De Site / Gebruikers / Verschuivingen / Veranderingen in je top 10
zoeken in:
0
geplaatst: 31 december 2011, 11:58 uur
Beste Sandokan post ooit 
Even voor de vervolmaking, de volgende nummers uit m'n top 10 leerde ik daadwerkelijk in 1995 kennen: 1,3,4,5,7.
De rest volgde minstens 5 jaar later, toen ik voor het eerst begon met het downloaden van muziek.

Even voor de vervolmaking, de volgende nummers uit m'n top 10 leerde ik daadwerkelijk in 1995 kennen: 1,3,4,5,7.
De rest volgde minstens 5 jaar later, toen ik voor het eerst begon met het downloaden van muziek.
0
geplaatst: 31 december 2011, 13:29 uur
Bedankt mensen. Er was wel wat inlevingsvermogen voor nodig. Vergeet niet dat ik een paar jaar jonger ben, dus dat ik waarschijnlijk in die tijd nog met een tennisracket Green Day stond na te doen. Ik hoop maar dat ik mijn onderwerp enig recht heb gedaan.
0
geplaatst: 31 december 2011, 14:10 uur
Absoluut, je mag volgende week weer. Dan kan je een leuk stukje schrijven over New Adventures... 

0
geplaatst: 31 december 2011, 14:37 uur
Sandokan-veld schreef:
Al met al zullen de ritjes van Graf, op zijn fietsje door de regen naar de platenzaak (bril vol met druppeltjes, bijna onder een vrachtwagen) zelden voor niets zijn geweest,
Al met al zullen de ritjes van Graf, op zijn fietsje door de regen naar de platenzaak (bril vol met druppeltjes, bijna onder een vrachtwagen) zelden voor niets zijn geweest,

Tegenwoordig Velvet Dordrecht, en ook op een andere locatie (en andere eigenaars, dus eigenlijk is er niets meer hetzelfde).
0
geplaatst: 31 december 2011, 16:34 uur
Mmm, ja, die dingen gaan snel. 'I want to hold her hand/ show her some beauty/ before all this damage is done,' right?
Fantastische naam voor een platenzaak!
Bedankt voor de reminder dat ik mijn R.E.M. top zoveel nog moet afmaken voor 2012.
Fantastische naam voor een platenzaak!

