3 dagen later ...

Snap het ook niet, 2 weken geleden ofzo stond die nog op nummer 2(!) van zijn top 10. Het gaat zo snel bij hem dat die top 10 eigenlijk te verwaarlozen is voor hem.

Waarom zou die te verwaarlozen zijn? Hij beluistert maandelijks een stuk of vijftig nieuwe platen, waarvan vaak diegene die het hoogst aangeschreven staan in een bepaald genre. Dan is het logisch dat je top tien veel verandert.

Een top tien is ook gewoon een momentopname. Het is voor mij in ieder geval onmogelijk om tien platen vast te leggen. Na een maand moet er bij mij gewoon wat in gerommeld worden, anders ga ik mijn eigen smaak saai beginnen te vinden.

Ik snap het ook wel van Glenn. Het ligt er maar net aan hoe je je top 10 interpreteert. Als ik mijn favoriete 10 platen op dit moment zou opstellen zou hij er flink anders uitzien. Om te voorkomen dat ik elke dag mijn top 10 moet veranderen laat ik hem maar zoals het is en wijzig ik hem pas wanneer ik er echt van overtuigd ben dat een album ook op de lange termijn in mijn top 10 blijft.

Helemaal mee eens, ik leer met dank aan deze site ook heel veel goede muziek kennen waardoor ik mijn top 10 ook vaker verander.

De verandering van Glenn vind ik lastig, het zijn beiden 5* albums. Je top 10 ziet er verder mooi uit

Bovenstaand geschil schetst de reden dat ik geen andere mogelijkheid zag mijn top-10 te verwijderen...

Omdat het tot discussies leidt in een topic op een bepaalde Nederlandstalige site in een uithoek van het internet?

ach ik had er geen probleem mee hoor vond het gewoon opvallend.

Alleen zet hij misschien soms wat albums te rap in zijn top 10.

Ik zou gewoon geen top 10 maken als ik zo snel zou verwisselen. Dan heeft het voor jezelf toch ook geen waarde meer? Maar Glenn moet doen wat ie leuk vindt. Ben wel benieuwd hoe lang 'ie het vol blijft houden: de meeste hardlopers zijn doodlopers. Heb hier toch heel wat jonge users 1 of 2 jaar heel veel muziek zien 'verwerken\ om vervolgens stil te zien vallen en er niet echt meer naar om te kijken.

Ik ben de laatste tijd een stuk rustiger muziek gaan luisteren. Mijn top 10 verandert ook niet meer zo extreem veel als eerst, het is vooral af en toe plaatsjes verwisselen met elkaar. En soms komen er dan nieuwe albums binnen. Dit jaar zijn dat The Doors en Love.

Ik luister nu minder nieuwe albums dan eerst.

@Jassn: ik vind die wissel nog altijd jammer, gewoon omdat ik Fear of a Blank Planet beter vind dan Songs: Ohia. En Fear of a Blank Planet blijft wel zijn 5* behouden.

@Herman: natuurlijk heeft mijn top 10 nog waarde. Als Fear of a Blank Planet nu eenmaal niet meer een top 10 waardige plaat is en In The Aeroplane wel, dan verwissel ik die gewoon.
Want ik heb nu eenmaal graag dat mijn top 10 echt mijn top 10 is.
En waarom zou ik er zo maar na twee jaar mee stoppen? Want ik ben nu toch al meer dan een jaar bezig.

Je vat mijn post echt veel te letterlijk op. Ik maak geen top-10 omdat ik de waarde ervan te laag acht als hij continu zou veranderen...

Dat was tevens het discussiepunt, maar de discussie op zichzelf kan me gestolen worden.

@jasper1991

Ik zie ook dat je (momenteel) geen enkel album vijf sterren hebt toegekend. Ben jij de mening toegedaan dat het perfecte album niet bestaat, of zit hier een andere gedachte achter?

@CR

Meneer vijf sterren heeft den smaek te pakken gekregen hoor.

Verder verander ik eens in de zoveel tijd iets in mijn Top 10 maar voor mij is het geen momentopname. Nieuwe dingen die ik ontdek en die ik een tijdje helemaal te gek vind komen niet meteen in mijn top 10. Daarvoor moet het album nog mijn 'tand des tijds' doorstaan en dat duurt wel even.

Perfect vind ik een raar woord en vijf sterren betekent rapportcijfer 9,5-10,0. Er zijn dan ook albums die eventueel hiervoor in aanmerking komen. Ook die categorie is echter te variabel voor mij.

Ik zou alle 4,5*-jes eventueel kunnen doorschuiven, maar ik heb tevens geen album 0,5 sterren gegeven. Zo vind ik het daarom wel netjes staan.

@Chronos

Ook vannacht zal het weer pikdonker zijn want alle sterren liggen in mijn bureaula in afwachting van bestemming. Vandaag weer vijf meesterwerken de hoogst mogelijke onderscheiding toegekend, morgen gaan we vrolijk verder.

@jasper

Perfect onderbouwd.

Week eennalaatst is daar. Ik sleep me naar het einde maar het zit er nu toch echt bijna op (nee, geen gebak volgende week, sorry). Een beetje een jaar met twee gezichten, 2010. Twee albums op 5* wat heel uitzonderlijk is voor zo'n recent jaar, maar daarna nog niet eens genoeg 4,5* albums om de top 10 te vervolmaken waardoor er zowaar vier albums met "slechts" 4* in de lijst staan deze week. Nummers 1 en 2 ontlopen elkaar niet veel, maar Zola lag toevallig twee dagen terug op de mat toen ik thuis kwam dus die gun ik dan maar de eer. Binnenkort ook eens kijken of de nummer 2 van deze week voor een redelijk bedrag ergens op de kop kan tikken...

