Arrie en ik zijn het niet zo vaak eens, maar bij Wolter Kroes vinden we elkaar.

Gezellig plaatje toch? Ik moet wel een beetje gniffelen om het elitaire gewauwel. Kijk ons eens verheven in ons muzikale torentje zitten .

5,0

Edgar

Dit is zelfs binnen het genre bijzonder matig toch? Zoals ik al zei, het is gewoon een rip-off van Maak Me Gek. Ik Heb de Hele Nacht Liggen Dromen zou bij mij bv richting de 6 gaan.

Nee, deze cover is niet inderdaad niet normaal. Maar ik vind helemaal mooi




van mij een 5

Ik zou zijn bruiloft nooi vrijwillig kijken, maar Wolter is wel een vrolijk mannetje die verder geen vlieg kwaat doet toch?Ik heb hem nog weleens op een bedrijfsfeestje gezien en dat was best gezellig. Ik heb de hele nacht liggen dromen is zelfs best een leuk liedje.

Dit is matig inderdaad, maar de collectieve bash lijkt me ook wat overdreven.

Anyway: 4

Como: 7
Kroes: 4

It's Impossible belandt op plek 611, 6,00 gemiddeld.
Niet Normaal staat nu op plek 884, 2,64 gemiddeld.

"Sjiek is mich dat, Lèt iech eeve neet op en 'ch drej m'ne kop, M'ne Vespa gejat."
Een sensatie in Limburg en omstreken in 2009, maar wij gaan toch maar gewoon luisteren naar het origineel uit de 80s. 

Dit was overigens alles behalve een one-hit-wonder. Bano en Power hebben 8 maal de top 10 gehaald in Italië en meerdere songs werden een grote Europese hit. 

Ook in het echte leven waren deze twee een koppel. Toen hun dochter op mysterieuze wijze verdween in 1994 besloten ze enkele jaren later uit elkaar te gaan, zowel op muzikaal als relationeel gebied.

890. Al Bano & Romina Power - Felicita

[1982, #aw7, #hp10]

7

5,5

6

6.6

Je hoeft niet in een elitaire toren te zitten om iets hartgrondig af te fakkelen. Wat een onzin. Ik vind die muziek godsgruwelijk verschrikkelijk kut. Ik haat niemand persoonlijk, maar er wordt muziek gemaakt dat ik echt hartgrondig haat en waar ik juist heel erg óngezellig van word. Zoals Wolter Kroes.
Hier zitten weinig verheven woorden in.
Het is de bekende clichéreactie van mensen die deze bagger wel waarderen. Beetje makkelijk. Of ga jij in diezelfde toren zitten wauwelen als ik geniet van experimentele piepknorjazz uit Ethiopië of porngrind uit de sloppenwijken van Eindhoven?

Afijn... weer on topic: Felicita moet het doen met een 5,5. Dat zijn vijf Frans Duijtsen en een halve Peter Beense bij elkaar.

6

Ik doe niet aan wauwelen. Je zult van mij heel weinig tot geen reacties lezen waarin ik muziek c.q. de liefhebbers ervan afkraak. Om nog maar te zwijgen over het woord haat. Dan heb je of a) geen idee wat de letterlijke betekenis is van haat, of b) je wilt gewoon stoer doen. Anyhow, geen terminologie waar ik mij van bedien. En ja, muziek affakkelen... waar is het voor nodig? En wat zeg je ermee over degene die het wel waarderen?

Nummer niet pruimen is prima, dat doen we allemaal. Het gaat erom hoe een ieder dat nodig vindt kenbaar te maken. En daar zitten dus wel eens commentaren tussen die mij een gniffeltje ontlokken.

En wat betreft de piepknorjazz uit Ethiopië, daar ga ik vrij goed op.

7.25

Enfin, dat deed je dus wél.


Jij niet, ik wel. Dat heeft niks te maken met stoer doen - ik ben geen 12 - en ik heb wel degelijk de betekenis van haat ervaren. En niet zo'n klein beetje ook. Met gegronde redenen die ik hier natuurlijk niet ga delen, en waar ik tot mijn 40e geen weet van had hoe ingrijpend dat zou voelen. Die emotionele impact gun ik niemand. Evenmin dus de 'muziek' van Kroes & Co.

En ja, natuurlijk is de term enigszins metaforisch, nogal wiedes, maar mijn walging gaat namelijk véél verder dan de muziek op zichzelf en heeft te maken waar zijn muziek voor staat: die (culturele, sociologische, misschien zelfs filosofische) monoloog zal ik je verder besparen. Your luck.
Inmiddels is die persoonlijke haat afgezwakt tot een gezonde aversie (vandaar mijn opmerking 'dat ik niemand persoonlijk haat'), dus het is verder okay, hoor. Mijn haat voor de muziek van Kroes e.d. echter niet.

