Moet het album nog steeds checken. Ik heb me tot mijn eigen grote spijt nog nooit verdiept in oude soul.

Heb het album van de week nog steeds niet beluisterd. Gewoon geen tijd, maar vannacht zal ik het eens gaan draaien!

Paar keer geluisterd, recensie gepost en van 4* voorzien. Ben nu al weer benieuwd naar de nieuwe input

Vandaag nieuw album, nieuwe kansen. Ben benieud wie er aan het beurtje is.

Sorry, mensen, ben helemaal vergeten om een opvolger aan te wijzen. Iets te druk bezig geweest met niet-MuMegerelateerde zaken. Ben inmiddels bezig een opvolger aan te wijzen.

Ha hierzo. Kersvers aangewezene voor een nieuw album. Weinig tijd. Ik hoop nog te kunnen prijsschieten in soulseek, maar de albums die ik zou willen voordragen zijn daar niet zo 1/2/3 te vinden. Uiteraard heb ik voldoende van mijzelf maar het is allemaal op plaat. Ik zoek nog even verder en als het niet lukt wordt het toch een van mijn weinige moderne soul-CDs

Deze is t geworden:




Ashford & Simpson's Street Opera (1982)


Eentje ´uit mijn eigen tijd´, zeg maar. Na de 50´s en de 70´s nu dus 1982.

Het duo Asford & Simpson heeft op de MuMe zegge en schrijve 7 stemmen op alle albums bij elkaar, waarvan twee van mij. Wat minnetjes voor deze singer-songwriters die onder meer nummers schreven voor Diana Ross en Marvin Gaye. Ain't No Mountain High Enough, Reach out and Touch, en You're All I Need to get By werden tot ook buiten de soul/R&B gecovered.

Dit album geldt als een van de wat geflopte. Wat ik er mooi aan vind is de zeer pretentieuze, bijna kitscherige zang in het titelnummer, dat uit 5 delen bestaat (en dus kant 2 is van de plaat, waarvan ik geen CD ooit gezien heb). Onderdeel van de ´opera´ is de single 'Street Corner', die de ouderen onder jullie misschien nog herkennen. Kant 1 kent mooie sophisticated R&B-style/soul. Eigenlijk ontzettend wel in de stijl die later onder R&B pas veel vaker werd gehoord. Maar deze vind ik dus heel goed.

het album op MuMe

Veel plezier ermee.

Vocaal is het een erg sterk album sq. Muzikaal lijkt het allemaal al eens uitgevonden, maar als je dan kijkt naar de tijdgeest dan was het toen misschien wel erg revolutionair.

Het was voor mij wel een aanleiding om deze uit te kiezen. Bij de kritiek dat er 'te weinig soul was' in deze tijd van de booming disco, werden Ashford & Simpson vaak als uitzonderingen genoemd, en dit album is daar duidelijk voorbeeld van. Ik vind het ook onterecht dat dit album in discografieen nauwelijks wordt genoemd.

Zie ook mijn opmerkingen bij het album zelf.

Het lijkt niet echt populair te zijn sq. Ik moet ook nog mijn recensie plaatsen, maar over het algemeen weinig berichten.

Wel: het is pas donderdag. ik ben zelf ook meestal wat later. Voor wat betreft de verkrijgbaarheid was het natuurlijk een lastig album, maar het grootste leed zal daar toch inmiddels geleden zijn; ik heb echt wel wat pm - verkeer gehad, en als ik m van slsk kan halen kunnen anderen dat natuurlijk ook.

Heb hem al een paar keer geluisterd, zal in het weekend wat posten bij het album.

We wachten vol spanning af wie de volgende kiest .

Lizzy89 mag een nieuwe kiezen.

Vol verwachting klopt ons hart (ownee, dat is al geweest)

Aangezien ik in mijn cd-kastje wat betreft oude soul alleen wat greatest-hits-albums van “de bekenden” heb staan, krijgen jullie van mijn deze week een nu-soul-album.
Ik heb even getwijfeld, maar deze is het geworden:




Joy Denalane is geboren in Berlijn en dit is haar tweede (eerste Engelstalige) album. Dat ze Duits is, is absoluut niet te horen.
Het album is opgenomen in Philadelphia en er zijn echte instrumenten gebruikt, iets wat ik heel positief vind. Het is duidelijk te horen dat ze beïnvloed is door Mary J. Blige, maar het is veel minder R&B (ondanks de samenwerking met Lupe Fiasco en Raekwon) en naar mijn mening veel meer soul.

Deze zangeres heeft een mooie, warme stem en ik vind het een erg goed album, met afwisselende nummers. Ik hoop dat er nog andere mensen deze mening met mij (gaan) delen..

Ken het album wel al, maar dat zal bekroond worden met een mooie recensie.

Dit lijkt me iets Corey achtig.. Is dat het ook?

Neuh

Dan doe ik mee!

Wil me bij deze even vrijpleiten voor de keuze van het nieuwe album van de week. Ben aankomend weekend namelijk een weekendje weg.

Heb het beluisterd en ik ben het totaal niet met Eazy eens! Erg goed album, luister hem nog eens Dardan zou ik zeggen.

Eigenlijk wil ik dat niet, al luister ik dat album nog 10 keer, zo'n albums net zoals die van Corey groeien niet bij mij. Gewoon niet wat ik zoek in Soul. Zelden kunnen zo'n albums mij wat doen. Het spijt me maar het is gewoon niet mijn ding.

Nu-Soul is niet jouw ding?

Vrouwelijke Nu-Soul. Of deze soort toch allesinds niet.

Best weinig aandacht voor dit album...dit is toch niet aan het dood bloeden??

Als jij ons morgen een mooi album voorschotelt.. vast niet

Sshht! Dat moet nog een geheim blijven, voor de spanning weet je wel

Haha Ben benieuwd.

Donny Hathaway - Extension of a Man (1973)




Je hebt soms van die artiesten die met hun stem je mee kunnen nemen naar een andere wereled; hun wereld.
Donny Hathaway is daar 1 van.

Iemand zei al bij dit album dat zijn stem een mix is van de stemmen van Marvin en Stevie. Daar ben ik het wel mee eens. Dus als je die 2 goed vindt, zal je dit ook zeker kunnen waarderen.

Als ik Daniel Lemma niet leerde kennen (nog bedankt Reijersen!) zou dit een plek in mijn Top10 krijgen. Het albums bestaat uit verschillende 'moods'. Dan is er een nummer waarin hij blij zingt, en dan weer waar hij zijn gevoelens meer dan meesterlijk weergeeft. Ook zijn er 2 instrumentale nummers die ook zeer de moeite waar zijn.

Nu houd ik mijn mond en zal die van jullie (hopelijk) open vallen van verbazing!

Sorry Eazy, deze ken je al, maar des te meer tijd je kunt besteden aan het Jazz album van de week