Bedankt voor de reminder dat ik mijn R.E.M. top zoveel nog moet afmaken voor 2012.
0
geplaatst: 3 januari 2012, 17:26 uur
Justice System - Rooftop Soundcheck is vandaag mijn top 10 ingerold. Wat een ontdekking is dat album voor mij geweest. Helaas was het een moeilijke keuze om een album eruit te zetten, heb uiteindelijk maar Demons Days van Gorillaz eruit geknikkerd
Justice System - Rooftop Soundcheck kan ik overigens aan iedereen adviseren, ook al lig je niet in het hiphop straatje. De Instrumentaties is van ongelofelijk niveau!
Justice System - Rooftop Soundcheck kan ik overigens aan iedereen adviseren, ook al lig je niet in het hiphop straatje. De Instrumentaties is van ongelofelijk niveau!
0
geplaatst: 3 januari 2012, 17:29 uur
Uncle Meat is naar plaats 13 gerold in mijn top 100, dus ook uit mijn top 10. Anthony Davis komt erin (normaal gesproken op plaats 16) als een soort van promotie (gaat het luisteren!) tot dat ik er helemaal uit ben welke ik echt in mijn top 10 wil hebben.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 12:15 uur
We schrijven 1996, het jaar waarin ik meerderjarig werd. Volwassenheid was echter nog lang niet in zicht
.
Slechts 1 album met de maximale score deze week, maar de rest van de lijst scoort 4,5* en er vielen er zelfs nog een paar af met deze score, dus over de breedte bezien is het heus wel een sterk jaar.
Underworld levert hun meest veelzijdige, hoogst gewaardeerde en meest populaire en succesvolle album af, en wie ben ik om daar ook niet enthousiast over te zijn. Hun eerdere leg markeerde voor mij een voorzichtige overstap in de richting van electronische muziek en op dit album zat ik dan ook met smart te wachten. Direct bij verschijnen gekocht, en ik ben dan ook de gelukkige bezitter van de versie met de bonusdisc met Born Slippy.NUXX en Rez, een van m'n favoriete Underworld nummers ooit.
Op twee nog een album waar ik met smart op zat te wachten. Ook dEUS maakte met hun vorige plaat een onuitwisbare indruk op de jonge Graf, en ook deze heb ik destijds direct bij het verschijnen gekocht (helaas zonder bonustracks o.i.d.). In mijn optiek zowaar een betere plaat dan het debuut, er wordt hier een constant hoog niveau gehaald en hij is ook veel afwisselender.
Het wordt saai maar hierna volgt weer een album van een van m'n favoriete bands waar ik reikhalzend naar uitkeek, ook deze gelijk gekocht (ik had eindelijk een bijbaantje waar ik goed mee verdiende dus het ging opeens hard met de aankopen) en ook deze viel allesbehalve tegen. Desondanks een ietwat ondergewaardeerde parel uit het oeuvre van de band, wellicht omdat het geen allemansvriend is. Het album gaat stilistisch alle kanten op en is eigenlijk een soort van showcase waar de band allemaal toe in staat is. Hierdoor is er meer sprake van een verzameling losse songs dan een duidelijk geheel, en ook is het album voor R.E.M. begrippen wat aan de lange kant. Maar met zoveel klasse songs lijkt me dit niet echt een probleem. Kortom, niet hun beste album maar wel het album waar de spelvreugde van de band het meest in doorklinkt. Ik heb er geen enkel bewijs voor maar luisterend naar dit album heb ik altijd het idee dat de band hier het meest gelukkig en in balans was.
Op vier een album dat vaak als tussendoortje van Cave gezien wordt (wellicht omdat het niet allemaal eigen nummers zijn maar deels ook traditionals en er ook een dotje gastvocalisten opgetrommeld is) maar dat voor mij is uitgegroeid tot een van z'n beste albums. Volgens mij ook z'n grootste commerciële succes, en ook de enige keer dat hij daadwerkelijk de hitlijsten heeft bestormd met een single (met dank aan Kylie). Zoals de titel al aangeeft gaan de nummers over moord en doodslag, en het bloed vloeit dan ook rijkelijk in de beeldende teksten. Met als hoogtepunt het huiveringwekkende "O'Malley's Bar", alleen in dat nummer vallen al meer slachtoffers dan in de andere nummers bij elkaar.
De rest van de top bestaat uit albums die ik later pas ontdekt heb, te beginnen met de "gothic country-gospel" van 16 Horsepower. Sluit eigenlijk vrij goed aan op Nick Cave bedenk ik me nu, ook hier zijn er zat verhalen over moord en soortgelijke vrolijkheden te vinden, maar wel met meer introspectie dan bij Cave.
Hierna een van de betere Stereolab albums. Onweerstaanbare grooves en drones gecombineerd met zachte vrouwelijke vocalen. Het bewijs dat repeterende muziek niet per definitie saai is.
Nog meer repeterende klanken van Orbital op hun wellicht minst gedateerd klinkende album. Erg gelaagde sound maar duurt soms net iets te lang.
Een vrij onbekend pareltje op 8 met slechts 22 stemmen, al is het voor mensen met enige kennis van de vroege dagen van het Warp label heus wel een bekende naam. Debuut wordt veelal hoger aangeschreven vanwege het baanbrekende karakter, maar deze opvolger bevalt mij eigenlijk beter. Meer melodie en minder gedateerd klinkend, en met Loch Ness bevat het ook nog eens een van m'n favoriete IDM tracks ooit. Aanrader voor liefhebbers van de eerste paar platen van Autechre, al is dit wat voller en drukker.
