Born to Run: 7
Hawaii: 7,5
Love and Only Love: 9,5
Western Hero: 7
Train of Love: 7
World on a String: 8

Love and Only Love was vijf jaar geleden in Amsterdam voor mij het hoogtepunt van het concert, en die versie duurde zelfs nog wel wat langer. Heerlijk nummer...

Het rammelt aan alle kanten, maar dat geeft dit nummer juist zijn charme. Een 9.3 van mij derhalve, waarmee het na 12 stemmen op een 8.33 staat, in lijn met de andere nummers van het onvolprezen Tonight's the Night. Daarmee staat World on a String op een voorlopige 49e plek:

47. Separate Ways | 8.37 | 22 stemmen
48. Human Highway (Comes a Time) | 8.34 | 19 stemmen
49. World on a String | 8.333 | 12 stemmen
50. Crime in the City (Weld) | 8.330 | 22 stemmen
51. Through my Sails | 8.329 | 21 stemmen

Over out of key, but still in tune gesproken. Mellow my Mind doet er nog een schepje bovenop. Zelden iemand zo mooi zo vals horen zingen. Latere opnames zijn een stuk beter gezongen (denk aan CSNY 1974, Osaka 1976 of de versie van Songs for Judy), maar missen toch net dat randje. Ook op een ander vlak wijkt de live versie af van de studio versie; op Tonight’s the Night horen we Young op gitaar, begeleid door Nils Lofgren op Piano, Ben Keith op Steel en Billy Talbot en Ralph Molina op bas en drum. Op CSNY 1974 en Osaka 1976 (Archives Vol. II) begeleidt Young zichzelf op banjo. Dat deed hij trouwens ook op Friends & Relatives (2000) en in de RAI in 2008.

Bij dat laatste optreden werd het nummer overigens opgedragen aan Constant Meijers, die de befaamde recensie schreef over een concert in The Rainbow Theatre in het blad Oor, dat uiteindelijk gebrukt werd als de binnenhoes van het album Tonight's the Night. De twee raakten bevriend, waarover Meijers later nog een boek zou schrijven, Forever Young, best de moeite waard, met name het stuk waarin Young's bezoek aan Amsterdam in 1974 beschreven wordt.

Musique verité.





Info Card op neilyoungarchives.com

Als bonus, een versie op de banjo uit 1976 (geen stem noodzakelijk):

9.5

Mellow My Mind: 9

Mellow my Mind: Ik weet niet of ik een voorbeeld ken van een andere artiest van die grootte die zo ongepolijst en beschonken lelijk durfde te klinken op een van zijn studioalbums. De rauwe emotie hier is echt fenomenaal. 9,5

8,5

Western Hero: 6,7
Train of Love: 6,7
World on a String: 6,4
Mellow My Mind: 7,7 - moeilijk, goed nummer maar wel nagels op een krijtbord

Als ie zich een beetje had ingehouden was het sowieso een 9 geweest, maar kom op er zijn grenzen. Nagels op een krijtbord toch?

Misschien dat de Simply Red versie beter bevalt?

7,5

Love and Only Love: 8,0
Western Hero: 7,0
Train of Love: 6,8
World on a String: 6,5
Mellow My Mind: 7,5

Mellow My Mind : Kippenvel tot in de merg. Kan me voorstellen dat mensen dit niet trekken hoor . Mij doet het altijd wel wat 9.4

Mellow My Mind: 10

9

Vandaag een dagje vrijaf, er moet geschilderd worden. Morgen alweer het laatste nummer deze week, dit weekend verblijf ik op de SS Rotterdam.

Mellow My Mind: 7

9,3

Ik wist trouwens niet dat Simply Red dit gecovered had, maar dat dit één van de weinige bands is die ik echt heel slecht trek werd ook weer met deze versie bevestigd.

Train of Love: 7,5
World on a String: 9
Mellow My Mind: 10 , mooier vals bestaat er niet.

Zo is dat, Rudi S! Ik denk niet dat ik een artiest ken die mooier vals kan zingen dan ome Neil. Op dit nummer gaat hij all-in, en de emotionele impact is navenant.

9,6

En Western Hero dan?

Een stortvloed aan stemmen en liefst 3x een 10 (waarvan uiteraard ééntje van mijzelf) brengt Mellow My Mind naar een zeer mooi gemiddelde van 8.89. Goed voor een 13e plek, tussen Southern Man en Ambulance Blues:

11. Heart of Gold | 8.98 | 30 stemmen
12. Southern Man | 8.95 | 32 stemmen
13. Mellow My Mind | 8.89 | 15 stemmen
14. Ambulance Blues | 8.87 | 26 stemmen
15. Love and Only Love | 8.85 | 13 stemmen

De Banjo is een instrument dat Young maar zelden ter hand neemt. Meestal laat hij het aan een ander over (denk aan Anthony Crawford op A Treasure of Larry Craig op Unplugged). Toch kan het altijd op veel waardering rekenen. Ik moest even graven wanneer hij voor het eerst zelf Banjo speelde op een album, maar volgens mij is dat For the Turnstiles, van het alom geprezen On the Beach.

Op For the Turnstiles wordt Young bijgestaan door Ben Keith, die op zijn beurt Dobro speelt en harmoniezang verzorgt. Het nummer werd op 14 december 1973 opgenomen op Neil’s Ranch, tijdens een bijzonder productieve periode, die ook Winterlong, Traces, Walk on én een vroege versie van Ambulance Blues opleverde. En oh ja, een alternatieve take van Melow my Mind, wederom met Ben Keith op Dobro.

Na het nummer één keer live te hebben gespeeld in 1974, tijdens de tour met CSNY, moesten de fans tot 1987 wachten op een volgende live uitvoering. Niet geheel toevallig was ook Ben Keith aanwezig bij deze optredens, net als later in 1989 zou hij live de dobro bespelen. Een officiële live release volgt hopelijk met ‘Live Freedom’ die al enige tijd geleden aangekondigd is. Of dit een opname van de Europese tour betreft (waar hij het nummer juist weer niet speelde), of juist het al enige tijd rondzwervende concert van Jones Beach is nog een raadsel.





Info Card op neilyoungarchives.com

8

8

8

For the Turnstiles: 9

8.3

Stemmig nummer, met die banjo en samenzang. Niet het allerbeste van On the Beach, maar goed, daar staat dan ook louter sterk songmateriaal op.

8,6

8,8

For the Turnstiles...8