MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Genres / Jazz / Jazz-album van de week

zoeken in:
avatar
Al ontzettend veel gehoord over deze band, ben reuze benieuwd!

avatar van Edski
Ik ben benieuwd, heb al eerder werk van ze beluisterd maar toen weer opzij geschoven... maar uiteraard krijgt deze weer volledig de aandacht en kans om me toch te overtuigen!

avatar
Komen ze niet uit Zweden?

Hoe dan ook, ik ben ook erg benieuwd.

avatar van bawimeko
Ze komen uit Zweden. Opvallend veel nieuwe Europese jazz komt uit Scandinavie (Silje Nergaard, Tord Gustavson, Arve Henriksen)

avatar
Ik bedoel: Als ze dan uit Zweden komen, waarom is het album dan als Duits toegevoegd op MuMe

avatar van bawimeko
Da's een fout...ze zijn in Duitsland een heel stuk bekender en populairder dan in NL...volgens mij zijn ze daar een stuk meer jazz-minded!

avatar van korenbloem
het is rustig de laatste tijd rond het jazz album van de week.

avatar van we tigers
tijd voor weer een lekkere knaller. wie biedt?

avatar
eazyfan
Ik ben benieuwd wie er gekozen is en hoop op wat variatie, ik luister de 3 laatste nu opnieuw.

avatar
eazyfan
Wie is het geworden voor deze week?

avatar van korenbloem
Ik niet ( )

avatar
eazyfan
korenbloem schreef:
Ik niet ( )
Omdat je al geweest bent natuurlijk .

Ik heb net Bawimeko een PM gestuurd.

avatar van korenbloem
Weet ik, maar het is wel leuk om feedback te krijgen op jazz platen die je leuk vind. Topics als dit zijn eigenlijk: He ik vind deze leuk, wat vinden jullie er van.

avatar
eazyfan
korenbloem schreef:
Weet ik, maar het is wel leuk om feedback te krijgen op jazz platen die je leuk vind. Topics als dit zijn eigenlijk: He ik vind deze leuk, wat vinden jullie er van.
Welja, jij hebt wat mij betreft de kroon als het aankomt op het kiezen Conference of the Birds vind ik het beste wat ik hieruit gekomen is .

avatar van korenbloem
Dat was trouwens ook de enige (alleen op mume onbekende) jazz Klassieker van dit topic, een vrij save keus al zeg ik het zelf.

HEEL zwartwit gezien zijn de leden ook een beetje op te splitsen in 2 (1/2); Zij die van wat gestructureerde, modernere jazz houden en zij die van wat free-jazz achtige platen houden (vooral het oudere werk), en blabla daar kan ik nooit een pijl op trekken wat hij wel en niet mooi vind.

ben wel benieuwd wat de volgende gaat worden.

avatar van blabla
korenbloem schreef:
en blabla daar kan ik nooit een pijl op trekken wat hij wel en niet mooi vind.

Een troost, ik zelf ook niet.
Ik luister alles en dan oordeel ik "goed/niet goed", ik doe niet aan technisch geleuter over muziek ik oordeel over wat het mij doet.

ben wel benieuwd wat de volgende gaat worden.

Bonus albumpje voor Maart dan maar?
Zal er vanmiddag 1 uitzoeken, pm'en voor adres.

avatar van korenbloem
blabla schreef:
(quote)

Een troost, ik zelf ook niet.
Ik luister alles en dan oordeel ik "goed/niet goed", ik doe niet aan technisch geleuter over muziek ik oordeel over wat het mij doet.
.


Ik ook ( ), zou niet weten hoe je anders muziek moet beoordelen.
Het klinkt gevoelsmatig of het klinkt niet, simpel zat. Het roept emotie bij mij op of niet.

ben wel benieuwd wat de volgende gaat worden.

Bonus albumpje voor Maart dan maar?
Zal er vanmiddag 1 uitzoeken, pm'en voor adres.[/quote]

En als niemand zich meld voor 23.00 uur, dan ben ik zo brutaal om het jazz album van de week te doen

avatar
eazyfan
Met alle respect voor beiden:

maar wie heeft jullie het recht om een Bonusalbum en/of het album van deze week te kiezen? Is dat niet erg oneerlijk tegenover de rest?

