Red Sun: 8

Weer een fijne . En Emmylou kan voor mij ook nooit fout doen. 8.8

6

Hold On To Your Love 6
Pardon My Heart 8
Peace of mind 7.5
Red sun 9

If you got love 6 (meer niet)

Hold On to Your Love 5,8
Pardon My Heart 8,2
Peace of Mind 8,5
Red Sun 8,8

Ja, Emmylou Harris heeft een heel specifiek stemgeluid dat pas echt goed uit de verf komt als de harmonie voor haar bedacht is. Voor close harmony vind ik het vaak niet werken, haar kracht is juist het contrast en het afwijkende metrum.

Na het weekend nog wat meer Emmylou.

Red Sun: 8

War of Man: 7,2
Dreamin' Man: 8,0
Transformer Man: 6,3
Mr. Soul: 7,5
Little Thing Called Love: 6,5
If You Got Love: 7,0
Hold on to Your Love: 6,5
Pardon My Heart: 7,8
Peace of Mind: 7,3
Red Sun: 7,8

Pardon My Heart: 7,5
Peace of Mind 8
Red Sun 9

Red Sun: 7,5

Naar aanleiding van deze stemronde Silver & Gold nog maar eens de revue laten passeren gisteren en vandaag; misschien komt het omdat ik ook al een jaartje ouder wordt en inmiddels zelf vader ben, maar ik kan het album meer en meer waarderen, ik sluit niet uit dat andere recente albums over een poos een zelfde herwaardering gaan krijgen. Red Sun krijgt van mij dan ook een welverdiende 9, waarmee het na 13 stemmen op een 8.30 uitkomt, goed voor een voorlopige 60e plek.

Achtergrondzang voor Red Sun werd dus voor rekening genomen door Emmylou Harris en Linda Ronstadt. Over Harris ontstond bij het uitbrengen van het nummer Daughters, als onderdeel van Archives Vol. II, wat discussie. Want mensen meenden haar achtergrondzang toch duidelijk te horen op het nummer, maar Nicolette Larson kreeg de credits. Opmerkelijk want volgens de overlevering leerde Young Larson pas in 1977 kennen, terwijl het nummer in 74 is opgenomen. De nu geldende theorie is dat Larson haar vocalen heeft geoverdubd tijdens de sessies voor Comes a Time. Eén ding is zeker, op drums horen we Levon Helm.

Emmylou Harris is zonder twijfel wél te horen op Star of Bethlehem. Een nummer dat Young slechts drie keer live zong, allen in 1974 tijdens de tour met CSNY. Bij het laatste concert van de tour, in Wembley had Young in alle consternatie twee harmonica houders omgedaan. Star of Bethlehem was bedoeld voor Homegrown, maar kwam uiteindelijk in een iets andere mix terecht op American Stars ’n Bars.

All your dreams and your lovers won’t protect you
They’re only passing through you in the end…

We openen de week dus met een dubbelaar: Daughters én Star of Bethlehem:










Grappig weetje: tijdens het concert in Wembley 1974 had Young per abuis twee harmomicahouders om, iets waar Graham Nash jaren later tijdens een ander concert nog eens naar refereerde. Aangezien Daughters nooit live is gespeeld, in de bonus dus de betreffende live versie van Star of Bethlehem (met ietwat afwijkende tekst).

Daughters 7
Star of Bethlehem 7,5

Daughters: 7
Star of Bethlehem: 7,5

En hier stuitte ik vandaag toevallig op: After the Goldrush in het Drents:
Alles Een Dreum

Daughters :Fijn nummer 7.3
Star of Bethlehem :8

Donderdag en vrijdag zit ik op een conferentie voor mijn werk, dus dan twee dagen rust.

Star of Bethlehem: 8

Daughters: 7,2
Star of Bethlehem: 7,8

Daughters/ Star of Bethlehem: mij een beetje om het even, allebei een 7,7

Een handjevol stemmen nog maar. We laten deze nog een dagje staan!

Daughters één vd verrassingen van archives 2 , 9
Star of Bethlehem 9

Daughters 7,3
Star of Bethlehem 7,7

Twee zeer fijne nummertjes van Neil.

Beiden een 8.

Onlangs is overigens nog een versie van Daughters met Joan Baez online gezet door Young. Niet verkeerd, maar niet zo goed als de versie met Ronstadt/Harris.

Voor mij was de schijf 'The Old Homestead', met daarop dus o.a. Daughters één van de absolute hoogtepunten van Archives Vol. II. Ik blijf me erover verbazen dat hij bijna 50 jaar op dit materiaal kan zitten zonder ook maar te overwegen het uit te brengen. Van mij krijgt Daughters een 8.7. Star of Bethlehem scoort iets hoger; een 9.

Na 8 stemmen staat Daughters op een 7.78, goed voor een vorlopige 126e plek. Star of Bethlehem heeft één stem meer en komt uit op een 8.08, goed voor een voorlopige 90e plek.

Aangezien ik morgen en overmorgen op een conferentie zit, ook vandaag weer een dubbelaar.

American Star ‘n Bars is vooral bekend van Like a Hurricane, dat in 1984 een jonger broertje kreeg; Touch the Night. Met Crazy Horse werd het nummer gespeeld in The Catalyst Club in Santa Cruz. Een bootleg doet al jaren de rondte, maar blijkbaar heeft Neil het concert ook gefilmd; begin februari gaf Neil aan dat het materiaal under review is voor in Archives Vol. III.

Toen het nummer twee jaar later, in 1986, op het album Landing on Water verscheen was het fors ingekort, de gitaren van Crazy Horse werden ingeruild voor een Synclavier en de Synths van Danny Kortchmar. Ook werd een jongenskoor ingezet om de achtergrondzang te doen. Deze backing tape werd ook afgespeeld bij concerten in 1986. Had hij maar de versie uit 1984 terug geluisterd…

Waar Touch the Night tussen 1984 en 1996 nog zo’n 45 keer live werd gespeeld gebeurde dat met Drifter, ook van Landing on Water niet. Nochtans één van de betere nummers van de plaat (samen met I Got a Problem, Hippie Dream en Touch the Night). Drifter is overigens één van de favorieten van de plaat. Het is een ‘confessional song’, zoals ze dat zo mooi kunnen zeggen.

I’m not a quitter baby
I’d like to stay and see the whole thing go down
Don’t try and tell me what I gotta do to fit

We stemmen vandaag dus op de live versie van Touch the Night, maar wel 'gewoon' op de studio versie van Drifter. Dat nummer is namelijk nooit live gespeeld.

Daughters: 7
Star of Bethlehem: 7,5
Touch The Night: 8
Drifter: 6,5

Touch The Night: 8
Drifter: 6

Daughters: 7
Star of Bethlehem: 8
Touch The Night: 7
Drifter: 6,5

Touch The Night: 8
Drifter: 7,5

Touch The Night 8.2 -De live versie is absoluut de meerdere van de studioversie
Drifter 8.4 - Sterk nummer wat een beetje ondersneeuwt , omdat velen waarschijnlijk de plaat al hadden afgezet voor ze dit nummer hadden bereikt .