Ik had ook een walkman en daarna een MDman. Discman heeft mij nooit wat geleken.

Even heel zwart wit. Als ik een LP in de kast zet en daarnaast een CD en raak deze jarenlang niet aan dan zal de LP (onder normale condities) nog 100% zijn. Echter met CD (en CDROM) heb ik heel andere ervaringen. Een CD degradeert. Ik heb met data CD's meegemaakt dat deze (voor het oog perfect) onleesbaar werden of datafouten gaven. Ik heb het vermoeden dat een CD degradeert onder invloed van licht wat op zich niet eens zo vreemd is bij een "kunststof". Ik heb een chemische achtergrond en dit soort taferelen zijn bekend. Ik weet alleen niet of het materiaal waarvan een CD is gemaakt onderling kwaliteitsverschil heeft en of mijn ervaringen daarmee te maken hebben.

Overigens kan een CD ook heel makkelijk krassen.

Mensen moeten niet onderschatten hoe reclame campagnes mensen beïnvloeden en bepaalde eigenschappen in ons hoofd planten die in de praktijk een stuk minder zijn dan beweerd. Op Youtube staan een aantal interessante filmpjes (over marketing!) welke heel goed laten zien hoe soms inferieure technieken/media het toch winnen van de top. Er spelen voor de fabrikanten/producenten vaak heel andere belangen een grotere rol. Hier moeten we niet naïef in zijn.

Onderaan de streep bleef een Discman een onhandig groot ding. Ik denk dat de MiniDisc een mooi voorbeeld is van een product dat beter was dan b.v. de cassette en mi de Discman maar toch geen succes werd.

Ja, echt wel.

Ik ben pas gestopt met MD gebruik toen IPods een ding waren. Ik heb bijvoorbeeld de eerste top 2000 nog opgenomen op dat systeem. Werkte uitstekend.

Wat betreft houdbaarheid (los van het gebruik) zal een lp de cd wel overleven inderdaad. Volgens mij omdat die uit meerdere componenten is samengesteld.

Maar de praktijk bewijst nu al dat een cd die onder normale condities wordt opgebergd zeker 40 jaar meegaat. Ik vermoed dat jouw ervaringen berusten op cd's die niet goed gemaakt werden (zo heb ik er ook enkele) of toch niet altijd in goede condities zijn opgeborgen geweest.

De cd-r is een ander verhaal natuurlijk. Daarvan was meteen bekend dat die maar een vijftal jaar zou meegaan. Maar dat blijkt goed mee te vallen. Ik heb in de jaren negentig een tiental cd's op cd-r gekopieerd en die spelen vandaag nog steeds foutloos af.

Op een cd kunnen zeker makkelijk krasjes komen maar niet alleen zijn ze veel makkelijker te voorkomen dan op vinyl, ze beïnvloeden het afspelen alleen als het om extreem beschadigde gevallen gaat. Zelfs wanneer cd's niet voorzichtig behandeld worden blijven ze meestal gewoon zonder problemen afspelen.


De MiniDisc was een groot succes in Japan. Maar om langdurig de hele wereld te veroveren was er te veel concurrentie en gingen veranderingen te snel.

Tweemaal heeft mijn Cd-speler de Cd's beschadigd. Althans; ik trof na het beluisteren ronde krassen aan op de Cd (defect in de laser, vermoed ik). De tweede keer was ik er gelukkig op tijd bij, maar de eerste maal sneuvelde er twee albums (Rock Bottom en Swordfishtrombones). Wellicht ben ik ietwat gekleurd door die ervaring, maar mijn indruk is dat als Cd's beschadigen, het gebrek ook direct storend is (bepaalde nummers spelen niet af, overslaan op hinderlijke momenten). De meeste Cd's -zelfs die ik ruim 15 jaar geleden heb aangeschaft, spelen echter goed af. Lp's beschadigen eerder, maar het resultaat is doorgaans enkel wat ruis of een popje.

