8

8

9

Ik ga mee met de hoge cijfers.

9

8,3

Campaigner: 7,3

8.2

9,1

Let’s Impeach the President 5.5
Campaigner 7.5

Campaigner: 6

7,5

Campaigner: Raar nummer, zoals alleen Neil Young ze kan maken eigenlijk. 8,7

Dan heb je My New Robot nog niet gehoord

Hoge cijfers voor Campaigner; van mij krijgt het nummer, dat Young overigens schreef in zijn tourbus tijdens de Stills-Young band tournee, een 9.3. Daarmee staat het na 17 stemmen op een mooie 8.25 gemiddeld.

Op de hoes van het album On the Beach zie we een spatbord van een Cadillac, een strandset (waarvan de print op de binnenkant van de hoes is afgedruk), Neil Young die naar de zee staart én ene krant met de kop “Senator Buckley Calls for Nixon to Resign". Niet lang nadat het album uitkwam op 19 juli 1974, trad Nixon af. On the Beach is één van mijn favoriete Neil Young albums. Meer users denken er zo over, want met 4,22 sterren gemiddeld is dit na Harvest, Everybody Knows en Gold Rush zijn op 3 na populairste studio album. Ambulance Blues is dan weer mijn favoriete nummer van deze plaat, het nummer moet met 179 stemmen echter On The Beach voor laten gaan (190 stemmen).

Voor mij is ‘kant B’; On the Beach, Motion Pictures en Ambulance Blues het ‘echte’ On the Beach. Het Ambulance Blues werd als eerste opgenomen in een sessie die van 25 tot 29 maart 1974 duurde (ook See the Sky About To Rain werd opgenomen, als laatste).

De sessies zijn wel heel erg laid back. Voornaamste reden: Honeyslides. Tijdens het Bottom Line Concert geeft Neil het recept hiervoor prijs. Men neme de goedkoopste hash die je kunt vinden, bakt deze even aan in de koekenpan, tot het begint te roken en voegt daarna de honing toe. Een opmerkzaam lid uit het publiek vraagt of je het dan gewoon opeet, waarop Neil bevestigend antwoordt: ‘a couple of spoons will make you feel real fine’.

De instrumentatie tijdens deze sessies is minstens zo bijzonder. Uiteraard speelt Neil gewoon gitaar (en op Ambulance Blues mondharmonica). Op Ambulance Blues en Motion Pictures horen we Ben Keith op Bas, Ralph Molina speelt hand drums. Ben Keith neemt zijn taak over op On the Beach als Molina weer de stokken oppakt, met Graham Nash op Wurlitzer en Tim Drummond op Bas. De grootste invloed op de sound van deze nummers (en degene die de Honeyslides maakte) was echter Rusty Kershaw, een echte Cajun. Op Ambulance Blues speelt hij viool en op Motion Pictures Slide Guitar.

Het nummer is overigens al in 1973 geschreven, op 5 december 1973 nam hij een soloversie op (dezelfde dag dat hij ook Borrowed Tune opnam, van Tonight’s the Night en Traces van Archives Vol. II). Vóór de befaamde Bottom Line show speelde hij het nummer al een aantal keer en ook tijdens de CSNY 1974 tour kwam het met enige regelmaat aan bod. Daarna werd het nummer lange tijd niet gespeeld, tot hij het in 1999 als vast onderdeel van zijn setlist opnam tijdens zijn akoestische tour. Ook tijdens de tour van 2007 en 2008 speelde hij het vaak; ikzelf had het geluk het nummer te mogen horen in de RAI, in 2008, één van de 86 keer dat hij het nummer live zong.





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus een uitvoering met R.E.M. tijdens het Bridge School Benefit van 1998:

Inderdaad een van de beste nummers van z'n beste albums.

9

8.5

9.25. Samen met Harvest zijn beste album. Live blijft voorlopig Live Rust mijn nr 1

9,1 geniaal.

Needle of Death-inspired, toch?

Campaigner nog een 9.
Deze, 9,5

9,5

Yep, kom ik later nog op terug

8,7

Stijgende lijn!

Let’s Impeach the President 5,5 (Mijn theorie "Trompet in pop is altijd mooi" kan de prullenbak in)
Campaigner 7,0
Ambulance Blues 7,8

8

9

7

Jazeker, alweer een heel erg mooi nummer. Vooral de relaxte sfeer (de reden daarvoor heeft harm1985 hierboven reeds uit de doeken gedaan) vind ik erg, erg lekker.

9,5

Campaigner 8,5
Ambulance Blues 9,5

Prachtige sfeer met een tekst die alle kanten oprolt. Young op zijn best .
9.8

9