Spiderland van Slint staat nu in mijn top 10.

En terecht

Kan ik het alleen maar mee eens zijn. Al staat Spiderland niet enorm stevig. Echter nog steeds niets aan mijn top 10 veranderd. Mogelijke binnenkomers zullen wel Dälek, Doors, Van Morrison of iets anders zijn. Echter nog altijd Slint dus.

Als het goed is nog altijd steviger dan de 2 eronder?

Nee, mijn top 2 t/m 10 is zo'n beetje van dezelfde waarde en staat op volgorde van hoe ik het leuk vind staan

A Tribe Called Quest - Midnight Marauders is er op de 9de plaats ingestroomd, daarmee is Game naar plaats 10 verschoven en zijn de Gorillaz eruit. Daarnaast heeft Eddie Vedder - Into the Wild de Gorillaz ook ingehaald, die staat nu tegen de top 10 aan te duwen, gaat heel binnenkort The Game wel wegstoten

Explosions In The Sky - The Earth is not a Cold Dead Place is van nummer 10 naar nummer 6 gegaan en heeft Interpol - Turn On The Bright Lights ingehaald.

Even voor een tijdje een nieuwe top-10 met nieuwe artiesten. Omdat er zoveel moois is gemaakt, hierom mijn geïmproviseerde lijst van nummer 11 t/m 20.

Na weer een tijdje een top 10 te hebben gehad heb ik besloten om 'm weer even te verwijderen. Het lijkt me leuk om er een te hebben met albums die niet in de top 250 staan. De komende tijd ga ik me richten op het ontdekken van de verborgen juweeltjes die iets minder bekend zijn.

De kans is zeker groot dat SOTL nogsteeds op 1 komt te staan.

2 Radiohead albums eruit gehaald en Porcupine Tree - Fear on a blank Planet + dEUS - The Ideal Crash erin. Want 4 Radiohead albums is iets te veel van het goede, ik ga naar de 1 per artiest polici en Kid A zal ook eruit stromen komende tijd maar weet nog niet welke ik erin ga zetten.

Gebaseerd op je 5,0*-lijst: Explosions in the Sky - The Earth Is Not a Cold Dead Place
En die van Godspeed moet je even wisselen.

Huh ? Ik heb ze allebei al geruime tijd op 5* staan hoor..

Nee, de verkeerde van Godspeed staat in je top 10.
Ik zie trouwens dat je EiTS er al in hebt staan, dus doe dan maar Joshua Tree.

Hahaha grappig, U2 voor Skinny Fists? Dat is als een Aston Martin wegdoen voor een Hummer.

Ben het ook niet van plan hoor, maar hij bedoelt dat ik The Joshua Tree erin moest zetten omdat ik Kid A van Radiohead eruit ga gooien omdat ik een 1 per artiest polici heb.

De hele tijd naar dezelfde top 10 aankijken is zo saai, dus heb ik ook een soort thema-top 10 ingesteld. Met als uitgangspunt: "Waar luister ik momenteel veel naar?"

De nummer 1 blijft Alchemy. Hierdoor blijft die in de top 250 en hoop ik op nieuwe fans.

Vanaf de nummer 2 begint het:
Marbles is momenteel veruit mijn favoriete album. Tevens staat dit ook symbool voor mijn zoektocht in het oeuvre van Marillion. Ook kun je het zien als mijn nog altijd brandende liefde voor classic rock.

Sleeping At Last ben ik momenteel helemaal fan van. Zijn Yearbook-serie is fantastisch. Ik heb gewoon een willekeurige genomen. Je zou het ook kunnen zijn als mijn liefde voor de onbekende albums uit 2011 en mijn zoektocht in de wat rustigere muziek (hier kom ik later nog op terug).

Porcupine Tree heeft de afgelopen week hernieuwde interesse gehad. Ik ben alle albums al meermaals afgegaan en ben van plan zeer binnenkort ook hun beginperiode te gaan beluisteren. Lightbulb Sun draai ik het vaakst. Zelfde geldt voor Muse. Alle albums worden weer (meermaals) (her)beluisterd. Absolution vind ik de beste.

