Hoi MM-gebruikers. Ik wilde wat vragen over het kopen en downloaden van muziek. Ik koop zelf liever dan dat ik download: altijd goed geluid, een verzamelobject en een gevoel van een bijdrage aan de muziekindustrie en de artiesten. Nu zei een fanatieke downloader in mijn klas dat als je iets koopt, het bijna geen zin heeft aangezien het grootste gedeelte niet bij de artiest belandt maar bij platenmaatschappijen, winkels, belasting en weet ik veel wat nog meer. Is het echt waar dat het geen zin heeft om muziek te kopen dan en kunnen we net zo goed alles downloaden?

Hey. Ik heb dat ook gehoord, ja. In ieder geval is dat bij grote platenmaatschappijen (Universal, Warner) denk ik wel zo. Maar een artiest die aangesloten zit bij een grote platenmaatschappij krijgt natuurlijk wel veel promotie en kunnen dus makkelijker doorbreken dan artiesten die bij een onbekend indielabel zitten aangesloten. Maar of het helemaal eerlijk is, valt natuurlijk te betwisten. Ik weet ook niet of de geruchten kloppen, ik denk van wel, helaas.
Zelf download ik overigens heel veel, ik bedoel, ik ontdek er heel veel muziek mee, en meestal is het fijn om eerst iets te luisteren voor iets te kopen
Ik koop wel dingen die ik dus goed vind. Het is altijd leuk om het fysieke album te hebben, het voelt dan echt alsof je het 'hebt, i.t.t. downloaden.
Naar mijn mening kun je dus het beste gewoon downloaden, en aanschaffen wat je zelf (heel) leuk / goed / mooi vind, tenminste, dat doe ik.
Ik hoop dat je wat aan mijn bericht hebt

Ik koop, omdat ik het leuk vind om de albums in bezit te hebben.

Interessant vraagstuk. Als we het gaan hebben over de grote platenmaatschappijen als Universal en Warner gaat de stelling zeker op, er gaat echt een klein gedeelte naar de artiest. Maar als ik bijvoorbeeld kijk naar metallabels als Nuclear Blast en Metal Blade is dat zeker niet. De band krijgt meestal een mooi budget om een album op te nemen en er gaat een best groot deel van de verkoop naar de band. Meestal verdienen metalbands meer aan merchandise enzovoort.

Ik download maar ik koop veel meer. Maar als ik een album van 19 euro zie en ik ben daar benieuwd naar, dan download ik hem eerst. Het is toch jammer als je dat album koopt en dat het extreem tegenvalt. Downloaden is voor mij de vervanger voor het in de CD-winkel beluisteren van een CD. Maar een CD is veel mooier. De geluidskwaliteit is op zijn best en je krijgt mooi artwork en meestal extra's, bijvoorbeeld t-shirts. Ik heb 5 CD/T-shirt-combinaties gekocht dit jaar, die zijn meestal maar 3 euro duurder dan de CD. Een beloning voor de koper.

De manier waarop de artiest het grootste gedeelte van zijn verkopen krijgt is Bandcamp. Bandcamp is een platform waar grote en kleine artiesten hun muziek als digitale download kunnen aanbieden maar ook als CD. De koper geeft het geld eigenlijk rechtstreeks aan de artiest. Als ik dan bijvoorbeeld 5 euro voor een digitale CD betaal krijgt de artiest ook echt die 5 euro.

Vooral op het werk voel ik me alsof ik een of andere doorgetripte ouwe hippie ben als ik praat over albums willen 'hebben'. Leuk dus om deze reacties te lezen. Ik voel me nu weer iets minder als een oude relikwie, dank U.

Ok - eerst even over betalingen aan artiesten/bands van een US specialist (tekst is dus in het Engels):

1. Traditional record deal:
The artist is paid on a royalty basis, with a typical artist royalty in the range of 12 to 15% (of the retail price) but sometimes higher (especially for more established artists).

2. Net profit deal:
The basic idea is that any net profits will be split - usually 50-50 - between the artist and the record label, after ALL expenses connected with the artist's records have been deducted by (and reimbursed to) the label from record sales income

3. A "360 Deal":
is usually with a major label and has two components: (1) The first part of the 360 Deal contract pertains to record sales and contains basically the same terms as a traditional record deal, usually with the artist being paid on a "royalty" basis as described above; (2) The second part of the 360 Deal contract gives the label a right to receive a percentage of certain other income streams which labels have not historically shared in, such as artists' touring and merchandising income.

Het is dus gewoon een kwestie van onderhandelen en rekenen. Fysieke album blijven interessant en leuk om te verzamelen - H3 (het heilige hebben): per se die ene uitvoering of persing willen hebben

Downloaden kan handig zijn om muziek te leren kennen of om überhaupt muziek te kunnen beluisteren die al vele jaren O/P is - bijv de single releases op Factory.

