jorro schreef:
Wat is daar mis mee?

Kramer schreef:
Allereerst: zullen we hier een apart topic voor openen?

Kramer schreef:

Als hij er geen disclaimer bij had geplaatst had er geen haan naar gekraaid, want de AI-tool die hij gebruikt heeft zijn werk goed gedaan: het is een prima tekstje. Nu hij er eerlijk over is, is het blijkbaar een ander verhaal.

Kramer schreef:

Dan: grappig hoeveel weerstand het berichtje van jorro oplevert. Als hij er geen disclaimer bij had geplaatst had er geen haan naar gekraaid, want de AI-tool die hij gebruikt heeft zijn werk goed gedaan: het is een prima tekstje. Nu hij er eerlijk over is, is het blijkbaar een ander verhaal.

echoes schreef:
Dit wil ik even nuanceren. Ik ben de laatste maanden heel veel, behoorlijk uitgebreide, recensies tegengekomen van jorro en ik begon mij op de één of andere manier te irriteren aan deze recensies. Ik kon er niet goed de vinger op leggen waarom, maar het kwam mij nogal gekunsteld over. Het las niet prettig en ik ben uiteindelijk die recensies niet meer gaan lezen. dix geeft hetzelfde aan. Nu is daar dan ineens een verklaring voor gekomen en snap ik het helemaal.

jorro schreef:
Beste Running On Empty. Ik kom er tenminste voor uit. Ik lever ruim een A4 aan input aan die ik zelf heb gemaakt en het enige wat er nog aan ontbreekt is een mooie vloeiende tekst. Ik vraag dus niet om een mening door de AI tool want die staat al in mijn A4tje. Wat is daar verkeerd aan?

Kramer schreef:
Nou ja, wat de kwaliteit van de stukjes betreft: die is soms niet fantastisch, maar zeker niet slechter dan die van sommige echte-mensen-stukjes hier op de site. Qua verzorging, informatie en leesbaarheid zelfs bovengemiddeld. Maar blijkbaar lezen de meeste mensen (mijzelf incluis) toch liever een beroerd echte-mensen-stukje dan een behoorlijk AI-verhaal.

jorro schreef:
Heerlijke discussie heb ik op gang gebracht. Ik heb door het gebruik van AI wel geleerd hoe een goed stuk op te bouwen.

m@rcel_a schreef:
Bat.
Maar waarom zou je AI gegenereerde reviews schrijven en dan je eigen naam er onder zetten? Dat is toch ietwat sneu?

Kramer schreef:
Nou ja, wat de kwaliteit van de stukjes betreft: die is soms niet fantastisch, maar zeker niet slechter dan die van sommige echte-mensen-stukjes hier op de site. Qua verzorging, informatie en leesbaarheid zelfs bovengemiddeld. Maar blijkbaar lezen de meeste mensen (mijzelf incluis) toch liever een beroerd echte-mensen-stukje dan een behoorlijk AI-verhaal.

Chet schreef:
Muzikale sluwheid, tekstuele scherpzinnigheid, muziek met een futuristisch randje, lyrische intimiteit, een sonisch landschap, een melodische reis etc etc........?
Als Johnny het berichtje van Jorro zou lezen (hij overleed in 1996 dus dat wordt lastig en de Nederlandse taal was hij volgens mij ook niet machtig, maar toch.......) zou hij denken: gaat dat over mijn plaatje??????!!!
Die waarop mijn moeder mij voortduwt in een kinderwagen in de vorm van een Rolls Royce?
Het blijft bijzonder om te lezen hoe Jorro muziek ervaart en vervolgens in hoogdravende teksten definieert.

gaucho schreef:
Vrijwel elke plaat is 'iconisch', 'meeslepend', 'tijdloos', 'een meesterwerk', 'een explosie van muzikale kracht', 'bevat een scala aan emoties' enzovoorts. Dat maakt ze op zich al tamelijk lachwekkend en ongeloofwaardig, maar dat wordt nog versterkt als er een waardering van 'slechts' 3,5 of 4 sterren uit blijkt te rollen. Want dat is het lot dat veruit de meeste door hem gerecenseerde albums toevalt.

