Sarah 084: The Harvest Ministers - If It Kills Me and It Will (1993)

Daar zijn onze laddies uit Dublin weer Dit keer wat mij betreft met hun beste liedje! Er is erg weinig bekend over deze band, een geschikte YT link kon ik niet vinden, de b kant ook niet, die vond ik elders, daarom een Spotify-link. Deze is ook niet op een Sarah-comp te vinden, iets wat bij hun vorige singles wel zo was, misschien omdat het wat verder weg ligt van de Sarah-sound.
Zoals eerder gememoreerd liggen hun roots in de folk en die elementen zijn hier zeker ook te horen maar ze maken er tegelijk ook een perfecte popsong in de traditie Waterboys/World Party van, hoor ik erin dan

Erg fijne uplifting gitaar -bas en pianoloopjes door de hele track heen, een fijne heldere gitaarsound sowieso, afgemaakt door de prachtzang van Will Merriman die hier net iets anders met zijn stem doet, een beetje lui als Tom Petty en met een beetje rasp en gelatenheid, maar dat past ook perfect bij de tekst, die ik verder niet voor handen heb, maar met zo'n songtitel kun je er zelf wel wat bij bedenken . Een bitterzoete track compleet met badababa's, heerlijk
B side Can't Go It Alone is meer een akoestische folky ballad met female vocals en een prachtmondharmonica, wel een aardige track.

Ik kom een beetje in de problemen met cijfers geven, omdat ik vaak hoge cijfers geef

Maar voor If It Kills Me een 8,9!

https://img.discogs.com/0HLVNlCn8ocJg8h3K-Fshmfff74=/fit-in/310x298/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-856323-1165883430.jpeg.jpg

Lekker vrolijk nummer inderdaad, had in een ander universum ook zo een gigantische hit kunnen zijn.
Ik denk wel hun beste nummer inderdaad.
De band heeft vorige maand overigens nog een nieuw album uitgebracht

7,8

Mooi
Ja precies, maar het mist net dat beetje extra voor een superhit...

Sarah 085: Boyracer - From Purity To Purgatory (1993)

Daar zijn de punk-upstarts van Boyracer weer met hun tweede single voor Sarah. Een band trouwens met een aanzienlijke discografie. Hun debuutalbum uit 1994 telt 24 songs en ze maakten 11 albums en zo'n 20 EP's tussen 1993 en 2008.
Dit is dus hun tweede EP voor Sarah, na B is for Boyracer bij Sarah 076. Daar was er duidelijk sprake van een trendbreuk voor Sarah. Alsof Boyracer gebruikt moest worden om zich van het lieve imago te ontdoen. Inmiddels is dat niet meer nodig na het 'fuck you, no way' van Heavenly
From Purity To Purgatory klinkt me een stuk melodieuzer in de oren dan de voorganger. Cog is het openingsnummer en dat zullen we hier dus beoordelen. Een mooi gejaagd nummer, met een hoofdrol voor de pulserende bas. Niet helemaal mijn stijl dit nummer, en zeker geen Sarah-sound, maar ik kan het toch wel waarderen.
Het is een EP dus er staan nog vier andere songs op. Opvallend is het tweede nummer, dat heet David Byrne. Nog iets beter dan Cog vind ik. Maar het laatste nummer Close vind ik het mooiste. Daar is er eindelijk wat van de nodige melancholie te horen die we van Sarah wel verwachten. Het nummer roept wel een R.E.M. Be Mine-gevoel bij me op.

7,3 voor Cog.

https://img.discogs.com/6lBTuulo8GyU0YmzaiZsUep-KPg=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-802134-1160249152.jpeg.jpg

Een tamelijk noisy ep, Cog heeft bassen die op QotSA lijken, verder proberen ze een beetje de Britse SY te zijn, maar het had ook zo op een luide versie van Southpaw Grammar gepast . Best lekker nummer toch nog wel.
David Byrne heeft ook zo zn momenten. Close ligt id het dichtst bij de Sarah-sound, je hoort zowaar de gitaar zonder fuzz et al. en dat is wel prettig. Een beetje Be Mine kan ik er id ook wel in horen.

7,1 voor Cog!

