De andere Christophe uit de groep, Christophe Lefrançois, heeft ook wel een mooie alias trouwens: PASDARGENTPASDAGENT

Edit: Bij de beats zie ik ook nog een bekende van SvhJ staan: Jean-Samuel Morais, Riddim, Apollo Brown (remixé par Claude Bégin)

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen

9. girl in red - Serotonin (34 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door AstroStart, nummer 1 van: AstroStart, Gretz, Johnny Marr, SBube)



girl in red behoort al een paar jaar tot het vaste clientèle van Song van het Jaar. In 2018 greep de jonge (°1999) Noorse, Marie Ulven voor de vrienden, net naast een ticket voor de jaarfinale met Girls. Een jaar later eindigde I'll Die Anyway op het maandpodium van juni 2019. En nu is het met Serotonin alweer koekenbak. Wel nipt hoor: net 4e in de eerste ronde, net 3e in de halve finale. Een 9e plaats als eindnotering ligt dus in de lijn der verwachtingen.

Ulven kende een saaie jeugd in het Noorse boerengat Horten. Ze nam op 14-jarige leeftijd voor het eerst een gitaar vast om de boel wat op te leuken. Hoewel ze intussen al verschillende jaren actief is, wordt If I Could Make It Go Quite op 30 april pas haar eerst langspeler.

Opener Serotonin - geproduceerd door Finneas 'broer van' Eilish - klinkt anders dan wat we van girl in red gewend zijn. Iets uitbundiger, dansbaarder, vrolijker aan de buitenzijde. Als je goed luistert, hoor je zelfs een opbouw naar een climax en hier en daar loert er wat rap om de hoek.

Maar de lyrics zijn donker als vanouds. “I get intrusive thoughts like cutting hands off, like jumping in front of a bus, like ‘how do I make this stop’.” Doe toch maar niet, Marie. girl in red geeft ons naar eigen zeggen toegang tot de donkerste hoeken van haar brein en wil iedereen binnenlaten. MuMe aanvaardt die uitnodiging met veel dank.

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië

8. Genesis Owusu - The Other Black Dog (36 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door aerobag, nummer 1 van: aerobag, Coma Cat, curufin, hoi123)



Genesis Owusu, die volgende week 23 kaarsjes uitblaast, is de artiestennaam van Kofi Owusu-Ansah, geboren in Ghana maar al vrijwel zijn hele leven actief in de Australische hoofdstad Canberra. Owusu komt trouwens uit een muzikaal nest, want ook zijn oudere broer Kojo, bekend als Citizen Kay, is hiphopper en geniet best veel bekendheid in Australië.

Genesis rekent Kanye West, Malcolm X, Kendrick Lamar én Zijne Purperen Hoogheid tot zijn grootste invloeden. “Ik ben Prince, als die een rapper was in de jaren 2020 in Australië”, verklaarde Owusu een paar weken geleden in The Guardian. Best een boude stelling, maar als je met zo’n geweldige track als The Other Black Dog op de proppen komt dan is een tikkeltje hoogmoed op z’n plaats.

Met dit nummer levert Owusu een volmaakte mix van dance, funk en rap, overgoten met een saus van eigenzinnigheid. Genregrenzen zijn er om te verleggen, moet hij gedacht hebben toen hij deze eclectische, energieke song componeerde. Het slotstuk is trouwens wel verrassend soulvol.

In Australië heeft Owusu intussen een aardige fanbase verzameld. Eind 2020 speelde hij al een reeks uitverkochte concerten in Sydney - ja, daar kan dat alweer. Laten we hopen dat hij ook ooit in Europa rondtoert met zijn ongetwijfeld zinderende liveperformances.

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken

7. Erika de Casier - Drama (37 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door Gyzzz, nummer 1 van: stardust_be)



We vliegen weg van het verre Oceanië en landen opnieuw in ons vertrouwde West-Europa, voor alweer een oude bekende in dit fijne topic. Rond de jaarwisseling 2019-2020 (precoronatijd, weet je dát nog?) werd Erika de Casier met Little Bit een enigszins verrassende maandwinnaar in SvhJ.

Zoveel eer zat er deze maand niet in met Drama, al zijn alle ingrediënten van Little Bit opnieuw aanwezig: zwoele zang, een zwijmelend sfeertje en vooral veel nostalgische 90’s-r&b-invloeden.

