Dan zou ik de versie van Earth links laten liggen, die vind ik al teveel van het goede

Love and Only Love 9.2
Lekker stoomafblaasnummer .

Love and Only Love: 10

Ik ben duidelijk meer een liefhebber van zijn ingetogen werk maar van het zgn hardere werk van Young zijn bij mij Love to Burn en Love and Only Love... zeker weten de favorieten , de lengtes zijn geen probleem voor mij.... eigg precies goed
9.5
(De rest haal ik in het weekend wel in)

Love and Only Love: 7,8

Aanzienlijk hogere cijfers voor Love and only Love dan voor Love to Burn.

Interessante ontwikkeling, eens kijken of dat zo blijft!

Van mij mocht ie ook gerust 20 minuten duren.

9

Zoals het er nu naar uitziet is Love and Only Love het best scorende nummer van Ragged Glory, ik waardeer het zelf even hoog als Love to Burn met een 9.5. Na 9 stemmen staat Love and Only Love op een 8.81 gemiddeld, goed voor een voorlopige 15e plek, boven nummers als Rockin' in the Free World, wat ik toch best verrassend vind:

13. Ambulance Blues | 8.87 | 26 stemmen
14. Cowgirl in the Sand (Acoustic) | 8.81 | 25 stemmen
15. Love and Only Love | 8.81 | 9 stemmen
16. Expecting to Fly | 8.81 | 18 stemmen
17. Pocahontas (Rust Never Sleeps) | 8.80 | 24 stemmen

Dat de heren van Promise of the Real van deep cuts hielden, dat is een zege geweest voor zijn fans. Op het album Earth staan naast live versies van het album Monsanto Years ook nummers die je niet zo vaak hoort, denk aan Hippie Dream, Vampire Blues én Western Hero, dat met POTR in 2015 pas voor de tweede keer live werd gespeeld, 20 jaar na de vorige keer. Ook in 2016 hadden we het geluk dat hij dit nummer van Sleeps with Angels speelde.

Western Hero is het broertje van Train of Love, beiden afkomstig van Sleeps with Angels. Waar Western Hero het eerste nummer was dat werd opgenomen voor het album, volgde Train of Love een maand later. Hetzelfde lied, maar met twee verschillende verhalen, als een eeneiige tweeling grapte Young. Een vergelijkbaar grapje haalde hij uit met My Heart en A Dream That Can Last. Train of Love is wel een stukje ouder dan Western Hero, het werd al in 1992 voor het eerst gespeeld, in februari. Daarna nog maar vier keer, waarvan drie keer op het Bridge School Benefit concert (1x 1993 en 2x 1994).

We stemmen vandaag weer op twee nummers (voorlopig de laatste keer); Western Hero en Train of Love.





Info Card op neilyoungarchives.com





Info Card op neilyoungarchives.com

Inhaalslag na vakantie:

Scenery: 7,5
Don't Let It Bring You Down: 9,5
Birds: 9
L.A. Girls and Ocean Boys: 8
Barefoot Floors: 7,5
Fontainebleau: 8
Ride My Llama (Crazy Horse): 8,5
Ride My Llama (Rust Never Sleeps): 8
Born to Run: 7
Hawaii: 7
Love and Only Love: 9
Western Hero: 7
Train of Love: 8

Volgens mij ben ik weer helemaal bij nu

Western Hero : 7.3
Train Of Love : 7.8

Love and Only Love 9,2
Western Hero 7,7
Train of Love 8,0

Western Hero : 6
Train Of Love : 7

Western Hero : 7
Train of Love : 7

Sorry

Western Hero : 7
Train of Love : 7

Western Hero: 7,5
Train of Love: 7,5

Fraai, had(den) ook niet misstaan op bijvoorbeeld Prairie Wind.

Born to Run: 7
Hawaii: 7.5
Western Hero: 7
Train of Love: 7

Om de één of andere duistere reden mis je A Man Needs a Maid nog...

Dat Train of Love hoger scoort dan Western Hero verbaast me enigszins. Blijkbaar doet de liefde het beter dan het Wilde Westen. In deze twee liedjes wordt wel de kenmerkende stijl van Young gevangen, aan de ene kant verhalend over fantasiewerelden, aan de andere kant de liefde (protest liederen is wat mij betreft het derde element). Opvallend is het gebruik van een stukje van het Amerikaanse Volkslied in Western Hero, wat hij later zou herhalen op Living with War.

Hoe dan ook, mijn voorkeur gaat uit naar Western Hero, dat net iets hoger scoort dan Train of Love (al zitten daar ook enkele mooie frasen in): 8.3 om 8. Het is echter niet genoeg om de stand gelijk te trekken. Na 8 stemmen staat Train of Love op een 130e plek met een 7.54 gemiddeld. Western Hero staat 25 plekken lager met een 7.23.

De parallellen tussen Sleeps with Angels en Tonight’s the Night zijn opvallend, beiden duister qua thema, het eerste album doordrenkt met rouw om de dood van Danny Whitten en roadie Bruce Barry, het titelnummer van het tweede ter nagedachtenis aan Kurt Cobain. Beiden worden ‘ge-bookend’ door een nummer dat thematisch hetzelfde is (Tonight’s the Night Part I & II, respectievelijk My Heart en A Dream That Can Last) en als klap op de vuurpijl een replica van het zwarte label van Tonight’s the Night als bedrukking van de CD voor Sleeps with Angels.

Vlak voor het opnames van Sleeps with Angels had Young ook nog eens het nummer World on a String opgenomen op zijn Unplugged Album. De album versie is opgenomen op 26 augustus 1973, tezamen met liefst zeven andere nummers, waarvan alleen Everybody’s Alone, One More Sign en het Joni Mitchell nummer Raised on Robbery het album niet haalden. One More Sign zal nog wel even in het archief blijven, want volgens Young deed de performance het nummer geen eer aan.

Hét geluid van Tonight’s the Night, en zo ook World on a String is niet afkomstig van Old Black of zijn Gretch White Falcon maar een Fender Broadcaster. Zoals Neil het zelf omschreef: ‘funky, but clean’. Kun je over de vocalen niet zeggen, ‘out of key, but still in tune’.





Info Card op neilyoungarchives.com

A Man Needs a Maid: 9,5

World on a String: 8,5

World on a String: 7

8.2

8

8,2

De Unplugged uitvoering vind ik veel mooier
Deze 7.5

World On A String : 9

8,3

World on a String: 9,5

Western Hero: Krappe 6
Train of Love: Krappe 6,5
Is m toch niet helemaal voor mij
World on a String: die wel 8,5