Sarah 086: The Sugargliders - Top 40 Sculpture (1993)

Bij Sarah 083 zei ik dat we de laatste single van The Sugargliders hadden, maar dat was buiten deze gerekend.
Dit is dus echt hun laatste single, tout court. Het is ook al hun vierde single voor Sarah uit 1993, waarmee ze hofleverancier zijn. Met Ahprahran maakten ze ook een van de mooiste Sarah's van 1993, en ik denk sowieso wel een van de mooiste late Sarah's. De twee daaropvolgende singles konden daar niet aan tippen, en ook het leuk getitelde Top 40 Sculpture slaagt daar niet in. Wel weet het Ahprahran het dichtst te benaderen wat mij betreft. Het begint wat te subdued, maar al snel gaat het goed los, met de heerlijke blazers als hoogtepunt! Het gaat misschien wel net wat te lang door om over de gehele linie te blijven boeien, maar het nummer mag er zeker zijn. My strength is made perfect in weakness...
B-sides zijn ook mooi, en zeker aan te raden en terug te vinden op deze mooie comp van hun Sarah-jaren.
Nu snel eens op zoek naar wat werk van The Steinbecks!

8,0

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/top40sculpture.jpg
https://img.discogs.com/lcn9zxNbFxZ2sMwUTw24coD8nH4=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-939817-1175438225.jpeg.jpg

Zeker hun beste nummer na Ahprahran, wat trouwens de 1e song is van genoemde comp. B side 90 Days of Moth and Rust van deze single levert ook de titel van deze Sarah-comp. Beide b sides zijn wel aardig overigens.
Een lekker laidback song is Top 40 Sculpture, waarmee de comp eindigt. Het eerste en het laatste dus het best
De blazers doen t m hier id, altijd heerlijk element in muziek als deze vind ik. Heerlijke gitaarsound ook vanaf halverwege.

8,6

Sarah 087: Action Painting! - Mustard Gas (1993)

De eer van laatste Sarah-single van 1993 valt te beurt aan Action Painting! En die exclamation mark staat er vast niet voor niets Na hun eerste heerlijke janglesingle met prachtmelodie These Things Happen en hun 2e fuzzy proto-punk single Classical Music gaan ze nu nog een stapje verder . Mustard Gas, met een fuck off mentaliteit van heb ik jou daar. Misschien niet per se in de tekst maar wel in de intensiteit en snelheid van de track. 2 minuten full speed en nog sneller en wonderwel blijft het ergens ook nog een goede song. Je kunt het een beetje vergelijken met Arctic Monkeys, maar dan nog sneller en 13 jaar eerder . Ik begin het wel te waarderen na een aantal maal beluisterd te hebben.

Frontman Andrew Hitchcock over deze en hun vorige single: I started writing more songs while at Uni in Leicester. I was really fucked off with people, myself, and also the post-Summer of Love, crappy, Orb-y, chilled-out, neo-hippie fuckwit vibe going on musically and politically. We were fucked off at the E-driven fake love around, and the perpetual feeling of decay from umpteen years of Tory Rule. There was nothing to look forward to if you were young, working class and male.

Hij had geluk met deze 2 hardere singles qua timing want de pers had een nieuwe hype gecreëerd rond een groep hardere gitaarbands die dezelfde woede, volume en energie van de punk hadden destijds. Deze bands werden geschaard onder de noemer New Wave of New Wave. Elke band haatte die term en de beweging implodeerde ook al snel en geen enkele band overleefde het. Maar de bands genoten van de aandacht while it lasted

B side Art Student is echter voor mij het hoogtepunt van deze single. Hier moet ik denken aan een hard-edged Throwing Muses met een vleugje Warsaw (later Joy Division), heerlijke song.
De 2e b side Collapsing Cloud is het meest "radio-vriendelijk" en zeker ook genietbaar.

8,1 voor Mustard Gas, Art Student zeker wel een half punt hoger!

https://img.discogs.com/zGW0_ReMni5ujPJEMr4hqIs6mRs=/fit-in/343x303/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1392400-1215751115.jpeg.jpg

Inderdaad fijn, bevlogen liedje.
Slecht getimed alleen.
13 jaar later hadden ze met deze sound beroemd kunnen worden.

