Hier op 1...

Helaas niet meer toegekomen aan het elimineren en met het afvallen van Blood of Eden en Sky Blue ontgaat me ook een beetje de zin om nog een (gemankeerde) top 10 op te stellen.

PG3 en PG4 zijn vooralsnog maar mondjesmaat zeg maar mijn ding.

1 Solsbury Hill
2 Games Without Frontiers
3 Shock The Monkey
4 Red Rain
5 Here Comes The Flood
6 I Don't Remember
7 Moribund The Burgermeister
8 Family Snapshot
9 San Jacinto
10 Don't Give Up (Feat. Kate Bush)

1. San Jacinto
2. Here Comes the Flood
3. Sledgehammer
4. Biko
5. Darkness *
6. Solsbury Hill
7. Wallflower *
8. The Rythm of the Heat
9. Lay Your Hands On Me *
10.Red Rain

I Grieve en Sky blue hadden mijn top 10 ook gehaald.

1. Biko
2. Don’t Give Up (met Kate Bush)
3. Solsbury Hill
4. Games Without Frontiers
5. Sledgehammer
6. Digging in the Dirt
7. Here Comes the Flood
8. Red Rain
9. Wallflower *
10. San Jacinto

Gabriel TOP10
1. Wallflower
2. The Rythm of the Heat
3. Lay Your Hands On Me
4. No Self-Control
5. San Jacinto
6. Family Snapshot
7. Mercy Street
8. Digging in the Dirt
9. Humdrum
10 Moribund The Burgermeister

Gabriel is artist met karakter. Nadat je bent uitgekeken op je eigen progressieve rockband, start je een solo carriëre die radikaal breekt met dat verleden en ook nog alles overtreft.
De grote single-hits passen niet in mijn top10, een klasse apart dus.
Historisch Hoogtepunt was zeker de PlaytimeTour op Rock Werchter. Magische herinnering.

1. Solsbury Hill
2. Games Without Frontiers
3. Biko
4. Here Comes the Flood
5. Sledgehammer
6. San Jacinto
7. Shock The Monkey *
8. Red Rain
9. Don’t Give Up (met Kate Bush)
10. Digging in the Dirt

Sterk beïnvloed door de prima live performances kom ik tot dit lijstje, beseffend dat ik ongetwijfeld bepaalde studio-albums tekort doe; maar goed tijd om vanavond maar eens wat zwarte plakken op te leggen

1. The Rhythm of the Heat
2. Shock The Monkey *
3. Red Rain
4. Biko
5. Lay Your Hands On Me
6. San Jacinto
7. Games Without Frontiers
8. Darkness
9. Solsbury Hill
10. Digging in the Dirt

1. San Jacinto
2. Red Rain
3. Don’t Give Up (met Kate Bush)
4. Darkness *
5. Digging in the Dirt
6. Family Snapshot *
7. Wallflower *
8. Biko
9. Games Without Frontiers
10. Mercy Street

01. Don’t Give Up (met Kate Bush)
02. Solsbury Hill
03. Games Without Frontiers
04. Digging in the Dirt
05. Sledgehammer
06. Shock The Monkey *
07. Red Rain
08. Mercy Street
09. Here Comes the Flood
10. Biko

De lijnen zijn gesloten! Ik zal de laatste lijstjes nog even verwerken en hoop dan zo rond 21.00 uur de presentatie van de uitslag te starten!

Tijd voor de uitslag! De laatste controles zijn gedaan. Moeder Bonk is opgehangen (aan de telefoon )(anderen er ook last van dat die vaak op ongewenste tijden bellen? ) , dus we kunnen los.
Dank aan de maar liefst 34 stemmers! Wat dat betreft had ik wellicht voor een eerste keer als organisator beter een wat minder populaire artiest kunnen kiezen, maar hopelijk is het werk waard geweest.

Op nummer 20:




Humdrum, van het debuutalbum. Hoewel het gedragen nummer toch moeilijk kan doorgaan voor monotoon of routine, was dit wel duidelijk de nummer laatst. 4 Keer werd het nummer slechts genoemd met als hoogste plek nummer 6.