1. Zola Jesus - Stridulum II
2. Angus & Julia Stone - Down the Way
3. Arcade Fire - The Suburbs
4. Active Child - Curtis Lane
5. James Holden - DJ-Kicks
6. Thieves Like Us - Again & Again
7. Trentemøller - Into the Great Wide Yonder
8. Motorpsycho - Heavy Metal Fruit
9. Applescal - A Mishmash of Changing Moods
10. Gayngs - Relayted

The Suburbs: tegenvaller van het jaar.

Ging verder alles wel goed met haar?

Ik denk dat hij haar op het matje geroepen had. Zal wel niks zijn...

Business at the front, party in the back.

Groeiplaat van het jaar eerder. En ja, ik weet dat dat een heel vervelend woord is.

Waar is The National?

Geen idee, waar zouden die moeten zijn dan?

Ik had ruimte voor vier 4* albums en die van The National is een van de 65 albums uit 2010 die ik op 4* heb staan...

Ik kom er niet doorheen.

Ik kwam na de eerste paar luisterbeurten niet verder dan 3,5* en trok dezelfde conclusie. Maar in de aanloop naar het concert veelvuldig gedraaid en wonder boven wonder viel er toen ineens een kwartje. Staat nu een vol punt hoger.

Ondanks dat het hun meest toegankelijke plaat is, was het hier ook een enorme groeier. Begon op 3* geloof ik, echt een deceptie in het begin. Nu staat hij mooi op 4,5* en vind ik hem een stuk beter dan Neon Bible.

Na 15 maanden mijn top-10 maar eens weer aangepast.
Even inhakend op de discussie hierboven, zet ik albums alleen in mijn top-10 als ik ze een lange tijd ken en als mijn waardering voor het album gedurende die tijd hoog blijft. Mijn top-10 is dus meer dan een momentopname, maar uiteraard veranderen mijn voorkeuren langzamerhand. Vandaar dat ik elk jaar mijn top-10 probeer te updaten. Ik had mijn lijstje eigenlijk in de kerstvakantie willen aanpassen, maar toen is het bij voornemens blijven hangen.

Mijn huidige top-10 ziet er als volgt uit:
1. Black Sabbath - Black Sabbath (1970)
2. Kent - Du&Jag Döden (2005)
3. Black Sabbath - Mob Rules (1981)
4. Triptykon - Eparistera Daimones (2010)
5. Empyrium - Songs of Moors and Misty Fields (1997)
6. Enslaved - Axioma Ethica Odini (2010)
7. The Sins Of Thy Beloved - Lake Of Sorrow (1998)
8. Nevermore - The Politics of Ecstacy (1996)
9. Sabbat - History of a Time to Come (1988)
10. Insomnium - One for Sorrow (2011)

Wat is er veranderd?
De top-3, bestaand uit alle albums die ik op 5* heb staan (Black Sabbath, Du & Jag Döden, Mob Rules), in ieder geval niet.
Ook plaatsen 4 t/m 6 zijn ongewijzigd. Samen met #7 is dit meer een soort van gedeelde vierde plek, waarvan de volgorde kan veranderen, afhankelijk van de tijd van het jaar, mijn stemming, en eventueel het weer en tijdstip.
The Sins of Thy Beloved staat voor het eerst in mijn top-10. Lake of Sorrow ken ik nu rond de anderhalf jaar. Gothic metal is niet een genre waarvan ik veel albums in de kast heb staan (albums die ik alleen op mp3 heb, komen mijn top-10 niet in), maar aan dit album kleven genoeg goede herinneringen om in mijn top-10 te komen. En het is natuurlijk gewoon een heel erg goed album.

Op plaats 8 heb ik Sanctuary (Into the Mirror Black) vervangen door Nevermore (The Politics of Ecstacy). Nevermore vind ik toch een klein beetje beter en (nog) minder conventioneel dan Sanctuary. Politics was het album dat ik in de top-10 heb opgenomen, hoewel Dead Heart in a Dead World en Dreaming Neon Black ook kanshebbers waren. Die albums heb ik echter nog niet zo vaak en niet zo goed beluisterd als Politics.
Sabbat stond op plaats 7 met Dreamweaver, en komt nu op plaats 9 terecht, maar dan met History of a Time to Come. Dat album is als geheel toch sterker dan Dreamweaver, hoewel de klasse van de eerste paar nummers op Dreamweaver niet gehaald wordt.
Op plaats 10 verschijnt Insomnium (One for Sorrow), bij nader inzien toch het beste album van 2011. Een heel erg pakkend en melodieus en sfeervol album.

Lake of Sorrow en One for Sorrow zijn nieuw, Opeth (Blackwater Park) en Paradise Lost (Draconian Times) zijn uit de top-10 verdwenen.
Opeth vond ik een paar jaar geleden helemaal geweldig, maar inmiddels luister ik hun albums nauwelijks meer en ben ik wel een beetje klaar met de band. Blackwater Park blijft een uitstekend album, maar ik draait het nauwelijks meer.
Paradise Lost stond in de top-10 omdat ik dat een erg goede band vind, een van de weinige waarvan ik zo'n beetje alle albums in huis heb. Shades of God, Icon, Draconian Times zijn voor mij hun beste albums, maar ik ben niet echt dolenthousiast over een van die 3.

Hopelijk kan ik weer een jaar vooruit.

Op mijn vorig bericht, kom ik dan toch terug.
Ik wil nog maar eens proberen van mijn top 10 een echte top 10 te maken, en inderdaad geen momentopname. Dus heb ik hem dan ook maar opnieuw verwijderd, en ga ik alle kansmakende grondig herbeluisteren.

Ook ik heb er weer een... Het zijn de tien albums die me het meest gelukkig maken. Ik heb dus maar niet geselecteerd op het ene missertje wat op een album wel of niet staat.