Ik doe aan beiden. In mijn geval is 95% van mijn aankopen voortgekomen uit een download. Ik zie de mogelijkheid om te downloaden dan ook als een zege. Zo niet geen bands leren kennen en dus ook niet kopen. Je bent in staat om een goed afgewogen beslissing te maken of je een album gaat kopen, in plaats van de beslissing te baseren door in de zaak via de koptelefoon snel wat te luisteren of 30 seconden-geluidsfragmenten.

Volgens zijn er trouwens topics met een vergelijkbare strekking (vooral die tweede):

R.I.P. Muziekindustrie? Goede zaak!
Wel of niet downloaden?

Mensen verklaren mij voor gek dat ik nog cd's koop maar ik wil gewoon iets in handen hebben (ik zal dus ook nooit een volledig album als mp3 kopen, hooguit eens wat losse nummers wat ik wel eens doe).

Downloaden heb ik lang niet gedaan als natuurlijke weerstand die ik had als trouw koper maar inmiddels doe ik dat al wel weer wat jaartjes en koop ik daardoor misschien wel meer dan ooit want wat ik mooi vind wil ik gelijk hebben en je ontdekt zo echt heel veel moois dat je anders nooit had leren kennen

Maar inderdaad; hier zijn al topics over.

De CD is voor mij nog steeds de ultieme geluidsdrager. Ik herinner me nog de euforie eind jaren 80 toen we eindelijk krasvrij konden luisteren.
CD's waren voor altijd, zo werd het toen gezegd

Ondertussen heb ik flink wat verzameld en ik blijf ermee doorgaan. Een lijstje nummers op een aantal harde schijven, dat is voor mij geen collectie. Ik wil de muren in mijn huis blijven vullen met cdtorens, op die manier zijn de artiesten toch iets meer aanwezig in mijn omgeving. Klankkwaliteit speelt hier ook een rol in, die mp3-tjes zijn vaak van erbarmelijke kwaliteit, je weet niet wat je hoort als je daarna een cd op een deftige installatie beluisterd.

Toch ben ik ook een groot downloader. Het kennismaken met nieuwe muziek gebeurt daardoor zoveel makkelijker en net zoals ik hiervoor lees, het stimuleert net mijn koopgedrag.

Zeer herkenbaar Nico (maar we vallen dan ook in dezelfde leeftijdscategorie en dat zal er ook wel mee te maken hebben).

Ook een la vol met ripperikken telt bij mij niet als "collectie/bezit". Niets kan mij zo blij maken als een lang gezocht album zoals Mecano - Autoportrait (1983) of Honolulu Mountain Daffodils - Guitars of the Oceanic Undergrowth (1987) eindelijk na enige financiële compensatie toe te kunnen voegen aan de verzameling lp's.

Downloaden heb ik aanvankelijk gedaan via de Russische route (ca $ 1 per album), maar dat klopte voor mijn gevoel niet toen ik Franz Ferdinand kon downloaden voordat ie uit was. Tja en de weg naar andere sites vond ik een paar jaar later.

Ik vind cd's en met name lp's kopen nog steeds erg leuk - en ik zoek graag naar koopjes. Which reminds me dat ik mijn verzameling aan het uitdunnen was en wat cd's (ca 100) en lp's (50) nog moet posten.

Oja, ik behoor - volgens Professor Pop, Dazzlemans, tot een eerdere generatie (de babyboomers, i.e. tot 1960)

Bedoel je met 'ripperik' niet 'brandiebrand'?

Nero zet(te) de boel in brand, MS MediaPlayer "ript" - the choice is yours, maar niet altijd, want Nero kan niet alles in de fik zetten, met 'onchristelijke muziek' heeft ie, historisch gezien, moeite.

Ik begin het allemaal wat meer te snappen, bedankt daarvoor. Trouwens, een aanrader voor de mensen die het interesseert: TPB AFK: The Pirate Bay Away from Keyboard. Goede documentaire die net door VPRO werd uitgezonden. Erg komisch dat je ziet dat zoiets dan wordt gemaakt door een stel computernerds die nauwelijks besef hebben van de gevolgen van hun site (beetje The Social Network- achtig qua dat).

ik ervaar inmiddels niet veel verschil meer in CD's en mp3's. Je kan alles downloaden in een goeie bitrate. Cd's hebben hun waarde verloren voor mij.
Verder ben ik ook van de generatie van het in handen willen hebben als ik het mooi vind, downloaden is een hele goeie manier om dingen goed te kunnen luisteren vooraf. Als het mooi is koop ik vinyl.

Ik krijg nog regelmatig een kick als ik een mooi nieuw album in handen heb, of een juweeltje vind op de een of andere platenbeurs.
Zolang ik dat gevoel nog heb, zal ik platen (of bij mij dus cd's) blijven kopen.

