Howard Johnson 5

Anthony Joseph 7

Blaxploitation Barry, 't is eens wat anders dan Trouwfeest Barry, maar het overtuigt me ook niet helemaal: een 5,5.

mwa 5

Een onvoldoende is wel erg straf, zeg. Het nummer steekt toch verder prima in elkaar?

Ik ben niet razend enthousiast, maar zoals gezegd: prima nummer. Een 7.

6-je

6.25

Good old Barry White met een geweldig meeslepend nummer wat mij betreft: 8,5

Tijd voor weer iets anders. Ditmaal met een gevoelige ballad. Jawel, jawel. Randy Brown is 'n begaafd vocalist die een tijdje heeft geopereerd onder een zusterlabel van het befaamde Stax. De man is verder nog springlevend en leeft in muziekstad Memphis. Mocht dit je interesse wekken dan raad ik graag zijn albums aan. Ondanks het wat gelikte karakter van sommige nummers weet Randy ze wel oprecht te brengen. Wees wel op je hoede voor cult: schrik bijv. niet van hijgende vrouwen op de achtergrond.

Ik vind Barry White niet eens zo slecht, zijn vocalen weten me niet echt te boeien (is sowieso nog nooit gebeurd), maar de instrumentale begeleiding vind ik verre van slecht te noemen, eigenlijk behoorlijk fijn. Lekker gevarieerd en vol van geluid, vooral dankzij de vele strijkers krijgt het nummer meer sfeer. Verder ook -voor de tijd- wel een frisse productie, typerend voor White's oeuvre. Ja, dit vind ik leuk. 7+

Randy Brown is ook niet onaardig, ik houd wel van mellow soul, maar de algehele aankleding had wel wat spannender gemogen. Dat wil zeggen: iets meer variatie in óf de vocalen, óf de instrumentatie. Nu kabbelt het me iets teveel voort zonder dat er ook maar één memorabel moment is voorbij gekomen. Daardoor blijft het steken op ‘leuk voor af en toe’, voor mij niet van het soort om veel te beluisteren. 6.5




Hebben we ook een mening over Aloe Blacc’s versie van Dark end of the street? Uiteraard is het geen James Carr, maar ik vind dat Aloe zich zeker prima staande houdt met deze ferme klassieker. Vooral de productie / instrumentatie vind ik bijzonder goed geslaagd. Soul dat doet denken aan de jaren ’60, maar nergens klinkt als een jaren ’60 namaak: daarvoor is de sound te eigentijds. Vooral de coole funk twist die na twee-en-een-halve minuut begint, vind ik een leuke onverwachtse wending. Want daarmee onderscheidt deze zich wel van veel van die andere covers die er gemaakt zijn. Ik vind hem geslaagd!

Randy Brown: ik stond versteld, 1978? Klinkt haast een decennium te laat. Wel een mooi nummer! I Wanna Make Love ken ik ook van 'm, geen idee vanwaar...: een 7,5.

Aloe Blacc: puik aangepakt, de twist vond ik eerder nodeloos: een 7,5.

Randy Brown 7.75
Aloe Blacc 7.25

Ik kan die kritiek op de vocalen echt niet begrijpen, want die vocalen weten me juist zo te raken. Wat zingt Randy hier toch mooi, zeg. Die trilling in zijn stem: heerlijk! Dikke 8,5 dit hoor!

Het nummer van Aloe is wel aardig, maar ik ben geen fan. Ik vind zijn stem iets te monotoon. 7'je.

Dat is mooi, daar draait het natuurlijk ook om bij (de) soul. Graag wil ik benadrukken dat de kritiek niet niet gebaseerd is op zijn stem of kleurklank, maar voornamelijk op de manier waarop hij het nummer inzingt. Zelf vind ik het namelijk een tikkeltje aan de saaie kant, zelfs ondanks de kopstem op het eind.

Ik weet niet of je Lee McDonald al kent, Max? Zijn stem doet me bij vlagen denken aan die van Randy Brown. Hij zit meer in de 'modern soul' hoek dan Randy, daarnaast heeft zijn album (hij heeft er één uitgebracht), meer elementen van laidback jaren '80 funk, dat heeft Randy Brown, volgens mij, niet. Qua stijl komt het niet helemaal overeen, maar de vocalen hebben, naar mijn mening, raakvlakken.