gaucho schreef:
Wat mij, naast de al genoemde clichés, gemeenplaatsen en open deuren, vooral stoort aan de stukjes van jorro, zijn de - al evenzeer clichématige - superlatieven waarmee elke recensie is doorspekt. Vrijwel elke plaat is 'iconisch', 'meeslepend', 'tijdloos', 'een meesterwerk', 'een explosie van muzikale kracht', 'bevat een scala aan emoties' enzovoorts. Dat maakt ze op zich al tamelijk lachwekkend en ongeloofwaardig, maar dat wordt nog versterkt als er een waardering van 'slechts' 3,5 of 4 sterren uit blijkt te rollen. Want dat is het lot dat veruit de meeste door hem gerecenseerde albums toevalt.

Hoe kan dat? Doet AI dat uit zichzelf? Dat kan ik me niet echt goed voorstellen. Dat lijkt me toch een uitvloeisel van wat jorro er zelf in stopt. Waarschijnlijk vraagt hij ChatGPT om jubelende recensies. Die krijgen we dan ook. Maar het wordt er gewoon niet geloofwaardiger en/of interessanter op.

Ik ervaar hetzelfde als veel andere users hier: na een paar van die recensies voel je wel aan welke kant het opgaat. Als een voor mij interessante plaat in de updates opduikt en het laatste bericht blijkt van jorro te zijn, klik ik 'm al niet meer aan. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn...

"Blonde on Blonde" van Bob Dylan is een onmiskenbare ramp. Dit album is een klap in het gezicht van iedere serieuze muziekliefhebber. De teksten zijn een chaotische brij van nonsens die geen enkele betekenis of emotionele impact hebben. Het lijkt wel alsof Dylan zonder enige inspiratie of focus nummers heeft samengevoegd, en dat resulteert in een totaal gebrek aan samenhang.

De muzikale stijl is een vervelende mix van klanken die niet alleen niet bij elkaar passen, maar ook de luisteraar in een toestand van verwarring en ergernis achterlaten. De instrumentatie voelt amateuristisch aan, alsof de band zich geen enkele moeite heeft getroost om een harmonieus geheel te creëren. De zang is een uitgebluste schreeuw, vol zelfmedelijden, en roept alleen maar de vraag op waarom we überhaupt naar deze ongeïnspireerde klanken zouden willen luisteren.

Het is ronduit schokkend dat dit album door velen wordt geprezen als een meesterwerk. In werkelijkheid is het een dwaas experiment van een artiest die de draad kwijt is. "Blonde on Blonde" is niet alleen een grote teleurstelling; het is een loutere kwelling, een teken van artistieke verval en een schandvlek op Dylans naam. Het is een onzalig uur dat je nooit meer terug kunt krijgen.

Kramer schreef:
Nou goed, bij wijze van spreken dan . Mijn laatste zin blijft echter staan.

In het debat over de oprechte intenties van Kramer, een gebruiker van het MusicMeter Forum, komt zijn bewering dat hij vrede op aarde wenst onder vuur te liggen. Een kritische blik op zijn eerdere bijdragen toont tegenstrijdigheden aan die de geloofwaardigheid van zijn uitspraken ondermijnen. Kramer heeft in verschillende discussies regelmatig felle, controversiële meningen geponeerd over uiteenlopende onderwerpen, vaak met een veroordelende en polariserende toon. Dit gedrag lijkt niet in lijn met de idealen van vrede en harmonie die hij zegt na te streven.

Bovendien kan men stellen dat de platformcultuur van MusicMeter, waar gebruikers elkaar vaak scherp bekritiseren, niet bevorderlijk is voor vreedzame interacties. Kramers actieve deelname aan deze dynamiek suggereert eerder een verlangen naar conflict en discussie dan naar dialoog en begrip. Als iemand werkelijk vrede wenst, zou men verwachten dat hij de nadruk legt op verbinding en empathie, in plaats van het voeden van verdeeldheid.

Kortom, Kramers retoriek roept vragen op over zijn integriteit en oprechtheid. De discrepantie tussen zijn woorden en daden laat vermoeden dat zijn uitingen over vrede eerder een façade zijn dan een oprechte wens. Dit werpt een schaduw over zijn beweringen en zet zijn intenties in twijfel.