Explosions in the Sky is wat dubbelzinniger. Enerzijds staat het voor mijn zoektocht binnen hun oevure, maar vooral ook vanwege mijn nog niet zo lang geleden gestarte zoektocht in de postrock. En dan met name de, zoals ze gekscherend genoemd worden, "EitS-klonen". Klonen of niet, ik vind het prachtig en kan er uren naar luisteren. Een paar tips: The Echelon Effect, All India Radio en Final Days Society.

Supertramp blijft een eeuwige favoriet. Maar niet alleen daarom, ook Supertramp heeft hernieuwde interesse gekregen. De ontbrekende albums worden beluisterd en de meesterwerken worden andermaal aan een kritische analyse onderworpen. Vandaag was Breakfast in America aan de beurt (nee, nog steeds een meesterwerk).

Talk Talk draaide ik de afgelopen weken helemaal stuk. Spirit of Eden vind ik de beste, dus vandaar die, maar ook heb ik de laatste weken een enorme interesse ontwikkelt in de wat minder toegankelijk muziek. Bv. het debuut (of is iets pas een debuut als er daadwerkelijk een vervolg op komt?) van Mark Hollis. Denk dan vooral aan trage instrumentale muziek. Eigenlijk het tegenovergestelde van de nummer 10. Je zou er ook postrock in kunnen zien, maar daar zijn veel mensen het niet mee eens.

Tim Buckley, een artiest waar ik gisteren pas aan begonnen ben. Toch vind ik dit de perfecte keus. Enerzijds is het een verlengde van de ontoegankelijke muziek van Talk Talk, anderzijds staat dit ook voor de folk die ik de afgelopen weken beluister. Nu hoeft het niet perse folk te zijn, maar vooral rustige muziek. Perfect voor op de achtergrond, maar ook perfect voor met de koptelefoon. Simpel gesteld bedoel ik rustige muziek waar met veel emotie gezongen wordt. Denk hierbij aan Damien Rice, Jack Johnson en Crosby, Stills & Nash. Nu bedenk ik me dat ontoegankelijk toch erg overdreven is. Beter noem ik het: "Muziek waar je moeite voor moet doen".

Als laatste heb ik voor The Byrds gekozen. Die staan voor mijn duik in de 60s-liedjes. De korte, vrolijke nummers van o.a. The Byrds, The Beatles, The Beach Boys. Ze duren lekker kort, luisteren vaak makkelijk weg en zij vaak verdomd geniaal.

Ik heb de beste platen van minder dan een half uur erin gezet, dus als je nog even kort de tijd hebt om een kort plaatje te draaien... zie mijn top10

Hoera, het is de week van m'n geboortejaar!! Niet zo'n sterk jaar als 1977, maar wederom een flinke verbetering ten opzichte van 1976.

Op 1 deze week het allereerste album dat ik ooit kocht, vlak na de aanschaf van m'n eerste cd-speler. Ik was 14 en had nog nauwelijks geld te makken, het was bekostigd door het sparen van verjaardags- en zakgeld, gecombineerd met het karige loon dat ik verdiende met het wekelijks rondbrengen van reclamefolders. Als kleine knaap (waarschijnlijk 4 of 5 jaar oud) was ik gefascineerd door Wuthering Heights, en dan vooral als het nummer op tv langskwam. Ik vond de muziek prachtig, maar de clip schijn ik best wel eng gevonden te hebben, volgens m'n ouders noemde ik haar altijd een heks. En zo gek is dat ook eigenlijk niet, kijk zelf maar.

Het eerste wat ik deed na het installeren van m'n eigen stereo-toren was het album aanschaffen waar dit wonderlijke nummer op te vinden was. Weliswaar samen met nog 2 andere albums zodat ik in elk geval een beetje variatie had (al had ik m'n cassettebandjes natuurlijk ook nog), maar met zo'n beperkte keus draaide ik deze toch heel wat keren per week. In retrospect niet m'n favoriete Bush album (die gaat nog volgen in de '80s), maar wel eentje waar ik een bijzondere band mee heb.

