Huh, Pure Reason Revolution bestaat weer?! Zou tof zijn als ze nieuw werk maken!

Oud werk werd gespeeld en nieuw werk. De band was behoorlijk zenuwachtig omdat het deze avond voor het eerst weer eens, na 9 jaar, optrad. En wat een performance gaven ze. Eerst vrij rustig en echt onzeker en wat passief. Maar plots nam het publiek het over, ging staan, ging los en ovationeel applaus. En toen kwam PRR ook volledig los. En tevens met nieuw materiaal. Zowel band als publiek gingen volledig uit hun dak. Was zeer bijzonder om mee te maken. Best uniek, want zoiets zie je alleen in films gebeuren.

Je zag zowel de band als het prog publiek na afloop kijken van: “What the fuck just happened...?”.

Een album dat al dagen, weken bovenaan in mijn rotatielijstje staat. Een ratjetoe aan muziekstijlen en toch is het geen allegaartje! Dit zeer muzikale, klassiek geschoolde gezelschap heeft naar mijn mening een van de allermooiste prog-albums van de laatste tijd gemaakt. Al dan niet crossover, ze kunnen werkelijk alles aan!

Artificial Silence - Skin Deep - YouTube


Artificial Silence - Negative Space (2018)

Deze ken ik. Beetje vergeten album uit 2018, vind ik. Zeker wat mij betreft.
Had vast in mijn jaarlijst gestaan als ik ‘m op tijd had gekend.
Er staat trouwens een uitstekende recensie van in ProgWereld, (voor het geval je het niet wist).
Zelf vind ik Artificial Silence veel lijken op een top band die ik graag noem: Evership.
Evership I, hun debuut uit 2016 moet je maar eens proberen, als je ze niet kent.
Er stonden al wel 2 nominaties in de laatste Progladder, eerlijk gezegd had ik daar meer verwacht .

Nog even een kort woord over jouw eerdere bijdrage in dit topic: Amphetamin.
Niet dat ik zo’n zweverig type ben , maar ik vind het wel een goed nummer.
Het melancholische erin spreekt me erg aan. Leuke ontdekking!

Deze en andere ervaringen kunt u hier in een volledige recensie van het festival teruglezen. Voor de liefhebber

Bedankt voor de tip, Jacoto, ik ken de band Evership nog niet of zo als gewoonlijk natuurlijk weer vergeten! ? Ga 'm snel weer even beluisteren! ?

Goed te zien dat de interactie hier toch nog wat op gang gekomen is. Ik zal een dezer dagen het tweede subgenre aftrappen (moet er nog even een verhaaltje bij tikken). Tot die tijd kunnen er nog wat laatste Crossover Prog eieren gelegd worden en kunnen mensen zoetjesaan al eens gaan denken aan een Top 10 á 20 Crossover Prog welke dan in pm naar mij verstuurd mag worden.

Casartelli, het lijstje met de 10 of 20 namen van de Crossover Prog, wat ingestuurd kan worden, moeten dat bands, albums of tracks zijn?
Ik ben bang dat ik het niet goed begrijp...
Zal wel aan de hitte liggen, of aan het feit dat ik er een weekje tussenuit ben geweest.

Over dat er tussenuit zijn geweest, bijv. voor een vakantie o.i.d., zou ik het volgende graag eens in de groep willen gooien:
Het lijkt wel of ik dan in zo’n periode helemaal geen behoefte heb om naar muziek te luisteren.
Dat in tegenstelling tot ik weer thuis ben, waar ik er – bij wijze van spreken – bijna geen dag zonder kan.
Kennen jullie dat verschijnsel ook, of ben ik daarin alleen?

Tracks. Ik had eigenlijk geen moment gedacht over die alternatieve opties, daar kunnen we ooit ook nog wel iets mee doen. Maar een van de onderliggende ideeën hier is toch om eventueel ook meteen wat vruchten te kunnen plukken van wat er in een paar weken langskomt in dit topic (dat zal bij Crossover Prog niet zo hard nodig zijn, maar dat verandert wellicht straks als er wat obscuurdere hoeken verkend gaan worden).

Hoe pak je dat nou aan, zo'n toplijst van tracks van een (hier en daar toch wat arbitraire) selectie van (in dit geval) 1378 artiesten?

