Na een jarenlang verblijf in mijn top 10 heb ik The Joshua Tree er helaas moeten uitzetten. De vervanger van U2 heet Tom Waits, het album Rain Dogs

Ik denk dat F#A# van Godspeed You Black Emperor! vandaag de 2e plek overgaat nemen van Opeth.

Twee albums uit '97 op 1 en 2

Fantastisch jaar inderdaad.

Eruit:

Talking Heads - Remain In Light

Erin:

Incubus - Morning View

Da's nu niet bepaald een verbetering als je het mij vraagt.

Het is toch mijn top 10?

Die zou er bij mij ook zomaar eens een keer in kunnen komen...

Ben je in je tienermeisjesmodus aanbeland soms?

Lekker puberen, toch!

Herman zegt het, ik dacht het.

Ach, hij is 15, dus dan mag dat nog. Weliswaar geen meisje, maar wellicht, diep van binnen...

Ik ben eigenlijk ook een meisje, maar niet eens zo heel erg diep van binnen. Mag ik nu Eefje in mijn top 10 hebben?

Jij hebt Joy Division er al in staan...

Ik heb mijn hele top 10 maar eens omgegooid. Veel nieuwe binnenkomer en één album per artiest. Mijn top 10 was toch al een jaar ongewijzigd en nieuwe muziek ontdekt en verandering van smaak zorgden ervoor dat ik hem toch maar eens moest wijzigen. Ik vind hem wel lekker gevarieerd ook nu. Er bestaat gewoon niemand met een betere top 10

Gisteren weer eens Remain In Light opgezet en die hoort toch wel in mijn top 10. Incubus krijgt een mooie elfde plaats.

Toch weer the same as it ever was.

En gevarieerd is het

Sorry, Talking Heads gaat er toch uit voor een ander album. Namelijk het heerlijke Wonderful Rainbow van LIGHTNING BOLT!!!!!!

Troost is dat hij morgen er weer in zal staan

Don Cappuccino wordt de nieuwe kobe bryant fan...

Niet waar, het album staat er maar liefst al een dag in!

Ik ben hier duidelijk bekend als de Top 10 wijziger.
Ik wijzig hem gewoon veel omdat ik iedere dag meerdere platen beluister en herbeluister en dan heb je veel dat er opnieuw een plaat bij zit die echt je Top 10 in moet.
Maar zoals ik eigenlijk al zoveel heb gezegd ik denk dat er niet direct meer een nieuwe in komt misschien wel eens wat verplaatsingen. Want op een perfecte volgorde krijg ik hem toch nooit. Alleen mijn Top 3 staat perfect op volgorde.

Ach, je top10. Iedere keer als ik er naar kijk heb ik al spijt vanwege het uitlaten van dat 'ene' album. Je komt toch al snel op een shortlist van zon 20 albums die allemaal in je top10 'moeten'. Say hello to little problem...

Geloof je zelf eigenlijk wel wat je nu zegt?

Ik neem m'n eigen top tien niet eens serieus. Het is meer de sociale druk van MuMe die het van me vraagt

Mijn top tien bestaat uit tien platen waar ik heel veel plezier aan beleef. Maar het sluit ook meteen weer platen uit die er net zo goed in hadden kunnen staan. Een top tien is maar beperkt

Is het een te grote inkopper als ik zeg dat ik jouw top 10 ook niet serieus neem?

Ok, bedtijd...

Ja.

En ik geloof nog altijd dat mijn top 10 eens per week compleet wordt gewijzigd. Maar aangezien ik gisteren een dagje werk gemist heb wegens migraine heb ik wat achterstanden weg te werken hier, dus ik probeer het beknopt te houden vandaag.

De bovenste 2 plaatsen zijn voor de twee beste albums van twee van m'n favoriete bands. Ik weet dat het heel erg verantwoord is om een van de laatste 2 Talk Talk platen als beste te bestempelen maar ik prefereer toch hun laatste "pop" plaat, al zijn er hier al wat hints naar wat er nog komen gaat (m.n. April 5th). The Queen is Dead bevat vreemd genoeg m'n minst favoriete Smiths nummer (Vicar in a Tutu) maar is als geheel toch het sterkste album van de band. De hoogtepunten op dit album zijn dusdanig hoog dat de genoemde uitglijder meer dan teniet wordt gedaan.

Slechts vier albums op 4,5* dit jaar, waarvan Cocteau Twins me het meeste doet. Vreemd genoeg ben ik helemaal niet zo van de zweverige, etherische muziek, maar voor de Twins maak ik graag een uitzondering. Kort hierachter de bekende "Afrikaplaat" van dhr. Simon, die zo bekend is dat ik er niet veel over hoef te zeggen. Nummers hiervan eigenlijk vooral leren kennen door het live optreden in Central Park begin jaren '90, al kende ik de singles van het album al eerder. Op plek 5 volgens mij de eerste metal plaat sinds ik met dit project begon, en het is waarschijnlijk ook gelijk de laatste. Maar verdomme, wat een plaat!! Hoewel ik op jeugdsentimentele gronden meer heb met het zwarte album (die kwam uit toen ik 13 was en vooral naar ruige gitaren luisterde) is Master of Puppets met afstand hun beste album. De laatste plaat uit de 4,5* categorie heb ik pas vrij laat leren kennen, met uitzondering van de singles dan. Wederom pas ontdekt na een live registratie, in dit geval Secret World Live.

Over de gehele linie geen heel sterk jaar dit, aangezien ik de top 10 moet opvullen met vier albums die "slechts" 4* scoren. R.E.M. stelt echter nooit teleur in de jaren '80 en doet dat ook dit jaar dus niet. Prima album van constant hoge kwaliteit, met als hoogtepunt Fall on Me. Maar voor mij persoonlijk zijn de twee platen die ze hierna maakten nog net een tikkie beter.
Op 8 mijn favoriete album van The Triffids. Melancholieke plaat uit het verre Australië die toch heel helder en open klinkt, haast sprankelend. Plek 9 voor een mijns inziens ondergewaardeerde New Order plaat. Absoluut geen meesterwerk, maar een gemiddelde van rond de 3,5* doet dit album geen eer aan. Alleen voor Bizarre Love Triangle verdient deze al 4*.
Laatste plaats is deze week voor een wat onbekender pareltje. Arthur Russel begeeft zich hier op het snijvlak van pop, avantgarde en dance, met hulp van z'n vertrouwde cello en z'n zachte stem.