De Site / Gebruikers / Verschuivingen / Veranderingen in je top 10
0
geplaatst: 13 augustus 2011, 20:13 uur
Ja klopt. Luister ook veel naar Fleet foxes, The Shins, vampire weekend, The Dodos, Band of Horses, placebo etc. Verborgen smaak tussen al die hiphopliefde 
0
Coys
geplaatst: 14 augustus 2011, 21:00 uur
In:
The Antlers - Burst Apart (2011)
Uit:
Doveman - The Acrobat (2005)
The Antlers - Burst Apart (2011)
Uit:
Doveman - The Acrobat (2005)
0
geplaatst: 19 augustus 2011, 10:10 uur
1976 deze week, en zoals in het knock-out topic met albums uit dit jaar reeds werd geconcludeerd een van de matigste jaren uit de muziekgeschiedenis. Met veel moeite een fatsoenlijke top 10 deze week, slechts 5 albums met minstens 4,5* waarvan een live album (wel in de top 10) en een compilatie (niet in de top 10) . Weinig te vermelden deze week, en daar eigenlijk ook geen tijd voor vandaag. De eerste 2 albums onttrekken zich overigens overduidelijk aan de "malaise" van dit jaar aangezien het twee van m'n favoriete albums ooit zijn.
0
geplaatst: 19 augustus 2011, 10:18 uur
Hm, een moetje ?
'76 stilte voor de storm, geen Ramones
en geen Hotel album 
.
Oh ja Van Der Graaf deden we niet aan he.
Toch nog een Patti en de nummers 1 en 2 zijn best mooi.
En 1976 had dan ook nog dat wonder Wonder album, wonder boven wonder niet verkozen hier.
Zou wel eens het minste jaar vh decennium kunnen zijn ja.
'76 stilte voor de storm, geen Ramones
en geen Hotel album .Oh ja Van Der Graaf deden we niet aan he.
Toch nog een Patti en de nummers 1 en 2 zijn best mooi.
En 1976 had dan ook nog dat wonder Wonder album, wonder boven wonder niet verkozen hier.
Zou wel eens het minste jaar vh decennium kunnen zijn ja.
0
geplaatst: 19 augustus 2011, 10:28 uur
Ja, Wonder en Ramones ook op 4*, evenals de nummers 5 t/m 10 deze week. Maar moet elke week weer keiharde keuzes maken, en ben persoonlijk wat betreft soul meer een Marvin dan een Stevie fan. Hotel scoort 3,5* hier en viel dus sowieso buiten de boot.
0
kiriyama
geplaatst: 20 augustus 2011, 18:44 uur
Hij is een tijdje stabiel gebleven, maar nu dankzij die dekselse Young heb ik hem toch weer moeten aanpassen:
01 - Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)
02 - Tom Waits - Rain Dogs (1985)
03 - Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (1963)
04 - Frank Sinatra - Only the Lonely (1958)
05 - Neil Young - Live at Massey Hall 1971 (2007)
06 - World's End Girlfriend - The Lie Lay Land (2005)
07 - Neil Young - On the Beach (1974)
08 - Wild Man Fischer - An Evening with Wild Man Fischer (1968)
09 - Tom Waits - Mule Variations (1999)
10 - The Mothers of Invention - Burnt Weeny Sandwich (1970)
Top 7 is behoorlijk stabiel, al kom ik er niet echt uit wat ik nu de beste Young plaat vind. Op de overige drie plekken hadden ook andere albums kunnen staan. Misschien gebeurt dat na verloop van tijd ook nog wel.
01 - Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)
02 - Tom Waits - Rain Dogs (1985)
03 - Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (1963)
04 - Frank Sinatra - Only the Lonely (1958)
05 - Neil Young - Live at Massey Hall 1971 (2007)
06 - World's End Girlfriend - The Lie Lay Land (2005)
07 - Neil Young - On the Beach (1974)
08 - Wild Man Fischer - An Evening with Wild Man Fischer (1968)
09 - Tom Waits - Mule Variations (1999)
10 - The Mothers of Invention - Burnt Weeny Sandwich (1970)
Top 7 is behoorlijk stabiel, al kom ik er niet echt uit wat ik nu de beste Young plaat vind. Op de overige drie plekken hadden ook andere albums kunnen staan. Misschien gebeurt dat na verloop van tijd ook nog wel.
0
geplaatst: 22 augustus 2011, 16:43 uur
Ooit moest ik toch eens terugkeren naar een van mijn favoriete topics.
