah 041 en Sarah 051. Beiden uit 1991. Gek genoeg verdwenen ze daarna van de Sarah-radar om nu pas bij Sarah 081 terug te keren. Ze zaten echter niet stil in de tussentijd. In 1992 verscheen er een LP en single van ze, maar de single kreeg gek genoeg geen Sarah-release. Met P.U.N.K. Girl maken ze nu dus een comeback. Het is weer het beproefde Heavenly-recept: 60s girl group-invloed (het spoken word-intro a la Shangri-Las) gemengd met typische vrolijke 80s jangle. Bubblegum-punk las ik ergens, of quali-twee. Dat laatste in elk geval.
In elk geval staat de 'punk' van de titel niet voor punk, maar voor:
P is for the painful way she makes me feel some day
U is for Utopia, the other times with her
N is for the new wave dreams she had back in her teens
K is for the kid in her, my PUNK girl
Een mooie ode aan een love-interest van Amelia Fletcher dus. Heavenly nummer weer!

B-side Hearts & Crosses is van hetzelfde laken een pak. Opnieuw springerige exuberante jangle, maar hier zit er diepere laag onder. Wat begint als een ode aan ene Melanie komt halverwege ruw tot stilstand:
Then one romantic day he took her hand and led her away
He pushed her down, removed his clothes, and put his body
closer than close
he held her mouth when she tried to scream
it was all so different from in her dream
he never smiled, he never whispered
he bit her hard, but never kissed her
Daarna is het weer business as usual, met een vrolijk deuntje dat gewoon oppikt waar het gebleven was, maar het is duidelijk dat het plezier weg is.
Misschien nog wel net iets mooier dan de A-kant.

8,5

http://www.pennyblackmusic.co.uk/images/Sleeves_2012_tn550/387.jpg
http://record.ticro.com/record/jacket/H00001644.jpg

Erg lekker die uitbundige girlgroup-jangle van Heavenly. Leuk concept ook van P.U.N.K. Girl met een leuk einde
Hearts and Crosses has won my heart over, wat een zalig nummer is dat zeg. Top 10 materiaal voor dit topic!

Van mij ook een 8,5
Melanie, Melanie minimaal een half punt hoger!

Sarah 082: Heavenly - Atta Girl (1993)

En voor het eerst zien we bij Sarah twee keer dezelfde artiest back to back met 7-inches.
Na P.U.N.K Girl is het nu Atta Girl van weer Heavenly. En het is duidelijk nog een beter nummer.
Superieur intro van meer dan een minuut, sprankelend, exuberant, heavenly! Dan komen de dames erin met een heerlijke kiss-off tekst. Dames zeg ik, want keyboardist Cathy Rogers duet hier met Amelia Fletcher. Een heerlijk duet dus waarin ze afrekenen met elkaar of hun jaloerse geliefde. In dit geval kan het allebei. Hoewel Sarah - en zeker ook Heavenly en voorganger Talulah Gosh - altijd als 'twee' bestempeld werden, rekenen ze daar en passant ook even mee af. I don't have to be cute zingt Amelia en het hoogtepunt komt even later met het heerlijk uit de grond van het hart gezongen fuck you no way/I don't have to explain. Supertrack.
B-sides zijn hier net wat minder. Dig Your Own Grave is wel leuk en het a-capella So? lijkt een vervolg op het Melanie-verhaal, maar dan dus een stuk somberder door het ontbreken van de muziek.
Deze drie tracks werden met de twee tracks van de vorige single ook als 5-track EP uitgebracht, wat mij betreft het hoogtepunt van Heavenly. Helaas schittert deze EP op MuMe door afwezigheid...

9,4 voor Atta

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/attagirl.jpg
http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2016/02/AttaGirl.jpg
http://images.45cat.com/heavenly-dig-your-own-grave-so-sarah.jpg
http://e.snmc.io/lk/f/l/e701203d3c03447cb82f906c619df568/2447079.jpg

Ja! Ja! Ja! Wat een track!
Wat een zeldzaam mooi intro, die gaat recht naar binnen! De rest mag er ook zijn, alles zit in deze song wat erin hoort te zitten. Prachtzang, het duet, de tekst en het heerlijke gitaarwerk!

9,6

Enne...

Heavenly - Atta Girl (1993)

Ah, stond bij de verkeerde, powermetal, Heavenly begreep ik

Powermetal

Sarah 083: The Sugargliders - Will We Ever Learn (1993)

Zouden de suikereekhoorntjes zich kunnen revancheren voor hun ietwat nietszeggende vorige single na het prachtige Ahprahran (die in de top 15 staat bij ons) was de vraag...
Gedeeltelijk zou ik zeggen, het is zeker niet zo goed als Ahprahran, maar het heeft zeker zijn kwaliteiten. In ieder geval is het een beter geslaagd popliedje in tegenstelling tot Trumpet Play. Al ligt ook hier in het begin het gevaar op de loer, want we starten weer met een erg mellow vibe dat aan die trompetsong doet denken. Maar gelukkig is het slechts een opmaat naar een erg fijn jangleliedje, waarbij het gitaarwerk me aan dat van Johnny Marr doet denken op een bepaalde manier met die arpeggio's (als ik het correct heb) en zeker ook op de bepaalde momenten als de gitarist van dienst hier het maximale uit zijn gitaar haalt vanaf halverwege. De song zelf gaat over de goede kanten van een relatie, maar bespreekt ook de keerzijde met als vraag of we ervan kunnen leren. En hey, een band die een woord als empirisch in zn lyrics heeft kan bijna niet stuk zou je zeggen . Fijne zang en samenzang ook hier en de song heeft verder een lekker ritme

Van de b sides is Dolly nog wel aardig. Reinventing Penicillin heeft niet veel om het lijf.

8,5 voor Will We Ever Learn!

Would you say it’s human to expect to be loved from foot to head?
Well my head’s been on holiday since the day we met
Brushing my teeth this morning, just about took out my eye
Would you say I’m dead in bed or do you think it’s worth the try?

Road to ski jump – aquiline
Who know that the nose is always mine
It’s been ahead of me for quite some time
You’d never tell from looking but it’s your mouth that does the turning
It taught me how to kiss but it has taught me how to fight too

Will we ever learn?
Will we ask forgiveness?
Will we learn?
Will we shake it up again?
Will we learn?
Will we do it again?
Will we ever? Will we ever? Learn…

I used to worry about swallowing the apple core
About that tree that grows inside you
But I don’t care about that anymore
I want that apple tree inside me, inside me

Why should I swap this thing?
Trade in a life, empiric
For someone as predictable as a time I’d seem all weary

Will we ever learn?
Will we ask forgiveness?
Will we learn?
Will we shake it up some?
Will we learn?
Will we do it again?
Will we ever? Will we ever? Learn…

https://img.discogs.com/qOvlV8szNOQQO-JtN2-FjuEZf6Y=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-897703-1170532487.jpeg.jpg

Inderdaad een stuk beter dan Trumpet, maar ook wel een behoorlijk stukje minder dan Ahprahran.
Fijn gitaarspel inderdaad. Sympathiek liedje.
Hun laatste single ook, hierna gingen ze verder als The Steinbecks.

7,4

Benieuwd naar hun eerste single Of Mice and Men

The Grapes of Wrath is ook een bevriende band