- Ten eerste heb ik het je al iets makkelijker gemaakt door in de subgenre-openingspost de artiesten op te sommen die in de Prog Top 300 staan, stonden of ervoor genomineerd zijn. Met grote stappen snel thuis zou je aan kunnen nemen dat al je echte toppers wel in de lijst staan en dat je ze anders wel een keer genomineerd hebt (en dat je het dus met dat lijstje afkunt).

- In diezelfde openingspost staat dus ook een verwijzing naar de Progarchives pagina van het subgenre in kwestie. Daar staan al die 1378 artiesten, maar bovenin staat eveneens een selectie van de 20 (aldaar) hoogst gewaardeerde albums in het subgenre (of 100 als je een keer doorklikt). Dat kan helpen bij een quick(er) scan of je toch niets over het hoofd ziet.

- Verder zijn er natuurlijk ook nog leuke nummers gedeeld door de gewaardeerde medegebruikers. Als je al flink hebt moeten schrappen om tot een solide top 20 te komen, is de kans dat een nummer uit die categorie zich er meteen tussenwurmt allicht vrij klein, maar anders...?

Duidelijk verhaal hierboven, ik heb er zin in.
Mijn lijstje kan ik zo maken, met hier en daar wat nieuwe titels erbij.
Voor welke datum moet dit ingeleverd zijn en moeten er ook linkjes bij?
't Lijkt me een mooie ontdekkingsreis, ik hoop dat er velen zich aansluiten.

Om de stemming erin te houden gooi ik er nog een Crossovertje tegenaan.
Eentje uit mijn jaarlijst van 2018, A Price to Pay van Joe Bailey.
Uitstekend album, beetje bombastisch maar met duidelijke progressieve invloeden.
Zeker de opener Immaculate Inception is een werelds nummer en heeft het helemaal!


Joe Bailey - A Price To Pay (2018)

Had nog verzuimd hierop terug te komen... maar als mijn geheugen me niet bedriegt had Progarchives vroeger een subgenre "Art Rock", maar dat is toen opgesplitst in drie subgenres, waar Crossover Prog er een van was. Ik kan me wel voorstellen dat ze daarna behoorlijk los gegaan zijn met het toevoegen van artiesten, maar dan nog, kun je nagaan wat een vergaarbak het eerst was.

Ik heb nog geen deadline vastgesteld - eerst maar eens kijken hoe vlot een en ander binnenstroomt. Qua indiening: linkjes mogen erbij, maar 't hoeft niet. Ik ben wel voornemens om elk ingediend nummer in elk geval te noemen en het bovenste deel van de collectieve lijst ook met enige aandacht te bespreken, maar dat laatste kan ik allicht niet voor elk nummer beloven.

Gezien de discussie hier lijkt dat inderdaad het geval: Art Rock and Symphonic Prog. Whats the difference? - Progressive Rock Music Forum - Page 1 - progarchives.com

Neo-Prog

De term Neo-Prog werd in de vroege jaren '80 gemunt, dus het nieuwste is er inmiddels wel af (en het progressiefste…?). Maar zoals die dingen gaan: op een gegeven moment zit er een labeltje op een bepaalde groep muziek. En in de oorsprong is dat vrij duidbaar: muziek die de, sinds de oorspronkelijke prog zijn eigen graf gegraven had, tijden van weleer deed herleven met een sound die vaak wat gestroomlijnder en wat puntiger was, niet zelden met invloeden uit de toen populaire new wave (waar het nieuwste inmiddels ook wel vanaf is). Het leverde in de jaren '80 grote namen als IQ, Pendragon en Twelfth Night op. En waar de Neo-Prog in eerste aanzet niet veel langer dan die jaren '80 leek te duren, bleken twee van die bands tot op heden muziek te blijven maken. Het evolueerde allemaal voornamelijk productioneel en het meeste wat we verder als Neo-Prog kennen, volgde diezelfde evolutie.

Eén bandje had ik nog niet genoemd, maar dat was natuurlijk, voornamelijk onder zijn eerste zanger, de ultieme Neo-Progband, alsook de ultieme Prog Top 300 band. Hun werk van de laatste... toch wel minstens 25 jaar, laat zich in Progarchives-termen eerder als Crossover Prog benoemen, maar de site wijst 1 band nu eenmaal aan 1 subgenre toe en bij twijfel wordt dan historische relevantie verkozen. En kennelijk trekt geen Brave, Afraid of Sunlight, Marbles of F.E.A.R. Marillion op Progarchives uit de Neo-Proghoek.