Ik heb een beetje hetzelfde als Deric Raven. Voor mij geeft een fysieke aanschaf toch vooral dat extra beetje gevoel. Ik denk dat je heden ten dage ook een beetje een romanticus moet zijn om muziek te verzamelen. Die prachtig grote hoezen van vinyl bijvoorbeeld, heerlijk!. Muziek moet voor mij iets meer zijn dan een gebruiksartikel: een kunstwerk net als een mooi schilderij aan de wand. Downloaden is voor mij vooral leuk voor het ontdekken: je bent minder gebonden aan de muzieksmaak van de radio of de omgeving.

Ik heb hetzelfde als bovenstaande heren. Als ik een album goed vind, wil ik hem fysiek hebben. Voor mij geldt dat dan voor Cd's. Ik heb zelfs digipacks die ik zo zou inruilen voor jewelcase en daar ga ik via Mume maar eens om vragen in desbetreffend topic. Vinyl koop ik alleen als ik de hoes wat vind hebben, dus puur voor de buitenkant en formaat; moet dan wel voor onder de 5 euro zijn, maar door de crisis en ruimtegebrek doe ik daar niet veel meer aan op het moment en steek mijn geld in CD'.s voor maximaal ongeveer 10 euro. Ook ik ben ik (financieel) opgegroeid met de CD, dus dat blijft eerst.

Ik heb gisteren met stijgende verbazing zitten kijken dat die redelijk arrogante, wereldvreemde nerds achter TPB geen flauw benul leken te hebben tegen wie ze het opnamen, het allemaal als een grap zagen en geen fatsoenlijke redenen hadden om hun strijd tegen 'het grote geld' te beargumenteren.

Als ik iets goed vind dan wil ik er fysiek een cd van in mijn handen hebben! Ik heb ruim 3000 originele cd's in huis. Vroeger kocht ik overigens wel meer dan dat ik vandaag de dag doe! In 1996 kocht ik misschien wel 300 cd's... Tegenwoordig zijn het er nog ongeveer 50 op jaarbasis!

Ik heb eens gelezen dat de schrijver van de muziek ook nog eens goed is voor zo'n 11%. Dus de artiesten die hun eigen nummers schrijven krijgen ongeveer 25%. Dat kan voor iemand als Adele (verkoopt nog miljoenen cd's) behoorlijk aantikken maar een artiest als Alamo Race Track wordt daar echt niet rijk van. Ik koop ook sneller een album van een Nederlandse artiest dan een internationaal bekende band of artiest.

Ik koop zelf regelmatig cd's (zo'n 70 per jaar) omdat ik iets fysiek in handen wil hebben. Het artwork en de info uit het boekje vind ik ook belangrijk. Uiteraard speelt geluidskwaliteit ook een grote rol. Als je een album rechtstreeks bij de artiest koopt na een concert blijft er volgens mij ook meer over voor de artiest zelf. Bijkomend voordeel is dat je de cd vaak kan laten signeren.

Ik koop ook altijd bij concertbezoek. Dat is bijna compulsief. Nog nooit heb ik om een handtekening gezeurd eigenlijk. Dat vind ik zoiets raars. Maar goed, ik vind het zonder viltstiftverminking ook een mooi aandenken. Mijn collectie moet in elk geval tastbaar zijn en blijven.

Ja, ik kan dus niet wachten totdat in ieder geval één van de kinderen het huis uit is. (of ik moet mij een nog groter huis kunnen veroorloven) Dan richt ik die kamer weer in als een muziektombe met wanden van cd kasten. Die kasten staan nu allemaal op zolder, niet achter slot en grendel overigens, maar dat is gewoon niet de ideale plek om te zitten en te luisteren.

Ik krijg ook erg veel promo's om te bespreken. Die krijg ik vrijwel allemaal digitaal. Die zet ik netjes op een externe harde schijf. Het echt toffe spul koop ik. Op cd. Want ik moet er niet aan denken dat ik een crash krijg en vervolgens mijn hele collectie kwijt ben. Daarnaast begeleidende pdfjes lezen op de laptop terwijl ik zit te luisteren voelt niet echt natuurlijk aan. Daarvoor ben ik net wat te laat het digitale tijdperk ingestapt. Wel heb ik het grootste gedeelte van mijn collectie geript zodat ik wer wat van op mijn mp3speler kwijt kan voor als ik onderweg ben.

Ook ik koop nog met grote regelmaat cd's. Veel cd's die ik zoek, zijn niet zo makkelijk te vinden (veelal metal). Vaak kun je ze wel online bestellen, maar dat doe ik zelden. Vind het veel te leuk om winkels en beurzen af te struinen om te kijken of ze hebben wat ik zoek. Je weet vantevoren (vooral bij beurzen) niet wat je aan zult treffen en is het altijd een verrassing wat je bij je hebt onderweg naar huis. Soms vind ik ineens een cd die ik al jaren op de lijst heb. Dan heb ik toch een YES gevoel. Iets dat ik niet heb als ik het download (betaald of gratis).

