7

Aangezien harm1985 een inhaalslag heeft gemaakt bij The Doors Meter kan ik natuurlijk niet achter blijven

Round & Round (It Won't Be Long): 7,2
Broken Arrow: 7,8
(I'm a Man and) I Can't Cry: 6,7

(I'm a Man and) I Can't Cry: 6,5

Broken Arrow 7.5 ( live versie)
(I'm a Man and) I Can't Cry 6

(I'm a Man and) I Can't Cry: 5

I'm a Man and I Can't Cry: Nee hier kan ik helemaal niets mee, sorry. 4,5

Wat mij betreft doet het niet veel onder voor een hoop andere teenybopper pop nummers uit de jaren 60, maar het is geen Satisfaction nee.

Bovenstaand statement zet ik kracht bij door het nummer een 7.5 toe te kennen, waarmee het na 12 stemmen op een 6.24 uitkomt.

Liefst drie versies van I Wonder staan op Archives Vol. I (waarvan 1 als Easter Egg en 1 als BD-Live Download). In 1975 zou hij het nummer herschrijven tot Don’t Cry No Tears, de opener van Zuma. Volgens Frank Sampedro was Young in die tijd wat meer ‘simpele’ nummers gaan schrijven om hem te accommoderen, in vergelijking met Danny Whitten vond hij zichzelf maar een ‘beperkte’ gitarist. Wat dat betreft schittert Don’t Cry No Tears in al zijn eenvoud; twee gitaren, bas, drums, gekwelde vocalen en een f*ck-you naar het verleden.

In die tijd had Neil nog regelmatig telefonisch contact met Carrie, wat vaak uitmondde in een huilbui aan haar kant van de lijn. “Zo heb ik geen zin meer om je te bellen”, zei hij dan tegen haar, “ik word gek van je”, beet Neil haar dan toe. “Geef me een paar minuten om eroverheen te komen” vroeg ze dan vaak, maar tegen die tijd had Young al opgehangen. Don’t Cry No Tears Around Me.

Zoals gezegd is het nummer gedeeltelijk gebaseerd op I Wonder, de volgende lyrics worden gedeeld:
Well, I wonder, who's with her tonight?
And I wonder, who's holding her tight?
But there's nothing I can say
To make him go away

Maar waar hij bij I Wonder nog zingt:
Well I never cared too much anyway
Well I guess that I'll forget her someday

Is dat op Don’t Cry No Tears vervangen door:
Oh true love ain't too hard to see
Don't cry no tears around me

Het zinnetje Don’t Cry No Tears is naar alle waarschijnlijkheid een evolutie van Don’t See No Tears Around Me uit The Ballad of Peggy Grover, opgenomen tijdens een Demo Sessie voor Elektra in 1965. Vandaag mogen jullie stemmen op twee nummers; I Wonder van The Squires uit 1964 en Don't Cry No Tears van het album Zuma.





Info Card op neilyoungarchives.com





Info Card op neilyoungarchives.com

I Wonder : 7.2
Don't Cry No Tears : het eenvoudige maakt het zo onweerstaanbaar . 9.3

I Wonder : 6,5
Don't Cry No Tears : 9

Round and Round: 7
Broken Arrow: 7,5
I'm A Man And I Can't Cry: 5,5
I Wonder: 6,5
Don't Cry No Tears: 8

I Wonder : 7
Don't Cry No Tears : 9

I'm A Man And I Can't Cry: 7
I Wonder: 7,5 ( echt een liedje uit die tijd).
Don't Cry No Tears: 9 ( echt een Neil & CH liedje uit die tijd).

Leuk dat deze twee samen aan de beurt komen, de evolutie in positieve zin is duidelijk hoorbaar, natuurlijk (dan heb ik het vooral over de bezieling en uitvoering van Don't Cry No Tears).

