Muziek / Muziekgames / Nick Cave Meter
0
geplaatst: 5 juni 2020, 19:51 uur
Jubilee Street is inderdaad nog mooier, zoals spoon zou zeggen; koortje 
6
geplaatst: 5 juni 2020, 20:13 uur
Welja Marco, nu al gelijk het absolute koningsnummer serveren, we kunnen het topic hierna wel opdoeken... 5,5 jaar geleden recenseerde ik dit nummer voor de Ladder. Ik sta nog steeds achter die recensie:
Sommige artiesten raken niet sleets. Je kent ze wel, van die artiesten, die ondanks hun leeftijd nog steeds prima werk uitbrengen en strakke liveshows geven. Rasartiesten. Maar toch, vaak haalt het nieuwe werk het niet bij hun klassiekers uit de jaren '70, '80 of '90. Hoe zeldzaam is het dat een artiest, na tientallen jaar meedraaien in de muziekscene en talloze albums uit te hebben gebracht, nog met nieuw materiaal komt, dat als zijn of haar allerbeste werk kan worden beschouwd?
Minder zeldzaam, maar de realiteit voor een doorgewinterde muziekliefhebber zoals ik (en met mij waarschijnlijk velen op dit forum): hoe vaak komt het nog voor dat nieuw werk je echt omver blaast? 10-15 jaar geleden konden nummers zich vaak binnen no-time opwerpen als een all-time favourite (om vaak even snel weer uit de gratie te vallen), maar tegenwoordig moet muziek er werk van maken om zich tot mijn favorieten te scharen. Als muziekliefhebber ben ik misschien een beetje blasé geworden.
Desondanks is er zo heel af en toe de spreekwoordelijke uitzondering op de regel. In 2013, na een 35-jarige carrière, bracht Nick Cave met zijn Bad Seeds het album Push the Sky Away uit. Niet alleen zijn beste album ooit, maar het greep mij ook per direct bij de kloten, om niet meer los te laten. Ik was al verklaard liefhebber van het geluid van de sonore brombeer uit Down Under, maar dit album, en met name het fenomenale titelnummer, brengt mij in andere sferen.
Wie de eerste noten van Push the Sky Away hoort, doet vermoeden dat Cave een boodschapper is, die het einde der tijden predikt. De mysterieuze synthklanken galmen door de echo van de leegte van het bestaan. En met alle liefde laat je je meevoeren door zalvende werking van Caves stemgeluid, alsof hij wil zeggen: 'het is niet erg, het einde komt voor iedereen, laat mij je leiden.' En als na verloop van minuten het nummer langzaam wegsterft, kom je tot het besef: 'ik ben er nog!' Beduusd beschouw je de afgelopen 4 minuten, waarin Nick Cave je mee heeft genomen naar iets wat het hiernamaals kan zijn, of een parallel universum, of gewoon de wereld om je heen, maar dan door de zintuigen van iets of iemand anders. Een plek waar geen 72 maagden zijn, of een eeuwig brandend vagevuur, maar enkel een bedwelmende zweem van berusting, geuit in muziek.
De dag dat ik met droge ogen beweer dat dit het beste nummer aller tijden is, is niet ver. Want in tegenstelling tot in mijn tienerjaren, is Push the Sky Away binnen no-time uitgegroeid tot een favoriet, maar zal hij die status absoluut niet snel kwijtraken...
Om op die laatste woorden terug te komen: de afgelopen jaren spelen deze en Idioteque steeds haasje over als mijn favoriete nummer aller tijden. Ze zijn ook heerlijk complementair aan elkaar, alsof beide artiesten het zo bedoeld hebben: Idioteque de chaos en waanzin, Push the Sky Away de berusting en hoop. In tijden als deze grijp ik meer naar het laatste en zeker omdat ik de laatste tijd wat meer in een Cave-mood ben, durf ik wel te stellen dat Push the Sky Away mijn nummer 1 is.
