Maar dat idee is er dan dus niet.

Heerlijk al die reacties. Ik schrijf inmiddels nagenoeg zonder AI. Maar nog wel in die stijl die me goed bevalt. Alle recensies met AI zijn geheel door mijn input bepaald en niet door AI. Het enige wat ik deed was een lijst met MIJN steekwoorden per song aanbieden die mijn emoties weergeven. Daar staan inderdaad woorden in als hypnotiserend, betoverend, maar ook negatieve kwalificaties (fantasieloos, .hopeloos, enz) AI reageert daar perfect op

Als IT-er en begaan met AI is het een uitdaging deze te gebruiken op een manier waarover ik de leiding in handen houd en niet de AI tool. En zo zijn mijn reviews ontstaan. Met een eenduidige indeling en dus met veel sturende steekwoorden

Inmiddels gebruik ik AI nauwelijks meer. De opzet nog wel want die bevalt me wel. Iets over de band, iets over het album, iets over de tracks en een conclusie. Het samenvatten van de songtekst doe ik nog wel met AI. Daar zit ook geen mening aan vast.

Ik lees hier boven allerlei vooroordelen over AI. Maar een goede gebruiker krijgt eruit wat hij wil door de prompt (de invoer) zo exact mogelijk te definiëren. Daar is (soms veel) eigen werk voor nodig. En veel gewenning. Als ik aan AI zou vragen om een review te schrijven zonder mijn eigen input krijg ik inderdaad een zeer positieve review. Het heeft een paar weken gekost om dat goed te kunnen sturen.

Ik hoop zo wat vooroordelen te hebben weg genomen. Zo niet dan is dat jammer. Echter AI heeft de toekomst dat is mij wel duidelijk. Maar nogmaals, mijn recensies zijn sinds begin deze week nagenoeg AI loos geschreven, Bijvoorbeeld bij Omnia het album Alive!

En daarbij speelt een rol dat ik vooral albums review die ik bezit of in een playlist heb staan. Dat zijn voornamelijk dus positieve reviews

jorro, het is zoveel leuker om zelf zonder hulp een eigen stuk te schrijven. Dat gevoel van trots geeft zoveel meer voldoening, echt waar! En ik ben het volledig met je eens dat je vooral de platen uitkiest waar je iets mee hebt, en dan zijn het dus veelal positieve reviews.

Als je kan fietsen waarom zou je dan met zijwieltjes rijden.

Uit Harder Dan Ik Hebben Kan:

Je buien maken vlekken op mijn hagelwit humeur
Ik heb mijn handen op je heupen maar m'n hoofd is bij de deur.

Zou zo met behulp van AL geschreven kunnen zijn.

Ik gebruik AI inmiddels nauwelijks meer. Ja om de tekst in 3 regels samen te vatten en dan zelf vaak nog te vereenvoudigen of korter te maken. Ik ben niet zo van de teksten; meer van de muziek. Zoals hierboven gemeld vind ik de indeling die ik via AI heb gewend te gebruiken wel fijn. Dat blijf ik dus zeker doen. Dank voor alle reacties.

Dit is ook het euvel in de recensies van muziek. Er is m.i. wat weinig distantie. Het positivisme overheerst, in de litteratuur en theater(kritiek) is men niet zo scheutig, soms snoeihard tot berucht. Ik denk dat het in de popcultuur zit, liefhebbers, fans, diehards die zich committeren aan bepaalde muziek en dat graag willen uitdragen. Het levert ook moois op, zure recensies zijn ook niet prettig om te lezen, zeker van lieden die er niets van begrepen hebben. Maar er wordt wel (te) veel waarde gehecht aan de opinies, oordelen en aantal sterren.

Met flinke tussenpozen is dit lied al bijna 20 jaar in de maak.
Er zitten nog stukken in die zijn opgenomen op een kapotte microfoon (op een nog kapottere zolder).