7,4

Sarah 088: Blueboy - River (1994)

Blueboy heeft de eer om 1994 af te trappen
Zoals eerder vermeld waren de mannen van Blueboy onder leiding van de immer charismatische Keith Girdler bezig met hun eerste full album Unisex, die trouwens veel acclaim ontving in de underground, maar de pech had net uit te komen tussen de debuutplaten van Blur en Oasis in. De songs van de River EP waren eigenlijk later opgenomen, maar werden dus eerder uitgebracht dan Unisex.

De werktitel van de EP was eigenlijk River Phoenix en de titelsong gaat natuurlijk qua tekst over de prachtogen oa van River Phoenix, waarbij de protagonist hoopt net zo mooi te zijn, zodat hij opgemerkt zou worden door een vrouw of een ander. Echter, rond die tijd overleed de betreurde River, we weten het waarschijnlijk allemaal nog wel, zodoende werd de titel aangepast naar River. Het is hun meest experimentele EP geworden, waarbij ze diverse invloeden gebruikten zoals geprogrammeerde drums , synthesizers en "swells of noise" geproduceerd door de "glide guitar" zoals My Bloody Valentine dat ook deed.

En dat laatste kan je vooral ook heel goed horen in de naar mijn mening fantastische titeltrack. Helaas was dit maar een one-off voor de band en gingen ze meer de Unisex kant op, maar van mij hadden ze wel een heel album op die manier mogen maken .

River dus, wat een track, wat een longing... wat een heerlijke synthesizer en gitaarsoundscapes die op de achtergrond een prachtig melodietapijt weven. Op de voorgrond speelt het vocale gedeelte van de song zich af, maar door die hemelse Cocteau Twins en azuurblauwe diepzee-achtige klanken op de achtergrond krijg je een prachtig dissonant effect, geweldig gedaan, de song wint daardoor aan emotionele en romantische kracht, afgemaakt door de immer prachtzang van Keith met zijn love-lorn lyrics. De song wordt ook steeds beter naarmate je m meer hoort en heeft een weergaloos outro waar het helemaal nog eens losgaat met belletjes en al, wat een song, de tranen staan dan in je ogen...
Qua melodie moet ik ook een beetje denken aan een b side van The Cure die we in een ander topic behandelden.

B side Nimbus is een fijne soundscape, compleet met regengeluiden en gepraat in de verte, qua sound een beetje in de hoek van songs die Robin Guthrie maakt sinds hij CT verliet.
De andere b side Hit is ook een erg fijn nummer, het meest hitgevoelige nummer misschien wel. Hierbij moet je denken aan wat Pet Shop Boys-achtige invloeden.

Maar River steelt hier dus de show. Alhoewel het geen helemaal perfecte track is, heeft het voor mij zoveel fijne elementen dat ik er toch een hoog cijfer voor over heb.
9,7!

I can forget my loneliness by chewing gum 
Stumble into several arms and strip away the day's decay 
Sadness is a way of life for bitter me 
But don't you quote me the prophets 
'Cause i know it's wrong 
But it's not for long 
If i had eyes like river would you take some notice of me?
If i had lips like river would you talk to me? 
Now i walk the streets of london 
And i look around at the people rushing by 
Where do they go? do they even know? 
I hear they staple sequins to their sooty souls 
Just to tempt this acolyte from his real world 
His only world 
If i had eyes like river 
Would you take some notice of me? 
If I had lips like river would you talk to me now?
Talk to me now 
Talk to me now 
Talk to me now

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2015/01/BlueboyRiverSWNME.jpg

https://img.discogs.com/aD2J7ok2Fm9yrfDayySTv4iFbhg=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1445246-1220330241.jpeg.jpg

Ha ha, heerlijk weer die review
Prachtig episch nummer inderdaad opnieuw van Keith en Harvey, wat een klasseband is het toch!

