Slowgazes plaatje is pretentieus, de onze puur.

Ik doe alleen aan prog-gekleurd vlak. Jullie zijn simpel.

De mijne is groen

Ik heb Tomas als avatar.

^ Waar verhaal

Na ruim anderhalf jaar de reggae-driekleur als avatar te hebben gebruikt.
Nu Sandra waar ik liever tegen aankijk.

Om ook kunstzinnig over te komen. Deheer Bacon vind ik wel tof

Bacon is ontzettend overschat.

Zegt de man met die avatars.

Yves Klein

Een blauwe muur? Echt heel knap gemaakt hoor. En je moet er maar opkomen. Hey, laat ik die muur eens blauw verven. Mensen kunnen daar vast uren naar kijken. Je kunt elke oneffenheid ook anders interpreteren. Ik zie er drie kraaien in die vechten om een goudvis. Andere mensen zien er de liefde in. Echt heel knap.

Ik interpreteer het als een uiting van hoe zelfs oneindigheid eindig is.

Ik interpreteer het als een reclame voor de verf van de Gamma.

Close-up van een Smurf met huid problemen. Abstracte kunst

Ik vind er niks abstracts aan, ik kan zo zien wat het is. Een blauw vlak.

Waarom deze avatar? Weet niet meer, heb even een black-out.

Maakt niet uit, prachtige orginele avatar

Niet. Malevich-imitatie.

Zo te zien is die van Klein gewoon op doek en dan is het reliëf nog best interessant (en dus handmatig) gedaan. Niet dat ik er verder zo weg van ben. Zoiets moet dienen als training, meer niet.

Omdat ik trots ben op Hiphopleeft.

Omdat Takeshi Kitano een baas is.

Vind ik een heel wat cooler plaatje dan dat blauw geverfde behang

hoi Rob je leeft wel echt van Hip Hop !

Waarom juist deze avatar?
Tja, sinds m'n 16de fan van Depeche Mode

Dat zijn wel heel wat jaren verspild..

En jij van the Beatles.
Zelf zou ik niet willen leven zonder Beatles en zonder hiphop

Je hebt gelijk !

Toen ik me inschreef had ik eerst de stoere neus van mijn Jeep Cherokee als avatar. Maar ik kreeg mot met de eco-ondergrondse van mume, iets met CO-2 uitstoot. Dus sindsdien beweeg ik mijzelf hier voort in een milieuvriendelijke trapkar die soms groen en soms rood is. Maar nooit meer blauw.

Dennis Wilson is gewoon een held. Vandaar even mn avatartje veranderd. Dennis de rebel. Het zwarte schaap van de familie Wilson. Mocht na veel pushen van zijn moeder meedoen met het bandje van zijn broer en werd tijdens de tourjaren misschien wel het belangrijkste lid van dit bandje

Hij was getalenteerd. Niet zo geniaal als zijn grote broer maar wel een wonderkind. En geboren met een mooie pure stem die door de drank, de sigareten en denk ik ook de dope door de jaren heen steeds rauwer ging klinken maar altijd puur bleef. Daarnaast kon die wel aardige liedjes schrijven en drummen alsof zijn leven er van af hing.

Hij was ooit bevriend met Charles Manson en de Manson Familie. Gelukkig was dat uiteindelijk toch te freaky voor hem en haakte hij voor de moorden begonnen op tijd af. Wel maakte die een door Manson geschreven nummer af. Het geweldige Never Learn Not To Love. Tot op de dag van vandaag claimt Manson dat die veel meer nummers voor de Boy's schreef maar alleen van dit nummer is het toegegeven.

Verder weet ik nog dat
Dennis het touren nog een tijdje onderbrak om de geweldige roadmovie Two Lane Blacktop op te nemen. Dat is een soort van Easy Rider achtige film alleen dan met Hotrods. Geweldig als je van films houdt zonder verhaal en met een raar einde maar toch van begin tot eind geboeid wil worden door Americana beelden, trage dialogen, vreemde vogels van net na het tijdperk van de hippies en natuurlijk mooie auto's.

Dennis Wilson, de enige Beach Boy die kon surfen. Grootste Beach Bum allertijden. De eeuwige dronkenlap. Zoop ook op de dag van zijn dood zich vol. Ging duiken en verdronk.

Pas jaren later leerde ik hem kennen. Mijn held. Dennis.