Het wereldreisthema van deze maandfinale is bij Erika bovendien extra hard van toepassing. Haar moeder komt zowaar uit België en haar vader uit Kaapverdië, een eilandengroep bij West-Afrika. Erika zelf zag dan weer het levenslicht in Portugal en groeide op in een onooglijke uithoek van Denemarken, niet zo gek ver van haar Noorse leeftijdsgenoot girl in red. Tegenwoordig resideert de r&b-prinses in Kopenhagen.

Met zo’n achtergrond is het niet te verbazen dat Erika de Casier e Ramos Lizardo, zoals ze voluit heet, zich als kind een buitenbeentje voelde op school. Ze zocht en vond troost en herkenning in de r&b-muziek op MTV. Acts als Aaliyah, Craig David en Destiny’s Child zijn dan ook nooit ver weg in haar muziek.

"You want drama? I'll give you a reality show", zingt ze in haar kenmerkende bijna-fluisterzang. Erika hoopt met haar destructieve alter ego, dat ze gestalte geeft in de door haarzelf geregisseerde videoclip, haar innerlijke dramaqueen de mond te snoeren. Al mag ze wat ons betreft best nog zo’n potje drama opvoeren. Haar single klokt af op een aardige 7e plaats.

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada

6. CFCF - Life Is Perfecto (38 punten, 15 keer genoemd)
(genomineerd door Coma Cat, nummer 1 van: ArthurDZ, pauljojo)



CFCF is de nickname van producer Mike Silver - wat ik eigenlijk een betere artiestennaam vind dan CFCF, afkorting van tv-zender Canada's First, Canada's Finest, maar dat terzijde. Net als CRi kan je ‘m tegen het lijf lopen in Montreal.

Silver haalt zijn inspiratie uit de elektronische muziek van eind jaren 90. Jungle, house, UK garage, trance, maar ook rockgenres als post-grunge. Een ware mengelmoes van invloeden, die allemaal te horen zijn in Life Is Perfecto. Ook het artwork is overigens op en top 90’s.

Life Is Perfecto bouwt langzaam op met Burial-achtige snippets, tot de boel ontploft wanneer breakbeats hun intrede doen. Het dromerige gitaarslot maakt de cirkel van Life Is Perfecto rond.


Silver hoopt met zijn muziek de vervreemding op te roepen die jongeren ervoeren in een grootstad rond de eeuwwisseling. Aan jullie om te oordelen of hij daarin geslaagd is. In elk geval geeft Life Is Perfecto niet onmiddellijk haar geheimen prijs. aerobag en stoepkrijt gaven aan dat het nummer pas in de halve finale echt binnenkwam. Een gevoel waarin ik me ook herken. Maar bij elke luisterbeurt ontdek je weer nieuwe, coole details, waardoor Life Is Perfecto net op tijd op stoom is gekomen voor de finaleweek. Een plaatsje in de linkertabelhelft is het knappe resultaat.

Ah, we zijn weer terug in Canada. Ik ben daar nog nooit geweest, eigenlijk

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada ✈️ Spanje

5. Maria Arnal i Marcel Bagés - Fiera de mí (40 punten, 16 keer genoemd)
(genomineerd door Koenr, nummer 1 van: 123poetertjes)



Na een paar jaar radiostilte slaan de Catalaanse zangeres Maria Arnal en gitarist Marcel Bagés, die opereren vanuit Barcelona, opnieuw de handen in elkaar. De Catalaanse folk die hun eerdere samenwerkingen typeerde, moet nu grotendeels plaats ruimen voor meer poppy en elektronische invloeden.

Die komen helemaal tot uiting in de vooruitgeschoven single Fiera de Mí: een in het Spaans gezongen brok gelukzalige pop-r&b, die ergens tussen de zwoelheid van FKA Twigs en het splijtende gitaarspel van St. Vincent zweeft. De bijbehorende videoclip is heerlijk surrealistisch, wat dan weer typisch Spanje is.