Als er tegen 19u niemand is kijk ik in de lijst van wie moet en nog niet geweest is, de persoon die het meest geweest is kiest hem. Dát lijkt me nu eerlijk.

MvG.

avatar van korenbloem
eazyfan schreef:
Met alle respect voor beiden:

Als er tegen 19u niemand is kijk ik in de lijst van wie moet en nog niet geweest is, de persoon die het meest geweest is kiest hem. Dát lijkt me nu eerlijk.

MvG.


, is inderdaad wel zo eerlijk.... Ik al echthousiast ( )

avatar van itchy
Ik weet nog wel een mooie plaat
(ben ook nog niet geweest)
(maar heb ook nog maar een keer of 4 meegedaan)

avatar van blabla
eazyfan schreef:
maar wie heeft jullie het recht om een Bonusalbum van deze week te kiezen?

Ikzelf, ik ben de enige (tot nu toe) die dat doet (het is btw album voor een maand, niet een week).
Als men er geen interesse in heeft hoef men 'm niet te downen.
Naam zegt het al, het is een bonus die ik gewoon wil delen en weg wil geven aan wie interesse heeft.

avatar
eazyfan
Dan staat het vast, Itchy' kiest deze week voor ons, ik had het aan Edris. gevraagd maar die heeft er vrede mee dat Itchy hem voor deze week post.

Dus doe maar m'n beste .

avatar van korenbloem
Doe mij ook maar, ben benieuwd

avatar van blabla
Zet 'm op itchy!!
Verras ons.

avatar
eazyfan
Enja blabla doe jij ook maar je extra album, alleen jij krijgt dat recht dan .

avatar van bawimeko
Excuus! Ik was vergeten dat ik het stokje door had moeten geven; sorry!

Ik lees al dat er hier en daar gepopeld wordt dus ik ben benieuwd wat er uit gaat rollen!

avatar van itchy
Het album van de week is (tromgeroffel):

Sonny Sharrock - Ask the Ages (1991)


(afbeelding)

Bezetting:
Sonny Sharrock (electrische gitaar)
Pharaoh Sanders - tenor- en sopraan saxofoon
Elvin Jones - Drums
Charnett Moffett - double bass

Één van de dungezaaide gitaristen in de jazz. Is de jazzgitaar meestal clean van toon, daar is Sharrock's geluid is ruig en compromisloos. Hij heeft maar enkele soloplaten gemaakt en daarvan is dit de laatste. Verder is hij te horen als begeleider op bijvoorbeeld a Tribute To Jack Johnson van Miles Davis.

Zelf vind ik het een erg mooie plaat. voor de mensen die wat minder met freejazz hebben: na het eerste nummer, wat flink doorbijten is, wordt het allemaal een stuk makkelijker te behappen.

Ik stuur de link rond, mocht je niets ontvangen pm me dan!

Hier een artikel met achtergrondinfo van allaboutjazz:

Although Charlie Christian introduced the electric guitar to jazz in 1939, everyone playing the instrument in jazz kept his sound and ideas embodied in their playing until the late '60s. During this period the instrument became a vital part of the emerging fusion scene. Some of the electric guitar's most memorable work has come from a handful of rock guitarists who embraced jazz, like Frank Zappa on Hot Rats or Jeff Beck on Blow by Blow. But overall, some of the instrument's finest modern sounds flowed from the fingertips of jazzier players like John McLaughlin. Though each of these artists has had an absolute and immeasurable influence on jazz, the one man who really reinvented the jazz guitar from inside is a player who is barely known outside - or inside - of jazz circles: Sonny Sharrock.

