Ride My Llama (Crazy Horse) 7.2
Ride My Llama (Rust Never Sleeps) 8.4

Morgen pas weer de volgende ronde. Vandaag Sealife en vis eten in Scheveningen.

Ride My Llama (Crazy Horse): 8
Ride My Llama (Rust Never Sleeps): 8,5

Mooi, ideaal om even in te halen!

Fontainebleau: leuk nummer, heeft iets looms en dromerigs. 7,8
Ride My Llama (Crazy Horse): goeie versie, alleen de handclaps hadden niet gehoeven. 7,4
Ride My Llama (Rust Never Sleeps): betere versie, weinig op aan te merken! 8,6

Ride My Llama (Crazy Horse) 7,7
Ride My Llama (Rust Never Sleeps) 8,1

Fontainebleau: 7,9
Ride My Llama (Crazy Horse): 7,8
Ride My Llama (Rust Never Sleeps): 8,9

Barefoot Floors 7
Fontainebleau: 7,5
Ride My Llama (Crazy Horse): 7,5
Ride My Llama (Rust Never Sleeps) 7

Fontainebleau: 7,5
Ride My Llama (Crazy Horse): 7,5
Ride My Llama (Rust Never Sleeps) 8

Na een aantal inhaalstemmen komt Fountainebleau uit een 7.95 gemiddeld, goed voor een 88e plek na 15 stemmen. Van mij krijgt het nummer overigens een 8.5.

De Rust Never Sleeps versie van Ride my Llama doet het beduidend beter dan de Dume versie met Crazy Horse; 8.30 om 7.69 na 14 stemmen. De Rust Never Sleeps versie krijgt ook van mij een hoger cijfer, een 9.7, waar de Dume versie het met een 8.5 moet doen. Daarmee staat de Rust Never Sleeps versie op een voorlopige 53e plek en de Dume versie ruim 60 plekken lager op de 116e plek.

Ook het tijdens de Point Dume sessies opgenomen Born to Run haalde het album Zuma niet (net als Pocahontas en Sedan Delivery), dat maakt het aantal slachtoffers van deze sessie zeven stuks; naast deze drie nummers ook het eerder besproken Ride my Llama, Kansas, een vroege versie van Powderfinger en Hawaii. Born to Run is een ouderwetse stamper, die ik vooral ken van de versie die Neil opnam in 1990 tijdens de sessies voor Ragged Glory. Het hoeft geen nadere toelichting dat Born to Run dat album ook niet haalde.

Eigenlijk had Young gewoon te veel nummers in deze tijd om in een normaal tempo albums uit te kunnen brengen. Ergens was hij ook wat kieskeurig, want Born to Run heeft hij nooit live gespeeld, Hawaii idem dito, Powderfinger en Ride My Llama werden pas 3 jaar later voor het eerst gespeeld en Pocahontas in eerste instantie alleen akoestisch. Waar Born to Run 25 jaar moest wachten voor een tweede kans, nam hij Hawaii een jaar later nogmaals op tijdens de sessie in Indigo voor Hitchhiker. Evengoed bleef het tot 2017 op de plank liggen. De versie van Hitchhiker draait de eerste twee coupletten overigens om ten opzichte van de Dume versie.

We stemmen dus vandaag ook weer op twee nummers, Born to Run en de Crazy Horse versie van Hawaii:




Info Card op neilyoungarchives.com





Info Card op neilyoungarchives.com

Morgen weer een dagje vrijaf, dus wederom twee dagen om te stemmen op deze twee nummers.

Born 7.5
Hawaii 8.5

Born to Run 7,7
Hawaii 8

Hoog tijd om in te halen. Geen straf om te luisteren, maar ook niet echt hele grote uitschieters w.m.b.