Ik blijf ook maar twijfelen of ik de vocals opnieuw wil/durf op te nemen. Een deel van 2e vers is wel nieuw. (Pornogekreun ook trouwens. )
Maar andere bars heb ik flink moeten compressen/vervormen om ze enigszins aanhoorbaar te maken (neen zo'n diepe stem heb ik nie, jongens). Zal ik het zo houden ter meerdere glorie van de lo-fi esthetiek? Of wa?

Qua stijl was het altijd m'n bedoeling om eens een klassieke Pet Shop Boys-achtige synthpop track te maken. Met gewoon zo'n lekkere 909 plof-snare en wat electro-percussie frunnikjes.

Geïnspireerd door Himera en Promises to God en pure fucking adoration ꞉)

Redemption Arc - Anytime ꞉)

En meest recente - ambienty-lowercasey-wally - Absent Erratum:

bl⁕ss⁕ming - today she spoke to me and in the silences between the words i heard her heartbeats coincide with mine

Nog geen BC-embed-functie helaas ꞉(

Ik voel ook wel een beetje een Madonna Erotica vibe, ik moest daar in ieder geval gelijk aan denken...

Himera hoor ik gelijk, ja.
Heel gave progressies en harmonieën, opbouwen en stoppen op hoogtepunt: check!

Alleen de mix hakkelt nog een beetje. Net iets te abrupt eindigende noten, etc. (Misschien gewoon nog een bak reverb eroverheen gooien?)
Welke software (of hardware, wie weet!) gebruik je?

Qua pornokreun streef ik het allerhoogste na, dus dit is een groot compliment.

Dat zijn ook serieuze dingen, een halfslachtige pornokreun is ook niks...

Ik ben al enige tijd wat pogingen aan het doen liedjes te schrijven. Ik neem ze op in een studiootje in de buurt. Sinds afgelopen week mijn eerste album uit: Tonny Mollema - We Moeten Praten (2025) - MusicMeter.nl.

Feedback is welkom. Een beetje in milde vorm dan.

Na zo'n zes jaar alleen maar muziek voor mezelf te maken uit een irrationele angst voor cringe heb ik besloten om toch weer wat meer naar buiten te treden met wat ik heb geschreven, al is het maar als een soort exposuretherapie voor desbetreffende angst. Hier een link naar een nummer dat ik op Soundcloud heb gezet voor als iemand het leuk vindt om te luisteren.

(Opname-apparatuur is een iPhonemicrofoon in een krakkemikkig appartement - als Perfume Genius het kan, kan ik het ook)

Voor de cringe hoef je niet bang te zijn, hoor ik wel.
Prima stem en je kan sws beter met een gitaar uit de weg dan ik. Mooi dit.

In Genres > Rock > Jij bent zo, rock gitaar:

Beste medeliefhebbers van muziek,

Met mijn elektrische gitaar probeer ik de solo van het liedje 'Jij bent zo' van Jeroen van der Boom na te spelen. In combinatie met FL studio is het voor mij mogelijk om plugins toe te voegen.

Echter lukt het me niet om mijn solo hetzelfde te laten klinken als het originele nummer.

Zou iemand mij wellicht wat tips/suggesties willen geven over welke effecten ik zou moeten toevoegen om hetzelfde geluid te krijgen? (De noten zijn via ultimate guitar prima terug te vinden en speel ik goed)

Groetjes,
Manos

In Muziek > Algemeen > Website:

Ik zou graag feedback hebben op de website van Mr Brooks, Zanger/gitarist.
Het website adres is: www. mrbrooks.nl

album snippets ´never gonna change the world´ | Conrad Freling - conradfreling.bandcamp.com

De binding met de haastige maatschappij kwijtraken, welke als een onrealistische versneld afgespeelde Netflix serie voorbij raast. De zanger als stabiele rustpillaar beseft dat zijn boodschap nooit de radio haalt. Het realiteitsbegrip strak in fragiele songjuweeltjes verpakt. De tragiek van een popster die tussen het platen kopend publiek in een winkel staat opgesteld, ingetogen verlangend naar een moment van aandacht. Can I Make You Cry? Kan ik je raken, overtuigen, voor een fractie van een seconde betoveren en de snelheid van het leven tot stilstand brengen.