Hierna nog een Warp-artiest, al is deze EP uitgebracht bij Skam (uiteraard een zelfde soort label). Een van hun betere releases met een aantal van hun beste tracks, met name de eerste en de laatste. Dromerige perfectie en traagheid.
Als laatste nog een langzaam album, al is dit een band met "gewone" instrumenten. Ingetogen en intens, en niet bepaald om vrolijk van te worden. Zwelgmuziek voor als het donker is.
.Slechts 1 album met de maximale score deze week, maar de rest van de lijst scoort 4,5* en er vielen er zelfs nog een paar af met deze score, dus over de breedte bezien is het heus wel een sterk jaar.
Underworld levert hun meest veelzijdige, hoogst gewaardeerde en meest populaire en succesvolle album af, en wie ben ik om daar ook niet enthousiast over te zijn. Hun eerdere leg markeerde voor mij een voorzichtige overstap in de richting van electronische muziek en op dit album zat ik dan ook met smart te wachten. Direct bij verschijnen gekocht, en ik ben dan ook de gelukkige bezitter van de versie met de bonusdisc met Born Slippy.NUXX en Rez, een van m'n favoriete Underworld nummers ooit.
Op twee nog een album waar ik met smart op zat te wachten. Ook dEUS maakte met hun vorige plaat een onuitwisbare indruk op de jonge Graf, en ook deze heb ik destijds direct bij het verschijnen gekocht (helaas zonder bonustracks o.i.d.). In mijn optiek zowaar een betere plaat dan het debuut, er wordt hier een constant hoog niveau gehaald en hij is ook veel afwisselender.
Het wordt saai maar hierna volgt weer een album van een van m'n favoriete bands waar ik reikhalzend naar uitkeek, ook deze gelijk gekocht (ik had eindelijk een bijbaantje waar ik goed mee verdiende dus het ging opeens hard met de aankopen) en ook deze viel allesbehalve tegen. Desondanks een ietwat ondergewaardeerde parel uit het oeuvre van de band, wellicht omdat het geen allemansvriend is. Het album gaat stilistisch alle kanten op en is eigenlijk een soort van showcase waar de band allemaal toe in staat is. Hierdoor is er meer sprake van een verzameling losse songs dan een duidelijk geheel, en ook is het album voor R.E.M. begrippen wat aan de lange kant. Maar met zoveel klasse songs lijkt me dit niet echt een probleem. Kortom, niet hun beste album maar wel het album waar de spelvreugde van de band het meest in doorklinkt. Ik heb er geen enkel bewijs voor maar luisterend naar dit album heb ik altijd het idee dat de band hier het meest gelukkig en in balans was.
Op vier een album dat vaak als tussendoortje van Cave gezien wordt (wellicht omdat het niet allemaal eigen nummers zijn maar deels ook traditionals en er ook een dotje gastvocalisten opgetrommeld is) maar dat voor mij is uitgegroeid tot een van z'n beste albums. Volgens mij ook z'n grootste commerciële succes, en ook de enige keer dat hij daadwerkelijk de hitlijsten heeft bestormd met een single (met dank aan Kylie). Zoals de titel al aangeeft gaan de nummers over moord en doodslag, en het bloed vloeit dan ook rijkelijk in de beeldende teksten. Met als hoogtepunt het huiveringwekkende "O'Malley's Bar", alleen in dat nummer vallen al meer slachtoffers dan in de andere nummers bij elkaar.
De rest van de top bestaat uit albums die ik later pas ontdekt heb, te beginnen met de "gothic country-gospel" van 16 Horsepower. Sluit eigenlijk vrij goed aan op Nick Cave bedenk ik me nu, ook hier zijn er zat verhalen over moord en soortgelijke vrolijkheden te vinden, maar wel met meer introspectie dan bij Cave.
Hierna een van de betere Stereolab albums. Onweerstaanbare grooves en drones gecombineerd met zachte vrouwelijke vocalen. Het bewijs dat repeterende muziek niet per definitie saai is.
Nog meer repeterende klanken van Orbital op hun wellicht minst gedateerd klinkende album. Erg gelaagde sound maar duurt soms net iets te lang.
Een vrij onbekend pareltje op 8 met slechts 22 stemmen, al is het voor mensen met enige kennis van de vroege dagen van het Warp label heus wel een bekende naam. Debuut wordt veelal hoger aangeschreven vanwege het baanbrekende karakter, maar deze opvolger bevalt mij eigenlijk beter. Meer melodie en minder gedateerd klinkend, en met Loch Ness bevat het ook nog eens een van m'n favoriete IDM tracks ooit. Aanrader voor liefhebbers van de eerste paar platen van Autechre, al is dit wat voller en drukker.
Hierna nog een Warp-artiest, al is deze EP uitgebracht bij Skam (uiteraard een zelfde soort label). Een van hun betere releases met een aantal van hun beste tracks, met name de eerste en de laatste. Dromerige perfectie en traagheid.
Als laatste nog een langzaam album, al is dit een band met "gewone" instrumenten. Ingetogen en intens, en niet bepaald om vrolijk van te worden. Zwelgmuziek voor als het donker is.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 12:18 uur
Leuk stuk. 1996 was het jaar dat ik de Top 40 ontdekte. Braaf elke week een lijstje bij de Rabobank/CD-zaak haalde, heel veel Radio 538 luisterde.
Albums? Die bestonden voor mij nog niet
Albums? Die bestonden voor mij nog niet