8,8

One of a kind band id

Sarah 089: Secret Shine - Liquid Indigo (1993)

Secret Shine, de band uit thuishaven Bristol, kwamen al tegen in 1991, 1992 en 1993 en ze komen hier met de Greater than God-EP voor het laatst voorbij. Titelnummer Liquid Indigo klinkt zeker erg mooi, maar helaas ook wel een beetje als een parodie op shoegaze. Het intro is puur Only Shallow van MBV en de zangpartijen doen me dan weer denken aan Slowdive. Erg jammer dat het er zo dik bovenop ligt, want op zich is het wel een prima nummer, en de rest van de EP mag er ook zijn.
Tweede nummer Ignite the Air wordt gezongen door zangeres Kathryn Smith. Net als bij Slowdive (en MBV) is er hier ook sprake van male/female vocalists die elkaar afwisselen.
Deep Thinker begint heerlijk rustig, maar is uiteindelijk de meest gejaagde van de vijf. Mooi nummer ook!
Elizabeth's April is het meest poppy nummer van de EP. Een beetje Lush/Ride hoor ik er wel in terug.
Erg fijn liedje!
Het mooi getitelde Last Words zouden inderdaad hun laatste woorden voor Sarah zijn. Voor Sarah welteverstaan, maar ze zouden nog lang doorgaan. Onlangs verscheen Secret Shine - There Is Only Now (2017). Last Words vind ik wel het minste nummer op deze EP.

Hoewel het een uitstekende band is, winnen ze hier niet bepaald de originaliteitsprijs. En ook de timing van deze EP is ongelukkig te noemen. 1994 was het jaar dat Britpop explodeerde, en het jaar dat shoegaze dood en begraven was. Deze EP was dan ook meer op zijn plaats geweest in 1991 of 1992.
Dat doet natuurlijk allemaal niets af aan de kwaliteit die er zeker wel is.

7,8

En de EP staat ook op MuMe: Secret Shine - Greater Than God EP (1994)
Onbestemd, dat (nog) wel.

https://artistxite.com/imgcache/album/003/729/003729785_190.jpg

Het is zeker een fijne EP met goeie songs, ik luister er graag naar, maar het verdient id niet de originaliteitsprijs. De opener is id 2 druppels als Only Shallow, dat kan toch niet . Verder id een fijn liedje, evenals de andere songs erg genietbaar zijn. De laatste song is id het minst. Wat ik nog het meest mis is iets dat eruit springt, een bepaalde glans (shine) zo je wil, maar ja die is ws secret . Ze komen niet dicht bij een Pearl van Chapterhouse of een van de bekenden van Slowdive. Al met al dus wel een goede band, maar dan in het B segment.

7,6 voor de leadtrack!

Sarah 090: The Hit Parade - Autobiography (1994)

Mooi dat we The Hit Parade weer tegenkomen. Wat mij betreft een typische Sarah-band al voor dat Sarah bestond. Hun eerste singles dateren uit 1984 en hun laatste uit 2014 en al die tijd bleven ze hun sound trouw. Toch brachten ze maar twee singles op Sarah uit. Het fraaie In Gunnersbury Park in 1991 en dit al even prachtige Autobiography. Een mooie gentle gitaar-ballad, een beetje in de stijl van The Smiths' Back To The Old House. Maar ook Blueboy is niet ver weg. Harvey Williams speelt dan ook mee op deze single. Prachtige nostalgische track, mooie tekst ook, met als extra bonus de prachtige vocalen van Factory-coryfee Cath Carroll.
Die schreef ook het b-kantje The Dispossessed, een wat lichtvoetig latin-aandoende track.
Now the Holiday's Over is de laatste track en dat is ook een prachtig nummer. Meer episch en filmisch dan de A-kant, het had ook zeker een aparte single-release verdiend.

8,7

Beyond the Goodwin Sands a foghorn blows
I've got to tell you what your boyfriend thinks he knows
I know I think he's not so good for you
I guess you wonder why I still ring you up
You know it's only because
I can't pick you up

And I'd go crazy thinking that I'd lose you
In this town, they say you get around
I don't know what it is about you
But I want to get hold of you Up on the cliffs
I go and watch the sea
It makes me wonder if you'll ever marry me
St Margarets has a special way to make me blue
I fell in love with you over the 16 weeks
But I'm the boy at school who never speaks
I only ever wanted to hold you

http://images.45cat.com/the-hit-parade-the-dispossessed-sarah.jpg
https://img.discogs.com/Kb3GBYtN6gNxx6vtj4JmdTOzE-w=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2000523-1257772060.jpeg.jpg

