Laat ik ook maar weer eens van de partij zijn.

1. Peggy Gou - I Go
2. Herbert & Verushka - Fantasy
3. Biesmans - Another World
4. Robag Wruhme - No
5. Koreless - Black Rainbow

1. Biesmans - Another World
2. Magdalena Bay - Chaeri
3. Herbert & Verushka - Fantasy
4. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
5. Peggy Gou - I Go

Ben ik weer.

1. Bastarda & João de Sousa - Livre
2. Koreless - Black Rainbow
3. Badge Epoque Ensemble ft Andy Haas - Galactic Whip
4. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
5. Peggy Gou - I Go

1. Peggy Gou - I Go
2. Magdalena Bay - Chaeri
3. Biesmans - Another World
4. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
5. Herbert & Verushka - Fantasy

Veel aangenaams, weinig dat echt blijft plakken.

1. Bastarda & João de Sousa - Livre
2. Koreless - Black Rainbow
3. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
4. Herbert & Verushka - Fantasy
5. Magdalena Bay - Chaeri

Erg sterke finale, er zit geen enkel slecht nummer voor mij tussen.

1. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
2. Little Simz - I Love You, I Hate You
3. Badge Epoque Ensemble ft Andy Haas - Galactic Whip
4. Tyler the Creator - Wilshire
5. Peggy Gou - I Go

6. Bastarda & João de Sousa - Livre
7. Koreless - Black Rainbow
8. Robag Wruhme - No
9. Biesmans - Another World
10. Tirzah - Tectonic
11. Herbert & Verushka - Fantasy
12. Magdalena Bay - Chaeri

1. Bastarda & João de Sousa - Livre
2. Little Simz - I Love You, I Hate You
3. Tyler the Creator - Wilshire
4. Peggy Gou - I Go
5. Robag Wruhme - No

1. Tirzah - Tectonic
2. Badge Epoque Ensemble ft Andy Haas - Galactic Whip
3. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
4. Tyler the Creator - Wilshire
5. Little Simz - I Love You, I Hate You

Na de eerste halve finale zag ik het somber in voor de finale, daarna trok het gelukkig een beetje bij. Nog altijd wel één van de mindere finales in lange tijd, maar de top 5 is prima en de bovenste twee zijn formidabel. Tyler en Peggy zijn ook niet verkeerd. Daarna wordt het gestaag minder, met matige elektronica als dieptepunt.

1. Bastarda & João de Sousa - Livre
2. Badge Epoque Ensemble ft Andy Haas - Galactic Whip
3. Little Simz - I Love You, I Hate You
4. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá
5. Herbert & Verushka - Fantasy

6. Tyler the Creator - Wilshire
7. Peggy Gou - I Go

8. Tirzah - Tectonic
9. Robag Wruhme - No

10. Magdalena Bay - Chaeri
11. Koreless - Black Rainbow
12. Biesmans - Another World

De lijnen zijn gesloten! Ik ga eerst even eten en mijn zoon naar bed brengen, verwacht omstreeks half 8 met de presentatie aan te vangen.

En we zijn los! Met dank aan de 25-koppige vakjury presenteer ik u: de maandfinale van Song van het Jaar, juni 2021.

12. Robag Wruhme - No (15 punten, 7 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie)

"

Er werd al veel over gesproken: een finale zonder rock en indie - en dat op MuMe - dat kan toch eigenlijk niet! Maar ja, de jonge honden van de Britse postpuntrevival hebben even een adempauze, de gerenommeerde indiejannen leverden niet, om metal hoeven we al maanden niet te komen en als dan zelfs opper-indie-darling Sufjan het niet klaarspeelt, dan houdt het een keer op en krijgen we een maandfinale met voornamelijk electronic en dance. Natuurlijk, iets meer variatie zou mogen, maar eenheidsworst is het absoluut niet - met alle de fijne en gevarieerde electronic in de finale! Ik zou zeggen dat zelfs deze finale nog altijd gevarieerder is dan het gemiddelde forumspelletje hier op de site, alwaar men een welhaast megalomane bias tot indie en rock heeft...

