Maar jij bent mijn vader. Is Micha dan mijn opa?

Ik voel me hier met de dag ouder .

Warm aanbevolen, eveneens met uitroepteken:

Queensrÿche




Graf will rock us!

Mijn nummers 2 en 3 zijn omgewisseld. En dat is best bijzonder. Binnenkort schrijf ik een review bij The Modern Dance waarom dat album zo geweldig is. Het eerste album dat In the Aeroplane benadert, dat zegt voor mij persoonlijk al heel wat

@Graf: Quintessence - In Blissful Company

Ik kan me altijd vergissen maar dat lijkt me niet iets waar ik veel plezier aan ga beleven.

Correctie: dat voor jou In the Aeroplane over the Sea benadert. Die Neutral Milk Hotel-fans zijn net zo militant en dogmatisch als vegetariërs.

Toen ik me net aanmeldde had ik nog niet zon goed idee wat mijn favoriete albums waren en wisselde ik vaak in mijn top 10. Nu heb ik al een beter overzicht en mijn huidige top 10 staat al een tijdje.
Het probleem van deze site is echter dat er ongelooflijk veel muziek te ontdekken valt en daardoor krijg ik er langzamerhand vele favoriete platen bij. Daarom ben ik van plan mijn top 10 binnenkort volledig te gaan herzien. Eerst platen nomineren, dan deze allemaal luisteren en vervolgens kijken welke mijn favorieten zijn. Ben benieuwd wat er uiteindelijk uit gaat komen en ik zal de veranderingen maar in dit topic plaatsen want dat lijkt me daar een uitgelezen plek voor.

Met pijn in m'n hart voer ik na tijden weer eens een wijziging door in mijn top 10. Stereolab verlaat mijn top 10 en Lisa Germano - Geek the Girl keert weer terug in m'n top 10. Stereolab blijft dan maar op de ondankbare 11e plaats wachten

In m'n Top 15 (ik gebruik m'n Rotatielijst als aanvulling op m'n Top 10) hebben zich een paar wijzigingen voorgedaan. Allereerst heb ik, om op MuMe een extra artiest Top 15-matig te kunnen eren, de één-album-per-artiest-regel heringevoerd, hetgeen leidt tot het verdwijnen van Queen II van de elfde plaats. Ter compensatie is de cover van dit album (m'n favoriete aller tijden) terug als m'n avatar.

Bij de bovenste 10 hebben Yes en Roxy Music stuivertje gewisseld en niet langer Roxy Music maar For Your Pleasure is de Ferry/Eno-afgevaardigde. Van de twee Roxy Music-albums in deze samenstelling (voor mij de creatief sterkste periode van de band) vind ik For Your Pleasure (There's a new sensation...) momenteel net wat eigenzinniger, en ja: het is de love-it-or-hate-it-track The Bogus Man (I love it) die de doorslag geeft en het tweede album van de groep een duimbreedte voorsprong verschaft.

Ook maken de geniale The Sparks plaats voor het übergeniale Wishbone Ash; The King has arrived! En vanwege het verdwijnen van Queen II 'zwerf' tevens Jethro Tull's Aqualung m'n Top 15 binnen. Met nog wat verdere positionele verschuivingen in de onderste regionen van de lijst doemt de vergelijking op met een krokodil (niet te verwarren met een krokobil): stabiel aan de kop, beweeglijk aan de staart. Hap!

Dit alles resulteert in een indrukwekkende toplijst vol hemelse en legendarische classic 70's hardrock, classic 70's progrock en classic 70's artrock, allen geschonken aan de wereld door Britse artiesten. Ja, de genre-decennium-land-triade: Rock-70's-Verenigd Koninkrijk, blijft voor mij de ultieme.

M'n vernieuwde Top 15:

1. Queen - A Night at the Opera
2. Pink Floyd - The Wall
3. Led Zeppelin - Physical Graffiti
4. David Bowie - Ziggy Stardust
5. The Who - Quadrophenia
6. Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway
7. Deep Purple - In Rock
8. Yes - Close to the Edge
9. Black Sabbath - Paranoid
10. Roxy Music - For Your Pleasure
11. Uriah Heep - Salisbury
12. King Crimson - Red
13. Rainbow - Rising
14. Jethro Tull - Aqualung
15. Wishbone Ash - Argus

Wie zijn zondag of wanneer dan ook in extase wil doorbrengen en geen tijd/zin heeft om deze albums in zijn geheel te beluisteren, raad ik onderstaande verzamelaar (van elk album een song) van harte aan. Van de conceptalbums/rockopera's is het geheel uiteraard sterker/belangrijker dan de som der delen, toch heb ik gemeend hier elk een track van te kunnen compileren.