Sharrock (1940-1994) is an interesting piece of the jazz puzzle. He was the first and for the longest time the only guitarist working in the area of free jazz. Though his day job in the late '60s was playing in Herbie Mann's band, his work with Pharoah Sanders, notably on Tauhid, found him really cutting loose, showing a certain genius for creating sound sheets of blistering noise with bop-styled runs. At this point in his life, Sharrock used feedback to duplicate the rips from the brass men he played with, before Jimi Hendrix and Pete Townsend would make it fashionable in the mainstream. His early records as a leader are solid, but he really came together in the '80s when, surprisingly enough the players who were influenced by him began to be noticed in the downtown New York scene. The unaccompanied Guitar (1986) and Seize the Rainbow (1987) were shocking in their unabashed genius, but his last record, Ask the Ages, is unquestionably the greatest achievement of his entire career.

Teaming back up with Sanders, Sharrock does not waste a single note on this record. He summons both his forward sonic attack and a beautifully melodic side with equal ease. Sonny also leads this band with his best compositions ever laid to wax. Working within a variety of time signatures and dropping in riffs that work against the grain of the melody, he maintains a high interest level. Certainly the recording represents a change from what even the most intricate jazz players of the time were doing. He takes nods from Coltrane's modal work and provides a solid and eclectic base.

From the opening run in “Promises Kept,” Sharrock builds a fusion-esque groove with drummer Elvin Jones and bassist Charnett Moffett, allowing Sanders to churn out some his strongest playing since the '70s. With the tracks ”Little rock” and “As We Used to Sing,” the record can almost be seen as a single composition broken into six parts in much the same way as Miles Davis' early-'70s work. These two tracks are the centerpiece and are taken from the same single jam. This makes the whole of the record just as interesting as the individuality of each track. Though they are each unique compositions, after playing the disc through a few times it seems evident that there is a central concept being executed.

One of the highlights on this record is the return of Pharoah Sanders to some of his finest playing in years. Whatever the reason for the renewed enthusiasm, it shows itself throughout. Not only is his playing hot, but there is a true spiritual vibe to his choice of notes and riffs, recalling his classic Impulse work. Sanders' freedom to work outside the perimeter while building up bulk mass fits perfect into the individuality of each tune. The reunion of these two free greats seems to have reenergized their sound, making this recording feel that much more special, especially since it was the last one before Sharrock's death.

The other huge input on this record comes from the man behind the scenes of Sharrock's rise in popularity from the mid-'80s onward: Bill Laswell. Laswell's work on multi-tracking helps to add depth and groove the CD. Laswell is one of the most eclectic voices in music. From the underground noise blasts of his work with Sharrock in Last Exit to his remixes of early rap and dub, he has turned his hand to any number of genres and build a solid vibe. His playing and producing plays as much a role of the final output as Teo Macero's work did with Bitches Brew.

Though Ask the Ages may not be the easiest for jazz guitar fans to get into at first, it is extremely rewarding. Throughout the record Sharrock utilizes a variety of sounds and pushes the limits of his playing. The band certainly picks on the vibe and rips the guts the free jazz's ideas and sound while simultaneously pulling right toward Sharrock's jazz roots.

Spending time in the Sharrock world will certainly help newer jazz fans to understand where players like Bill Frisell, Derek Bailey, and Fred Frith are coming from. Sharrock is without a doubt the brightest beacon of early avant-garde jazz guitar. Running across his records is a schematic that NY downtown guitarists are still using. Certainly the experimental forays of records by Frisell and Frith carry on ideology that Sharrock brought using the guitar as the weapon of means. While most players were spending their woodshedding time learning Wes Montgomery licks, Sonny Sharrock was opening up the jazz guitar to a new world of endless possibility.

avatar van blabla
mmmm......
Dit kon wel eens leuke zijn.

avatar
eazyfan
Dit lijkt me een briljante te worden, eerst dacht ik bij mezelf: ,, ah f*** alweer een Modern Jazzalbum", maar nee hoor Jazz als dit zocht ik nu net, elektrische gitaar als componist met een indrukwekkende lineup. Bedankt voor de mooie keuze.

avatar van Edski
Dit ziet er zeer veelbelovend uit wat mij betreft!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 01:29 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 01:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.