Deze keer komt er een album in die er al heeft ingestaan, maar ik was hem even beu.
We zijn twee maanden verder en ik kreeg zin in Hip-Hop eigenlijk kreeg ik gewoon weer zin in het rauwe: Enter The Wu-Tang van Wu-Tang Clan. Jammer genoeg moet het schitterende The Velvet Underground & Nico mijn top 10 verlaten, maar die stond eigenlijk niet echt vast, een andere plaat kon even goed op de 10de plaats staan, nu is die eer aan Wu-Tang hopelijk duurt het wat langer dan bij The Velvet Underground. Maar mijn top 9 staat zeer stabiel.
Deze keer komt er een album in die er al heeft ingestaan, maar ik was hem even beu.
We zijn twee maanden verder en ik kreeg zin in Hip-Hop eigenlijk kreeg ik gewoon weer zin in het rauwe: Enter The Wu-Tang van Wu-Tang Clan. Jammer genoeg moet het schitterende The Velvet Underground & Nico mijn top 10 verlaten, maar die stond eigenlijk niet echt vast, een andere plaat kon even goed op de 10de plaats staan, nu is die eer aan Wu-Tang hopelijk duurt het wat langer dan bij The Velvet Underground. Maar mijn top 9 staat zeer stabiel.
0
geplaatst: 22 augustus 2011, 16:52 uur
Een nieuw album in mijn top 10, namelijk:
Boredoms - Vision Creation Newsun
Daardoor ligt deze eruit:
Demilich - Nesphite
Boredoms - Vision Creation Newsun
Daardoor ligt deze eruit:
Demilich - Nesphite
0
geplaatst: 24 augustus 2011, 00:28 uur
Ik kan het de laatste tijd maar moeilijk laten, Never Better van POS opzetten. Niks is fout aan het album, alles klopt, de opbouw in veel van de nummers krijg ik zowaar kippenvel van.
Dusjaah... GodLovesUgly van Atmosphere heeft de nummer één plek moeten afstaan aan zijn labelmaatje POS met Never Better.
1. P.O.S - Never Better (2009)
2. Atmosphere - God Loves Ugly (2002)
3. Grieves - Irreversible (2007)
4. Sage Francis - A Healthy Distrust (2005)
5. Atmosphere - The Family Sign (2011)
6. CYNE - Time Being (2003)
7. Jedi Mind Tricks - Violent by Design (2000)
8. Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)
9. Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... (1995)
10. Canibus - Rip the Jacker (2003)
Dusjaah... GodLovesUgly van Atmosphere heeft de nummer één plek moeten afstaan aan zijn labelmaatje POS met Never Better.
1. P.O.S - Never Better (2009)
2. Atmosphere - God Loves Ugly (2002)
3. Grieves - Irreversible (2007)
4. Sage Francis - A Healthy Distrust (2005)
5. Atmosphere - The Family Sign (2011)
6. CYNE - Time Being (2003)
7. Jedi Mind Tricks - Violent by Design (2000)
8. Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)
9. Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... (1995)
10. Canibus - Rip the Jacker (2003)
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 12:09 uur
Van een matig jaar gelijk door naar een van de sterkste jaren. Heb in 1977 in totaal 6 albums op 5*, maar aangezien eentje daarvan "dubbel" is (Kraftwerk in het Engels en in het Duits) bestaat m'n halve top 10 deze week uit albums uit de hoogste categorie. Volgens mij gaat tot nog toe alleen 1967 daar overheen, met in totaal 6 zuivere topnoteringen.
Het zijn vruchtbare jaren voor Bowie. Waar vorige week de lijst aangevoerd werd door m'n favoriete Bowie album is hij deze week zelfs dubbel vertegenwoordigd, waaronder op #1 met m'n eennafavoriete Bowie plaat.