Een overtuigende noodzaak om Cd's en Lp's te verzamelen zie ik verder niet .Wellicht voor bepaalde muziek die online lastig te beluisteren is. Muziek binnen mijn interesseveld is vaak ofwel bij Spotify ofwel bij youtube te vinden. Ik verzamel uit de irrationele drang om muziek in huis te hebben en voor muzikale begeleiding als ik even weg wil van de vele afleidingen van het internet.

Geluidsdragers kun je ook kopen om een band financieel te steunen.

Ik heb ook best veel CD's die ik eigenlijk als souvenir van een optreden heb. Bijvoorbeeld als het onbekende voorprogramma tof was er even een CD'tje van scoren. Hoeft niet maar leuk is het wel.

Zeker, maar als liefhebber van (met name) jaren 70- muziek is het daarvoor doorgaans te laat. Wellicht kan ik beter geld overmaken aan het bejaardentehuis. Niettemin zou ik zo zeker ook wat nieuwe bands/artiesten die ik waardeer (Florist, Hinako Omori o.a) financieel kunnen steunen, dat klopt.

Even net zo zwart-wit: als je beide geluidsdragers niet in de kast laat staan, maar ze gebruikt waarvoor ze bedoeld zijn, namelijk afspelen, dan weet ik wel welk medium op de langere termijn wint. Nogmaals, mijn ervaring is dat het geluid van een CD - ongeacht of dat nou goed of slecht is - na honderd keer afspelen nog net zo klinkt als de eerste keer. Een LP slijt elke keer als je hem afspeelt. Slechts miniem natuurlijk, maar toch…

Tja, daar hebben LP's gelukkig geen last van. Eén van de belangrijkste redenen waarom de CD een succes werd in de jaren tachtig en negentig is dat mensen ervoeren dat de muziek krasvrij tot hen kwam, in tegenstelling tot LP's, die door de meeste platenkopers niet bepaald met liefde werden behandeld. Het ging niet eens zozeer om de verbeterde geluidskwaliteit - daar was nl. lang niet altijd sprake van - maar om het feit dat ze niet langer ruis en tikjes tussen de muziek door hoorden.
Wat wél weer waar is, is dat een (diepe) kras of beschadiging bij een CD meteen leidt tot ernstige verstoringen, terwijl de schade bij het afspelen van een LP dan minder groot is. Al is een diepe kras over een hele plaatkant ook een bron van ergernis.

Nou ja, de ervaringsgeschiedenis van de laatste pakweg vijftig jaar illustreert voor mij vooral dat je het grote publiek werkelijk alles wijs kunt maken, zeker op het gebied van geluidsweergave. Bij de introductie van de CD ging het over 'perfect sound forever', en we tuinden er massaal in, in elk geval tot in de eerste jaren van de 21ste eeuw. Daarna kwam langzaamaan de belangstelling voor de LP weer op, en nu heet het opeens dat dat de beste bron voor geluidskwaliteit is, terwijl dat aantoonbaar niet zo is. In elk geval niet aan de hand van technische specificaties. De geluidservaring is een ander verhaal: het kan heel goed zijn dat je het geluid van vinyl, soms juist door de technische beperkingen, mooier vindt klinken. Dat is een gerechtvaardigde mening.

Voor mij vormen LP en CD geen natuurlijke tegenstelling, zoals voor sommigen hier het geval is. Ik kan van beide geluidsdragers genieten en wíl dat ook, al was het maar omdat sommige muziek niet op LP en andere muziek weer niet op CD verkrijgbaar is. Ik heb CD's die de muziek fantastisch weergeven, maar ik heb er ook die als bagger klinken. Het hangt heel sterk af van de manier waarop de muziekopname gemasterd is. Voor LP's geldt wat mij betreft hetzelfde, al heb ik daar eerder last van storende kraakjes of tikjes. Bovendien speelt bij vinyl de kwaliteit van de persing een belangrijke rol, veel meer dan bij een CD. Ook de speelduur per plaatkant kan van invloed zijn.

Ik ben geen chemicus; hoe lang beide geluidsdragers op de zeer lange termijn meegaan is voor mij niet interessant, tenminste niet als we praten in termen van honderd jaar of zo. Tegen die tijd ben ik zelf ook aan behoorlijke slijtage onderhevig.