Ter voorbeeld, misschien is het wel wat voor je:



Ik weet heel goed dat het niet de bedoeling is dat er twee nummers op één dag geplaatst worden, maar aangezien het hier toch niet stormloopt, kan het topic wel een oppepper gebruiken, nietwaar?

Randy: 7,3. Niet spectaculair, wel mooi.
Aloe: 7 De eerste 2,5 minuten vind ik best wel goed, maar die omschakeling hoeft van mij niet.
Lee: 7,5 Iets 'spannender' dan Randy.

Alledrie een dikke 7, al hoeft voor mij de omschakeling van Aloe ook niet en blijft de uitvoering van James Carr uiteraard onovertroffen.

7.25

Tijd voor weer eens iets onbekends.

Net verschenen bij Kent records de verzamelaar The Complete Jackie Day Dig It the Most. Northern Soul van een hoog nivo van deze op MuMe dan tenminste (aan haar aantal albums op de site te zien) onbekendheid. En in de Soul Ko is ze ook afwezig, ik moet bekennen dat ik ook niet aan haar gedacht heb....... Shame on me

Hoe bedoel je dat precies, Lion? Volgens mij heeft ze toch alleen maar losse singles uitgebracht? De onlangs verschenen compilatie is haar enige schijfje dat tot op heden verschenen is waarop (al) haar nummers verzameld zijn. Zo heel onbekend is ze volgens mij binnen de northern soul scene niet, in de UK zijn veel van haar 7-inches al jarenlang ontzettend geliefd bij verzamelaars (voor zover ik weet, dan).

Enfin, het nummer vind ik niet zo bijzonder, om eerlijk te zijn. Ik vind 'm behoorlijk tijdsgebonden, met zelfs enige vorm van kitscherigheid. Dat ligt niet zozeer aan het nummer an sich, maar vooral aan de northern soul vertakking. Vind haar vocalen ook wat dun, en daarnaast van weinig karakter getuigen. Persoonlijk vind ik het niet meer dan een 5.5 waard, en met dat cijfer ben ik nog vrij coulant, eigenlijk.

Kwestie van smaak, uiteraard. Sorry!

Leuk, niet heel bijzonder: een 7.

Randy: 7,5
Aloe: 6,5
Lee: 6,5
Jackie: 7

7

Er zit weinig enthousiasme in de zang, terwijl dit nummer daar wel naar vraagt. 6'je.



Ja, ik ken Lee McDonald toevallig, maar ik heb het album nog nooit beluisterd. Ik moet bekennen dat Sweet Magic me een beetje koud laat. De vergelijking met Randy Brown hoor ik ook niet zo gauw terug. Ik hoor toch duidelijk een andere stem en een andere manier van zingen. Misschien dat het in andere nummers beter naar voren komt? Overigens heeft Randy vier albums uitgebracht, waarvan twee begin jaren 80'. Die hebben zeker invloeden uit de 80's funk. Zelfs een beetje funk van dat vieze soort! Het materiaal is niet zozeer bovengemiddeld, maar de zang van Randy wat mij betreft wel. Hij kan echt alle richtingen op - vooral in de rustigere nummers komt dat goed naar voren. Goede zanger, vind ik.

Tijd voor wat anders dan maar?

Leon’s Creation was een samengestelde groep van Leon Patillo. Ze hebben één album opgenomen die ik, iedereen die hem nog niet kent, echt kan aanbevelen. Leon zelf vond later zijn heil als zanger van de groep Santana, en toen bandleider Carlos Santana het nummer Mirage hoorde, was hij kennelijk zo erg onder de indruk dat een vernieuwde versie van het nummer verscheen op het album Borboletta uit 1974. Hoewel die versie niet onderdoet voor het origineel, ga ik toch voor de oorspronkelijke versie uit 1970, die vind ik een heel klein tikkeltje beter. Trouwens, die gitaarsolo na (ongeveer) vier minuten is niet slecht zeg, vooral niet wanneer je beseft dat dit de versie is zonder de "grande" Carlos Santana!

7

Interessant! Smaakt naar meer: een 8,5.

Randy Brown: 7,5
Aloe Blacc: 7
Lee Mcdonald: 5
Jackie Day: 6
Leon's Creation: 5,5

8

7.

6.5