Daar past natuurlijk maar 1 cijfer bij:
10
Sommige artiesten raken niet sleets. Je kent ze wel, van die artiesten, die ondanks hun leeftijd nog steeds prima werk uitbrengen en strakke liveshows geven. Rasartiesten. Maar toch, vaak haalt het nieuwe werk het niet bij hun klassiekers uit de jaren '70, '80 of '90. Hoe zeldzaam is het dat een artiest, na tientallen jaar meedraaien in de muziekscene en talloze albums uit te hebben gebracht, nog met nieuw materiaal komt, dat als zijn of haar allerbeste werk kan worden beschouwd?
Minder zeldzaam, maar de realiteit voor een doorgewinterde muziekliefhebber zoals ik (en met mij waarschijnlijk velen op dit forum): hoe vaak komt het nog voor dat nieuw werk je echt omver blaast? 10-15 jaar geleden konden nummers zich vaak binnen no-time opwerpen als een all-time favourite (om vaak even snel weer uit de gratie te vallen), maar tegenwoordig moet muziek er werk van maken om zich tot mijn favorieten te scharen. Als muziekliefhebber ben ik misschien een beetje blasé geworden.
Desondanks is er zo heel af en toe de spreekwoordelijke uitzondering op de regel. In 2013, na een 35-jarige carrière, bracht Nick Cave met zijn Bad Seeds het album Push the Sky Away uit. Niet alleen zijn beste album ooit, maar het greep mij ook per direct bij de kloten, om niet meer los te laten. Ik was al verklaard liefhebber van het geluid van de sonore brombeer uit Down Under, maar dit album, en met name het fenomenale titelnummer, brengt mij in andere sferen.
Wie de eerste noten van Push the Sky Away hoort, doet vermoeden dat Cave een boodschapper is, die het einde der tijden predikt. De mysterieuze synthklanken galmen door de echo van de leegte van het bestaan. En met alle liefde laat je je meevoeren door zalvende werking van Caves stemgeluid, alsof hij wil zeggen: 'het is niet erg, het einde komt voor iedereen, laat mij je leiden.' En als na verloop van minuten het nummer langzaam wegsterft, kom je tot het besef: 'ik ben er nog!' Beduusd beschouw je de afgelopen 4 minuten, waarin Nick Cave je mee heeft genomen naar iets wat het hiernamaals kan zijn, of een parallel universum, of gewoon de wereld om je heen, maar dan door de zintuigen van iets of iemand anders. Een plek waar geen 72 maagden zijn, of een eeuwig brandend vagevuur, maar enkel een bedwelmende zweem van berusting, geuit in muziek.
De dag dat ik met droge ogen beweer dat dit het beste nummer aller tijden is, is niet ver. Want in tegenstelling tot in mijn tienerjaren, is Push the Sky Away binnen no-time uitgegroeid tot een favoriet, maar zal hij die status absoluut niet snel kwijtraken...
Om op die laatste woorden terug te komen: de afgelopen jaren spelen deze en Idioteque steeds haasje over als mijn favoriete nummer aller tijden. Ze zijn ook heerlijk complementair aan elkaar, alsof beide artiesten het zo bedoeld hebben: Idioteque de chaos en waanzin, Push the Sky Away de berusting en hoop. In tijden als deze grijp ik meer naar het laatste en zeker omdat ik de laatste tijd wat meer in een Cave-mood ben, durf ik wel te stellen dat Push the Sky Away mijn nummer 1 is.
Daar past natuurlijk maar 1 cijfer bij:
10
2
geplaatst: 5 juni 2020, 20:33 uur
Wijze woorden Heiko
En er staat nog genoeg moois op stal ( Into My Arms, Mercy Seat, Jubilee Street, Red Right Hand, The Ship Song, Stagger Lee, Tupelo, Straight to You ) om er maar eens een paar te noemen.
En er staat nog genoeg moois op stal ( Into My Arms, Mercy Seat, Jubilee Street, Red Right Hand, The Ship Song, Stagger Lee, Tupelo, Straight to You ) om er maar eens een paar te noemen.