In de recentste Prog Top 300 staan 56 Neo-Prognummers. Met de 73 Crossover Prognummers erbij, zijn we al flink op weg naar de helft.

Nu in de Prog Top 300
Airbag
Aragon
Arena
Clepsydra
Cosmograf
Fish
Galahad
Huis
IQ
Marillion
Martin Orford
Mystery
Pendragon
RPWL
Subsignal
Sylvan
Twelfth Night

Ooit in de Prog Top 300
Albion
Anubis
Arcansiel
Carptree
Collage
For Absent Friends
Iris
Jadis
Legend
Moonrise
Pallas
Profuna Ocean
Quidam
Steve Rothery Band
t
The Lens
Vienna Circle

Ooit bijna in de Prog Top 300
Aisles
Arrakeen
Barock Project
Believe
Casino
Clouds Can
Comedy of Errors
Egdon Heath
Evership
Eyestrings
Final Conflict
Frost*
Grand Tour
Jolly
Lifesigns
Little Atlas
Magenta
Marathon
Millenium
Nemezis
Riversea
Sanguine Hum
Seven Day Hunt
Skeem
This Winter Machine
Tiger Moth Tales

Terugbladeren
Crossover Prog

Ik zal zelf het bal weer even openen. Nee, Neo-Prog staat niet onmiddellijk als het origineelste subgenre te boek. Maar dat hoeft kwaliteit verder niet in de weg te staan (die 53 nummers zullen we ook wel niet voor niets in de lijst hebben). Later duik ik misschien nog heel diep de jaren '80 in, maar eerst maar even aandacht voor een klassiek album van het subgenre uit de jaren '90, misschien wel gewoon überhaupt een progklassieker. Hier kwam Collage er vrij bekaaid af: één nummer heeft wel eens in de lijst gestaan, één ander is wel eens vruchteloos genomineerd. Het titelnummer van Moonshine was niet een van die twee:

(zelf afzetten na twaalf minuten, anders krijg je het laatste nummer er gratis bij... ook geen straf trouwens)

Symfonische rock kende ik al heel lang, maar toen ik me echt wat beter in het genre begon te verdiepen, begon dat toch vooral met een verkenning van de neoprog. Daar zat een hoop moois bij, maar inmiddels ben ik er niet zo'n fan meer van. Ik kan er nog goed naar luisteren, maar voel geen grote behoefte om nog al te veel nieuwe neoprog te ontdekken.

Van mij dus twee bijdragen uit de oude doos:

Zelf luister ik het liefst naar crossover of neo prog/metal, Ik ben altijd een hele grote fan van Yes geweest, Ik draai Yes natuurlijk nog wel eens. Ook de eerste paar langspelers van ELP vind ik fantastisch en Pink Floyd niet te vergeten. Oude liefde roest immers niet. Maar in elk genre en subgenres van welke leeftijd dan ook zitten favorieten en platen waar ik absoluut niet (lang) naar kan luisteren. Maar dat zal iedereen wel hebben, denk ik.

Het eerste album wat gelijk in me opkwam na het zien van dit genre was MMX van Mindgames (2010).
Ik denk dat deze cd van onze zuiderburen goed representatief is voor neo prog.
Alle nummers op dit album zijn prettig om naar te luisteren en blijven netjes binnen de lijntjes.
Komt nog bij dat ik de zangstem van frontman Bart Schram zeer aangenaam vind.
Voor de liefhebbers die het album niet kennen en geen gelegenheid hebben voor het hele album, die moeten de laatste twee tracks maar eens proberen, waaronder ook mijn favoriet staat: The Pendulum.

Bij dit Neo Prog label wil ik graag deze cd nog aan het topic toevoegen.
Dat deze Engelse band Nth Ascensional al zo´n negen jaar bestaat was voor mij nieuw. Ik wist überhaupt niet van hun bestaan af, al brachten zij onder die naam al eerder in 2014 en 2015 twee cd’s uit.
Of dit album veel potten zal breken bij de deelnemers hier aan dit topic lijkt me twijfelachtig (hun smaak kennende).
Zelf vind ik het erg prettig om naar te luisteren, zeker met de koptelefoon op, minpuntje is misschien dat de zang wat theatraal klinkt.
Opvallend vind ik dat Nth Ascensional, die ik gevonden heb in het Prog Archives daar onder Neo Prog valt, terwijl op hun Bandcamp-pagina in de 9 genre tags die de band eraan heeft toegevoegd Neo Prog niet genoemd wordt.