0
geplaatst: 6 januari 2012, 12:20 uur
Had je het niet toevallig erg druk vandaag, Graf? Ik had eigenlijk op een beschouwing van Sandokan gehoopt 

0
geplaatst: 6 januari 2012, 14:04 uur
Leuk die winkelcombi's in Baarn, bestaat de snackbar/dierenspeciaalzaak nog?
0
geplaatst: 6 januari 2012, 14:22 uur
Volgens mij wel, maar het verdient aanbeveling om je tot de patat-frites te beperken.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 14:26 uur

Biedt overigens wel de mogelijkheid tot leuke nieuwe snacknamen, zoals de goudvisstick, de parkietstaaf, de flappiebal en de Crush Puppy...
0
geplaatst: 6 januari 2012, 14:38 uur

Eerlijk gezegd was ik juist bang dat Graf het serieus meende dat ik het wekelijks mocht overnemen. Men moet een grap nooit uitmelken, en ik ben ook helemaal klaar met het schrijven over R.E.M. eerlijk gezegd.
Goede top tien!
0
geplaatst: 6 januari 2012, 14:40 uur
vigil schreef:
Leuk die winkelcombi's in Baarn, bestaat de snackbar/dierenspeciaalzaak nog?
Snackbar/bloemenzaak bedoel je? Ja die bestaat nog (echt! (quote)
Leuk die winkelcombi's in Baarn, bestaat de snackbar/dierenspeciaalzaak nog?
)
0
geplaatst: 6 januari 2012, 21:13 uur
Mooi lijstje weer. Krijg gelijk zin een aantal van die platen op te zetten (Underworld speelt al).
En ook heel herkenbaar, in deze jaren begon ik ook steeds meer albums te ontdekken.
Volgens mij had ik die van Underworld ook al vrij snel. Vond het eerst maar vage muziek, maar toch op een bandje gezet en beetje bij beetje uitgegroeid tot een persoonlijke favoriet.
dEUS, REM en Orbital ook al in die tijd ontdekt en daarbij meteen overstag gegaan (was al fan van REM in die tijd). De rest allemaal later ontdekt of nog nooit gehoord. Wordt nu wel nieuwsgierig naar de plaat van LFO, die heb ik nog nooit gehoord.
En ook heel herkenbaar, in deze jaren begon ik ook steeds meer albums te ontdekken.
Volgens mij had ik die van Underworld ook al vrij snel. Vond het eerst maar vage muziek, maar toch op een bandje gezet en beetje bij beetje uitgegroeid tot een persoonlijke favoriet.
dEUS, REM en Orbital ook al in die tijd ontdekt en daarbij meteen overstag gegaan (was al fan van REM in die tijd). De rest allemaal later ontdekt of nog nooit gehoord. Wordt nu wel nieuwsgierig naar de plaat van LFO, die heb ik nog nooit gehoord.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 21:46 uur
Ben benieuwd naar die van Low. Ook naar die van Underworld trouwens, maar dat ben ik al een tijdje.
Maar geef nou toe, met verhaaltjes is het toch veel leuker?
En ik vrees toch dat we na Dire Straits ook geen soloplaat van Knopfler tegen zullen komen, want veel beter dan Golden Heart wordt het niet.
Maar geef nou toe, met verhaaltjes is het toch veel leuker?

En ik vrees toch dat we na Dire Straits ook geen soloplaat van Knopfler tegen zullen komen, want veel beter dan Golden Heart wordt het niet.

0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:12 uur
chevy93 schreef:
En ik vrees toch dat we na Dire Straits ook geen soloplaat van Knopfler tegen zullen komen, want veel beter dan Golden Heart wordt het niet.
En ik vrees toch dat we na Dire Straits ook geen soloplaat van Knopfler tegen zullen komen, want veel beter dan Golden Heart wordt het niet.
Nee, sorry.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:19 uur
Wat ben je enthousiast over de nummer laatst, de rest is toch echt beter hoor
.
.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:22 uur
Inderdaad, het verschil tussen de nummer 10 en de rest is behoorlijk groot.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:23 uur
GrafGantz schreef:
Inderdaad, het verschil tussen de nummer 10 en de rest is behoorlijk groot.
Inderdaad, het verschil tussen de nummer 10 en de rest is behoorlijk groot.
Paapgrap 2*
0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:27 uur
Als ze hoger scoren dan 2* mag het geen Paapgrap meer heten...
0
geplaatst: 6 januari 2012, 22:30 uur

Ik denk trouwens dat je Underworld wel over kan slaan, Chevy. Die plaat duurt veel te lang voor jou.
* denotes required fields.