2
geplaatst: 5 juni 2020, 21:05 uur
Pracht van 'n nummer, naar mijn mening. Ik heb het hele album sowieso hoog zitten, steeds in strijd met Henry's Dream voor het hoogste treetje wat betreft albums van Nick Cave. Ik pluk nog even een fragment uit een uiterst lyrisch stuk dat ik over het album schreef eind maar 2013:
Al kan ik niet tippen aan de ode van Heiko Titmeister hierboven!
9,8
Ook de afsluitende titeltrack is erg sterk; statig en waardig, het heeft een grootse, plechtige sfeer rondom zich. Duw de lucht weg.. Iets wat in feite onmogelijk is, maar het is dan weer op erg verbeeldende wijze gebruikt, en het tekstuele simplisme van de opener vinden we hier ook in terug. Alsof Cave het zomaar uit zijn mouw schudt, zo natuurlijk komt het ook allemaal over.
Al kan ik niet tippen aan de ode van Heiko Titmeister hierboven!
9,8
0
geplaatst: 6 juni 2020, 20:28 uur
Push the Sky Away maakte het de huidige koploper niet gemakkelijk met maar liefst 3 tienen op zijn rapport! Uiteindelijk berust het nummer toch in een keurige tweede stek en een voorlopig zilveren medaille.
Het volgende nummer is er weer een van Ghosteen (2019). Benieuwd of dix zijn woorden nu wel profetisch blijken te zijn en dit nummer wellicht het tweede nummer gaat zijn dat geen 7 weet te behalen.
Nick Cave & The Bad Seeds - Galleon Ship
DE STAND:
01. Nick Cave & The Bad Seeds - Do You Love Me? (1994) ( 22 stemmers / 8,78 )
02. Nick Cave & The Bad Seeds - Push the Sky Away (2013) ( 20 stemmers / 8,63 )
03. Nick Cave & The Bad Seeds - Jesus Alone (2016) ( 18 stemmers / 8,51 )
04. Nick Cave & The Bad Seeds - Loom of the Land ( 1992) ( 19 stemmers / 8,37 )
05. Nick Cave & The Bad Seeds - Lime Tree Arbour (1997) ( 17 stemmers / 8,32 )
06. Nick Cave & The Bad Seeds - Wanted Man (1985) ( 19 stemmers / 8,13 )
07. Nick Cave & The Bad Seeds - The Carny (1986) ( 20 stemmers / 8,12 )
07. Nick Cave & The Bad Seeds - Sorrow`s Child (1990) ( 20 stemmers / 8,12 )
09. Nick Cave & The Bad Seeds - Girl in Amber (2016) ( 18 stemmers / 8,02 )
10. Nick Cave & The Bad Seeds - People Ain`t No Good (1997) ( 18 stemmers / 7,93 )
11. Nick Cave & The Bad Seeds - Saint Huck (1984) ( 17 stemmers / 7,88 )
12. Nick Cave & The Bad Seeds - Messiah Ward (2004) ( 17 stemmers / 7,86 )
13. Nick Cave & The Bad Seeds - Jack the Ripper (1992) ( 19 stemmers / 7,80 )
14. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001) ( 18 stemmers / 7,77 )
15. The Birthday Party - Mutiny in Heaven (1983) ( 17 stemmers / 7,64 )
16. Nick Cave & The Bad Seeds - City of Refuge (1988) ( 20 stemmers / 7,53 )
17. Nick Cave & The Bad Seeds - We Real Cool (2013) ( 18 stemmers / 7,45 )
18. Nick Cave & The Bad Seeds - Bring It On (2003) ( 19 stemmers / 7,40 )
19. Nick Cave & The Bad Seeds - More News From Nowhere (2008) ( 19 stemmers / 7,37 )
20. Nick Cave & The Bad Seeds - Cannibal`s Hymn (2004) ( 16 stemmers / 7,31 )
21. The Birthday Party - King Ink (1981) ( 18 stemmers / 7,30 )
22. Grinderman - Palaces of Montezuma (2010) ( 18 stemmers / 7,23 )
23. Nick Cave & The Bad Seeds - Leviathan (2019) ( 20 stemmers / 7,10 )
24. Grinderman - Worm Tamer (2010) ( 17 stemmers / 7,05 )
25. Nick Cave & The Bad Seeds - Song of Joy (1996) ( 16 stemmers / 7,04 )
26. Nick Cave & The Bad Seeds - Deanna (1988) ( 19 stemmers / 6,85 )
Het volgende nummer is er weer een van Ghosteen (2019). Benieuwd of dix zijn woorden nu wel profetisch blijken te zijn en dit nummer wellicht het tweede nummer gaat zijn dat geen 7 weet te behalen.