Voor het supporten van de artiest hoef je inderdaad geen cd's te kopen. Je kunt daarvoor beter naar concerten en merchandise kopen en bij kleine(re) bands de muziek direct bij hun (label) aanschaffen. Het enige wat je ermee zou kunnen supporten zijn kwaliteitswinkels in plaats van een Freerecord ofzo. Ik kom bijv bij Velvet Music en Plato.

Het betalen voor mp3s (of wat voor digitale variant dan ook) zal ik tot de laatste snik weigeren. Je hebt niks tastbaars, je kan exact hetzelfde product (weliswaar niet legaal) elders gratis krijgen.

Ik ben volgens mij een redelijk jonge hond in het rijk van de CD-verzamelaars, ben ook pas een jaar of 4 echt CD's aan het kopen, maar ik moet nog zeer kieskeurig zijn in wat ik koop aangezien ik als student natuurlijk een beperkt budget heb. Daarom vind ik downloaden ook een zegen. Ik kan bands ontdekken en CD's beoordelen zonder eerst veel geld uit te hoeven geven om de fysieke CD's te kopen. De albums die ik echt goed vind, koop ik vervolgens ofwel online, ofwel in de specialistische platenzaak bij mij in de stad, waarbij de platenzaak nog altijd de voorkeur heeft als het om plezier gaat. Lekker rondneuzen door de bakken vol CD's. Jammer genoeg zijn de CD's online vaak een stuk goedkoper en moet ik daarom voor de bulk van de albums toch daar zijn.

Een slap argument om downloaden goed te praten, wanneer er diensten als Last.fm en Spotify zijn.

Tja wat zal ik zeggen. Zijn die diensten zo geweldig?

Ik heb de afgelopen maand een stuk of 30 CD's gekocht in de winkel en online maar vind het ook wel leuk om af en toe iets nieuws te downloaden en via iTunes te beluisteren. Vind ik het te gek dan koop ik de CD, vind ik het echt ruk dan delete ik hem weer en zit het er tussenin dan dus een van beide. Zo'n nieuwe band heeft dan toch weer de aandacht. Downloaden om nieuwe muziek te ontdekken heeft volgens mij wel een positief effect. Ik heb meer moeite met de echte piraterij.

Ik wil net zeggen. Ik denk dat ik meer CD's van onbekende artiesten heb gekocht door het downloaden. Anders had ik nooit het risico genomen om voor veel geld die albums te kopen

Waarom ik nog cd's koop:

1. voor het collectiegevoel: iets sparen dat je mooi vindt, zoals ik dat vroeger met schaalmodellen van auto's had
2. in mijn omgeving (bijv. als ik ergens aan het klussen ben) heeft men vaak helemaal onder verfspatten zittende portable cd-spelers die zo oud of compact zijn dat er geen line-in of aux op zit (en je je mp3 speler dus niet aan kunt sluiten). Het universele gebruiksgemak van de cd dus. Gebrande cd's zijn op minder apparaten af te spelen. Mijn ruim tien jaar oude Panasonic 5.1 dolby set ondersteunen ze niet eens dus waarom zou ik branden.
3. geluid staat er kwalitatief altijd op zijn best op. Wat je voorkeuren m.b.t. kwaliteit van het downloaden en het eventueel branden op cd ook moge zijn, lang niet altijd heeft het het gewenste luisterresultaat. Besparing van gedoe dus.
4. als bijrijders mijn dashboardkastje opentrekken, hebben ze nog eens wat te bekijken.
5. bij bands die niet bij de grote labels zitten doe ik graag een duit in het zakje. Er belandt bij kleine labels echt wel een acceptabel percentage bij de artiesten.

Voor mij genoeg redenen om naast downloaden ook regelmatig te kopen.

Ik koop nog steeds CD's en dan vooral special/collectors editions e.d. Mijn recentste aanschaf op dat gebied waren 'The Fisherman's Blues' van The Waterboys en 'The Good Gentleman's Tonic' van Des Horsfall. Mooie sets uitgerust met boekjes en in het geval van Horsfall zelfs een zakje Yorkshire Tea en een sleutel!
De muziek die ik heb gedownload betreft twee zeldzame en daardoor schreeuwend dure albums: 'Rough Mix' van Ronnie Lane & Pete Townsend en 'Animalism' (US versie) van The Animals.

Ik heb graag iets tastbaars in handen. gewoon een Cd doosje met boekje en bijbehoorde originele Cd. Zo had ik voorheen mij Lp's en tape's. Deze helaas in een tijd van ruimte gebrek weggedaan. De Cd collectie groeit nog steeds.