1. Queen - The Prophet's Song
2. Pink Floyd - Comfortably Numb
3. Led Zeppelin - Kashmir
4. David Bowie - Moonage Daydream
5. The Who - Love Reign O'er Me
6. Genesis - Carpet Crawlers
7. Deep Purple - Child in Time
8. Yes - Close to the Edge
9. Black Sabbath - War Pigs
10. Roxy Music - Do the Strand
11. Uriah Heep - Salisbury
12. King Crimson - Starless
13. Rainbow - Stargazer
14. Jethro Tull - Aqualung
15. Wishbone Ash - The King Will Come

Tijd voor de eerste echte letter van het alfabet, maar in tegenstelling tot wat ik eerder vermeldde



volg ik toch de lijn van MuMe omdat het anders veel te veel opzoekwerk wordt.

De letter A dus deze week:

1. Arcade Fire - Funeral (2004)
2. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)
3. Alice in Chains - Dirt (1992)
4. Anna Ternheim - Somebody Outside (2004)
5. Autechre - Incunabula (1993)
6. Angus & Julia Stone - Down the Way (2010)
7. Air - Moon Safari (1998)
8. Austra - Feel It Break (2011)
9. Antony and the Johnsons - I Am a Bird Now (2005)
10. ADULT. - Resuscitation (2001)

Top zes scoort 5*, de rest 4,5*.

Ik heb - net als in de topics waar het om draait - de jaren '90 overgeslagen, want de jaren '00 zijn alweer aan de beurt. Regina Spektor en zeker Javelin verdienen meer stemmen, maar ik vrees dat ik bij die laatste de enige ben met die mening (zelfs op RYM ben ik de enige met een stem hoger dan 4*).

1. Regina Spektor - 11:11 (2001)
2. Regina Spektor - Songs (2002)
3. Portishead - Third (2008)
4. Archive - Controlling Crowds (2009)
5. Sigur Rós - ( ) (2002)
6. Radiohead - Kid A (2000)
7. James Holden - At the Controls (2006)
8. Javelin - Jamz n Jemz (2009)
9. Radiohead - In Rainbows (2007)
10. Joanna Newsom - Ys (2006)

Blackwater Park vervangen door Ghost Reveries. Toch de meest variërende en beste Opeth-plaat.

Eigenlijk had ik dit al eerder moeten doen, maar had er niet echt tijd voor, maar nu dus de D .. de D van:

-Deur en dak en dronken en dik en dun en donker
-Draad
-Droog
-Drank
-Dief
-Duiven
-Disco
-Donker
-Dit en dat


Bij mij is het een gevarieerde letter:

1. DM Stith - Heavy Ghost (rijk georkestreerde folk/rock)
2. Deathprod - Deathprod (fijne ambient)
3. Dälek - Absence (herrie-hip-hop)
4. Diane Cluck - Oh Vanille (fijne folk met prachtige stem)
5. Dirty Three - Ocean Songs (Instrumentale vioolrock)
6. Dead Kennedys - Fresh Fruit for Rotting Vegetables (geen uitleg nodig)
7. Deaf Center - Pale Ravine (ruis-ambient)
8. Demdike Stare - Voices of Dust (ehhh... experimentele electronica?)
9. The Decemberists - Castaways and Cutouts (fijne indierock)
10. Dark Was the Night (goeie verzamelaar)

alleen weinig jazz voor mijn doen dus

Grappig, ik had bijna deze opgenomen in m'n top 10 van deze week: After Dark (2007)

Na het een en ander terug geluisterd te hebben en wat zaken op een rij te hebben gezet ben ik tot een nieuwe top 10 gekomen, er zijn een paar dingen waar ik nog niet helemaal zeker over ben dus er kunnen nog wel wat veranderingen plaatsvinden maar voorlopig ben ik tot het volgende gekomen:

Eruit:
Queen - A Night at the Opera
The Beatles - Sgt. Peppers
Nas - Illmatic
Daft Punk - Homework
Gorillaz - Demon Days
Radiohead - The Bends

Erin:
The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico
Björk - Homogenic
Radiohead - In Rainbows
Rush - Hemispheres
Joy Division - Unknown Pleasures
Godspeed You Black Emperor - F♯A♯∞

Dat geeft het volgende geheel:
1. Pink Floyd - Animals (1977)
2. Burial - Untrue (2007)
3. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)
4. Björk - Homogenic (1997)
5. David Bowie - Ziggy Stardust (1972)
6. Radiohead - In Rainbows (2007)
7. Rush - Hemispheres (1978)
8. Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
9. Camel - Mirage (1974)
10. Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ (1997)

Pink Floyd's Animals blijft met redelijke afstand mijn favoriete plaat, gevolgd door Burial's Untrue, Wat een erg sterk groeiend plaat is bij mij. Deze twee platen worden gevolgd door platen waar ik de laatste tijd helemaal gek van ben en daarachter 2 redelijk vaste waarden van twee geweldige artiesten. The Bends van Radiohead heeft plaats gemaakt voor In Rainbows van dezelfde band omdat ik die toch wel iets beter vind. De afsluitende vier zijn ook stuk voor stuk geweldige platen bij geweldige artiesten.

Er komt binnenkort misschien wel wat concurrentie, waarschijnlijk in de vorm van Frank Zappa of Sonic Youth die ik de laatste tijd ook erg goed vind, er moet echter heel wat gebeuren willen ze deze platen uit mijn top 10 stoten.

Mijn top 10 is iets minder veelzijdig geworden wat genres betreft maar hij geeft een beter beeld van wat ik zoal luister.

Godspeed You Black Emperor!

undun van The Roots er toch weer in, Tha Carter II van Lil Wayne heeft de top 10 verlaten.

Album van Lil Wayne ken ik niet maar Undun is altijd goed

mijn voorlopige top 10 van 2012 ingesteld om dan over paar weken eens terug mijn normale top 10 weer in te stellen

Ik zal nu het filmpje maar weghalen, maar deze week is de E aan de beurt:

Ehh, elleboog
Eekhoorn


Wat hier opvalt is dat artiesten die met een E beginnen blijkbaar goed zijn in het uitbrengen van live-albums, de eerste drie zijn allemaal live-albums:

1. Eleni Karaindrou - Elegy of the Uprooting (klassiek/filmmuziek)
2. Efterklang & The Danish National Chamber Orchestra - Performing Parades (folk/pop met orkest)
3. Eels - Eels with Strings (wie kent Eels niet?)
4. Espers - II (Dromerige folk met stevige gitaren)
5. Elizabeth Anka Vajagic - Stand with the Stillness of the Day (Soort postrock met aparte vrouwenstem)
6. Exploding Star Orchestra - We Are All from Somewhere Else (drukke jazz, niet chaotisch)
7. The Engines - The Engines (drukke jazz, wel chaotisch)
8. edIT - Crying over Pros for No Reason (fijne electronic)
9. Evangelista - Prince of Truth (Soort postrock met nog apartere vrouwenstem)
10. Eli Keszler - Oxtirn (piep-knor-jazz)

Dank voor de tip, die wilde ik al langer checken. Heb hem nu maar eens een keertje gebookmarked, kan ik het niet vergeten .

Heb ze gezien met het Metropoolorkest, en dat was qua orkest nog wel even een stukje beter trouwens... helaas dat de aankleding iets minder was, maar die is ook nog wel te zien op youtube of 3voor12 ofzo

Ik heb ze live gezien met meer dan 10 man op het podium, maar dat was desondanks zonder orkest .

Ik ook trouwens, dat was de tweede keer dat ik ze zag, met ook een dame in de gelederen die we in mijn H-lijstje zeker nog weer tegen gaan komen

Holly Valance

Wat plaatsen veranderen, en Sonic Youth komt de top-10 in, ten koste van Elliott Smith.

Minimale maar niet minder drastische wijziging - Viva Last Blues heeft plaats gemaakt voor mijn andere Palace-favoriet, Arise Therefore, die me de laatste tijd net iets nader aan het hart ligt; stijgt tevens een plaats. Ik aas verder op nog wat wijzigingen, maar daar moet ik nog even goed over nadenken.