Op tekstueel vlak halen Arnal en Bagés vooral inspiratie bij sociale thema’s. De Spaanse politiek, de naweeën van de Spaanse burgeroorlog die nog altijd niet volledig verdwenen zijn en het lot van de Catalaanse bevolking liggen hun na aan het hart. Al houden ze wat dat betreft niet van politiek hokjesdenken. Ze zingen dan ook in het ons bekende Castiliaans Spaans, en niet in het Catalaans. Van Catalaanse onafhankelijkheid liggen ze al helemaal niet wakker. “¿Quién quiere nacer humana?”, zingt Maria, “inventar la identidad”. Al die identitaire onzin. Zijn we niet allemaal mensen? Een mooie boodschap, en als die verpakt is in zo’n geweldig popnummer, dan ben ik helemaal verkocht.

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada ✈️ Spanje ✈️ Verenigd Koninkrijk, Nederland

4. DJ Danny - Take My Heart Away (43 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door Edgar18, nummer 1 van: Edgar18, jordidj1)



Vorige week laaide de discussie hoog op in dit topic. MC Boing of DJ Danny: wie is nou de eindbaas? Die laatste heeft alvast de finale gehaald, in tegenstelling tot Boing Beat. Maar, euh ... bij voorbaat excuses dat ik jullie illusies wegneem, want: DJ Danny = MC Boing = DJ Mayhem = DJ Ocean. Alle tracks van de heerlijk geflipte plaat Harlecore komen uit de toverhoed van de Britse producer Danny L Harle met enkele gastartiesten.

Wat meer is: de vocalen in Take My Heart Away zijn van de Veenendaalse Eyelar Mirzazadeh. Dichter bij huis gaan we in deze finale dus niet komen (tenzij je in België woont, want Reinhard Vanbergen is intussen aan het soundchecken).

DJ Danny doet nostalgisch/angstig (*) terugdenken aan de hoogdagen van 90's-(euro)danceacts zoals Aqua, Barthezz, Eiffel 65 en ATC. Of zoals Titmeister het verwoordt:


Danny's fictieve ravetent Club Harlecore is een welgekomen toevluchtsoord voor eenieder die de vier lockdownmuren van zijn of haar woonst op zich af ziet komen. Harles hyperdance - ook de vergelijking met de vroege producties van de betreurde SOPHIE werd in dit topic aangehaald - heeft vele fans op MuMe. In augustus 2016 deed ie al mee in SvhJ, weliswaar kansloos, met Ashes of Love en Super Natural. Maar On a Mountain haalde vorige maand de halve finale, net als Boing Beat deze maand.

En de meeste kudo’s gaan dus naar finalist Take My Heart Away. Al kan die lang niet iedereen bekoren, blijkt uit deze moedige, emotionele getuigenis van Choconas.

Toch neigt de eindbalans overduidelijk naar de positieve kant, want Take My Heart Away besluit deze maand op een onverhoopte 4e plaats.

Zeg op, wanneer gaan die dansvloeren opnieuw open??

(*) schrappen wat niet past

Ziezo, rond de klok van 5 kom ik bij jullie terug voor de ontknoping van het podium!

Ondertussen kunnen jullie (alvast) nadenken over een nominatie voor komende maand, want vanavond gaan we gelijk door met maart!

Met Take My Heart Away komen we ook het dichtstbij huis, want de vocalen komen van de Nederlandse Eyelar. Die kun je in 2012 al hebben leren kennen via The Voice, maar is daarna vooral gaan schrijven en zingen voor anderen (o.a. Charli XCX, Little Mix, Demi Lovato en eerder al met Danny L Harle).

Mooie aanvulling, zo ver was ik niet geraakt. Ik pas de tekst nog wat aan.

Ik heb gisteren al de volgende maandwinnaar mogen horen, met de toepasselijke titel 1.

Zeer spannend dit: wie wint het, mijn nummer één of mijn nominatie?

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada ✈️ Spanje ✈️ Verenigd Koninkrijk, Nederland ✈️ België

3. Reinhard Vanbergen - The Road to Memphis (54 punten, 18 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: Arno, dumb_helicopter, stoepkrijt, Teunnis, wibro)



We maken een flinke sprong wat het puntenaantal betreft, maar blijven wel nog even in West-Europa. Na een behoorlijk bruuske landing in Zaventem (damn you, DJ Danny!) nemen we gelijk de intercitytrein naar Gent Sint-Pieters en brengen een blitzbezoek aan Reinhard Vanbergen - wie kent ‘m niet? Ik kan alvast zeggen dat ik het zelf níét ben, Teunnis. Vanbergen is groot, breed, bebaard en muzikaal getalenteerd; ik, aan de andere kant, ben die dingen niet.