Maar goed, met 8 finalisten die in het straatje electronic/dance vallen, is het niet vreemd dat een dancenummer de laatste plek inneemt. De Duitser Robag Wruhme kennen we als drijvende kracht achter het legendarische liveduo Wighnomy Brothers. Toen zij in 2009 stopten, ging hij solo verder en daarmee levert hij al ruim een decennium dansvloerstampers. No is dan ook gelijk het meest recht-toe-recht-aan technonummer in de finale. Een nummer dat je doet verlangen naar een donkere kelder met zoemende bassen en knipperende stroboscopen. Hoe lang is dat alweer geleden? Veel te lang voor jullie ook waarschijnlijk, want met een magere 15 punten pakt No de rode lantaarn.

11. Herbert & Verushka - Fantasy (22 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door Gyzzz)

"

Matthew Herbert kunnen we met een gerust hart een danceveteraan noemen. Al sinds midden jaren '90 kent hij een lange reeks dance-releases, waaronder deze minimal house classic. Op zijn nieuwe single Fantasy, met de Britse zangeres Verushka, klinkt Herbert een stuk lichtvoetiger. Ik moet zeggen dat ie bij mij een beetje onder de radar was gebleven, maar met dank aan nominator Gyzzz werd die omissie tenietgedaan - want wat een toptrack is dit!

Sowieso mag de recente stroom aan melancholische house jullie goed smaken, gezien ook de finaleplekken voor TDJ en Fred Again... afgelopen maand. Zou dat te maken hebben met een geaccelereerde vorm van festival-FOMO? In ieder geval speelt Fantasy daar bijzonder fijn op in, met de dromerige zang van Verushka, de warme synth-tapijten en de effectieve fluitsample. Ogen dicht en het voelt alsof je danst op wolkjes...

10. Tirzah - Tectonic (27 punten, 8 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: Ploppesteksel)



Een loepzuivere hattrick voor de Britse Tirzah Mastin! Na de lome popparel Send Me (6e in april) en de sensuele R&B-ballad Sink In (4e in mei) staat Tirzah nu voor de derde keer op rij in de maandfinale met de zwoele zolderkamertechno van Tectonic. Wat dat betreft zou je kunnen stellen dat een tiende plek zelfs enigszins teleurstellend hebben.

In ieder geval laat Tirzah op Tectonic horen een veelzijdig producer te zijn geworden. Dreinende synth-drones schuiven als tektonische platen langs elkaar heen, terwijl Tirzah er vrij staccato overheen praatzingt. Het geheel is zowel dreigend, als uitnodigend. Bovenal levert ze weer een compleet andere sound dan op haar vorige 2 singles. Daarmee is ze behoorlijk gegroeid sinds haar fijne, maar ietwat hoekige debuut I'm Not Dancing uit 2013. In oktober verschijnt het nieuwe album, Colourgrade. Had ik al gezegd dat dat wel eens het album van het jaar zou kunnen worden? Verder wil ik helemaal geen valse verwachtingen scheppen

9. Magdalena Bay - Chaeri (29 punten, 9 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: dumb_helicopter, Poek)

"

Cherry
Can be very sweet when she needs a friend

Oh nee wacht, dat is een andere band. In afwezigheid van indie moeten de indiejannen het doen met dit nummer van het L.A.-based duo Magdalena Bay, dat weliswaar een duidelijke elektronische ondertoon heeft, maar toch ook wel doet denken aan grote indie-namen als CHVRCHES en, vooruit, Chromatics.

