Touch The Night: 7
Drifter: 8,5

Vandaag Landing on Water nog eens beluisterd. Staat mijlenver boven zijn meest recente albums.

Als je een beetje door de wat klinische productie en de bij tijden rare instrumentatie heen luistert dan hoor je dat het qua melodie en tekst wel snor zit.

Touch the Night: Deze versie kende ik nog niet en zou ik graag eens opnieuw beluisteren, bij voorkeur met iets betere geluidskwaliteit: 8
Drifter: Prima nummer dat bij mij nog niet heel erg beklijfd: 7,5

Touch The Night: 7,3
Drifter: 6,5

Leuke live-versie van Touch the Night! 8
Drifter is best leuk, maar veel meer ook niet. 7

Die betere geluidskwaliteit moet er komen met de officiële release van het concert in The Catalyst 1984, als onderdeel van Archives Vol. III. Van mij krijgt Touch the Night desalniettemin een 8,5, waarmee het na 10 stemmen uitkomt op een 7.8 gemiddeld, goed voor een voorlopige 125e plek. Drifter doet het ook bij mij iets minder, met een 8, waarmee het gemiddelde uitkomt op een 7.24, goed voor een 189e plek.

Neil’s liefde voor de synclavier begon met het album Trans, in een poging te verwoorden (of te verwerken) hoe zich voelde betreffende de gezondheid van zijn zoontje Ben. Tal van nummers uit 80 en 81 zijn geïnspireerd op de conditie van Ben, de bijbehorende therapie en de impact op hun leven. Denk aan T-Bone en Transformer Man. In deze periode nam hij ook het nummer I Wonder Why op, een gevoelige ballade op piano. Het was duidelijk dat de pijn diep zat; het nummer was misschien, net als Homegrown, wel te persoonlijk:

For the love of man
Who could understand
What goes on
What is right and what is wrong
Why the angels cry
And the heaven's sigh
When a child is born to live
But not like you or I

Pas jaren later, in 2012 kwam het nummer officieel uit. Hij nam het nummer opnieuw op met Crazy Horse voor het album Psychedelic Pill. De titel werd gewijzigd in For the Love of Man. Mijn voorkeur gaat uit naar de originele versie, omdat de emotie daar verser is.




In de bonus, de 2012 versie:

Touch The Night: 8
Drifter: 7
I Wonder Why: 7,5

I Wonder Why : Ondanks het onderwerp , mij toch wat te drakerig 5.2

I Wonder Why: Ik snap die opmerking van de drakerigheid wel, maar bij mij wint de oprechte emotie het toch nét: 7,8

Interessant, wist helemaal niet dat For the Love of Man van Psychedelic Pill een voorganger had. Al hoorde ik het gelijk toen de song - en met name de tekst - aanving. Klinkt als een eerlijk, emotioneel nummer.

7,5

Als het goed is, ben ik nu weer bij. Weinig écht geweldige nummers gehoord, maar ook weinig dat me totaal niet beviel.

Bite The Bullet: 7,0
Hold Back The Tears: 6,0
Deep Forbidden Lake: 7,0
Let Your Fingers Do The Walking: 5,5
Prisoners Of Rock 'n Roll: 7,5
Opera Star: 7,0
Surfer Joe and Moe The Sleaze: 7,0
Let's Roll: 7,5
She's A Healer: 8,5
Lookin' For A Leader: 8,0
Light A Candle: 6,5
Love And War: 7,5
Changes: 6,5
Needle Of Death: 7,5
Drifting Back: 8,0
Sample And Hold: 8,0
War Of Man: 7,5
Dreamin' Man: 7,0
Transformer Man (unplugged): 7,5
Mr. Soul (unplugged): 7,0
Little Thing Called Love: 5,5
If You Got Love: 7,0
Hold On To Your Love: 6,5
Pardon My Heart: 7,5
Peace Of Mind: 7,0
Red Sun: 7,5
Daughters: 7,5
Star Of Bethlehem: 7,0
Touch The Night: 8,5
Drifter: 8,0
I Wonder Why: 7,5

