Hooks in You: 7

Gelukkig scoort Slàinte Mhath nog een 8 bij daniel1974nl..... laag uiteraard maar toch nog een ruime voldoende. Maar met wat nog komen gaat aan nummers ben ik bang welke nummers in etc. zitten...

Verder heb ik zelf ook geen enkele moeite met Uninvited Guest, Incommunicado en This Town.

Vandaag: You're Gone

You're Gone: 7,5

Slàinte Mhath ben ik over de jaren wel meer gaan waarderen Bravejester
Vooral de Thieving Magpie wat van dat klassieke stuk into dat nummer loopt is erg fraai.

Maar was niet waarom ik in de eerste instantie naar M ging luisteren.

De laatste hit van de heren, ook de beste single van de laatste 25 jaar denk ik.

8,4

You're Gone : 9

Prachtig ingetogen nummer. Vrijwel uit hetzelfde vaatje als Fantastic Place, Angelina en The Only Unforgivable Thing . Ook een van de Mooiere nummers op Marbles.

Heerlijk basloopje van Trewavas.

Op Live In Chile 2017 heeft dit nummer een erg lekker intro wat het nummer nog lekkerder maakt (dat aan het einde van The Invisible Man staat qua nummerindeling).

Bonus nummer met orkestraal arrangement op St. Davis is ook erg fraai.

You're Gone: 7,5

Hooks in you: 7
You're gone: 7

Beide live wel lekker, maar op plaat doet het me niet veel...

You're Gone: 8,3

7,6

Een duidelijke poging een vlotte single te maken... En inderdaad uiteindelijk daarin wel geslaagd.. Is zelfs de 1e single ueberhaupt die ik ooit heb gekocht ( om de band te steunen). Ik ben toch vooral een album liefhebber!

You're Gone : 8.5

You're Gone - 8

You're Gone: 9,5

8

You're Gone: 7,5.

You're Gone: 7,5

Dat optreden bij Top of the Pops blijft qua setting toch ook wel hilarisch.

You're Gone: 7

7

Go bridget go!

6

You're Gone: 8.5

Je weet dat dit nummer early 21st century laid back disco is en geen Prog?

Ach, ieder z'n guilty pleasures. Jij bent voor jouw doen ook vrij scheutig zie ik, trouwens. Overigens ben ik net als jij nog een album luisteraar; iets dat blijkbaar steeds zeldzamer wordt tegenwoordig...

Tenslotte: soms moet je ook gewoon je (1e) gevoel de doorslag laten geven ten gunste van het "prog-gehalte", iets waar we vorige week nog uitgebreid over gediscussierd hebben in de Prog Ladder 2021

Het nummer op zich is ook zeker niet slecht; goed gezongen met een mooi ritme en nergens storend.
Maar na deze Marillionmeter ga ik toch flink afbouwen met het luisteren naar Marillion voor een tijdje.

Idem hier, maar dit was wel een mooie manier om weer 's lekker door het hele Marillion oeuvre te bladeren... Gelukkig komt er ook genoeg mooie nieuwe prog(metal) uit om te ontdekken; hebben we daar weer meer tijd voor !

8

Vandaag: If my heart were a ball it would roll uphill

Even een paar dagen weg en dan heb je meteen weer een achterstand hier. Komt-ie!

Older Than Me

Kwam mij ook nauwelijks bekend voor. Het liedje is eigenlijk niet veel, maar het creepy sfeertje (met de xylofoon(?)) redt de zaak nog enigszins.

6,5

Holloway Girl

Zit lekker in de flow van Seasons End.

8,0

Tomorrow's New Country

Nou, dit is zo los ook niet veel he.

5,0

Dreamy Street

Van het slotnummer van F.E.A.R. naar het openingsnummer van Happiness Is the Road. Tja. Eveneens niet veel. Nog iets minder zelfs.

4,5

Lucky Man

Ik zie dat ik een van de vier mensen ben die bij Sounds That Can't Be Made een blauw sterretje bij Lucky Man heeft staan. Het is een beetje bij gebrek aan beter, maar soms raakt Marillion gewoon even de juiste snaar met een simpele, feelgood-meezinger. Hier bijvoorbeeld.

7,5

Hooks in You

De eenzame rocker op een verder overwegend melancholisch album, het werd gaandeweg een moeizamer concept. Hoewel dit binnen de straffe context van Seasons End ook geen hoogvlieger is, is er op de keper beschouwd nog niks mis mee.

7,5

You're Gone

Duurt even 19 jaar, maar dan heb je ook een waardige opvolger van Kayleigh.

8,0

If My Heart Were a Ball, It Would Roll Uphill

Het al niet heel denderende album Anoraknophobia had nog heel behoorlijk afgesloten kunnen worden met This Is the 21st Century. Het mocht niet zo wezen. Wat volgt is nog bijna tien minuten van wat tot de ergste bagger behoort die Marillion op de wereld losgelaten heeft. We gaan weer even experimenteel in de Quartzmodus en waar dat op zich nog tot daar aan toe is, drukt een stompzinnig schreeuwrefrein alle hoop de kop in. Een eindeloze bak instrumentaal gedreutel maakt het af.

2,5

1 van hun mindere

3,0