Magdalena Bay staat vooral bekend om hun filmpjes op social media, maar maken ook gewoon muziek. Chaeri is het eerste nummer dat ik van ze hoor en op het eerste gehoor vond ik het een hoog ene-oor-in-andere-oor-uit-gehalte hebben, maar een aantal luisterbeurten verder moet ik zeggen dat het wel beter blijft beklijven. In deze indieloze finale zou je ze wellicht wat hoger verwachten, wat er ook wel een tijdje inzat, maar een gebrek aan punten aan het einde leidt tot een 9e plaats.

7. Biesmans - Another World (34 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door panjoe, nummer 1 van: JoaMuse, Teunnis)

"

DJ en producer Joris Biesmans zorgt voor de welhaast obligate Belgische vertegenwoordiging in de finale, al had de neo-spacedisco van Another World ook prima in een maandfinale van Song van het Jaar 1985 gekund, of niet, ArthurDZ? De ontwikkeling van Biesmans staat niet op zich. Al jaren zien we een steeds sterkere wordende stroming aan producers die zich stoelen op het typische jaren '80 synth-geluid. Zelfs in de mainstream sijpelt ie door, waardoor wereldsterren als The Weeknd en John Mayer tegenwoordig ook gewoon synths gebruiken. Als groot voorstander van italo, kan ik dat natuurlijk alleen maar toejuichen.

Terug naar Another World, dat is natuurlijk een dansvloerstamper van jewelste. Al had ik stiekem, in hetzelfde genre, toch liever Cliffbanger van Storken & Brynjolfur in de finale gehad.

8. Tyler the Creator - Wilshire (32 punten, 13 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: ArthurDZ, Coma Cat Johnny Marr)

"

Tyler, the Creator is de SvhJ-veteraan van deze maandfinale. 10 jaar geleden scoorde hij al een verdienstelijke 4e plek in de jaarfinale van de Song van het Jaar 2011 met zijn doorbraak-single Yonkers en daarna haalde hij nog enkele keren de maandfinale, en de jaarfinale in 2018 als featuring op Kali Uchis' After the Storm.

Sinds juni is Tyler terug met het album Call Me If You Get Lost. Het magnum opus op deze plaat is WILSHIRE, een 8,5 minuten durende stream-of-consciousness, waarin Tyler rant over een onbereikbare romance met de partner van een zijn vrienden. Volgens eigen zeggen gebaseerd op een werkelijke situatie en bovendien in één take opgenomen! In ieder geval flowt Tyler zoals het zijn weerga niet kent. Dat jullie die kwaliteit ook erkennen, blijkt wel uit de finaleplek voor deze albumtrack, o.a. ten faveure van single LUMBERJACK.

6. Little Simz - I Love You, I Hate You (35 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door Edgar18, nummer 1 van: Edgar18)

"

Ook een geniale finale als deze moet een minste nummer hebben. Het is veelzeggend over het niveau van de finale dat deze van SvhJ-grootgrutter Little Simz moet komen. In wederom een persoonlijk nummer handelt Simbi over de moeizame relatie met haar vader. Ondanks dat het persoonlijke duidelijk te horen is in de raps van Little Simz, die zoals altijd weer on-point zijn, en er weinig mis is met de productie - inclusief viooltjes en koortjes aan het eind - doet het nummer me dus niet zoveel. Dat komt puur door de 'I Love You, I Hate You'-sample. Die voelt gekunsteld aan en irriteert me gewoon. There, I said it...

Daarentegen is Simbi altijd een garantie op Song van het Jaar-succes, dus ook met I Love You, I Hate You, pakt ze gewoon weer het linkerrijtje, al is een 6e plek volgens mij zelfs haar minste finaleresultaat tot nu toe. In ieder geval staan beide hiphoppers netjes in de middenmoot.

Ik volg je hierin Tit, die sample stoort me ook. Kan veel beter ook, zoals uit het verleden blijkt in dit topic.