Folky countrysoul zangeres Bette Schindler is zelfs op twee nummers van de partij; Brown Sugar Cane en Just Another Day. De spontaniteit waarmee ze op zijn muzikanten Facebook smeekoproep reageert hoor je hierin zeker terug. Onbevangen gemeend, professioneel zelfverzekerd. Ze voegt met haar dramatische langgerekte uithalen de krakende oudheid aan het mystieke Brown Sugar Cane toe. Conrad Freling is hierbij de beantwoordende sidekick, netjes binnen de dwalende lijntjes kleurende. Just Another Day is daarentegen aarzelender, dromerig zacht en bedrieglijk moederlijk lief. Wacht echter maar op het moment dat de griezelig ontspoorde instrumentatie toeslaat, de albumtrack langzaam ombuigt en deze doormidden knakt.

Door de nodige ervaring mag je wel het nodige van jezelf eisen. Conrad Freling heeft die perfectionistische drang om het uiterste van zichzelf te vragen. Het ijzingwekkende dreigende North Face of the Eiger verschijnt al eerder op de eerste Seven Stars Over Sicily EP, de doffe sprekende grijsheid is nu met koperglans opgepoetst, waardoor de song nog net dat tikkeltje extra zeggingskracht krijgt. Nog vreemder, nog mysterieuzer, maar zeker nog overtuigender. Een zelf gecomponeerd muzikaal visitekaartje welke aansluiting van het tevens al eerder met Seven Stars Over Sicily geschreven en uitgebrachte Can I Make You Cry krijgt waar Tamara Woestenburg zich met spookachtige gewetenstem doorheen vlecht en vecht. She Sleeps Like a Girl, Wakes Like a Woman in slaap wiegend, zonder die veilige onschuld uit de kindertijd wakker worden.

Aarzelend klopt de potige bariton sax bij de pianist aan, laat mij alstublieft een deuntje meespelen. Conrad Freling verteld bezorgd vaderlijk een verhaal uit zijn jongere jaren. Hey Brother! hoe een broederliefde barst, scheurt en in twee identieke niet te lijmen brokken aan onbegrip uit elkaar valt. De eeuwige jeugd en het volwassen verraad. Gehard breekbaar, opstandig wispelturig. Het is onmogelijk om de wereld te veranderen als je zelfs bij jouw eigen steeds kleiner wordende wereld al het overzicht kwijt raakt en het slopende loodgewicht amper kan dragen. Het filmische treurorkest sleurt de melancholische zanger door zijn eigen melodielijnen heen, bij de wegstervende muzieknoten houvast zoekend.

Het naïeve Little Fellow Disney musical sfeertje is een gevaarlijke tegenhanger van het zekere New York City. Het nachtleven in een onbekende metropool, spannend als een James Bond soundtrack. Het geeft perfect dat beangstigende gevoel weer van een stad welke nooit slaapt, maar continu met een wakend oog de omgeving in zich opneemt, opslokt en bij het eerste daglicht weer uitspuugt. Conrad Freling zeilt als een ervaren schipper door de lichtvoetige bijna klassieke barok tracks heen. De zwaarte ligt in de diepere verraderlijke onderlaag van de teksten verborgen. Zijn emotionele lading maakt het herkenbaar, draagbaar en deelbaar. Een onmiskenbaar voorbeeld dat gepassioneerd talent ook binnen de landsgrenzen te vinden is. Zeg het voort!

Om een klein beetje de stilte te doorbreken:

Ik heb inmiddels weer twee singles op Spotify staan. Een derde is onderweg. Evenals een nieuw album, hopelijk af begin komend jaar.

Lelie: Lelie - song and lyrics by Tonny Mollema | Spotify - open.spotify.com

Kijk Niet Achterom: Kijk Niet Achterom - song and lyrics by Tonny Mollema | Spotify - open.spotify.com

Inmiddels staat mijn nieuwe album op deze site: Tonny Mollema - Voorbij de Muren (2025) - MusicMeter.nl