Zeker ook een van de kwalitatief betere bands in deze Sarah-lijst. Bij The Hit Parade heb ik altijd het idee dat ze geen songs lager dan 8 kunnen maken . Mooi om te horen dat Harvey met zn favoriete band mee mag doen en als je de muziek hoort hoor je ook waarom. Met Another Sunny Day heeft hij zeker raakvlakken met The Hit Parade. Prachtige en lieflijke titeltrack hier, prachtzang ook van Cath. Een beetje Cocteau Twins Victorialand feel krijg ik er een beetje bij en zeker ook Blueboy, maar daar zat Harvey natuurlijk ook in met zn gitaar
Beide andere songs zijn ook meer dan de moeite waard, vooral Holiday

9,1 voor Autobiography, bijzondere song!

Laatste Tussenstand:

1. Another Sunny Day - You Should All Be Murdered 9,85
2. The Field Mice - The Autumn Store part 1 9,55
3. Heavenly - Atta Girl 9,50
4. The Field Mice - Emma's House 9,45
5. The Field Mice - So Said Kay 9,40
6. Blueboy - Meet Johnny Rave 9,40
7. The Field Mice - Missing the Moon 9,35
8. The Field Mice - Sensitive 9,35
9. Blueboy - Popkiss 9,30
10. Blueboy - River 9,25

11. The Wake - Major John 9,20
12. The Sweetest Ache - If I Could Shine 9,10
13. Heavenly - Our Love Is Heavenly 9,10
14. Brighter - Around the World in 80 Days 9,05
15. The Sugargliders - Ahprahran 9,05
16. Brighter - Half-Hearted 9,00
17. Brighter - Disney EP 9,00
18. The Orchids - Penetration EP 8,95
19. The Hit Parade - Autobiography 8,90
20. Another Sunny Day - Anorak City 8,90

21. The Orchids - Thaumaturgy 8,85
22. The Sea Urchins - Pristine Christine 8,75
23. Heavenly - I Fell in Love Last Night 8,75
24. The Orchids - Something for the Longing 8,70
25. Even As We Speak - Beautiful Day 8,70
26. Secret Shine - Loveblind 8,70
27. Brighter - Noah's Ark 8,65
28. Another Sunny Day - New Year's Honours 8,65
29. The Orchids - What Will We Do Next? 8,60
30. Action Painting! - These Things Happen 8,60

31. St. Christopher - Say Yes To Everything 8,60
32. Even As We Speak - Nothing Ever Happens 8,60
33. Blueboy - Clearer 8,60
34. The Hit Parade - In Gunnersbury Park 8,55
35. Secret Shine - After Years 8,55
36. The Sweetest Ache - Tell Me How It Feels 8,50
37. Even As We Speak - Blue Eyes Deceiving Me 8,50
38. East River Pipe - She's A Real Good Time 8,50
39. Heavenly - P.U.N.K. Girl - 8,50
40. The Field Mice - September's Not So Far Away 8,45

41. The Orchids - I've Got a Habit 8,45
42. East River Pipe - Helmet On 8,45
43. The Sea Urchins - A Morning Odyssey 8,40
44. Secret Shine - Ephemeral 8,40
45. St. Christopher - All of a Tremble 8,35
46. The Harvest Ministers - If It Kills Me And It Will 8,35
47. The Rosaries - Forever EP 8,35
48. The Sugargliders - Letter From a Lifeboat 8,35
49. The Field Mice - The Autumn Store part 2 8,30
50. The Orchids - Underneath the Window, Underneath the Sink 8,30

51. Another Sunny Day - Rio 8,30
52. The Sugargliders - Top 40 Sculpture 8,30
53. The Wake - Crush the Flowers 8,25
54. Blueboy - Some Gorgeous Accident EP 8,25
55. The Harvest Ministers - You Do My World The World Of Good 8,20
56. The Springfields - Sunflower 8,20
57. The Sweetest Ache - Sickening 8,20
58. The Golden Dawn - George Hamilton's Dead 8,20
59. Another Sunny Day - I'm In Love With a Girl Who Doesn't Know I Exist 8,15
60. The Harvest Ministers - Six O'Clock Is Rosary 8,15