L.A. Girls and Ocean Boys: 7,8
Barefoot Floors: 8,3
Fontainebleau: 7,2
Ride My Llama (Crazy Horse): 7,8
Ride My Llama (Rust Never Sleeps): 8,3
Born to Run: 7,5
Hawaii: 8,0

Born To Run : Beetje van dik hout zaagt men planken song : 7
Hawaii :Ook geen hoogvlieger , maar acceptabel door de grappige lyrics :7,3

Love in Mind 9,3
The Bridge 8,9
Peaceful Valley Boulevard 8,5
Piece of Crap 6,2
F*!#in' Up 9,0
Scenery 8,4
Don't Let it Bring You Down 10
Birds 9,6
LA Girls and Ocean Boys 8,2
Barefoot Floor 7,7
Fountaineblue 8,2
De laatste vier volgen later...

Beetje zoals de rest van Zuma dus

Born to Run: 7
Hawaii: 6

Born to Run: 7,5
Hawaii: 8,5

Ride My Lama (Crazy Horse) 7,2
Ride My Lama (Rust Never Sleeps 8,3
Born to Run 6,9
Hawai 7,3

Ik vind de rest van Zuma toch wel iets verfijnder.
Niet bijster veel , maar ik heb Born To Run altijd wel wat lomp gevonden.

Niet helemaal mijn favoriete 'Neil Young'-geluid.

Born to Run: 6
Hawaii: 7,2

De Ragged Glory versie is nog net wat meer onbehouwen:

Geen verbetering idd .

Ride My Llama (Rust Never Sleeps): 7,8
Ride My Llama (Crazy Horse): 7,6
Born to Run: 7, helaas geen Bruce-cover
Hawaii: 6,5

Young heeft nog even gespeeld met de gedachte om een album uit te brengen met eigen werk, maar song titels van bekende nummers van een ander.

Born to Run: lekkere stamper die niet had misstaan op een album als Ragged Glory. 8,2
Hawaii: geef mij maar de Hitchhiker-versie. Deze is best aardig, maar voegt niet al te veel toe, vind ik. 6,8

Dume is de schijf van Archives Vol. II die ik, naast The Old Homestead, denk ik het vaakst draai, wat mij betreft had Zuma ook best een dubbel album kunnen worden, al dan niet aangevuld met Lotta Love, Look Out for My Love en/of Like a Hurricane. Logischerwijs krijgt Born to Run van mij dan ook een 8.5 en Hawaii een 8.7. Waar ik van het laatste nummer niet echt onder de indruk was op Hitchhiker, pakte de Crazy Horse versie me wel. Enfin, na 11 stemmen staat Hawaii op een voorlopige 129e plek, met een 7.53 gemiddeld en Born to Run op 144 met een 7.35.

Zoals gezegd haalde Born to Run zowel Zuma als Ragged Glory niet. Jammer, ik had Mother Earth of Farmer John op zich er wel voor willen inruilen. Gelukkig is er nog genoeg ander moois om van te genieten, de twee 10 minuten durende epossen Love to Burn en Love and Only Love.

Het eerste nummer hebben we in januari al besproken (en was voer voor discussie bij welk concert het nu werd gespeeld). Het tweede nummer was sowieso al regelmatig te horen bij een Promise of the Real concert. We kregen het zowel in 2016 als 2019 voorgeschoteld (Love to Burn alleen in 2016).

Op Earth werd het nummer zelfs opgerekt tot 28 minuten. Zo bont maakten de heren het in Amsterdam niet. Op Weld presteerde Young het zelfs om een versie te spelen die kórter was dan de album versie.





Info Card op neilyoungarchives.com

Niemand?

Vanwege de lengte hebben jullie wederom twee dagen om te stemmen. Zaterdag volgt er namelijk weer een dubbelaar waar ook weer twee dagen op gestemd kan worden.

Ik!
Love and Only Love: 9

8.5

Tgoh, wel aardig, maar waarom zo hemeltergend lang... Goed nummer, maar toch moeilijk door te komen.

6,8