Arthur Russell Daarvoor vergeef ik je nr. 1

Als Grafgantz dj was zou ik altijd zijn programma luisteren.
Die van Talk Talk is dus ook mijn favo, sterke nummers en nog niet zo moeilijk doen als op de volgende albums.
The Queen is dead is een van de allermooiste albums aller tijden ja.
Overigens is het rock a hillbilly nummer Vicar in a tutu toch best wel een juist nummer (die luchtigheid) op de juiste plaats.
Op drie CT en het kan eigenlijk al niet meer stuk en het gaat ook niet stuk, die Graf toch

Als GrafGantz DJ was zou ik meer alimentatie vragen.

Eerste keer volgens mij dat ik ook niks op Grafs top 10 kan aanmerken, New Order vind ik niet top, maar ook niet slecht. Voor de rest vind ik vrijwel alles erg sterk, vooral Talk Talk, Arthur Russell, Triffids en So van Gabriel.

En gelukkig volgende week weer een nieuw jaar, benieuwd welk boompje dan weer geplant gaat worden

Daar schijnt hij meer van te weten

Eruit : dEUS - The Ideal Crash
Erin : Sufjan Stevens - Illinois

The Ideal Crash blijft een ik een zeer sterke plaat vinden maar Illinois is langer, gevarieerder, avontuurlijker en specialer dan The Ideal Crash.

Mooi verandering.

Omdat ik binnenkort weer wat wil rommelen in mijn top 10, heb ik nu even een top 10 Belgische albums opgesteld. Blijkbaar zijn dat enkel hardcore- en metalalbums, maar wel veel parels die hier veel te onbekend zijn.

Leng Tch'e!

Ik vind Marasmus nog net wat beter.

Marasmus is een stuk berekender, waardoor ik het toch wat minder vind. The Process of Elimination klinkt veel spontaner. Met een hoop onderbroekenlol

Aangezien ik de laatste tijd mijn Top 10 te veel wijzig heb ik hem verwijderd en mijn stemmenlijst wat aangepast. Ik weet nog niet wanneer ik opnieuw één ga samenstellen.

ik gok morgen !

Haha.

Nee, serieus, kobebryantfan, denk er maar eens goed over na.

Nee ik denk het niet ik wil eerst nog veel meer nieuwe platen leren kennen.
Ik zal hem veranderen als ik 400 stemmen heb.

Precies een week geleden.

Ik weet het dat is ook de reden dat ik hem heb verwijderd.

'Heaven or Las Vegas' van de Cocteau Twins heeft een plaatsje weten te bemachtigen

Nieuwe ronde, nieuwe prijzen. Het is ondertussen alweer november en we zijn aanbeland in 1987.

Er is eigenlijk maar 1 album dat er dit jaar duidelijk bovenuit steekt, en dat is het meesterwerk van U2. Hoewel ik pas 9 jaartjes jong was kan ik me de release van dit album zowaar nog goed herinneren. We kwamen terug van wintersportvakantie in maart, en nadat we de Duits-Nederlandse grens gepasseerd waren werd er op de autoradio weer een Nederlandse zender opgezocht, waarschijnlijk Radio 3 o.i.d. (of heette dat toen nog gewoon Hilversum 3?). Daar begon er even later iets wat tegenwoordig niet meer zou kunnen op de radio: de betreffende DJ was zo onder de indruk van dit splinternieuwe album dat het integraal gespeeld werd. En ook kleine Graf was diep onder de indruk, en dit is eigenlijk altijd zo gebleven.

The Smiths scoren voor de tweede week op rij een (ondankbare?) tweede plaats. En ook in mijn eigen Smiths-ranglijst staat deze op de tweede plaats, net na The Queen is Dead. Veel mensen prefereren hun begintijd waar ze nog wat ongepolijster en hoekiger klonken, maar op dit album zijn de songs zoveel sterker dan op de eerste paar platen dat dit wellicht hun meest tijdloze plaat is. Of zal blijken te zijn in de toekomst.

Ouwe getrouwe R.E.M. completeert het podium met hun laatste album voor I.R.S. En wat voor The Smiths geldt gaat hier ook deels op: minder puntig en "punky" (voor zover je daar bij R.E.M. van kan spreken) dan hun vroegste werk, maar een betere (heldere) productie en betere songs maken dit een hoogtepunt uit hun lange carrière. Dit wordt ook wel gezien als het eerste mainstream R.E.M. album, maar met zoveel kwaliteit is daar helemaal niets mis mee.

Op de ondankbare vierde plek het enige album dat me van deze band kan smaken. Het valt me op MuMe op dat de band vaak verguisd wordt vanwege het ego van Axl, maar dat men vervolgens voorbijgaat aan het feit dat deze debuutplaat even onvervalste klassieker is met een constant hoog niveau. Ik was 9 toen ik voor het eerst Paradise City hoorde en ik weet nog dat m'n oortjes klapperden van dit ruige geweld. Ik vond het fantastisch, maar aangezien ik nog helemaal geen ervaring had met ruigere gitaarmuziek (platenkast van m'n ouders bestond grofweg uit Abba, Beatles, Neil Diamond en klassiek) was ik van mening dat dit toch wel de ruigste muziek moest zijn die ooit gemaakt was. Hoe heerlijk naïef was ik toen...

In de top 5 dit keer een heuse 12", maar dan wel een van grootste en meest vooruitstrevende techno klassiekers. Het is onmogelijk om een toplijst van 1987 op te stellen en voorbij te gaan aan dit techno anthem. De overige nummers zijn ook prima, maar het is hier toch echt de titeltrack die de show steelt, met z'n hoekige en repetitieve strings/synths.

Hierna een mixed bag met uitstekende plaatjes waar ik wat minder over te zeggen heb. Op 6 de nummer 3 uit m'n SY albumlijst (na Dirty en Daydream Nation). Voor hun doen een heuse "liedjesplaat", met alleen maar korte nummers, vooral als je dit vergelijkt met Daydream Nation. Hierna een van de absolute meesterwerken van Prince, maar omdat ik op zich niet zo'n hele grote fan van de beste man ben komt deze toch niet verder dan plaats 7. Een stilistische lappendeken waarop de kleine grote man zo'n beetje alles zelf doet. Hierna een klassieke plaat van Depeche Mode, maar daar hebben ze er wel meer van. Op 9 David Sylvian, zelfs als hij alleen maar het telefoonboek voordraagt wordt ik al nat van onderen, dus die kan niet ontbreken deze week. Als afsluiter een duo waar ik destijds al regelmatig naar luisterde (vnl. radio en tv) en nog altijd kan waarderen. Bevat met It's a Sin wellicht hun beste nummer.

Lekkere lijst, Graf!

Slint - Spiderland nu op 4 en The Wall op 5.

Rudi waar zit je? Ik heb je goedkeuring nodig voor deze week...

Ben momenteel in een ernstige hiphopbui en heb dus ook maar een hiphop top 10 gemaakt. Vrijwel geen old schoolhiphop, gewoon omdat het kan. Tech N9ne, Fantastic Damage van El-P, Mr. Lif, Personal Journals van Sage Francis en Jurassic 5 kwamen er net niet in.

High Violet komt terug in mijn top 10. Waarom ik het er ooit uit gezet heb weet ik niet.

High Violet in je top 10 is altijd goed voor een smiley met twee opgestoken duimen, maar ik ben wel benieuwd wie je ervoor hebt opgeofferd.

The Who - Quadrophenia

In dat geval:

Vooruit. Misschien wel je beste lijstje.

Een immense aderlating.