Lichtjaren uit elkaar?

12. Fennesz - We Trigger the Sun (11 punten, 5 keer genoemd)
(genomineerd door en nummer 1 van hoi123)



Oostenrijker Christian Fennesz bezet in deze maandfinale de laatste plaats. Fennesz is voornamelijk bekend van zijn ambientklassieker uit 2001, Endless Summer. Zelf vind ik opvolger Venice nog wel wat lekkerder, maar het hoogste gemiddelde op MusicMeter is er voor zijn nieuwste album Agora. Agora is een Griekse stad, waar ook de aandoening agorafobie a.k.a. pleinvrees naar vernoemd is. Of Fennesz zelf last heeft van pleinvrees laat ik aan jullie om uit te zoeken. Fennesz scoorde in de ladderrondes nog zeer behoorlijk, maar het in de finale blijkt deze ambient toch niet pakkend genoeg. Ofzo.

11. Spinifex - Zarbi Owj (13 punten, 4 keer genoemd)
(genomineerd door Masimo, nummer 1 van Teunnis)



Zarbi Owj betekent volgens mijn zeer beperkte hulpbronnen zoiets als Perky Peak, wat vervolgens ook niet gemakkelijk te vertalen valt. Snedige bergtop, hou ik het maar op. Maar ik kan er net zo goed 180 graden naast zitten. Anyway, het zeskoppige ensemble Spinifex komt uit ons eigen landje en raakte na een bezoek aan Iran en Pakistan geïnspireerd en besloten zich om te dopen tot Soufifex. Naast hun eigen mix van (free) jazz, punk en metal voegden ze daar nu ook Sufi- en Qawali-muziek aan toe. En waar ik een paar dagen geleden riep dat iedereen Sons of Kemet moet gaan zien, omdat ze het beste optreden van 2018 gaven, daar wil ik nu exact hetzelfde roepen met het verschil dat Spinifex het beste optreden van 2019 (tot dusver) heeft gegeven.

10. Durand Jones & The Indications - Morning in America (17 punten, 8 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van charlotte2807)



Dankzij het laatste lijstje weet Durand Jones zich nog net boven het kneuzenclubje van minder dan 15 punten te plaatsen. Edgar18 benoemde het al eerder, soul in de maandfinale is een zeldzaamheid. Ik kan me de laatste keer niet eens meer heugen. Volgens mij heeft Erykah Badu een aantal jaar geleden nog wel de finale gehaald. Voor net zulke traditionele soul als Morning in America moeten we misschien zelfs helemaal terug naar Michael Kiwanuka. De Kiwanuka van 2012 bedoel ik dan. Ik hoor graag van de meeschrijvende lezer wat de laatste paar soulmaandfinalisten waren. Durand Jones & The Indications plaatsten zich met het laagste stempercentage voor de maandfinale en dus is een top-10-plek al meer dan verwacht.

9. Sevdaliza - Darkest Hour (19 punten, 7 keer genoemd)
(genomineerd door en nummer 1 van yeahyeahyeah)



Ik keek voor de gein* laatst bij de YouTube-commentaren van Sevdaliza. Heel opvallend: zo goed als geen enkel Nederlands bericht. En toch is Sevdaliza gewoon een landgenoot. Wel geboren in Teheran en ze richt zich op een internationaal publiek, maar toch verbaasde het me. Ze haalt ook gewoon miljoenen streams en views op respectievelijk Spotify en YouTube, maar in de Nederlandse media hoor je er nooit wat over. Sevda Alizadeh, zoals ze echt heet, had deze maand twee ijzersterke ijzers in het vuur en wat dat betreft is deze negende plek misschien een lichte teleurstelling. Het is ook de eerste nederlaag voor Darkest Hour.

* Oké, niet echt voor de gein. Ik wilde weten of meer mensen de overeenkomst tussen Martyr en Archive's Remains of Nothing hoorde. Ik kon niks vinden en ik kreeg hier ook al geen respons. Laatste wanhoopspoging dan maar.

8. Erlend Apneseth Trio with Frode Haltli - Salika, Molika (21 punten, 7 keer genoemd)
(genomineerd door en nummer 1 van Masimo)




Ha, slim gespeeld van de altijd gewiekste Masimo, deze anti-jinx.