61. 14 Iced Bears - Come Get Me 8,15
62. Tramway - Sweet Chariot 8,10
63. Eternal - Breathe 8,10
64. Heavenly - So Little Deserve 8,05
65. The Poppyheads - Dreamabout 8,00
66. The Sugargliders - Seventeen 8,00
67. St. Christopher - Antoinette 7,95
68. Tramway - Maritime City 7,95
69. The Sugargliders - Will We Ever Learn 7,95
70. Gentle Despite - Torment To Me 7,85

71. The Springfields - Wonder 7,85
72. Even As We Speak - One Step Forward 7,80
73. Action Painting - Mustard Gas 7,75
74. Christine's Cat - Your Love Is... 7,70
75. Secret Shine - Greater Than God EP 7,70
76. The Forever People - Invisible 7,60
77. The Sea Urchins - Solace 7,60
78. Another Sunny Day - What's Happened? 7,55
79. St. Christopher - You Deserve More Than a Maybe 7,40
80. Gentle Despite - The Darkest Blue EP 7,30

81. Blueboy - Cloud Babies (live) 7,20
82. Boyracer - From Purity To Purgatory 7,20
83. The Golden Dawn - My Secret World 7,05
84. The Sugargliders - Trumpet Play 7,00
85. Action Painting! - Classical Music 7,00
86. Boyracer - B Is For Boyracer 6,40

Sarah Singles Top 99 on Spotify

Nog steeds geen onvoldoende gescoord! Wat een toplabel.

Toplabel zeker

Sarah 091: Ivy - Wish You Would (1994)

Het uit Norwich afkomstige Ivy is een band die we hier nog niet eerder gehad hebben. Opgericht door leadvrouw Spencer Harrison, die al in een andere band had gezeten. Ze had een aantal songs geschreven en zocht andere bandleden om een nieuwe band te beginnen en zo geschiedde. Alleen een drummer vinden bleek een te moeilijke opgave, dus namen ze genoegen met een drumcomputer die duidelijk ook te horen is op deze single. Helaas lijkt deze drumcomputer een beetje op die van de Cocteau Twins in hun begintijd, maar dan terwijl die waarschijnlijk ligt te wachten op reparatie .

Wish You Would verscheen al eerder op een compilatie van label Noisebox en werd opgepikt door Radio 1 en John Peel en kwam vervolgens in heavy rotation. Sarah pikte de band op in 1994 voor 2 back to back singles, de versie van Wish You Would is hier net even anders. Eind 94 kregen ze dan eindelijk ook een echte drummer met wie ze nog enkele singles maakten en een album in 1996 voor ze uit elkaar gingen. In 2006 kwam de band weer bij elkaar.

De b side van deze single genaamd Nowhere to Mourn schijnt een fan-favourite te zijn, maar is helaas nergens te vinden, dat is een first voor dit topic, jammer maar helaas. Een slechte live amateuropname is niet genoeg om m te bespreken.
Blijft over de toch wel sterke leadtrack die ik in het begin niet heel erg kon waarderen, maar bij de 2e beluistering kwam ie al beter binnen. Een best luide song wel met stevige shoegazey gitaren die wel erg prettig klinken. Folky onverstaanbare samenzang tussen de 2 vrouwen hier, onverstaanbaar en ook wel een beetje op de manier van Liz Fraser van eerder genoemde Cocteau Twins. Al zou je hier misschien denken aan Dolores van The Cranberries, want hier lijkt het ook wel wat op een Iers accent. Een catchy uplifting track moet ik zeggen, ik geef een 8,2!

https://img.discogs.com/Z4KA_QsUw7OQP-p8TQ_d4FCwbsg=/fit-in/600x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-2083612-1343193271-2963.jpeg.jpg

Best leuke ontdekking deze band, hoewel ik dit de mindere van de twee vind.
Inderdaad een soort shoegaze-Cranberries in dit nummer.
Het luistert wel lekker weg, maar gaat nergens heen.