Zeer kort daarachter een van de grootste coke-platen uit de geschiedenis, een van die zeldzame platen uit de geschiedenis waar artistieke kwaliteit gepaard gaat met immens commercieel succes. Heb me altijd afgevraagd of dit album nu zo goed is vanwege de excessen en persoonlijke/relationele sores tijdens het opnameproces, of ondanks. Volgens wiki is het vooral het eerste punt, en aangezien ze niet de minste quoten zullen we dat dan maar voor waar aannemen:
Op de derde plaats misschien wel het meest pessimistische album van Floyd dat snijdt als een mes in de ziel:
You have to be trusted
By the people that you lie to
So that when they turn their backs on you
You've got the chance to put the knife in
De band muzikaal gezien op de toppen van hun kunnen, maar op het persoonlijke vlak beginnen de eerste scheurtjes te verschijnen. Het is het eerste ego document van Waters en de eerste keer dat de rest van de bandleden vrij weinig bij het hele proces betrokken zijn. In retrospect het begin van het einde:
Vervolgens nogmaals Bowie, nogmaals uit Berlijn, en nogmaals met de hulp van Eno. Maar hij is zelf ook heel sociaal en staat op zijn beurt Iggy bij op zijn beste album, terug te vinden deze week op #7. Sluit stilistisch aan bij beide Bowie albums, en volgens wiki is het hier zelfs allemaal mee begonnen:
China Girl werd 6 jaar later door Bowie zelf opgenomen en uitgebracht als single, en werd een grote hit. Maar het meer duistere en slepende origineel is toch echt beter.
Wederom Duitsland op #5, maar dit keer uit Düsseldorf, en geen import. Kraftwerk heeft een grote invloed gehad op Bowie z'n Berlijn periode, en kort voor de opnames hebben de heren nog een soort van meet-and-greet gehad, zoals ook wordt vermeld in het titelnummer, waarbij die eerste zin een doelbewuste referentie is naar Bowie's album van een jaar eerder:
From station to station
Back to Düsseldorf City
Meet Iggy Pop
And David Bowie
Trans-Europe Express
Dat de bewondering wederzijds was heb ik me eigenlijk nooit beseft, maar deze quote is daar vrij duidelijk over:
Op de 6e plaats een plaat die ik voorheen op 5* had staan maar nu een halfje minder waard is. Blijft een fantastisch album, maar het is toch vooral het titelnummer dat er bovenuit steekt. En wat doet die stem me toch altijd weer aan Patti denken. Volgens wiki een van de eerste "post-punk" albums, wat een beetje vreemd klinkt aangezien de "traditionele" punk pas echt doorbrak in ditzelfde jaar.
Op plek 8 nogmaals ruimte voor een CBGB's band, ditmaal het debuut van David Byrne en kornuiten. Dit is het meest springerige, poppy en neurotische album dat ze mijns inziens uitgebracht hebben, en bevat met Psycho Killer gelijk een klassieker van de bovenste plank. Maar vlak ook de rest niet uit, dit is zowaar een TH album vol met heuse "meezingers".
In de onderste regionen het baanbrekende en allesbehalve vrolijke debuut van Suicide. Pompend, stuwend, en door merg en been (met name Frankie Teardrop), en hun tijd ver vooruit. Punk, synth-pop, industrial en new wave tezamen, en dat alles op een album van net iets meer dan een half uur.
Nog meer synths op de laatste plaats, met wellicht m'n favoriete soloplaat van Schulze. Slechts 2 nummers, maar beiden klokken bijna een half uur elk. Een ijzig album dat eigenlijk niet in de zomermaanden beluisterd dient te worden. Op de albumpagina alhier wordt dit door sommigen beschreven als een donker en duister album, maar het tegenovergestelde is eerder waar. Dit album sprankelt als versgevallen sneeuw op een mooie winterdag. Hoewel het ijzig koud is ziet de wereld er rustig en sereen uit, en elk geluid klinkt helderder dan normaal.
Het zijn vruchtbare jaren voor Bowie. Waar vorige week de lijst aangevoerd werd door m'n favoriete Bowie album is hij deze week zelfs dubbel vertegenwoordigd, waaronder op #1 met m'n eennafavoriete Bowie plaat.
Zeer kort daarachter een van de grootste coke-platen uit de geschiedenis, een van die zeldzame platen uit de geschiedenis waar artistieke kwaliteit gepaard gaat met immens commercieel succes. Heb me altijd afgevraagd of dit album nu zo goed is vanwege de excessen en persoonlijke/relationele sores tijdens het opnameproces, of ondanks. Volgens wiki is het vooral het eerste punt, en aangezien ze niet de minste quoten zullen we dat dan maar voor waar aannemen:
Nicks has suggested that Fleetwood Mac created the best music when in the worst shape, while, according to Buckingham, the tensions between band members informed the recording process and led to "the whole being more than the sum of the parts".