Opnieuw een nummer dat heel exotisch klinkt, maar relatief dichtbij huis ligt. Erlend Apneseth is een Noorse Hardangervedelist. Een watte? Ja dat dus. Het trio bestaat, naast Apneseth zelf, verder uit Stephan Meidell op de gitaar en Oyvind Hegg-Lunde achter de drums. En speciaal voor dit nummer hebben ze accordionist Frode Haltli erbij gehaald. Wie van de vier zingt, geen idee. Dit is alweer de tweede nominatie van Masimo. Ze eindigen niet echt hoog, maar ik denk niet dat hij ook maar één van de twee in de maandfinale had verwacht.

Ik heb een paar jaar geleden Cel U Lar Device van Erykah Badu genomineerd en volgens heeft die toen de finale gehaald. Al kun je dat eigenlijk geen pure soul noemen. De laatste keer echte soul in de finale ga ik nog eens nazoeken, ik ben wel benieuwd. Het had in ieder geval Love & Hate of Cold Cold Heart moeten zijn, vreemd dat die destijds geen maandfinale gehaald (gewonnen) hebben.

Rewire soms? Ik ga toch eens kijken of ik ze binnenkort ergens kan zien!

7. Underworld - Threat of Rain (25 punten, 10 keer genoemd)
(automatisch genomineerd)



De mannen van Underworld weten van geen stil zitten. Eind 2018 begonnen ze met een nieuw audiovisueel experiment genaamd Drift. In verschillende episodes stellen ze een aantal weken achter elkaar op elke woensdag een nieuw nummer beschikbaar. Bij elk nummer zit ook een videoclip. Het centrale thema van de videoclips is driften. Jawel, gewoon met je maten en je bak lekker de hele dag driften. Ik vat het concept nog niet helemaal, maar als het mooie muziek oplevert hoor je mij niet klagen. In een kwartier bouwen Smith en Hyde geduldig op en leveren ze dezelfde muziek op die we gewend zijn en liefhebben. Van mij mogen ze nog wel even zo doorgaan.

Jup.

6. Julia Jacklin - Pressure to Party (27 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Gretz, nummer 1 van Choconas en stardust_be)



Julia Jacklin stond kort geleden nog in de Halve Finale van De Grote Finale van Song van het Jaar 2018 met Body en een maand geleden hier nog in de maandfinale met Don't Know How To Keep Loving You. Die laatste verbeterde de maandprestatie van Body al, en Pressure to Party doet er zelf nog een schepje bovenop met deze zesde plek. Geen slecht track record, met drie nummers negende, zevende en zesde worden in de maandfinale en het enige nummer dat al in De Grote Finale stond werd daar meteen 22e. Is er hier sprake van een nieuwe MuMe-lievelingetje?

5. Black Country, New Road - Athen's, France (35 punten, 14 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Cervantes en Titmeister)



In ladder 3 dacht ik met enige zekerheid de aankomende maandwinnaar gehoord te hebben. En ik was lang niet de enige die zijn enthousiasme niet kan bedrukken. Athen's, France haalde dan ook maar liefst een stempercentage van bijna 30% in de eerste ladderronde. Dat soort cijfers zie je zelden. Ik had toen nog niet kunnen voorspellen dat er in ladder 5 een net zo geniaal nummer voorbij kwam en dat Spinifex de maandfinale zou halen. Daardoor kreeg het van mij dit keer maar drie van de maximale vijf puntjes en ik heb het idee dat ik hierin niet de enige was die Black Country, New Road vanwege concurrentie lager moest zetten dan verwacht. Aan de andere kant, in de finaleladder was de terugval al een feit: daar verloor het van Billie Eilish en was het stempercentage gewoonweg middelmatig. Toch heb ik - en velen met mij - een hele interessante nieuwe band ontdekt. Alleen jammer dat er voorlopig niet meer dan dit nummer valt te beluisteren. En heel veel info over de band kan ik niet vinden. Tsja, dat ze uit Cambridge komen, maar wat moet je met die info?

Oh ja, hebben we allemaal de Ariane Grande-referentie gehoord? En waddup met dat plaatje bij het YouTube-clipje? Zoveel vragen...

4. The Comet Is Coming feat. Kate Tempest - Blood of the Past (37 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door Edgar18, nummer 1 van 123poetertjes)



Sons of Kemet werd twee dagen geleden nog vijfde in De Finale van De Grote Finale van Song van het Jaar 2018. Bandleider Shabaka Hutchings moet gedacht hebben: dat kan beter! En dus, met de hulp van grootmeester in de poëzie Kate Tempest eindigen ze nu één plekje hoger. Maar daar had echt veel meer in gezeten. In de eerste ladderronde scoorde alleen Black Country, New Road een hoger stempercentage en de finaleladders eindigde Blood of the Past zelfs als virtuele nummer één. Ik denk dat ook hier geldt dat de concurrentie (qua gelijksoortige nummers) te groot was. Wel betekent een vierde plek directe plaatsing voor Ronde 3 van De Grote Finale en het zal me niks verbazen als Shabaka daar weer De Finale weet te bereiken.