7,3

Sarah 092: Ivy - Avenge (1994)

Zoals gezegd meteen de 2e single van Ivy erachteraan Waar de eerste single misschien deed denken aan een sferisch popliedje gaan we hier meer de pop-punk kant op. In Tua Nua moet ik een beetje aan denken hier en daar qua gevoel dan, al zijn die wat serieuzer en meer folky. Spencer is hier vanaf het begin veel duidelijker te verstaan en zingt een beetje zoals die latere symfonische bands als Within Temptation doen, alleen is dit natuurlijk veel betere muziek . Een duidelijker afgebakend liedje met fijn ondersteunend gitaarwerk en een lekkere drive en een heerlijk refrein dat dan wel weer onverstaanbaar is, maar het is om vrolijk van te worden. Vanaf halverwege gaan we de drumcomputer nog duidelijker horen en krijgen we een gitaarsolo dat uiteindelijk naar hardrock neigt, dat had niet per se gehoeven, maar fijn is het zeker wel . Ook hier is de b side weer nergens te vinden .
En oja, waar de reviews hiervoor nog hilarisch waren zijn deze tamelijk schandelijk

Voor deze ook een 8,2!

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/ivytania.jpg

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/avenge.jpg

http://sarahrecords.org.uk/wp-content/uploads/2014/03/avengedq.jpg

https://img.discogs.com/UPyxRReN7HvPjxPxhuFtcwR3x0k=/fit-in/590x584/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-856330-1206720006.jpeg.jpg

Deze vind ik een stuk beter dan die ander.
De stem doet me hier denken aan Britse folkzangeressen uit de early 70s, en dat werkt uitstekend in combinatie met de heerlijke Not Too Soon-achtig drive van de gitaren.

8,7

Sarah 093: Aberdeen - Byron (1994)

Net als Ivy is ook Aberdeen een nieuwe Sarah-band. En ook dit is een band met female vocals.
Het grote verschil is dat Aberdeen, ondanks de misleidende naam, uit Amerika komt, en wel uit Palm Desert, CA. Ze brachten twee singles uit op Sarah waarvan Byron de eerste is. Een mooi visitekaartje is het zeker. Mooie kristalheldere gitaren en een lekker laidback sfeertje in de percussie en toetsen.
Toch komt het nummer niet echt van de grond en blijft het een beetje shoegaze-behang met fraaie zang.
De b-kantjes klinken heel anders. Zonder de dancey-percussie. Alleen de gitaar en de mooie zang van Beth Arzy. Toy Tambourine klinkt daardoor precies als je van een Sarah-track zou mogen verwachten, erg fijn nummer. Het mooist bewaren ze echter voor het laatst. Fran is een heerlijk gitaarliedje, een beetje zoals Madder Rose ze in die tijd ook maakte. Had van mij de A-kant mogen zijn.

7,8

https://img.discogs.com/ao9Oz7qVGPP7Nwzgz5Wn_-voq18=/fit-in/600x599/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-419949-1331753627.jpeg.jpg
https://i.ytimg.com/vi/jQzTET-D-4Y/hqdefault.jpg

Wat een fijne single is dit zeg! De leadtrack is zeker prachtig, maar blijft id iets teveel hangen in het behang, desalniettemin prachtige klanken.
Tambourine is mijn fave hier, perfect liedje en een Sarah-lied pur sang ja. Ook Fran mag er zeker wezen, het doet mij denken aan een kruising tussen Brighter en Breathless, heerlijk.

Maar voor Byron een 8,7, de anderen nog wat hoger, kwaliteitsband!

Sarah 094: Northern Picture Library - Paris (1994)

Na Ivy en Aberdeen weer een nieuwe naam voor Sarah in 1994. Maar in dit geval is het slechts schijn.
Want Northern Picture Library is gewoon The Field Mice onder een nieuwe naam. De Field Mice dan zonder Harvey Williams, die vanaf 1995 dan weer met Wratten verder zou gaan onder de naam Trembling Blue Stars. Maar toen was Sarah helaas al defunct.
Lead-track Paris wordt gezongen door Annemari Davies (ook al bij Field Mice) en het nummer stelt zeker niet teleur. Heerlijk die drums en gitaren die het een mooie lift geven.
Annemari zingt heerlijk relaxed en wordt ondersteund door een engel-achtig la la la-koortje.
Het resultaat is een prachtige ode aan Paris, of eigenlijk aan dromen over Paris.
B-side Norfolk Windmills is ook een hoogstandje, prachtige evocatieve track worthy ook of de Field Mice.

