Jordy schreef:
De donaties van het afgelopen jaar zijn overigens naar een kerstcadeautje voor de crew gegaan

GrafGantz schreef:
Een boekenbon?

bennerd schreef:
Een bezem.

jasper1991 schreef:

Paap_Floyd schreef:
Hij kan ook lachen!

Paap_Floyd schreef:
Hij kan ook lachen!

Cygnus schreef:
Geef een komkommer aan jasper1991 en het is na een dag een augurk

Lukas schreef:
Mwah, vind 'm maar flauw.

Lukas schreef:
Een van mijn favoriete genres binnen de indierock is slowcore. Toch loop ik de 800 meter binnen twee minuten. Dus dat zegt niet alles...

niels94 schreef:
[quote van Cygnus]

Jocharo-T schreef:
In mijn beleving is het echt zo'n gozer die zijn eigen naam schreeuwt als hij klaarkomt.

ClassicRocker schreef:
Bij U2 - Achtung Baby (1991) beklaagt Jocharo-T zich over zijn seks met Bono.

Dweezle13 schreef:
Wat een ander ook zegt over deze titel van iron maiden ,the beast is back,ondanks dat bij een ander de broek scheef staat van de stront en rond zeikt de onverschillig heid en deceptie van dit album vanwege de mechaniek,en syntersizer gitaren is ,adrian smith en ook gitarist dave murray flink op dreef,luister vooral eens naar een nummer als sea of madness, een amethyst uit een verboden pandora-box.
Ondanks sceptici en de verschillende discrepanties verdiend dit album beter,en mag vooral een nummer als,somewhere in time en alexander the great niet vergeten worden,verbluffend en inventief gitaarwerk waardoor de cocon in een mooie rups/vlinder en zeker geen eendagsvlieg is,ik ben al groot fan sinds de oprichting van de band en deze c.d.mag zeker niet buiten buiten de boot vallen,de vertekende mascottes van volksheld/karikatuur/cartoon opgetekend tot openbaring van de wilde strangulaties(iron eddie), die de marasquin zonder de cranberry's zijn zingt,bruce dickinson(the almighty),dichterlijk in poems en met een hoog gehalte en zingt de longen uit zijn honing strot.
(ook de vrijgevochten vertaling over alexander the great, de verovereraar en strijdlustig leider wat doet denken aan legendes en helden als,julius ceasar,napoleon bonaparte,hannibal).
De applicaties en eigen verkozen hermitages laten de vagebonden smith/murray,snarenplukkers van het eerste uur horen dat sterren geplukt kunnen worden en mooie dromen uit kunnen komen.
Het kwalitatief hoge nummer,heaven cant wait is lekker episch,vol dramatiek en onverdroten emotie zoals alleen een maiden het kan.
De sympathieke bassist steve harris heeft laten weten dat dit bijna het beste album in zijn intervieuws is maar dat zegt die volgens mij bij elk nieuw uitgekomen album ook al is voor hem,seventh son of the seventh son het beste album.
En nu over al dat gelul over altar-ego's en plagiaat of nep/vervalsingen, idles of march het maakt geen reet uit wel of niet waar en in korte of lange jeger onderbroek,iron maiden gooit hoge ogen met dit nummer en doet zelfs met het ingewikkelde drumwerk van nicko mc brain(pat travers),wasted years alle belaagde shit onder yacuzzi's en penthouses,dure limousines en verboden maitresses en mannequins vergeten.
Een band met een titel en een dubbele betekenis.