Nick Cave & The Bad Seeds - Galleon Ship
DE STAND:
01. Nick Cave & The Bad Seeds - Do You Love Me? (1994) ( 22 stemmers / 8,78 )
02. Nick Cave & The Bad Seeds - Push the Sky Away (2013) ( 20 stemmers / 8,63 )
03. Nick Cave & The Bad Seeds - Jesus Alone (2016) ( 18 stemmers / 8,51 )
04. Nick Cave & The Bad Seeds - Loom of the Land ( 1992) ( 19 stemmers / 8,37 )
05. Nick Cave & The Bad Seeds - Lime Tree Arbour (1997) ( 17 stemmers / 8,32 )
06. Nick Cave & The Bad Seeds - Wanted Man (1985) ( 19 stemmers / 8,13 )
07. Nick Cave & The Bad Seeds - The Carny (1986) ( 20 stemmers / 8,12 )
07. Nick Cave & The Bad Seeds - Sorrow`s Child (1990) ( 20 stemmers / 8,12 )
09. Nick Cave & The Bad Seeds - Girl in Amber (2016) ( 18 stemmers / 8,02 )
10. Nick Cave & The Bad Seeds - People Ain`t No Good (1997) ( 18 stemmers / 7,93 )
11. Nick Cave & The Bad Seeds - Saint Huck (1984) ( 17 stemmers / 7,88 )
12. Nick Cave & The Bad Seeds - Messiah Ward (2004) ( 17 stemmers / 7,86 )
13. Nick Cave & The Bad Seeds - Jack the Ripper (1992) ( 19 stemmers / 7,80 )
14. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part (2001) ( 18 stemmers / 7,77 )
15. The Birthday Party - Mutiny in Heaven (1983) ( 17 stemmers / 7,64 )
16. Nick Cave & The Bad Seeds - City of Refuge (1988) ( 20 stemmers / 7,53 )
17. Nick Cave & The Bad Seeds - We Real Cool (2013) ( 18 stemmers / 7,45 )
18. Nick Cave & The Bad Seeds - Bring It On (2003) ( 19 stemmers / 7,40 )
19. Nick Cave & The Bad Seeds - More News From Nowhere (2008) ( 19 stemmers / 7,37 )
20. Nick Cave & The Bad Seeds - Cannibal`s Hymn (2004) ( 16 stemmers / 7,31 )
21. The Birthday Party - King Ink (1981) ( 18 stemmers / 7,30 )
22. Grinderman - Palaces of Montezuma (2010) ( 18 stemmers / 7,23 )
23. Nick Cave & The Bad Seeds - Leviathan (2019) ( 20 stemmers / 7,10 )
24. Grinderman - Worm Tamer (2010) ( 17 stemmers / 7,05 )
25. Nick Cave & The Bad Seeds - Song of Joy (1996) ( 16 stemmers / 7,04 )
26. Nick Cave & The Bad Seeds - Deanna (1988) ( 19 stemmers / 6,85 )
0
geplaatst: 6 juni 2020, 21:55 uur
Toch wel een mooi nummer. Ghosteen nog maar 'ns een kans geven!
8
8
* denotes required fields.