Op 19:



Moribund the Burgermeister. Deze behaalde 30 punten en werd 10 keer genoemd. De nummer 1 van Salvadore en al het tweede nummer van de debuutplaat. Aangezien Peter Gabriel natuurlijk ook een rasperformer is als clip hier een optreden van alweer 40 jaar geleden.

Op 18:



No Self-Control van het 3e album. Een heerlijke energieke track, waarbij Peter lekker krachtig laat weten dat hij wat moeite heeft te stoppen. Het behaalde 41 punten en werd 13 keer genoemd

Op 17:



Lay Your Hands on Me behaalde de finale via de nominatieronde. Het is een nummer wat een prachtige spanning herbergt en op het geniale vierde album staat. Weet ook nog dat ik in het Westerpark in 2007 echt weggeblazen werd door de live-uitvoering. Het haalde 48 punten en werd 10 keer genoemd.

Op 16:



I Don't Remember kwam ook via de nominatieronde de finale binnen. Het is de nummer 1 van Arno en na No Self-Control het tweede nummer van het derde album. Peter Gabriel staat ook wel bekend om zijn bijzondere clips en deze valt daar ook wel onder. Het werd 11 keer genoemd en behaalde 58 punten.

Op 15:




Darkness, het enige nummer van Up wat de finale haalde. Voor mij toch wel vrij onbegrijpelijk aangezien ik dat het beste album vind samen met PG4. Hier de liveversie tijdens de Growing Up tour. De tour waar ik Peter Gabriel voor het eerst zag, nog steeds een van de meest imposante concerten die ik heb meegemaakt. Darkness werd 11 keer genoemd, verzamelde 62 punten en was de nummer 1 van dynamo d.

Op 14:




Digging in the Dirt, het enige nummer in de finale van Us. Een nummer wat mijn kennismaking van Peter Gabriel betekende. Ik vond het toen en nu nog steeds een ongelofelijk intrigerend nummer en clip. Het was de nummer 1 van Shaky en werd 16 keer genoemd en haalde 73 punten.

Op 13:




Family Snapshot van het derde album. De nummer 1 van motel matches en in 17 lijstjes vergaarde het 76 punten. Alweer hoor je in dit nummer hoe geweldig Peter Gabriel kan zingen, maar ook hoe geweldig zijn nummers soms in elkaar zitten. Maar hier verdient het instrumentale werk ook wel echt een aandachtig oor. De clip komt uit de Amnesty International Conspiracy of Hope Tour uit 1986.

Woeps, gaat hard zo, mijn nummer 1, 2, 4 en 5 al gepasseerd.

Op 12:




Shock the Monkey kwam ook al via de nominatieronde het spel binnen. En hoewel veel van die nummers de eliminatieronde overleefden, is dit het een-na-laatste nummer wat niet in de startlijst stond. Ook van het vierde album en ondanks geen eerste plaatsen, behaalde het toch 88 punten en werd het 17 keer genoemd.

De nummer 11:




Mercy Street, het eerste nummer van So wat we tegen komen. De nummer 1 van EttaJamesBrown. 91 punten en 19 keer genoemd. Weer een wat meer ingetogen nummer, maar wat een lading kun je meegeven aan een nummer! Echt prachtig. Zo veel geweldige muziek die we al gehad hebben en dan zijn we pas halverwege. Het zegt iets over de kwaliteit van deze artiest. Laten we het over de kwantiteit maar niet hebben.

We gaan de top 10 binnen met een pareltje:



Wallflower. Het laatste nummer wat via de nominatieronde binnen wist te komen. En de nummer één van maar liefst 4 users; meneer, meesterdch, Casartelli en blur8. Het haalde precies 100 punten en werd 'slechts' 16 keer genoemd, wat direct verklaard waarom het niet verder dan deze tiende plek kwam.
Wederom van het vierde album. Een van de nummers waarin Peter Gabriel laat zien behoorlijk politiek bewogen te zijn met ook een prachtige tekst. Hij probeert de mensen die in Zuid-Amerika vanwege hun overtuigingen gemarteld worden een hart onder de riem te steken, maar benoemt ook de uitzichtloosheid van hun situatie : ‘Let your spirit stay unbroken, may you not be deterred. Hold on’, maar ook ‘Though you may dissapear, you’re not forgotten here’. Zo'n nummer wat je onder de huid gaat zitten en je diep in je botten voelt.