Verder een redelijk voorspelbaar lijstje met veel artiesten die in eerdere jaren al aan bod geweest zijn (Reed, Kraftwerk, Patti, Bruce, Talking Heads, Marvin Gaye en Waits). Naast Kate Bush dus slechts 2 andere "nieuwe namen" deze week. Het ontstuimige debuut van The Police is terug te vinden op plek 6, en met plaats 3 van deze week maak ik vriendjes met Herman. Een spacey discoplaat die z'n tijd ver vooruit was en zelfs vandaag de dag nog fris klinkt.

Tja toch jammer, ik vind 1978 een prachtig jaar met hier niet genoemde (vergeten ) albums als:

This year's model van Costello (een van de mooiste van de jaren 70.
Modern dance van Ubu, Shinny Beast van Beefheart en het debuut van The Only ones.
Ook de Springsteen light : Heart of stone is nog mooi.

Maar he de gekozen top 10 is ook mooi, de sterkste Springsteen, een goeie Reed (de song Street Hassle) en een mooie van Patti

Ik kwam aan 12 albums met m'n 5* en 4,5* tezamen. Een van de twee afvallers was Costello, jammer maar helaas. Modern Dance scoort hier slechts 3,5* dus die kwam niet eens in de buurt van de top 10. De andere albums die je noemt ken ik (nog) niet, dus die kan ik dan moeilijk in m'n top 10 zetten

Erg mooi idee, dus ik heb ook wat in elkaar geknutseld.

Enkele van mijn favoriete albums of EP's (dus geen demo's of toegelaten singles) die minder dan 10 minuten duren. Eén uitzondering op de regel: Marée Noire van Beneath the Massacre, omdat die plaat te mooi is om niet te vermelden. Niet alleen hardcore- of metalplaten, dankzij Action Bronson (hip-hop) en The Gerogerigegege (noise).

1. Trash Talk – Plagues (5:18)
2. Minor Threat – Minor Threat (9:18)
3. Brutality Will Prevail & Ark of the Covenant – Split (2:03)
4. The Dillinger Escape Plan – Under the Running Board (7:50)
5. Shortsight – Why Spend Time Learning (9:38)
6. Action Bronson – The Program (9:25)
7. Beneath the Massacre – Marée Noire (12:58)
8. Shai Hulud – The Profound Hatred of Man (8:33)
9. The Gerogerigegege – Yasukuni Jinja (8:49)
10. This Is Australia (4:00)

De gehele top tien duurt dus om en bij de zeventig minuten.

Een nieuwe nummer 1. OK Computer moet plaatsmaken voor Godspeed You Black Emperor - lift your skinny fists like antennas to heaven. Ik knal hem gewoon op nummer 1 , gister weer beluisterd en voor mij het perfecte muziekstuk. Sleep is in mijn ogen het beste nummer allertijden , dat mensen zo'n geweldige muziek kunnen maken ? Sleep is janken geblazen .

paar verschuivingen:

Animals zakt 2 plaatsen
( ) stijgt 2 plaatsen
Bob Dylan stijgt 1 plaats

Ik geloof de eerste keer dat ik me echt goed kan vinden in je top 10, Graf. Alleen die ene mist dan toch wel weer, hè. Blijft jammer.

Ik begrijp dat Happy Sad ondertussen gestegen is is in jouw waardering?

Een paar berichten naar boven.

Deze ene?

Tuurlijk, toch jammer ja een plaat op een heel apart niveau, maar ja je moet dan zelf ook wel dat niveau hebben

Tom Waits is in zeer korte tijd uitgegroeid tot een absolute favoriet met Closing Time, Carl Craig klopte al wat langer aan de deur van mijn top 10 met More Songs About Food and Revolutionary Art. Beiden komen nu de top 10 in, ten koste van Kid A en The Black Saint and the Sinner Lady.

Uiteraard.