8,6

https://img.discogs.com/rtowe6hrAPBNtJ_FxRGcIjg9XtE=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1883207-1269041339.jpeg.jpg

Paris is id een erg fijn nummer. Onmiskenbare Field Mice invloeden ja. Fijn stuwend drum en gitaarwerk zeker, heerlijke dromerige sfeer en fijn baswerk ook. Die bas kun je sowieso vaak goed vooraan horen bij de veldmuizen, ik vind dat wel mooi.
Norfolk Windmills is zo mogelijk nog mooier id.

8,9 voor Paris!

Sarah 095: Northern Picture Library - Last September's Farewell Kiss (1994)

Back to back singles is wat de laatste tijd de klok slaat , zo ook voor Northern Picture Library. Zoals eerder vermeld ontstaan uit de kruitdampen van The Field Mice, wilde Wratten eigenlijk helemaal stoppen met muziek maken, maar het idee om iets nieuws te starten met zijn vriendin was wel heel aanlokkelijk. Ze luisterden naar allerlei nieuwe muziek die ze niet kenden en dat sprak hen heel erg aan.

Ondertussen werden ze benaderd door Danceteria, een label in Parijs die Sarah-singles distribueerde om bij hen te komen. Zo geschiedde en ze begonnen demo's te maken. Wratten haalde zijn vroegere bandlid Dobson van The Field Mice erbij en ze kwamen op deze bandnaam. Helaas ging Danceteria snel failliet, waarna Wratten een demo naar Sarah stuurde die best een single van de band wilden uitbrengen. De "patronising" toon van Sarah stond Wratten niet aan, waarna ze verder trokken naar het label Vinyl Japan alwaar ze een coversingle en een album uitbrachten.

Inmiddels was hun muziek al verder geraakt van popliedjes meer de richting van soundscapes op. Daarna volgde nog een EP, maar er waren nauwelijks sales of goede kritieken, waarna Dobson heimelijk weer contact zocht met Sarah om te vertellen dat Wratten weer conventionele songs had gemaakt in de lijn van The Field Mice. Wadd en Haynes toonden interesse en dat vleidde Wratten toch weer die zei dat Sarah altijd als zijn thuis was blijven voelen, ook doordat Sarah hen juist als nobodies de kans had gegeven. En zo kwamen dus deze en de vorige single uit op Sarah. Tegen de tijd dat deze single uitgebracht werd echter was de relatie tussen Wratten en Annemari Davies en dus ook deze band voorbij, wat de titel van deze single nogal profetisch maakt.

De titeltrack begint nogal treurig met een acoustische gitaar en een passende cello van Gemma Townley, die we laatst nog tegenkwamen bij Blueboy. Het zet een droevige en dromerige sfeer neer, ook met de electrische gitaar die dan zijn shimmering intrede doet. Je denkt dat het daarbij blijft, maar ineens vanuit het niets komt daar dat heerlijke, beetje Lush-achtige ba-da-ba-da shoegazey-refrein, heerlijk!
De song keert daarna terug naar zn pastorale sfeer, al is het gemoed wel net wat minder treurig dan in het begin. Een prachtige tekst trouwens over terugkijken op een relatie: I wasn't the easiest for a best friend, but neither were you...you really care about me, don't you...en weer terug naar het pompeuze refrein waarna de song prompt eindigt. Fijne song wel!

B side Signs is een stuk rustiger, weer met Gemma op cello en verder alleen Wratten met zijn gitaar. Qua tekst ook weer terugkijkend op een relatie of er tekenen waren dat het mis zou gaan. Fijne song ook wel.

Een fijne single dus wel al vind ik beide songs op de vorige single wat beter.

8,7 derhalve!

https://img.discogs.com/lTOVEu2sXzVAbfMLAacLqJkMo7M=/fit-in/597x600/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1883208-1269040924.jpeg.jpg

Fijn refrein inderdaad, maar de wat saaie coupletten blijven er ver bij achter.
Ik vind deze twee ook beduidend minder dan de vorige twee.
Ze kwamen ook samen op een EP uit, zo staat het ook op Spotify.

7,8

De volgende Sarah single gaat vast alles goed maken