Op 9 één van zijn bekendsten:




Sledgehammer, de nummer één van andré en Marty McFly. Naast dat het qua energie natuurlijk een erg lekker nummer is, wat wellicht wel eens wat lijdt aan overkill, verdient hier de geweldige clip natuurlijk ook wel nadrukkelijk de credits. Wat een ongelofelijke knappe en grappige clip blijft het wat mij betreft, mede dankzij de ook vrij geniale mannen van de Aardman studio. Het behaalde 102 punten en werd 17 keer genoemd.

Op 8:




The Rhythm of the Heat, de nummer één van Mjuman, wendyvortex en Marco dB. Het haalde 103 punten en werd 17 keer genoemd. Voor de oplettende lezer; inderdaad zaten nummer 10, 9 en 8 belachelijk dicht bij elkaar. Ik vind dit toch wel één van de verrassingen in de lijst. Het is een ongelofelijk goed nummer qua opbouw, wat erg knap in elkaar zit met geweldige afwisseling, met ook geweldige instrumentale stukken, maar is nu niet direct een nummer wat gemakkelijk in het gehoor ligt. Maar daarom niet minder geniaal. Aangenaam verrast dat dit blijkbaar ook door vele anderen hoog gewaardeerd wordt.

Op 7:



Don't Give Up. Het overbekende duet met Kate Bush, wiens fantastische stem natuurlijk geweldig past bij die van Peter Gabriel. Ook de grootste hit die Peter Gabriel ooit behaalde in Nederland met een vierde plek in de hitlijsten. De nummer één van sheep67, Johnny Marr, Choconas. Het haalde 122 punten en werd 19 keer genoemd.
Ook na al die honderden keren blijf ik onder de indruk van één van de mooiste duetten uit de popgeschiedenis. Zo, heb ik dat ook maar even gezegd

Op 6:




Games Without Frontiers. Met de meest onverstaanbare Franse zin in een nummer ooit. Dankzij internet kwam ik er ooit achter dat hij 'jeux sans frontières' zou zingen, maar eerlijk gezegd hoor ik het er nog steeds niet in. Het is een politiek commentaar op oorlog'spelletjes'. Ik vind dit Peter Gabriel op zijn meest aanstekelijk. Maar toch is dit nooit een hit in Nederland geweest.
Hoewel niemand het op de eerste plek zette, werd het wel 24 keer genoemd en behaalde het 124 punten.

Op 5:




Red Rain. Toch wel verrassend (vind ik) het hoogst genoteerde nummer van So. De nummer één van johan de witt en behaalde 128 puntjes doordat het in 23 lijstjes genoemd werd.
Een geweldige opener voor zijn meest succesvolle album. Dat ritme, die geweldige krachtige zang, je voelt die rode regendruppels bijna op je neerkomen. Wat kan hij toch een intensiteit meegeven aan nummers. Het nummer schijnt over een droom te gaan, voor wat het waard is.

lekker bezig Bonk

Op 4:



Biko. Zoals eerder gezegd wil Peter ook nog wel eens ene boodschap overbrengen via zijn muziek en dat doet hij het meest duidelijk in dit nummer. Hier hoor je hoe sterk hij ook verhalend is, als hij zingt over de anti-apartheidsactivist Steve Biko, die stierf in een politiecel. Maar het verhaal weet je pas echt raken als je het ook weet over te brengen en je het kracht mee geeft en je gelooft dat Peter meent wat hij zegt en zingt. En dat lukt. Ik krijg tijdens het typen van dit stuk weer kippenvel van de clip die op de achtergrond aanstaat. Wat ben je toch een geweldig artiest als je dat voor elkaar weet te krijgen.
De nummer één van Renoir, Kees-Jan en Simon77 en het haalde 131 punten en werd 23 keer genoemd.

Dat komt natuurlijk omdat Kate Bush dat zingt.