3. Billie Eilish - bad guy (40 punten, 12 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Arno)



En dan staan er in deze prachtige finale twee niet-geweldige nummers op het podium. Ik zal proberen niet te zuur te doen, maar een bittere pil is het wel. In 2017 strandde Billie Eilish - destijds nog foutief gespeld als Billy - net buiten de top-20, maar sindsdien heeft elke Eilish-nominatie de top-20 gehaald. Wel is dit pas de tweede keer dat ook echt de maandfinale wordt bereikt en net als in november vorig jaar is het een derde plek geworden. Eilish had het in de eerste ladderronde niet gemakkelijk - en verloor ruimschoots van The Comet Is Coming - maar in de finaleladder liet te al merken dat ze niet komt voor een plekje achterin de top-10. Deze jongedame weet volgens mij heel goed wat ze wil. En de volgende keer zal ze - denk ik - met niets minder tevreden zijn dan goud.

2. The National - Light Years (42 punten, 10 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van DjFrankie, dumb_helicopter, Gretz, Johnny Marr, reejman en Simon77)



Zo hé, de nationale fanclub slaat even toe! Bizarre stats, bizarre ontwikkeling en haast een allereerste maandtitel voor The National. Goed, nu gun ik de band na vele sterke songs wel eens een maandtitel, maar liever niet in deze maandfinale en liever niet met dit nummer. Het scheelde uiteindelijk één puntje, precies één puntje. De winnaar staat op 43 punten, maar zou aan vijf (!) #1-noteringen niet eens genoeg hebben bij een gelijkspel. Want zoals je kunt zien, stond Light Years doodleuk zes keer op #1 en verder maar vier keer op de plekken 2 tot 5. En waar al die punten ineens vandaan komen, dat mag Joost weten, maar die kregen ze nog niet in de ladderrondes. De eerste ladder werd nog wel gewonnen, maar daar zat geen enkele concurrentie tussen. In de finaleladder kon het niet eens tot meer punten dan Spinifex komen. Oké, toen ook al veel #1- en #2-noteringen, dus het komt niet echt uit het niks. Dit is trouwens de allerbeste prestatie van The National ooit. Demons en Carin at the Liquor Store - we kiezen ze wel uit, zeg - kwamen tot de laagste trede van het podium, maar zilver is een nieuwe kleur medaille in de prijzenkast. Ik hoop dat ze hem inlijsten en heel dankbaar zijn, anders kom ik hem persoonlijk terughalen.

1. Little Simz - Boss (43 punten, 13 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van Dance Lover, Edgar18, jordidj1, Koenr en Ploppesteksel)



Gelukkig krijgt deze gevarieerde maandfinale een gepaste winnaar. De kleine baas, a.k.a. Bars Simzson , heeft het jarenlang moeten hebben van veelbelovende woorden van collega-rappers, maar echt doorbreken kwam er niet van. Maar op GREY Area lijkt ze de succesformule gevonden te hebben. De Nigeriaanse dame, die geboren is als Simbiatu Abisola Abiola Ajikawo, heeft iets in elkaar weten te zetten wat de hele muziekwereld doet opkijken. Het album krijgt een Metacritic-score van 89, echt ongelooflijk hoog voor een nieuw album van een relatief onbekende artiest. Haar bijdrage eind 2017 op een bonusnummer van Gorillaz, Garage Palace, heeft er vast voor gezorgd dat de muziekpers haar beter in het oog hield, maar het is bovenal de niet te ontkennen kwaliteit dat het hele album lang te horen is, met - naar mijn mening - dit Boss als hoogtepunt. Waar de andere Nigeriaans-Engelse dame, Flohio, vorige maand nog tweede werd is het nu goud voor deze Nigeriaans-Engelse. Boss is Song van de Maand Maart!

Damn, mijn top-5 bijna identiek aan de uitslag. That's how we play, boys.

Wel geinig, ik wilde eigenlijk The National op één zetten, maar op het laatste moment toch voor Little Simz gekozen. LOL.

Gelukkig, toch nog een briljante winnaar. Zullen we Blood Of The Past trouwens het hele 2019-zootje maar laten winnen dan?