Op de derde plaats misschien wel het meest pessimistische album van Floyd dat snijdt als een mes in de ziel:
You have to be trusted
By the people that you lie to
So that when they turn their backs on you
You've got the chance to put the knife in
De band muzikaal gezien op de toppen van hun kunnen, maar op het persoonlijke vlak beginnen de eerste scheurtjes te verschijnen. Het is het eerste ego document van Waters en de eerste keer dat de rest van de bandleden vrij weinig bij het hele proces betrokken zijn. In retrospect het begin van het einde:
With the exception of "Dogs" (co-written by Gilmour) the album's five tracks were written by Waters. "Pigs On the Wing" was split into two, and since royalties were accorded on a per-song basis, Waters received more than Gilmour, despite "Dogs" occupying almost the entire first side of the album. Gilmour was distracted by the birth of his first child, and contributed little else toward the album. Similarly, neither Mason nor Wright contributed as much toward Animals as they had on previous albums, and Animals was the band's first album not to give Wright a writing credit.
Vervolgens nogmaals Bowie, nogmaals uit Berlijn, en nogmaals met de hulp van Eno. Maar hij is zelf ook heel sociaal en staat op zijn beurt Iggy bij op zijn beste album, terug te vinden deze week op #7. Sluit stilistisch aan bij beide Bowie albums, en volgens wiki is het hier zelfs allemaal mee begonnen:
Although issued after Low, the opening installment of Bowie's so-called Berlin Trilogy, the pair began writing and recording songs for The Idiot in mid-1976, before Bowie started work on his own album. As such, The Idiot has been claimed as heralding the unofficial beginning of Bowie's 'Berlin' period, being compared particularly to Low and "Heroes" in its electronic effects, treated instrument sounds, and introspective atmosphere.
. China Girl werd 6 jaar later door Bowie zelf opgenomen en uitgebracht als single, en werd een grote hit. Maar het meer duistere en slepende origineel is toch echt beter.
Wederom Duitsland op #5, maar dit keer uit Düsseldorf, en geen import. Kraftwerk heeft een grote invloed gehad op Bowie z'n Berlijn periode, en kort voor de opnames hebben de heren nog een soort van meet-and-greet gehad, zoals ook wordt vermeld in het titelnummer, waarbij die eerste zin een doelbewuste referentie is naar Bowie's album van een jaar eerder:
From station to station
Back to Düsseldorf City
Meet Iggy Pop
And David Bowie
Trans-Europe Express
Dat de bewondering wederzijds was heb ik me eigenlijk nooit beseft, maar deze quote is daar vrij duidelijk over:
Hütter and Schneider had previously met up with Bowie in Germany and were flattered with the attention they received from him. Ralf Hütter was interested in Bowie's work as he had been working with Iggy Pop, who was the former lead singer of The Stooges; one of Hütter's favorite groups.
Op de 6e plaats een plaat die ik voorheen op 5* had staan maar nu een halfje minder waard is. Blijft een fantastisch album, maar het is toch vooral het titelnummer dat er bovenuit steekt. En wat doet die stem me toch altijd weer aan Patti denken. Volgens wiki een van de eerste "post-punk" albums, wat een beetje vreemd klinkt aangezien de "traditionele" punk pas echt doorbrak in ditzelfde jaar.
Op plek 8 nogmaals ruimte voor een CBGB's band, ditmaal het debuut van David Byrne en kornuiten. Dit is het meest springerige, poppy en neurotische album dat ze mijns inziens uitgebracht hebben, en bevat met Psycho Killer gelijk een klassieker van de bovenste plank. Maar vlak ook de rest niet uit, dit is zowaar een TH album vol met heuse "meezingers".
In de onderste regionen het baanbrekende en allesbehalve vrolijke debuut van Suicide. Pompend, stuwend, en door merg en been (met name Frankie Teardrop), en hun tijd ver vooruit. Punk, synth-pop, industrial en new wave tezamen, en dat alles op een album van net iets meer dan een half uur.
Nog meer synths op de laatste plaats, met wellicht m'n favoriete soloplaat van Schulze. Slechts 2 nummers, maar beiden klokken bijna een half uur elk. Een ijzig album dat eigenlijk niet in de zomermaanden beluisterd dient te worden. Op de albumpagina alhier wordt dit door sommigen beschreven als een donker en duister album, maar het tegenovergestelde is eerder waar. Dit album sprankelt als versgevallen sneeuw op een mooie winterdag. Hoewel het ijzig koud is ziet de wereld er rustig en sereen uit, en elk geluid klinkt helderder dan normaal.
