De top 10. Immer een struikelblok en altijd aan verandering onderhevig. Voor mij wel in ieder geval. Er gaat geen maand voorbij dat ik er niet aan sleutel, simpelweg omdat ik zoveel waardige kandidaten ken die allen ongeveer gelijkwaardig zijn aan elkaar. Ik heb daarom besloten het over een andere boeg te gooien, mijn stemmenlijst te herzien en een lijst te creëren met albums/artiesten die ik zowel nog steeds briljant vind en die ook tijdens mijn ontdekkingsreis in de muziekwereld belangrijk zijn geweest voor de vorming van mijn muzikale voorkeuren.
Zodoende kwam ik op een lijst met mijn eerste ontdekkingen in de progrock (King Crimson), post-rock (GYBE, terwijl Sigur Rós niet veel later zou uitgroeien tot mijn favoriete band), electronic (Gridlock), de ietwat stevigere gitaarmuziek (Neurosis), ambient (SotL) en contemporary folk/roots (BPB). Blijven drie albums over, waarvan Richie Hawtin en Four Tet uitvloeisels zijn van mijn recente ontdekkingsreis in de minimal/experimentele techno/house hoek (alhoewel die van Four Tet niet echt in die hoek geplaatst kan worden, is mijn waardering voor hem de laatste weken enorm gegroeid door een parel van een remix van Opus van Eric Prydz). Ten slotte is Kendrick Lamar zeker niet een artiest die een ontdekkingsreis in de Hip-Hop teweegbracht, maar beter dan hem heb ik in dit genre simpelweg niet gehoord.

Ik had lange tijd mijn top-10 verwijderd, omdat ik niet goed kon aangeven, wat van de 5000 platen die ik ken, nou mijn 10 favorieten waren, ook omat je de ene en de andere stijl niet met elkaar kan vergelijken. Daarbij hebben sommige platen een nostalgische waarde.

Ik heb nu gekozen voor een top 10 van platen die ik echt belachelijk vaak opzet, en echt eeuwigheidswaarde bij mij hebben. Twee platen daarvan zijn nieuwelingetjes.

1. Jethro Tull - Thick as a Brick (1972)
2. Peter Frampton - Premonition (1986)
3. Dalbello - Whomanfoursays (1984)
4. IQ - Are You Sitting Comfortably? (1989)
5. The Fixx - Phantoms (1984)
6. Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)
7. Savoir Adore - Our Nature (2013)
8. Alphaville - The Breathtaking Blue (1989)
9. Al Stewart - Last Days of the Century (1988)
10. Penguin Prison - Lost in New York (2015)

En zo sijpelt het OORdeelsysteem van dazzler zomaar opeens door in de plots weer tot publicatie gekomen top-10 van Ozric Spacefolk. Een duwtje in de rug was nodig.
Platen die belachelijk vaak gedraaid worden. Dat is het. Het zou ook te zot zijn om een plaat die je belachelijk vaak draait uit een hoge notering te houden.

Maar soms komt het voor. Destiny's Child mag ik graag op hoog volume in de auto draaien, of Boney M, een guilty plessure heeft iedereen wel.

Mooie nr. 1 notering, Ozric.

In mijn nieuwe benadering kon het toch nog iets puristischer. Van Morrison, The Cure en Robert Wyatt erbij en I See a Darkness door The Letting Go vervangen. Nu vind ik helemaal mooi.

De recente 7" van Pure Disgust gaf me een nieuw idee voor een thema-toplijst: de beste 7" die punkmuziek de laatste vijf jaar te bieden heeft. Ze zijn de reden waarom ik zo verzot ben van dat formaat.

1. Turnstile - Step 2 Rhythm (2013)
2. Angel Du$t - Xtra Raw (2013)
3. Pure Disgust - Chained (2015)
4. Down to Nothing - All My Sons (2010)
5. Liferuiner - Sons of Straight Edge (2011)
6. True Colors - Consider It Done (2010)
7. Twitching Tongues - Insane & Inhumane (2011)
8. Hardside - Crucified (2011)
9. Harm's Way - No Gods No Masters (2010)
10. The Flex - Scum on the Run (2013)

Mijn etalage van albums wisselt en is eigenlijk geen echte top 10 want chronologisch qua volgorde omdat de uitverkorenen me allemaal even lief zijn om verschillende redenen. Rangorde zegt mij niets. Nooit.

