Ik luisterde laatst naar ‘Millions…’ van Tortoise en ik kon er helemaal niks mee…

Alsof ik de plaat nooit eerder gehoord had op wat stukjes na en het allemaal als los zand was. Vreemde ervaring. Sindsdien is het wel iets beter geworden.
Veel metal van weleer beluister ik ook vaak ‘scherper’ (objectiever?), minder op algehele sfeer, maar meer op wat er precies gespeeld wordt, voornamelijk gitaarwerk. Gaat het sentiment zo langzamerhand wat slijten?
Of het per se op leeftijd aankomt, ik denk van niet, maar wel op ervaringen die dat eventueel met zich meebrengt. Over sommige ervaringen heb ik elders inmiddels wel genoeg gedeeld, dus dat laat ik.