Misschien wel een mooie gelegenheid om in het kader van neo-prog weer eens te luisteren naar een band waar ik als student altijd veel plezier aan beleefde: Citizen Cain..... Na de eerste twee albums bloedde de liefde wel dood en werd het steeds verwarrender (Xitizen Xain??) om de band te kunnen volgen. maar op de eerste twee albums staan een aantal heerlijke neo-prog nummers. De drums zijn niet altijd echt, de teksten soms wel heeeeel veel, maar het was op moment een vorm van prog die mij zeer kon bekoren.

De meester was ook vriendelijk genoeg om een Top 20 Crossover Prog in te dienen. Daarmee zitten we - met mijn eigen inzending erbij - op 2 lijstjes, dus er is nog ruimte voor meer. Daar is ook nog even de (vooralsnog onbepaalde) tijd voor, maar over anderhalve week komt er natuurlijk wel een 'taak' bij, dus...

Er is voor wat de lijstjes betreft, voor mij nog niet precies alles duidelijk. Vandaar mijn voorlopige terughoudendheid.
Is het nu de bedoeling dat die ingezonden lijstjes met tracks horen te bestaan uit persoonlijke favorieten? Zoals een top 20 van ieder genre?
Of horen dat tracks te zijn uit de afgelopen Progladder?
Of ontdekkingen die tijdens dit spel of bij het zoeken op PA zijn gevonden?

Uit een eerdere post heb ik al begrepen, dat linkjes van de liedjes niet per se hoeven.

Ik ben benieuwd wat het uiteindelijke doel is met al de inzendingen?
Komt er op het laatst nog een ladderspel van, waarin we gaan uitmaken wat de ultieme top 3 (of zoiets) wordt? Of is het enkel bedoeld als een band/artists list van tracks die we uit de genres hebben gefilterd?

Dit is de bedoeling. Mijn bedoeling is vervolgens om van het gezamenlijke resultaat een eindlijst te presenteren (een beetje á la de Prog Ladder finale), maar hoe groots ik dat opzet, hangt nog een beetje af van hoe informatief het resultaat überhaupt is (met de meester had ik 1 liedje overlap, daarnaast nog een paar artiesten overlap met verschillende nummers; als 10-20 lijstjes te weinig overlap opleveren, is er ook niet zo heel veel synthese te presenteren).Nee, het moet wel een intermezzo blijven. Wel komt er te zijner tijd dus weer een nieuwe Prog Ladder en het staat natuurlijk iedereen vrij om inzichten uit welke fase van het intermezzo dan ook daarvoor te gebruiken.

Dank voor de uitleg, Casartelli, toch nog één vraag tot slot.
Graag zou ik een band op mijn lijst willen plaatsen waarvan ik bijna zeker ben dat het Crossover prog is.
Helaas komt die niet op de lijst voor van P.A.
Wat zal ik doen, de band maar laten vallen en me strikt houden aan de P.A.-lijst of is er ruimte voor andere opvattingen.

In principe is de PA-lijst leidend. Maar we kunnen het er eens in een pm over hebben.

Van Castanarc had ik nog nooit gehoord. Behoorlijk oudje toch wel. Best prettig, ook wel een beetje neoprog by the numbers. Dat geldt natuurlijk ook voor Red Jasper, welke ik wel al dankzij dit theater (of waarschijnlijk al een van zijn voorlopers) heb leren kennen. De 2cd-uitgave met hun 2e en 3e album staat hier in de kast.

Van Mindgames heb ik het album uit 2006 indertijd eens beluisterd en betrekkelijk recent voor mijn radioprogramma weer eens opgegraven. Het nummer dat ik er toen vanaf haalde kwam er vrij aardig uit in de mix, al zeg ik het zelf. Na deze pendule heb ik mijn tax aan theatrale prog voor vanavond weer even gehad geloof ik

Aan beluistering van de andere geplaatste nummers hoop ik nog toe te komen. Tot die tijd drop ik er zelf ook nog maar een, net als Castanarc uit het jaar des heren 1984: het lange (sorry) slotnummer van Abel Ganz' Gratuitous Flash, dat luistert naar de naam The Dead Zone:

Intussen heeft ook Jacoto zijn Crossover Prog Top 20 ingestuurd, waarmee ik op 3 ingediende lijstjes zit. Jacoto brengt het aantal nummers dat in meerdere lijstjes voorkomt van 1 op 3. Er is ook 1 artiest die in elk van de 3 lijstjes met 1 verschillend nummer voorkomt.

