Niet iedereen vond deze laatste trein het einde. 213e plaats voor Johnny.
211 The Shirelles - Dedicated to the one I love (1959) 6,915 (13 stemmen)
212 Julie London - Cry me a river (1955) 6,914 (14 stemmen)
213 Johnny Duncan and His Bluegrass Boys - Last Train to San Fernando (1957) 6,903 (16 stemmen)
214 Jamies - Summertime summertime (1958) 6,900 (11 stemmen)
215 Art Blakey and The Jazz Messengers - I remember Clifford (1958) 6,888 (16 stemmen)

Bedankt voor de mooie beelden.

In de jaren 50 worden beelden steeds belangrijker. In Nederland begint het TV-tijdperk.
En Elvis was zonder beelden misschien helemaal niet zo groot geworden.

In geval van wibro kreeg ik zijn keuzes terug met een linkje.
De overeenkomst tussen zijn eerste keuzes in beide meters was direct duidelijk: beelden van dansende meisjes in korte broekjes.

Maar er zijn ook mensen die uitgaan van deze stellingname:

Voor mensen die zich niet teveel willen laten afleiden van het visuele heb ik deze:



Voor de mensen die dat wel willen laten meewegen heb ik de link van wibro:



En voor de mensen die meer op jongens in korte broekjes vallen kan ik deze clip aanbevelen:



Bekijk maar welke jullie willen beoordelen.

The Royal Teens - Short Shorts (1958)

6

6,5

7,8

De jongedame in die korte broek (short shorts) geeft dus duidelijk de optimistische 2e helft van de jaren 50 weer toen de rock and roll op zijn hoogtepunt was. Het nummer mag dan misschien niet te veel voorstellen, maar beelden van dit soort optredens hebben voor mij toch vaak iets nostalgisch. Ik waan mij als het ware gewoon weer terug in die tijd.
En, ik ben trouwens dol op dansende meisjes. Het straalt voor mij een en al optimisme uit. Beter dan al het geleuter op nieuwjaar party's dat nergens over gaat.

6.5

6.4

6

7,7

5

9,5

6.6

6.3

5

6,8

Dat is mooi.

Ik vroeg mij vroeger af wie de jongedame was. In het pre-internet tijdperk bleken de Royal Teens geheel uit mannen te bestaan. Neem bijvoorbeeld het boek "Rock on" van Norman Nite (1974). Geen woord over het meisje.

Beroemde mannen brachten ze voort, deze Royal Teens, zoals Bob Gaudio en Al Kooper.

Maar er is duidelijk een meisje te horen op "Short shorts".
Ook in het internettijdperk werd niet direct duidelijk wie dat was. Wikipedia negeert haar ook.

Gelukkig leeft ze nog en kon ze zelf haar mondje roeren. Diane Costello heet ze.

Niet te verwarren met .......

Het is misschien niet de tijd van het jaar voor korte broekjes. Slechts een 241e plek op de lijst van in totaal 267 nummers.
In ieder geval verslaan the Royal Teens nog wel twee nummers die wel tot deze tijd van het jaar behoren. Die staan op 243 en 244.
We gaan deze week zien of de kerstnummerskeuzes van dit jaar beter aanslaan.

239 Teddy Scholten - 'n Beetje (1959) 6,673 (22 stemmen)
240 Johnny Jordaan - Bij ons in de Jordaan (1955) 6,645 (11 stemmen)
241 The Royal Teens - Short Shorts (1958) 6,623 (13 stemmen)
242 Young John Watson - Gettin drunk (1954) 6,611 (9 stemmen)
243 Gayla Peevey - I Want a Hippopotamus for Christmas (1953) 6,590 (20 stemmen)
244 Trapp Family Singers - Carol Of The Drum (1952) 6,589 (18 stemmen)

6

Nu de dagen weer lengen trekt Arbeidsdeskundige een half puntje af van zijn score van vrijdag.

Dat kan en mag hier.
Het kan na herbeluistering toch altijd wat minder klinken.
Ik pas het na de volgende beoordelingsronde aan.

Het is al vaker gezegd. Italie doet het goed in de jaren 50.
Ook in the Royal Teens zaten enkele jongens met Italiaanse voorouders.

Nu volgt een nummer dat geschreven is door een Italiaanse Canadees. Guy Lombardo. Hij was
gigantisch populair met zijn dansorkest.

Dat dansorkest moet niet verward worden met the Royal Teens, ze heten namelijk the Royal Canadians.
Het eerste dansorkest dat meer dan 100 miljoen platen verkocht.

Guy Lombardo is de man van de nieuwjaars party's.
Elk jaar kwam hij weer op radio of TV opdraven om zijn versie van Auld Lang Syn te laten horen. Dat eeuwenoude nieuwjaarsliedje.
Op 1 januari 1958 was hij weer op de Amerikaanse TV. Uitgezonden door CBS van 11.15 tot 12.15 uur. Hij liet toen ook zijn nieuwste compositie "Return to me" horen.

Deze werd vrij snel daarna ook opgenomen door Dean Martin. Een Italiaanse Amerikaan.
Deans versie werd wereldwijd een grote hit.

Maar nergens zo groot als in Nederland. Daar wist het nummer in augustus de eerste plek in de hitparade te halen en met nieuwjaarsdag 1959 stond het nog steeds in de top 5.
De eerste keuze van Shaky.




Dean Martin - Return to Me (1958)

3

6.9

6

Dean Martin kan sowieso weinig verkeerd doen bij mij, zeker na het lezen van Dean Martin: King of the Road - Michael Freedland (2004) - BoekMeter.nl is mijn waardering voor The King of Cool alleen nog maar gestegen. Return to Me vangt voor mij de warme, knusse periode van de 50's waarbij ik automatisch nostalgische gevoelens krijg naar een tijd die ik nooit heb meegemaakt (daar ik pas 30 na het uitkomen van dit nummer geboren werd).

Deze clip van Dean Martin die het nummer live in een duet met Perry Como brengt is voor mij echt een schoolvoorbeeld van Dino. Authentiek, ongelooflijk getalenteerd en ogenschijnlijk effortless. Dino Crocetti; toen muziek en zangers nog cool, classy en charmant waren.




Return to Me:
10

7,9

7.5

Ik hoor veel liever zijn vlotte nummers.

6,8

8

The Royal Teens - Short Shorts : 8

Dean Martin - Return to Me : 7,5