Maar jullie kennen Vanbergen natuurlijk wél als een van de oprichters van Das Pop, als lid van The Happy en van Rheinzand. Die laatste verraste met het fantastische Blind door in SvhJ 2020 met een maandoverwinning aan de haal te gaan.

De lockdown bleek voor Vanbergen een vruchtbare periode. Niet minder dan zes (!) soloplaten bracht hij het afgelopen jaar uit. The Road to Memphis is de afsluiter van zijn recentste worp, Ubuntu. Die is voor het overgrote deel instrumentaal - Vanbergen speelde alle muziek trouwens helemaal zelf in in zijn Gentse thuisstudio - maar op The Road to Memphis is wel een schattig kinderstemmetje te horen. Dat is de stem van Vanbergens driejarige zoon, die ook gewoon Memphis heet. What are the odds?

Net als in veel van Vanbergens songs speelt ook hier de viool een prominente rol. Geen toeval, aangezien Reinhard een gediplomeerd violist is. Ubuntu is uitgebracht op het passend getitelde Deense label Music for Dreams, en die vlag dekt de lading perfect, want The Road to Memphis biedt een dromerige mix van scherpe vioolpartijen, huilende gitaren, stuwende synths en natuurlijk Memphis’ cute gebrabbel.

Een stunt zoals met Rheinzands Blind zat er net niet in, maar met een bronzen plak mag Reinhard toch tevreden terugblikken op het voorjaar.

Goh Lee kan wel inpakken nu!

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada ✈️ Spanje ✈️ Verenigd Koninkrijk, Nederland ✈️ België ✈️ Verenigde Staten

2. Noname - Rainforest (56 punten, 17 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via RYM, nummer 1 van: Koenr, niels94, yeahyeahyeah)



De 29-jarige rapper en slampoet Noname, opgegroeid in de armere wijken van Chicago, is politiek geëngageerd, spreekt zich uit tegen kapitalisme en strijdt voor sociale rechtvaardigheid. Ze richtte een boekenclub op als symbolische fuck you naar grootmachten als Amazon. Ze wil in een klap ook gekleurde auteurs een luidere stem geven en boeken doneren aan mensen in gevangenschap. Daarom doet Noname, geboren als Fatimah Nyeema Warner, geen fysieke merchverkoop voor haar nieuwe single. Wel roept ze haar fans op om te doneren aan de No Name Book Club.

En ook in die nieuwe single, Rainforest, sijpelt haar maatschappijkritiek subtiel en minder subtiel door. Kort maar krachtig, en begeleid door een licht dansbare beat, verweeft ze scherpe teksten met een rustige sfeer. ‘Communistische bossanovarap’, zoals Koenr het treffend verwoordde. Typisch zo’n nummer waarvan je de tekst kan analyseren, maar dat je evengoed achteroverleunend in je luie zetel kan beluisteren - zo glad heeft Noname haar song verpakt.

In 2018 dong Noname al tevergeefs mee naar de titel Song van het Jaar met Ace en Window. Rainforest doet alvast wat beide voorgangers niet konden: de maandfinale bereiken. In ronde 1 moest het nummer nog nipt Maria Arnal i Marcel Bagés laten voorgaan, maar daarna denderde Fatimah voort als een trein. Al komt Rainforest, trouwens de enige automatische nominatie in de finale, een armlengte te kort voor de overwinning. Die gaat namelijk naar ...

==================================

✈️ Canada, Verenigd Koninkrijk ✈️ Duitsland, Argentinië ✈️ Peru, Duitsland ✈️ Noorwegen ✈️ Ghana, Australië ✈️ Portugal, Denemarken ✈️ Canada ✈️ Spanje ✈️ Verenigd Koninkrijk, Nederland ✈️ België ✈️ Verenigde Staten ✈️ Zuid-Afrika

1. iPhupho L'ka Biko - Abaphezulu (62 punten, 17 keer genoemd)
(genomineerd door niels94, nummer 1 van: arcade monkeys, Choconas, Cervantes, panjoe, Snoeperd, The Eraser, Titmeister, VladTheImpaler)



... nee, niet naar LPhupho, zoals sommigen abusievelijk dachten aan het begin van de maand, maar wel iPhupho L'ka Biko. Een exotische naam die een verre afkomst doet vermoeden. En inderdaad: iPhupho is Zoeloe voor ‘droom’ of ‘God’, terwijl Biko, die jullie misschien kennen van Peter Gabriels gelijknamige hitsingle, verwijst naar de antiapartheidsactvist Steve Biko.