Via Bandcamp kun je zelfs kiezen of je wel of niet een fysieke drager wilt. Hier kan de artiest ook gesteund worden door alleen een digitaal exemplaar te kopen. Dus daarmee wordt iedereen bedient, ook de streamers/downloaders. En vaak zet een band/artiest zijn hele back-catalogue op Bandcamp.

Eén en ander kan dan wel flink duur worden, maar ariesten steunen vind ik wel belangrijk. Goed dat je dat ook aanstipt.

Maar toch... bij een diepe kras kan de naald overslaan. En zelfs als dat niet gebeurt; je wil de naald (je oren en de muziek) toch niet het geweld aandoen van diepe krassen? In de praktijk kan een lp minstens even makkelijk niet afspeelbaar worden. Ik heb hier enkele spotgoedkope tweedehands liggen van The Beatles en The Stones die wat muziek afspelen betreft waardeloos zijn geworden. Enkel leuk voor de hoes. Live Rust van Neil Young zelfs gratis gekregen in een platenwinkel, omdat één lp-kant naar de vaantjes is. Ik heb ze een keer met een versleten naald beluisterd. Niet voor herhaling vatbaar. Het verschil is dat je er bij een lp altijd nog wel geluid uit krijgt terwijl dat bij een cd soms niet meer het geval is.


Inderdaad, want die minieme slijtage volstaat om een lp letterlijk grijs te kunnen draaien. En als er een versleten of slecht afgestelde naald(arm) gebruikt wordt kan er meteen schade ontstaan.

Interessante discussies en zienswijzen! Hieronder mijn ervaringen en mening.
Als "oudere jongere" ben ik opgegroeid met cassettes en LP's, waarvan destijds een flinke collectie is opgebouwd. Toch heb ik onlangs mijn oude Technics platenspeler afgekoppeld (en het cassettedeck al veel eerder) want inmiddels had ik al jaren geen LP meer gedraaid. Het gebruiksgemak van de CD speelt daarbij een belangrijke rol en bijna al mijn LP's heb ik inmiddels op CD (soms meerdere CD versies). Maar het belangrijkste argument is de geluidskwaliteit. Jarenlang stond een door Art Speak gemodificeerde Marantz CD63 KI Signature opgesteld die via een Musical Fidelity buizenversterker aan de eindversterker was gekoppeld. Dat gaf best een goed geluid, maar na vele jaren van trouwe dienst begaf de CD speler het. Als je dan inmiddels ruim 1000 CD's en een aantal SACD's hebt koop je natuurlijk een nieuwe speler, in dit geval een Marantz SACD 30n. Niet echt goedkoop (maar als je het per "dienstjaar" berekent valt het uiteindelijk wel mee) en dat gaf wel een enorme verbetering in geluidskwaliteit, pffff ik ben er nog steeds verbaasd over en denk eigenlijk dat het niet veel beter zal/ kan gaan worden dan dit. Dus ik blijf voorlopig bij het CD medium. Het mooie is dat je tegenwoordig CD's in de uitverkoop of bij kringloopwinkels heel goedkoop kunt aanschaffen. Daarnaast koop ik nog nieuwe releases bij online EU winkels maar slechts mondjesmaat want je moet e.e.a. fysiek wel kunnen plaatsen. Ook beluister ik van tijd tot tijd YouTube video's en leen ik soms via de bibliotheek bij Muziekweb. Die hebben vele zeldzame releases op LP, CD en DVD, BR gewoon in hun collectie. Ook heb ik bijna alle muziek die ik bezit gedigitaliseerd naar mp3 320, FLAC en/of WAV formaat, met name voor het beluisteren via de smartphone USB uitgang, Sennheiser oortjes en iFi Audio GO Link Die extra DAC geeft trouwens een enorme geluidskwaliteit verbetering.
Als ik via de Marantz SACD 30n WAV of FLAC files afspeel, die vanaf CD zijn geript, via de USB input poort, dan klinken die minder goed dan de bijbehorende CD zelf. Het verschil is vrij klein maar wel hoorbaar (althans door mij). Eigenlijk wel logisch want een kopie zal niet beter klinken dan het origineel.