Nee, maar die top10's van jou bieden er wel genoeg mogelijkheden voor...

Het is elke week weer een feest om je top10 door te kijken Graf. Ik probeer altijd wel een aantal nummers uit, en zet zo af en toe een album op mijn lange lijst nog ooit te beluisteren albums. The Field stond daar al in, Chromatics maken ook wel een kans (ze hebben in januari ook een album uitgebracht zie ik). Jammer dat ik niet meer kan grasduinen in je wat oudere lijsten.

Gelukkig ben ik er van overtuigd dat je je nog gaat wagen aan een concluderend slot met daarbij een chronologisch overzicht van een top3 per jaar.

Nee, ik zie het juist meer als een negatief advies

Ik heb wel eens losse nummers zitten luisteren als ik een rustige vrijdag heb, helaas komt dat niet al teveel meer voor.

Oh, dat is op zich wel een idee. Ik had inderdaad elke week ook in dit topic de hele top 10 moeten plaatsen maar dat heb ik eigenlijk nooit gedaan, op de laatste paar weken na. Op zich kan ik zelf aan de hand van m'n verhaaltjes een hoop oude top tienen wel reconstrueren maar daar gaat toch nog wel wat tijd inzitten vrees ik. Maar goed, een top 3 per jaar lijkt me niet echt problematisch.

Hij staat er de hele week hoor, hoeft toch niet perse op vrijdag?

Vertaald naar het letterlijks: 'Ik heb het te druk om veel te beluisteren, maar ik probeer soms wel eens iets uit, als ik tijd heb, Micha. Ga zo door!'

Top tien gemaakt met albums waar te weinig stemmen voor zijn.

Ook hier is er weer een nieuwkomer, en een speciale ook want het is de eerste keer dat er een jazz plaat in mijn top 10 staat. A Love Supreme van John Coltrane komt binnen op plaats 10.
Blackwater Park van Opeth ligt er jammer genoeg uit.

Een prachtplaat erin voor een andere prachtplaat. Maar toch leuk, jazz!

Grey Life van Val Stoecklein in mijn Top 10. Wat een bijzondere plaat is dat toch, en elke keer als ik 'm opzet wordt ik gegrepen. Door elk nummer!

Goede plaat inderdaad, jammer van Opeth

Geen 5* albums in 2008 hier, wel 18 met 4,5*. Gelukkig wat re-releases en livealbums dus een top 10 was goed te doen deze week. Het finale verdict luidt als volgt:

1. Lindstrøm - Where You Go I Go Too
Slechts 3 nummers maar toch gewoon 55 minuten. Spacedisco uit het hoge noorden. Hoewel de invloeden duidelijk uit de 70's stammen (Schulze, Jarre, Ash Ra) klinkt dit toch fris en modern. Fijne plaat ook voor lente en zomer.

2. M83 - Saturdays = Youth
Beste en meest constante M83 album. De shoegaze invloeden zijn zoals altijd overduidelijk aanwezig maar deze is meer poppy en dromeriger dan de voorgaande releases. Ook de vocalen tillen deze naar de top van de M83 discografie.

3. Portishead - Third
Glorieuze comeback en ook een redelijke stijlbreuk met de oude Portishead, al blijft de stem van Beth uit duizenden herkenbaar. De nieuwe Portishead is duidelijk een slag donkerder en zwaarder dan de oude, en hoewel ik nog altijd het debuut prefereer ben ik blij dat ze niet weer datzelfde kunstje probeerden te herhalen.

4. Byetone - Death of a Typographer
Vond voorheen veel releases op Raster Noton wat te droog, kil en minimaal maar de laatste jaren worden er ook albums gereleased die net een tikkie melodieuzer en warmer zijn. Uiteraard is dit relatief, ook dit album schuurt nog aan alle kanten en is vrij abstract en minimaal dus zeg niet dat ik niet gewaarschuwd heb.