Deze pan-Afrikaanse band rond contrabassist Nhlanhla Ngqaqu (31) heeft haar hoofdkwartier in het Zuid-Afrikaanse Johannesburg. Ngqaqu is het brein achter de groep en haalt de mosterd bij traditionele Afrikaanse muziek, gospel en jazz. Hij verzamelt een wisselende groep artiesten rond zich voor de uitwerking van zijn composities, waarmee hij de luisteraar spiritueel hoopt te inspireren.

Of dat ook daadwerkelijk gelukt is, mogen jullie vertellen. Maar het staat vast dat Abaphezulu hier op MuMe in de smaak valt. In de eerste ronde moest ie nog de duimen leggen voor Reinhard Vanbergen en DJ Danny, maar in de halve finale volgde een klinkende overwinning die het beste liet vermoeden voor de finale. En terecht:


iPhupho had nota bene niet eens de volle vijf punten nodig van nominator niels94, die nog liever Noname zag winnen.

Hij slaagt trouwens in datgene wat ondergetekende vorige maand verwezenlijkte: met beide nominaties de finale bereiken, waarvan er eentje de eindzege haalt. Want naast Abaphezulu kwam ook Al Sur uit Niels' koker.

Maar terug naar de song. Het bezwerende Abaphezulu muzikaliseert de relatie tussen de mens en zijn voorouders - abaphezulu betekent vrij vertaald ‘voorouder’ in het Xhosa - en moet zo via de afrojazz een link leggen met God. 't Is een ver-van-mijn-bedshow, zowel muzikaal als thematisch, maar laat dat de pret niet drukken. Deze buitengewone jazztrip mag de wisselbeker Song van het Jaar 2021 met veel overtuiging de lucht in hijsen.

Prachtige winnaar en zeer fijn uitgewerkte presentatie, waarvoor dank aan Arno!

Dank voor de fijne presentatie Arno! Ik moet nu even bekomen van mijn jetlag.

Mooie presentatie Arno, bedankt! Bijzonder mooie uitslag ook, blijft leuk dat kleinere artiesten zulke potten kunnen breken in dit topic. Al had die route in termen van CO2-uitstoot wel wat efficiënter gekund.

Bedankt Arno, top gedaan! Chapeau

En weer zo'n fijne presentatie, dank Arno! En ik zit natuurlijk immens te balen van Noname nu.

Jij nu balen dat je Abaphezulu hebt genomineerd zeker

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/91QNL-PI20L._AC_SL1500_.jpg

Zeker een mooie winnaar!

De eerste Zuid-Afrikaanse 🇿🇦 maandwinnaar ooit!

Thanks Arno voor de mooie reis  

Leuk dat jullie ironie snappen, heren.

Erg toffe uitslag. De nummers 1 en 2 zijn namelijk zo'n beetje mijn favoriete nummers van het jaar tot nu toe, denk ik.

Uitstekend podium met een fantastische maandwinnaar, dat hebben we met z'n allen mooi gedaan!

Fijn dat je onze reisleider wilde zijn, Arno, ik heb ervan genoten en weer heel wat opgestoken.

OK.

Leuke presentatie, Arno, goed gedaan!

Op naar de volgende maand:
https://media1.gmgroup.be/01/65/47/06.gif

Yesss, en nu snel weer een paar nieuwe topnominaties bijeen schrapen.
https://scontent-bru2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.6435-9/fr/cp0/e15/q65/162594543_10225538024016895_1980776080495284363_n.jpg?_nc_cat=101&ccb=1-3&_nc_sid=ca434c&efg=eyJpIjoidCJ9&_nc_ohc=phsWsTFKai8AX8dhZpa&_nc_ht=scontent-bru2-1.xx&tp=14&oh=e44112c56968ae2b3c1cb8100a5a6463&oe=609A8251