I Wonder Why: 7,2

I Wonder Why: 6,5

I Wonder Why: 6,5

I Wonder Why: 8

8

Misschien komt het omdat ik zelf vader ben van twee zoons, maar het lot van Ben Young, het verdriet dat Young en zijn vrouw ervan hadden en de strijd die ze leverden om hem een zo normaal mogelijk leven te laten leven trek ik me bijzonder aan. De gebrekkige geluidskwaliteit doet ietwat afbreuk aan de zang, maar desalniettemin krijgt het nummer van mij een 8.5. De Pyschedelic Pill versie is voor mij echt mosterd na de maaltijd. Enfin, na 11 stemmen komt For the Love of Man (I Wonder Why) uit op een 7.29, goed voor een voorlopige 184e plek.

Als opwarmertje voor Psychedelic Pill nam Neil Young in 2012 eerst het album Americana op, met daarop louter traditionals en andere liedjes uit de Amerikaanse folklore. Vlak voor het uitbrengen van dit album plaatste hij als Teaser een 37 minuten lange jam, Horseback. De fans waren dan ook enigszins teleurgesteld toen hij met Americana op de proppen kwam, zijn eerste album met Crazy Horse sinds 2003.

‘Brevity is the sign of wit’ zeggen ze weleens en dat is misschien het probleem van Americana, de nummers zijn in feite kinderliedjes en die lenen zich niet zo voor lang uitgesponnen jams. Het voelt dus soms wat langdradig aan. Positieve uitzondering is Gallows Pole dat met 4:15 één van de kortere nummers is. Alhoewel duidelijk een tussendoortje (de nummers werden live amper gespeeld) is het toch leuk om deze kant van Young eens te horen.

Gallows Pole : tja op het randje 6

If You Got Love - 6,9
Hold On To Your Love - 7,1
Pardon My Heart - 7,4
Peace of Mind - 7,9
Red Sun - 7,2
Daughters - 7,3
Star of Betlehem - 8,1
Touch the Night - 7,5
Drifter - 8,0
I Wonder Why - 6,8
Gallows Pole - 6,7

Gallows Pole: 7

Gallows Pole: 6

tja net over het randje: 5

Gallows Pole: 5

Gallows Pole: 6,8

Gallows Pole: 7

1 van de betere songs op Americana, inderdaad.

7,2

Zoals ik al schreef bij de album-pagina; de recente stroom aan studio-albums maakt dat ik Americana meer ben gaan waarderen. Van mij krijgt Gallows Pole dan ook een 7.5, waarmee het na 10 stemmen uitkomt op een 6.42 gemiddeld. Goed voor een voorlopige 258e plek. Bottom 20 dus.

Neil nam voor Americana ook het nummer High Flying Bird op, een nummer dat ook al eens werd opgenomen door The Au-Go-Go Singers, met ene Stephen Stills in hun gelederen. Met the Au-Go-Go Singers liep Stills Young tegen het lijf, wat uiteindelijk na wat omzwervingen van beide heren in 1966 leidde tot het ontstaan van Buffalo Springfield. Neil Young was destijds al een begenadigd songwriter, getuige zijn bijdragen aan het eerste album, Nowadays Clancy Can’t Even Sing en Do I Have to Come Right Out and Say it. Deze nummers werden echter gezongen door Richie Furay.

Het eerste nummer dat Young zelf zong was Burned. Young had meteen de smaak te pakken, want op dezelfde dag, 15 augustus 1966 zong hij ook een tweede nummer in: Out of My Mind. Neil was bij de eerste take van Burned zo zenuwachtig dat de rest van de band hem ‘uppers’ gaf:



Het nummer werd als single uitgebracht, maar net als Clancy flopte het. Kennelijk was men nog niet toe aan Neil Young.

Burned : 8.3
Heerlijke track

Gallows pole (hoe kom je erop deze mee te nemen) 5
Burn 8

Ed