Tien albums waar ik tranen van in m'n ogen krijg. En niet omdat ze tenenkrommend slecht zijn...

1. Arcade Fire - Funeral (2004)
2. The Cure - Disintegration (1989)
3. dEUS - The Ideal Crash (1999)
4. Jens Lekman - Oh You're So Silent, Jens (2005)
5. Cocteau Twins - Treasure (1984)
6. R.E.M. - Automatic for the People (1992)
7. Portishead - Dummy (1994)
8. The Blue Nile - Hats (1989)
9. Slowdive - Souvlaki (1993)
10. Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)

Vijf keer 5*, niet slecht. Maar ik had niet anders verwacht.

Tja hier vast ook zoiets.
Die albums vindt toch iedereen hier goed

Dat is een prachtlijstje GrafGantz, ook voor mij hoge scorende albums.

Vanaf vandaag een jazz-toptien uit mijn gemengd vijfsterrenbad. Daarna andere genres.
De albums zijn me alle even veel waard en staan in chronologische volgorde van releasejaar.

Sinds tijden weer een top-10, voornamelijk 80's spul, waar ik gewoon gek op ben.

1. Marillion - Clutching at Straws (1987)
2. Kate Bush - Hounds of Love (1985)
3. Saga - Heads Or Tales (1983)
4. Jethro Tull - Thick as a Brick (1972)
5. Camel - The Snow Goose (1975)
Alternatieve titel: Music Inspired by the Snow Goose
6. Tears for Fears - The Seeds of Love (1989)
7. Dalbello - Whomanfoursays (1984)
8. a-ha - Hunting High and Low (1985)
9. Heart - Bad Animals (1987)
10. The Fixx - Reach the Beach (1983)

Leuk! Maar eens even wat van opzoeken vanavond.

trebremmit Mocht je fijne jazztips voor mij hebben dan zijn ze hartelijk welkom .

Ben niet zo'n jazz kenner, maar Nathan Davis - Happy Girl (1965) verdient wel wat meer aandacht.
Heb inmiddels al de eerste twee van je top tien geluisterd en Eric Dolphy is me wat te zenuwachtig, maar die van Charles Mingus is wel mooi.

Hiphop top 10!

1. Cannibal Ox - The Cold Vein (2001)
2. Madvillain - Madvillainy (2004)
3. Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)
4. Jedi Mind Tricks - Violent by Design (2000)
5. Atmosphere - Lucy Ford: The Atmosphere EP's (2000)
6. Aesop Rock - Labor Days (2001)
7. Company Flow - Funcrusher Plus (1997)
8. DANGERDOOM - The Mouse and the Mask (2005)
9. Deltron 3030 - Deltron 3030 (2000)
10. El-P - Fantastic Damage (2002)

Ah, staan er een paar bij die ik nog niet ken maar wel benieuwd naar ben (4, 6 & 8 ). Zal ze aan de lijst met nog te checken albums toevoegen, al is die in deze tijd van het jaar (jaarlijstjes!!) wel bizar lang.

Mooie lijst, met toch een paar namen waar ik voorlopig helemaal niets mee heb. Maar kudos voor 2, 3, 6 en 8!

Dank!

Wat vind jij eigenlijk van die plaat van Company Flow, Ben? Ik vind dat best een bennerdplaat. Het doet me een beetje denken aan je commentaar bij Filth van Swans (al is dat wel een tikkie extremer en op een andere manier, maar toch):



Ook de lengte helpt daarbij. Gewoon meer dan zeventig minuten (te?) lang doffe ellende in je gezicht, ellenlange tirades zonder dat er moeite is gedaan om het makkelijk behapbaar te maken. Maar het is dan wel o zo goed.

Ik ga me er vandaag eens goed aanzetten. Heb er nooit de tijd voor genomen omdat ik het niet helemaal heb op El-P's laatste werken, maar je beschrijving klinkt wel als iets wat ik heel goed zou moeten trekken. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt.

Check deze even. De producties van El-P op Funcrusher Plus zijn verder niet te vergelijken met zijn latere werk. Véél minimalistischer.

1. Nick Drake - Five Leaves Left (1969)
2. Smog - Knock Knock (1999)
3. Sufjan Stevens - Seven Swans (2004)
4. The Band - The Band (1969)
5. Arcade Fire - Funeral (2004)
6. Sigur Rós - Takk... (2005)
7. Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Eagle (2009)
8. Zita Swoon - A Song About a Girls (2004)
9. Songs: Ohia - Didn't It Rain (2002)
10. A Tribe Called Quest - Midnight Marauders (1993)

Midnight Marauders neemt de plaats van Spinvis in.