5. Bastarda & João de Sousa - Livre (35 punten, 7 keer genoemd)
(genomineerd door aerobag, nummer 1 van: aerobag, Arrie, Choconas, hoi123, Koenr, niels94, pauljojo)

"

Om in het klassiek/jazztrio Bastarda terechtkomen, moet je een instrument met een c bespelen. Zo bespeelt Tomasz Pokrzywiński cello, Michał Górczyński contrabas en bandleider Paweł Szamburski clarinet. Goed, ik weet dat je dat in het Nederlands met een k schrijft, maar de mannen van Bastarda spreken geen Nederlands, want die zijn Pools. Polen, hoor ik u denken, zo klinken ze helemaal. Klopt, daarvoor hebben ze Portugees João de Sousa ingehuurd, voor wat klassiek fado-gevoel. Mede door de unieke samenstelling van de instrumenten, maken Bastarda en Sousa een bijzondere en ingetogen variant van de Portugese volksmuziek. Fado is ook de naam van hun gezamenlijke album, absoluut een aanrader.

Echter, naast de komaf en het instrumentarium, is er nog iets bijzonders aan de finaleprestatie van Livre. Alle (!) mensen die het nummer in hun finalelijstje hebben opgenomen, zetten deze bovenaan. Ik moet mij beroepen op site-archivaris Gretz, maar volgens mij is dat nog niet eerder voorgekomen in Song van het Jaar. Doordat slechts 7 mensen op het nummer hebben gestemd, komt Livre ondanks dat niet verder dan plek 5. Toch een verdienstelijke prestatie van deze SvhJ-debutant.

Ook gedeeld het minst genoemd dan van alle finalisten.

Dat kan ik ook niet direct staven met feiten, maar het zou mij sterk verbazen als dat geen unicum is! Zeven deelnemers met een uitstekende smaak in elk geval.

4. Badge Epoque Ensemble ft Andy Haas - Galactic Whip (36 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door VladTheImpaler)

"

Tijd voor wat jazz/fusion-riedeltjes (© Poeha). Badge Epoque Ensemble is Canadees zevental, aangevoerd door Max Turnbull. Dat is dan weer de eega van Meghan Ryan, ook wel bekend als U.S. Girls. Die deed op haar beurt dan weer mee op het album Self Help, van vorig jaar, van het septet.

Ok, genoeg nepotistisch geneuzel, terug naar Galactic Whip. Dat is met een speelduur van bijna 12 minuten verreweg het langste nummer uit deze finale. Daarin meandert het voortdurend van jazz, naar funk, naar progrock, in één lang spacend geheel. In tegenstelling tot de singles van vorig jaar (Sing a Silent Gospel en Unity) is er gekozen voor een volledig instrumentaal nummer. Dat maakt toch wel dat het nummer moeite heeft de complete duur mijn aandacht erbij te houden. Dat hindert jullie minder, want BEE wipt - mede door 2 last-minute jazzliefhebbers - naar een mooie 4e stek.

3. Koreless - Black Rainbow (38 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door pauljojo, nummer 1 van: Arno)

"

In de Volkskrant-recensie van Agor, het langverwachte debuutalbum van de Welshe producer Lewis Roberts a.k.a. Koreless, wordt gerefereerd aan Carl Craig. Er zijn moeilijkere manieren om mijn aandacht te trekken. Ik snap hem wel, want net als Carl Craig op zijn onvolprezen meesterwerk More Songs About Food and Revolutionary Art maakt Koreless het de luisteraar op Black Rainbow niet makkelijk: er worden geen warme tonen gebruikt en er lijkt een climaxopbouw in te zitten die maar niet komt. Het nummer lijkt in eerste instantie alle kanten op te stuiteren, maar je hoort overduidelijk dat achter elke toon een gedachte zit. Dat mag ook wel, want Roberts is er maar liefst 5 jaar dag en nacht mee bezig geweest...