5. Hammock - Maybe They Will Sing for Us Tomorrow

Ook minimaal, maar wel een flink stuk lieflijker. Ambient en drones met postrock invloeden, vooral een aanrader voor liefhebbers van het werk van Stars of the Lid. En als ik heel eerlijk ben vind ik deze eigenlijk beter dan welke Lid plaat dan ook. Ontzettend verstild, ontzettend mooi.

6. Brinkmann - When Horses Die...

Weer minimal, en toch weer anders. Donkere, trage en dreigende minimal techno met minstens zo donkere en trage vocals (eerder spoken word dan daadwerkelijk zingen). Eerder een album voor de winter dan voor de start van de lente, maar het is niet anders.

7. The Dø - A Mouthful
Dit is overduidelijk wel een geschikte plaat voor warmere dagen. Fris en ietwat gek album met indiepop, hoempapa, flarden hiphop en vooral veel ongecompliceerde vrolijkheid. Speels, charmant en gevarieerd.

8. Gentle Touch - In Memory of Savannah
En weer eens een poppy electronic album uit Zweden met de wortels fiks in jaren '80 synthpop en wave. Melodieus en melancholiek, een beetje halverwege Joy Division en New Order. En een Zweedse band die Pieter van den Hoogenband vereert met een nummer kan sowieso niet stuk.

9. Fleet Foxes - Sun Giant
De debuut-EP die wat mij betreft het (overbekende) debuutalbum overtreft. Ben normaliter niet zo'n grote liefhebber van folkrock maar Fleet Foxes is buitencategorie.

10. Evan Marc + Steve Hillage - Dreamtime Submersible
Een tip van Paap die ik nog niet vaak genoeg geluisterd heb om een hogere positie dan de laatste plek te kunnen rechtvaardigen. Een fijne trip die aansluit op de nummer 1 van deze week. Die heeft echter bijna 100 stemmen terwijl deze het met een karige 3 stemmen moet doen. Wellicht binnenkort meer dankzij deze 10e plek? Laten we het hopen...

Third

Ja, ik kon niet anders dan hem op de derde plek zetten.

toch wel, gewoon mijn voorbeeld volgen !

WYGIGT Het beste wat je me de afgelopen jaren hebt aangedaan.

Third niet op één. Dat is een minpuntje, maar verder ken ik alleen Fleet Foxes en M83 van je lijst, dus wat betreft je avhj kan ik niets zeggen. Enuf toe lizzen toe.

The Dø

Erin:

Love - Forever Changes

Eruit:

Slint - Spiderland

Ook hier opnieuw een verandering:

Erin:

The Mars Volta - Frances The Mute

Eruit:

CunninLynguists - A Piece of Strange

Charles Mingus is er met the Black Saint and the Sinner Lady dan toch ingekomen, op plaats 9, ten koste van Opgezwolle (daar gaat mijn street credibility). Tevens is Orchid met het geniale Chaos is Me twee plaatjes gestegen, zojuist weer eens beluisterd en toch wel weggeblazen hoe knap het in elkaar zit en zo allesvernietigend én emotioneel is.

Door deze wijziging heb je wel meer SoulSeek credibility gekregen

Gelukkig heb ik Gorillaz en Radiohead nog om dat binnen de perken te houden

Oneens.

Jij weet niksssss. Ik praat zo om te compenseren voor het verlies aan straatheid, zodat ik Slowgaze nog enigszins tevreden kan houden.

Als je bedoelt dat ik niks van jazz weet heb je een goed punt

Opgezwolle moet terug. Je bent niet straat meer, Niels. Ik heb het verzamelde werk van Shakespeare gekocht, want ik ben straat, maar niet van de straat. Ik heb overigens een thema-top 10 ingevoerd; Britsch en jaren tachtig.

Een top tien vol saaie Britse degelijkheid. Erosie op je straat.

Voor erectie op je straat word je tegenwoordig opgepakt.