Funcrusher is vet! Checken dus!

Eerst een nogal op symfo/ambient/fusion en instrumentale muziek gerichte top 10.

1. Camel - The Snow Goose (1975)
Alternatieve titel: Music Inspired by the Snow Goose
2. Philip Glass - Solo Piano (1989)
3. Uzva - Uoma (2006)
4. Jethro Tull - Thick as a Brick (1972)
5. Ozric Tentacles - Waterfall Cities (1999)
6. Entheogenic - Spontaneus Illumination (2003)
7. Queen - A Day at the Races (1976)
8. Kate Bush - Hounds of Love (1985)
9. Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)
10. Harold Budd - The Pavilion of Dreams (1978)

Nu ga ik voor de betere synth/electropop/electronic platen van de afgelopen paar decennia.

1. Phantogram - Voices (2014)
2. Kate Boy - One (2015)
3. St. Lucia - When the Night (2013)
4. Ott - Fairchildren (2015)
5. Entheogenic - Spontaneus Illumination (2003)
6. Savoir Adore - Our Nature (2013)
7. Goldie - Timeless (1995)
8. Chvrches - The Bones of What You Believe (2013)
9. Shpongle - Nothing Lasts... But Nothing Is Lost (2005)
10. Ozric Tentacles - Spirals in Hyperspace (2004)

Grote schoonmaak gehouden. Heb m'n persoonlijke top - 10 drastisch omgegooid. Menig album is zelfs helemaal uit de toplijst verdwenen, waaronder de voormalig nr. 1...

Het is een lijst geworden, een momentopname in januari, van de elpees die ik gewoon heel veel draai.

1. David Bowie - Low (1977)
2. John Sokoloff & Twilight Blue - Vacation Beach (1993)
3. John Sokoloff - Valleys (1996)
4. David Bowie - Station to Station (1976)
5. Motörhead - Inferno (2004)
6. David Bowie - ★ (2016) Alternatieve titel: Blackstar
7. Wishbone Ash - Argus (1972)
8. Michael Monroe - Blackout States (2015)
9. Cornelis Vreeswijk - En Spjutkastares Visor (1980)
10. Ann Christy - Het Beste Van (1984)

Een wat intellectuele top10... Met wat heftig werk in de mix....

Intellectueel? Gewoon de muziek die ik erg veel draai, waar ik me het meest mee 'verbonden' voel. Blijkbaar. Bowie was ik de afgelopen maanden aan het ontdekken. In die jaren van opgroeien - ook muzikaal - was het hardrock wat de klok sloeg. The Cure en Bowie etc. stonden aan de overkant van het schoolplein. Mijlenver weg. Een andere wereld. Bowie gemist, nu een inhaalslag. Had misschien ook te maken met het op handen zijnde ★.
Sinds ik John Sokoloff heb ontdekt kan ik niet meer zonder zijn muziek.
Motörhead behoeft geen toelichting.

Ik verwacht dat Cornelis Vreeswijk en Ann Christy nog binnen een maand gaan wijken voor nog meer Bowie-albums. Of Kraftwerk, die zou ook de top 10 binnen kunnen gaan sluipen.
Het zijn, ook voor buizen, roerige, emotionele, muzikale tijden momenteel.

Je had eerst onversneden hardrock als Rainbow en UFO in je top10 staan, geloof ik. Oh ja, en Slayer.
Dan vind ik Bowie en Sokoloff wel een stuk intellectueler. HEt was geen waarde oordeel, hoor.

Daar wil ik nog wel wat op zeggen, wou het eerst nog even toelichten bij het feit dat de nr. 1 geheel uit de top 10 is verdwenen, namelijk: dat albums uit de top 10 zijn gekukeld wil niet zeggen dat ze niet meer interessant zijn, integendeel, maar heb ze gewoon zo ont-zet-tend vaak gedraaid.. Nu in januari gewoon even een frisse nieuwe top 10. Noem het intelligent. Ik ben er blij mee, en trots op

Ligt het aan mij of zijn er meer mensen die hun top 10 niet kunnen wijzigen?
Of doe ik iets verkeerd?