I Wonder: 6,5
Don't Cry No Tears: 8,8

I Wonder: 6,2
Don't Cry No Tears: 7,7

I Wonder: Ietsje beter 6
Don't Cry No Tears: Beter in de context van Zuma, maar wel oké: 7,3

I Wonder: 6
Don't Cry No Tears: 8

I Wonder: 6
Don't Cry No Tears: 8

I Wonder: 6,5
Don't Cry No Tears: 7,5

I wonder scoort een stuk hoger dan I'm a Man and I Can't Cry; ook van mij krijgt het een iets hoger cijfer: een 7.7, waarmee het na 12 stemmen op een 6.63 staat. Wat ik vooral leuk vind aan I Wonder is de korte solo op driekwart van het nummer. Don't Cry No Tears laat duidelijk de evolutie van Young horen als gitarist en in mindere mate als zanger. Logischerwijs kan dit nummer ook op meer waardering rekenen, ook van mijn kant: 9.5. Na 12 stemmen staat het nummer op een 8.43, nipt boven Danger Bird, ruim boven Drive Back maar uiteraard achter Cortez the Killer.

Don’t Cry No Tears zou een blijvertje blijken, ook al is het lang niet zo vaak gespeeld als bijvoorbeeld Cinnamon Girl. Vanaf het moment dat het voor het eerst gespeeld werd, in 1975, tot zijn meest recente optredens met Crazy Horse in 2019, staat het op de setlist. Toch kwam er pas voor het eerst een live versie officieel uit met het verschijnen van Odeon Budokan in Archives Vol. II. Inmiddels is daar ook de Rust Bucket versie aan toegevoegd (compleet met 'Las Vegas einde').

Op Odeon Budokan staat ook de eerste live versie van The Old Laughing Lady met de coda ‘Guilty Train’. Old Laughing Lady is afkomstig van zijn eerste solo plaat, maar de roots liggen al bij Buffalo Springfield, zo staat een vroege versie op de Buffalo Springfield Box Set. Live versies zijn te horen op Unplugged en Live on Sugar Mountain. Maar waar het nummer live doorgaans Young is met zijn gitaar en mondharmonica, is de album versie voorzien van vele overdubs, zo speelt Ry Cooder gitaar, niemand minder dan Carol Kaye bas en Jack Nitzsche piano. Verder zijn er nog strijkers te horen, diverse blazers (trompet, trombone, sax, franse hoorn) en is het nummer voorzien van rijke achtergrondzang die het een soort R&B/Soul achtige vibe meegeven.

Wat dat betreft is het debuutalbum van Young uniek in zijn oeuvre, qua sound en productie. Hij had er dan ook vrij snel genoeg van, vanaf Everybody Knows werd de aanpak een stuk eenvoudiger. De sessie spelers in LA konden Neil overigens amper luchten of zien, Ry Cooder was geen uitzondering, en dat liet hij blijken ook, tot chagrijn van Nitzche.

Waar The Old Laughing Lady over gaat is niet helemaal duidelijk. Ik interpreteer het als een aanklacht tegen drugs of drankmisbruik.





Info Card op neilyoungarchives.com

En in de bonus, een live versie uit 76, mét de (zeldzame) Guilty Train coda:

The Old Laughing Lady : Productioneel gaat het natuurlijk over de top. Het voegt ook niet bij Young .
De Unplugged versie en de Judy versie vind ik daarom veel meer spreken. Nu gaat de schoonheid van het liedje ietwat verloren in de overdaad .
Toch een 7.2 want een goed liedje blijft een goed liedje

8.5

Ik heb een zwak voor de sound van z'n debuutplaat. Fantastisch einde heeft deze track

The Old Laughing Lady: 7
Teveel toeters en bellen naar mijn smaak. Voor de Songs for Judy versie had ik een 8 over gehad.

Het voelt bijna onnatuurlijk om niet direct erna String Quartet From Whisky Boot Hill en Here We Are in the Years te horen.

The Old Laughing Lady: 7,8

(I'm a man and) I can't cry 6,3
I wonder 6
The Old Laughing lady 8

Don't Cry No Tears haal je later nog in?

7

The Old Laughing Lady: 7,5

(Versie Unplugged album '93....8.5)

Met de sound van het nummer op het solo-debuut van Neil Young heb ik niet zo heel veel.

6,8

Dat het een mooi nummer is, wordt wel erg duidelijk op die fraaie live-versie in de bonus. Die had ik dan ook beloond met 8,5!