Die noeste arbeid levert hem dus een Carl Craig-referentie op. In mijn ogen niet onterecht, al komt Koreless qua niveau niet in de buurt van de Detroitse meester. Daarnaast moest ik toch 2 keer kijken of Lewis Roberts wel echt uit Wales komt, en niet uit Kazachstan, want in navolging van Joy Squad vorige maand, pakt ook Black Rainbow brons in de maandfinale.

2. Nu Genea feat. Celia Kameni - Marechiá (43 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door Snoeperd, nummer 1 van: Mausie, panjoe, Gyzzz, VladTheImpaler, yeahyeahyeah)

"

Het moge duidelijk zijn; ondanks het gebrek aan zomers weer, staat de maandfinale van juni 2021 in het teken van zomerse house. Het Italiaanse duo Nu Genea - dat eerst Nu Guinea heette, maar haar bandnaam veranderde toen ze erachter kwamen dat Guinea een scheldwoord is voor Amerikanen van Italiaanse komaf - werkt op deze zomerse bop samen met de Franse zangeres Celia Kameni. Het resultaat is een heerlijk luchtig, funky dancenummer, dat mede door de combinatie van Italiaanse en Franse zang voor ultieme vakantiegevoelens zorgt. Het is één van de maar liefst 4 nummers uit deze lijst die in de top 2 van mijn Afrekening-lijstje heeft gestaan, dat zegt genoeg over het niveau van deze finale. Oh, en mocht Marechiá nog niet in je zomer-afspeellijst staan, doe dat dan per direct. Gegarandeerd dat de zon gaat schijnen!

1. Peggy Gou - I Go (44 punten, 16 keer genoemd)
(genomineerd door Titmeister, nummer 1 van: AstroStart, Gretz, Titmeister, wibro)

"

Jongens, het was me een eer en waar genoegen om deze prachtige finale te mogen presenteren, maar wat een geweldige apotheose bezorgen jullie me: mijn nummer 1 en eigen nominatie bovenaan de lijst!

De in Berlijn residerende, Koreaanse producer Peggy Gou is natuurlijk ook geen onbekende in dit topic. In 2018 werd ze 2e in zowel de maandfinale als de jaarfinale met It Makes You Forget (Itgehane). Dat was natuurlijk volslagen onterecht. Beide had ze moeten winnen. Sterker nog, ik durf zelfs met droge ogen te stellen dat Itgehane de beste dancetrack van de afgelopen 10 jaar is. Gelukkig krijgt Gou nu revanche met I Go. Zo goed als Itgehane is ie (net) niet, maar het is wel een knaller van de bovenste plank. Al vanaf de eerste seconden, wanneer de kickdrum je een linkse directe geeft, neemt Gou je mee in de haar zo kenmerkende stijl; stuwend en speels tegelijkertijd, met wuivende synthlijnen en de exotische Koreaanse zang. Een betere winnaar van deze ultieme, dansbare en zeer fijne finale hadden we niet kunnen wensen. Nogmaals, dank allen voor het meespelen en op naar de maand juli.

Peggy, call me by my name!

Dat laatste zeker, prachtig nummer. Ik denk dat ie vrijwel elke maandfinale tot nu toe punten van mij had gekregen.

Oeh, das een anti-climax. De minste maandwinnaar van het tot nu toe zo fraaie muziekjaar 2021. Had ik Marechiá maar een plekje hoger gezet...

Dat neemt niet weg dat de finale presentatie weer spot-on was. Hartelijk dank daarvoor Titmeister!!

Prachtfinale waar een slechte uitslag niet eens mogelijk was. Fraaie presentatie ook, thanks Heiko!

Jammer dat Nu Genea net niet de overwinning pakt. Ondanks dat ik I Go een fijn nummer vind, had ik niet verwacht dat het zou winnen.

Lekker podium hoor! Thanks voor de fijne presentatie Tit

De nummer 8 heeft trouwens meer punten dan de nummer 7, daar gaat iets fout

Scherp! Tyler is dus nr. 8 en Biesmans 7.