Erg jammer dat het nummer zomaar wordt afgekapt. Het kwam net lekker op gang. Een 7.8 dan maar!

7.75

7,5

7,5

8-

Jawel, jawel. Het is weer eens tijd voor een nieuw nummer! Ditmaal deel ik met jullie het vocale geweld van The Persuaders. De instrumentatie is slechts ondersteuning in deze, want het is de zang die indruk maakt. Met Douglas Scott op de voorgrond heeft men een talentje voor de zang. De altijd harmonieuze ondersteuning van de overige leden van de band maakt het af. Wat vinden jullie ervan?

Ik vind juist de instrumentatie bij dat nummer het hoogtepunt, al zijn de vocalen ook bovengemiddeld goed hoor. The Persuaders vind ik sowieso een goede groep in hun soort. Als ik jou was zou ik dat album (Thin line between love and hate) echt even beluisteren - naar mijn mening is dat hun beste. Je moet wel van de harmonieën houden, maar dan is het ook een sfeervol album (consistent als geheel).

Ik heb het album natuurlijk allang geluisterd en ik heb er ook (meerdere malen) erg van genoten.

Aha, en waar blijft uw berichtje?

Misschien komt dat nog eens, maar ik schrijf/stem sowieso weinig bij/op albums.

7.5 instrumentatie en zang vullen elkaar mooi aan.

7.5

7

7,5

Overigens ook een nieuwe:

7

7.25

Persuaders: 8. Ik moet deze plaat toch vaker gaan beluisteren (op zolder).
Freddie North: 7,5

Persuaders: Mooi nummer, al zijn de backings op het randje: een 7.
Freddie North: Lekker strak spannende instrumentatie: een 7,5.

7+. De zanger had wat meer spanning mogen brengen.

Ik ben normaliter niet zo van de instrumentale muziek, maar Eddy Senay heeft me overtuigd. Het album Step By Step kan ik moeiteloos uitluisteren. Je wordt in de groove getrokken: zo aanstekelijk is het! Dit nummer staat bekend als Eddy's "signature song". Pete Rock heeft dit nummer nog eens gesampled voor het nummer Act Like You Know (wat staat op het album Mecca and the Soul Brother). Verder richt ik me nu graag eventjes op principal: welke vind je beter? Het origineel of de sample? De spoiler niet lezen!

Ik gok op het Hip-Hop nummer.

Nadat ik mijn keuze gemaakt had, las ik de spoiler. Ik ga inderdaad voor Act Like You Know. Dat is heel lang een van mijn favorieten geweest van Mecca & The Soul Brother. Het is zo funky, vrolijk en gewoon goed dat Eddie hier niet aan kan tippen.
Eddie Senay: 6,5. Na het goede begin, vind ik het op de helft wel ongeveer genoeg. Een vaker voorkomend euvel bij mij met instrumentale muziek. De sample is wel sterk gevonden en een leuke afwisseling in het origineel.

Inderdaad een erg boeiende instrumental, mooie ontdekking: een 8,5!

8

Leuk om te lezen dat deze redelijk onbekende muzikant uit Detroit jou ook bereikt heeft, Max. Grappig genoeg is zijn beste nummer misschien wel de instrumentale Bill Withers cover Ain't no sunshine (vind ik dan)*. Beide artiesten waren destijds ondergebracht bij het Sussex label, en ik meende ooit eens gelezen te hebben dat Bill zei jaloers te zijn (met een knipoog uiteraard) op Eddy's versie, omdat dat hij graag zelf zo'n funky versie van het nummer had willen maken. Beide albums van Eddy Senay zijn best de moeite waard, en zijn nu voor een leuke prijs te bestellen op hhv.de (wel de reissues uiteraard).

Ook de bijdrage van Japsuh vind ik geslaagd. Freddie North is een goede zanger, en kan nog altijd erg van zijn albums genieten. Helaas heeft hij nooit echt succes gekend. Zelfs diverse samenwerkingen met Swamp Dogg wisten hem geen roem op te leveren; jammer want hij heeft een mooie stem.

*Uiteraard vind ik de versie van Bill Withers wel mooier dan de die van Eddy, maar van al het materiaal dat Eddy zelf opnam, vind ik Ain't no sunshine misschien wel zijn meest professionele uitblinker.

6.5 duurt wel een beetje lang.

Mwaoh. Ik vind het een beetje jammer dat je nu net dat nummer er uithaalt. Eddy heeft inderdaad een leuke vertolking gemaakt van Ain't No Sunshine, dat wel, maar originelen als Zambezi, Shakeero of het eerder geplaatste Cameo vind ik toch zeker interessanter en/of "professioneler" - deze laatste term vind ik overigens maar arbitrair. Verder niks ten nadele van jouw mening, maar ik wilde toch even relativeren.

..en volgens mij ga jij je nog verbazen naar wat voor muziek ik allemaal luister en/of ken.

'It's your thing', zongen de gebroeders Isley. 'Heck yeah. It's my thing!', dacht Marva. En zo geschiedde het. Met een goedkeurend knikje van James Brown, want Marva was één van de zoveelste diva's. Op een lekker baslijntje van "Sweet" - voor de dames, uiteraard - Charles Sherrel kwam het voor elkaar.

8

Klassieker, ook in haar versie! Een 9!

8.75