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 16:25 uur
GrafGantz schreef:
Weinig te vermelden deze week, en daar eigenlijk ook geen tijd voor vandaag. De eerste 2 albums onttrekken zich overigens overduidelijk aan de "malaise" van dit jaar aangezien het twee van m'n favoriete albums ooit zijn.
Jammer, want ik heb de tijd niet gehad om hem te zien. Ik neem aan dat Station to Station er een van was.Weinig te vermelden deze week, en daar eigenlijk ook geen tijd voor vandaag. De eerste 2 albums onttrekken zich overigens overduidelijk aan de "malaise" van dit jaar aangezien het twee van m'n favoriete albums ooit zijn.
Zelf zou ik deze er zeker in zetten:
Al Stewart - Year of the Cat (1976)
The Alan Parsons Project - Tales of Mystery and Imagination Edgar Allan Poe (1976)
(en uiteraard het "Hotel album")
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 16:42 uur
Twee opvallende afwezigen, en ik hoop dat je dat m.n. tegenover je lief kunt verantwoorden, want beide van U.S. origine, Talking Heads - 77 en Television - Marquee Moon.
Overigens wordt 78 een mooier jaar
Overigens wordt 78 een mooier jaar
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 17:12 uur
Mjuman schreef:
Twee opvallende afwezigen, en ik hoop dat je dat m.n. tegenover je lief kunt verantwoorden, want beide van U.S. origine, Talking Heads - 77 en Television - Marquee Moon.
Twee opvallende afwezigen, en ik hoop dat je dat m.n. tegenover je lief kunt verantwoorden, want beide van U.S. origine, Talking Heads - 77 en Television - Marquee Moon.
Die staan er gewoon in hoor, of je bedoelt wat anders en begrijp ik je even niet.
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 17:23 uur
chevy93 schreef:
Zelf zou ik deze er zeker in zetten:
Al Stewart - Year of the Cat (1976)
The Alan Parsons Project - Tales of Mystery and Imagination Edgar Allan Poe (1976)
(en uiteraard het "Hotel album")
(quote)
Jammer, want ik heb de tijd niet gehad om hem te zien. Ik neem aan dat Station to Station er een van was.Zelf zou ik deze er zeker in zetten:
Al Stewart - Year of the Cat (1976)
The Alan Parsons Project - Tales of Mystery and Imagination Edgar Allan Poe (1976)
(en uiteraard het "Hotel album")
Ja, Station to Station was m'n nummer 1, maar het was een drukke dag op het werk dus ik had echt geen tijd voor een heel verhaal. En ik was die avond ook bezet dus ik heb het maar eens afgeraffeld. In een reactie op Rudi kan je lezen dat het Hotel album het niet heeft gered. Heb er geen hekel aan, maar er waren er minstens 10 die beter zijn.
Exacte volgorde weet ik niet meer, maar de volgende albums stonden er als ik me niet vergis in:
David Bowie - Station to Station 5*
The Modern Lovers - The Modern Lovers
Roxy Music - Viva! 4,5*
Giorgio - From Here to Eternity
Marvin Gaye - I Want You 4*
Tangerine Dream - Stratosfear
Patti Smith Group - Radio Ethiopia
Jean Michel Jarre - Oxygene
Steely Dan - The Royal Scam
Tom Waits - Small Change
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 17:33 uur
GrafGantz schreef:
Die staan er gewoon in hoor, of je bedoelt wat anders en begrijp ik je even niet.
(quote)
Die staan er gewoon in hoor, of je bedoelt wat anders en begrijp ik je even niet.
Bizar - nu zie ik ze wel
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 18:34 uur
Micha, ik heb helaas te weinig tijd om alle platen die je plaatst te luisteren, maar ik lees je wekelijkse stukken altijd graag. Keep up the good work.
Mjuman: Just say no, son.
Mjuman: Just say no, son.
0
geplaatst: 26 augustus 2011, 22:05 uur
Graf, tja net thuis en weer een mooi lijstje. misschien enkel Television een plaatje of 5 hoger
0
geplaatst: 27 augustus 2011, 00:31 uur
Ze worden beiden ook duidelijk in het verhaaltje vermeldt, dus ze stonden er echt gewoon in. Heb het niet later aangepast om te zieken ofzo
0
Misterfool
geplaatst: 27 augustus 2011, 12:02 uur
Steve reich zit weer terug in mijn top 10. Het album is ingevoegd op numero 5. Ik heb de rest van de albums een plaatje opgeschoven. Exit hot rats dus.
* denotes required fields.