Onverwachte, maar zeer terechte maandwinnaar! Waar ze vorige maand nog twee keer jammerlijk strandde in de finaleladders, slaat deze Boss hier wel keihard toe. Magistraal!

Laten we dat maar doen dan!

De top-20 van maart:

1. Little Simz - Boss
2. The National - Light Years
3. Billie Eilish - bad guy
4. The Comet Is Coming feat. Kate Tempest - Blood of the Past
5. Black Country, New Road - Athen's, France
6. Julia Jacklin - Pressure to Party
7. Underworld - Threat of Rain
8. Erlend Apneseth Trio with Frode Haltli - Salika, Molika
9. Sevdaliza - Darkest Hour
10. Durand Jones & The Indications - Morning in America
11. Spinifex - Zarbi Owj
12. Fennesz - We Trigger the Sun
13. Weyes Blood - Everyday
14. Quelle Chris - Obamacare
15. Cleo Sol - One
16. Gemma Ray - Death Tapes
17. Peggy Gou - Starry Night
18. ViVii - And Tragic
19. Georgia - About Work the Dancefloor
20. llawgne - The White in Its Eyes

Verder nog een correctie (gaat alleen om de nummers 13 t/m 20):

De top-20 van januari:

1. Vampire Weekend - Harmony Hall
2. Sharon Van Etten - Seventeen
3. James Blake feat. ROSALÍA - Barefoot in the Park
4. Strand of Oaks - Weird Ways
5. Better Oblivion Community Center - Dylan Thomas
6. The Comet Is Coming - Summon the Fire
7. Jade Bird - I Get No Joy
8. Balthazar - I'm Never Gonna Let You Down Again
9. Glen Hansard - I'll Be You, Be Me
10. D'Angelo - Unshaken
11. Mdou Moctar - Wiwasharnine
12. Apparat - Dawan
13. Aesop Rock & TOBACCO Are Malibu Ken - Acid King
14. The Japanese House - Maybe You're the Reason
15. The Chemical Brothers - Got to Keep On
16. Billie Eilish - WHEN I WAS OLDER
17. Pip Blom - Daddy Issues
18. Billie Eilish - bury a friend
19. Octo Octa - I Need You
20. Ellen Allien - UFO

En deze heb ik nog niet voorbij zien komen:

De top-20 van februari:

1. KH - Only Human
2. Modeselektor feat. Flohio - Wealth
3. Weyes Blood - Movies
4. La Dispute - RHODONITE AND GRIEF
5. Chromatics - Time Rider
6. HVOB - Panama
7. Julia Jacklin - Don't Know How to Keep Loving You
8. Downfall of Gaia - Guided Through a Starless Night
9. The National - You Had Your Soul with You
10. Fat White Family - Feet
11. Madrugada - Half-Light
12. SASAMI - Not the Time
13. Alex Lahey - Don't Be So Hard on Yourself
14. Dakota - Four Leaf Clover
15. Altin Gün - Süpürgesi Yoncadan
16. FEWS - Paradiso
17. Little Simz feat. Little Dragon - Pressure
18. Little Simz feat. Cleo Sol - Selfish
19. Townes Van Zandt - All I Need
20. Darkswoon - Human Faults

De twee beste songs op de plekken één en vier, geen verkeerde uitslag. The National heel hoog zag ik wel aankomen maar Billie Eilish op plek drie vind ik wel een verrassing.

Anyway, erg leuke maand! Teun, bedankt weer.

Matige uitslag, ik heb helemaal niks met dat nummer van Little Simz - vrij irritant, met name dat er elke 2 seconden het n-woord wordt geschreeuwd. Ook Julia Jacklin staat weer eens onverklaarbaar hoog en ik had toch wel op een betere positie van Black Country, New Road gehoopt (overigens ken ik, behalve dit nummer, verder ook niks van de band. Hopelijk komen ze snel met nieuwe muziek).

Teleurstellende positie van Black Country, New Road (van Fennesz ben ik al blij dat ‘ie überhaupt in de finale is gekomen), maar erg fijn dat the National niet heeft gewonnen en dat zo’n vrij ruw nummer als Boss dat wel heeft gedaan. Bedankt voor de presentatie en organisatie weer Teun!

Die Top 20 van januari is toch wel van een hoog niveau. Ik hoop dat we daar in de komende maanden nog eens in de buurt gaan komen.

Grapjas, we zijn er net ruimschoots overheen gegaan.

Thanks Teun!