5,5

Veel lager ga ik haast niet bij een nummer van Bruce. Muzikaal bepaald niet bijzonder.

8

7,5

7

6,6

9

8

8.7

6

7,8

Fascinerend nummer inderdaad, met die prachtige pianoloopjes tussendoor.

9

83. Reason To Believe
Album: Nebraska

Ik denk dat ik ook wel namens Arthur spreek als ik alvast aankondiging dat vanaf Stolen Car er een rijtje aanbreekt met 4/5 Springsteenclassics die, ook naar mijn mening, allemaal veel te laag staan. Tja.....iets met momentopname en een geheugen wat je voor de gek houdt, laat ik het daar maar op houden.

De volgende in dat rijtje is Reason To Believe. Zeker bij herbeluistering ontdek ik zelf dat dit 1 van de boeiendste Springsteennummers is en wellicht de sterkste van Nebraska. Ja, mogelijk zelfs persoonlijk top 10 materiaal. De studio versie vind ik in al zijn desolaatheid en somberheid al indrukwekkend wanneer Bruce ons tekstueel langs de stadia van dood, geboorte en (huwelijkse) trouw meeneemt en zich verwonderd over de Reason To Believe. Tim Hardin en Rod Stewart worstelden daar ook al mee in hun gelijknamige liedjes al hielden die het veel dichter bij zichzelf, daar waar Bruce zijn eigen persoonlijke vertwijfeling koppelt aan de grote thema's van het leven.

Bruce staat bekend om zijn vele verschillende versies van dezelfde nummers (denk aan Born In The USA, The River als bekendste voorbeelden). Wat hij in de loop der tijd met Reason To Believe heeft gedaan grenst voor mij aan het ongelooflijke. De 1984/1985 live versie bleef nog redelijk dicht bij het origineel al lag er iets meer een rock 'n roll accent in. Vervolgens dook het nummer veelvuldig op tijdens The Ghost Of Tom Joad van 1995/1996 en in 2005 volgde er een totaal onherkenbare versie met distortion microfoon tijdens de Devils & Dust tour.
De beste live versie is met superstip die van de Magic tournee, zoals hieronder gepost: dampend, stampend, stuwend, furieus in de beste bluesrock traditie combineerde deze versie het beste van alle versies daarvoor. Eigenlijk is alles genieten in deze versie hoewel ik een lans wil breken voor het moment dat Max invalt, de gitaarsolo van Nils en vooral Bruce zelf die zijn én mijn Reason To Believe her uitvindt.

Oké wat mij betreft behoort dit dus ook tot het échte top materiaal van Bruce! Vanaf het moment dat ik het voor de eerste keer hoorde was ik 'hooked'. Het was de Live box uitvoering en ik weet nog dat ik bijna als gehypnotiseerd zat te luisteren. Die melodie in de zanglijnen in combinatie met de instrumentatie zorgen wederom voor een sinister en duister sfeertje waar je 'U' tegen zegt! Later hoorde ik de Nebraska versie. Nóg somberder en minimaler. En wat mij betreft ook het hoogtepunt op het album. En toen was er jaren later ineens de Magic tour uitvoering. Ben het met cosmic kid eens dat de versie die ze toen speelden me totaal verraste en ik er helemaal van in de wolken was. Verbluffend hoe Bruce het nummer tot zoiets om weet te smelten. Zeer fraai mondharmonica werk van Bruce. En die solo van Nils is ook om je vingers bij af te likken. Mooi ook hoe het publiek in bovenstaand filmpje het oppikt. Ja, laat dat maar aan Italianen over....Maar toch, die versie zoals ie op de Live box staat wint het denk ik nipt voor mij. Cijfer; 9,5

9

Bruce's Blues(rock), zoals ik hem toch eigenlijk wel graag hoor.

8,8

7,3

Voor de Nebraska-versie een 9.
Deze spierballenversie vind ik gewoon zonde.

8

7

Vooral mooi, met onderhuidse spanning en agressie, gebracht tijdens de Christic Shows en later tijdens The Ghost of Tom Joad-tour. Met de honkytonk uitvoeringen van RtB en J99 heb ik dan weer helemaal niets.

9

Nebraska versie: 8.8
Live box 1975-1985 uitvoering: 9.5

Ik ben niet de grootste fan van Nebraska, maar de studioversie van Reason To Believe vind ik wel een mooi nummer.

The Boss die zijn folksongs laat rocken. Voor mij werkt het vaak. Atlantic City is een erg bekend voorbeeld, al vind ik in dat geval de studioversie nog mooier. Waar het voor mij echt fantastisch werkt is Youngstown op Live In New York City. Dat vind ik echt geniaal, fenomenaal hoe dat nummer in het rockjasje klinkt.

Hier werkt het voor mij ook. Echt een uitstekende vertolking. Ik stem in deze meter alleen op studioversies, maar een halve tot een hele punt hoger had deze liveversie wellicht gekregen.

Voor de studioversie: 7,4

7,3

Knap hoe Bruce een sterke song totaal verschillende uitvoeringen kan geven. Voor mij blijft de versie op Nebraska het krachtigst.

8,5

7,5

Heerlijke versie puur muzikaal gezien, maar ik geef toch de voorkeur aan de kale Nebraska versie, omdat dan de nadruk veel meer op de tekst komt te liggen.

9

5

9

9.8 top

8