Ik was in eerste instantie geneigd om voor de totaallijst een nummer 1 met 20 punten te waarderen en zo aftellend naar 1 punt voor de nummer 20. Maar misschien doet een telling in de trant van 30-11 wel meer recht aan het feit dat een selectie van 20 toch wel bescheiden is uit een erg grote groep.

Wat is nou de bedoeling van die Top 20? Nou, dat mag je helemaal zelf weten. Als jouw 20 favoriete Crossover Prog nummers allemaal in de Top 300 staan, is dat prima. Als je graag wat minder bekende nummers in het zonnetje zet, zonder daarbij al te veel afbreuk te doen aan het feit dat het een toplijst is, even prima. Niettemin denk ik dat je niet te veel schroom hoeft te voelen om flink uit de Top 300 te vissen bij de Crossover Prog, er komen straks nog genoeg subgenres waar die mogelijkheid zich niet voordoet.

Tja Neoprog... Ik denk voor de meeste het genre waardoor ze in de Progressieve wereld terecht kwamen. Voor mij was dat (uiteraard) via Marillion. Dan was Pendragon de meest logische vervolgstap en daarna hoorde je de namen Pallas en IQ ook snel voorbij komen. Voor mij was dit begin jaren '90. Dus ook Arena kreeg ik snel op de radar en het hele SI Music verhaal waarbij de Neo-prog platen je om de oren vlogen. Far Absent Friends uit Nederland bv met in eerste instantie nog de fantastische zanger AT (Alex Toonen). Hier het nummer Father van mijn favoriete album Tintinnabulation uit 1996.




Andere bands die via SI Music platen uitbrachten zijn o.a. Coda, Geoff Mann, Aragon, Shadowland, Casino en Landmarq. Bij veel van die bands was Karl Groom en vooral Clive Nolan betrokken. Gezamelijk zaten ze dan weer in Strangers on a Train samen met zangeres Tracy Hitchings. Strangers on a Train bracht slechts twee platen uit waarbij de tweede The Key Part II; The Labyrinth een klein meesterwerkje is. Mijn hoogtepunt is The Vision Clears. Een zwaar aangezette ballade waarbij Tracy alles uit de kast trekt. Ik heb het net weer even opgezet en het vreemde is dat ik het echt erg goed begrijp dat als je dit niks zou vinden. Voor mij was het bijna zeven minuten lang duimendik kippenvel (de gitaarsolo tussen zeg maar de vierde en vijfde minuut waarna Tracy het met extreem veel gevoel weer over neemt, Jezus mensen!)




Daarna kwam zeg maar Inside Out. En dat begon allemaal fantastisch maar dat werd op een gegeven moment toch wel erg veel van het goede. Elke band kwam elk jaar met een nieuwe plaat, allemaal albums met 74 minuten met een bonus cd van weer dik 70 minuten. Elk lid van elke band kwam met een solo plaat waar dan weer de leden van andere Inside Out bands op meespeelde. Het artwork leek allemaal op ook nog eens elkaar. Of te wel de Neo-prog moeheid nam grootste vormen aan. Er bleek voor mij nog maar weinig te vinden wat ik leuk of laat staan verrassend vond en dat was jammer. In andere hoeken van de Prog is/was nog wel van alles te vinden dus maak u niet druk het komt zeker goed met mij.

Wat ik nu wel aardig vind is Lonely Robot. Op zich komen alle cliche's wel voorbij maar het klinkt gewoon wel lekker en bovendien ben ik altijd al fan geweest van de stem van John Mitchell.

Klinkt wel herkenbaar. Ik hield het op een gegeven moment ook wel voor gezien bij de zoveelste uitputtingsslag van The Flower Kings. Is later overigens weer helemaal goed gekomen. Recent weer gezien en - mits gedoseerd - blijft het fantastische muziek.

Ik begrijp overigens je enthousiasme voor deze Strangers on a Train-plaat. Toch wel een hoogtepunt in het enorme aantal Clive Nolan-worpen.

Ook vigils lijstje is inmiddels binnen, dus we zitten nu op 4. Voorlopig doe ik het maar even met de 30-11 puntentelling.