Mooi, mocht het er ooit van komen, dan gaan wij over Ethiopische experimentele piepknorjazz lekker elitair in een torentje positief over wauwelen. Ja, jij ook! Ik wil ook wel eens gniffelen.

Gezellig.

6,6

Gezellig muziekje, bij een stevig after-dinner gesprek.

6.3

7

zo'n nummer dat je tig keer hebt gehoord maar geen idee hebt wie er achter steekt.

6

Toch wel vrouwvriendelijke porngrind uit de sloppenwijken van Eindhoven? Anders haak ik af hoor.

6

Wolter Kroes - Niet Normaal : 3

Al Bano & Romina Power - Felicita : 7

7

Jammer. Zou best een interessante discussie kunnen opleveren, of een verhelderend inzicht.

Een en al vrouwvriendelijkheid! Zo zullen vast veel vrouwen heimelijk fantaseren over het contextuele formaat van dit klasziekertje.
Daarbij is de gendergelijkheid in menig songtekst zelfs ruimschoots doorgeschoten in het voordeel van de dames en worden zij dwars door het glazen plafond gebeukt: de vrouw op een voetstuk. Op 'smaak'volle, maar hilarische wijze..


Jôh, daar is dit het platform toch niet voor?
Okay, héél even dan twee enkele dingetjes:
Waarom heeft Wolter Kroes een naamsbekendheid van 99% en kent (verhoudingsgewijs) bijna niemand überhaupt ook maar één artiest in tientallen andere genres? Omdat zijn muziek door veel mensen wordt gekocht/gedownload? Veel écht grote hits heeft hij nooit gehad, laat staan ooit een notering in de Top2000. Tegenwoordig komt hij er al niet eens meer tussen, want 98% waarmee de Top40 wordt bevuild kan je opdelen in vier stijlen:
- Nederlandstalige kinderpop met autotune
- (Nederlandstalige) kinderrap met autotune,
- hypercommerciële dancepop/house met autotune
- extreem gladgelikte popmuzak met, inderdaad.
(verderop de reden waarom ik dit opsom)

Toch zie je Kroes' tronie en zijn muziek in véél meer media (tv, radio) dan tientallen artiesten bij elkaar die wél in die Top2000 staat (en die lijst is ook nog eens de mainstream bovenlaag en maar een topje van de ijsberg). Onder andere vanwege het verschil tussen muziek als behang en muziek van belang. Wil je muziek als snack en een snelle suiker, of muziek waar aandacht voor gevraagd wordt? Niks mis met snacken, maar niet louter, want het verzadigt snel. Media kiest steeds nadrukkelijker voor behang en zorgt daarmee voor een voedingsbodem voor nieuwe aanwas (die niet beter weet, want het wordt niet aangeboden) én snelle bevrediging van die dus steeds groter wordende massa. Kortom: haal die Kroes er maar weer bij. Lekker makkelijk. Een voordeel van de muziek van Kroes: van louter snelle suikers word je vet en niet oud.

Muzikale vorming is in de pubertijd: maar weinig mensen ontwikkelen hun muzieksmaak daarna nog verder, laat staan veranderen. Niet voor niets maakt bijvoorbeeld Erik Scherder zich sterk voor meer muziek in het onderwijs (among a lot of others, zoals Tom ter Bogt, Henkjan Honing, Philip Ball). Ik zie zelf in het primair onderwijs al een enorme verschraling en vereenvoudiging van de aangeboden muziek / liedteksten. Alsof elke zoveel jaar de norm naar beneden wordt bijgesteld. Dan is het onvermijdelijk dat als je sec kijkt naar de inhoud waarmee de Top40 de laatste ca twintig jaren gevuld is (ergo: een afspiegeling waar de meeste tieners naar luisteren en qua 'muziekopvoeding' in hun kindertijd steeds minder meekrijgen), de compositorische variatie en muzikale diversiteit enorm gedaald is. Dat is geen ouwelullenpraat.
Zo zijn er onderzoeken gedaan naar aandachtsspanne en intro's in muziek (het linkje is een héél kort artikeltje van één voorbeeld). En dan zijn er ook nog tal van onderzoeken gedaan over de correlatie tussen muzieksmaak en iemands karakter/gedrag, zoals bijv. in dit artikeltje. Vooral met de laatste twee alinea's ben ik het hartgrondig eens (en daarom gaat het dus tegenwoordig fout in de muziek'opvoeding' en beschouw ik o.a. de muziek van Kroes daarvoor verantwoordelijk: want er wordt alleen bediend en steeds minder uitgedaagd)..

Niet de Nederlandstalige meezinger in het algemeen, maar wel een Wolter Kroes in het bijzonder zie ik als een symptomatisch verschijnsel die deze teloorgang en de analfabetisering van de Nederlandse muzieksmaak in stand houdt. En verergert.

Maar bovenal: ik vind zijn muziek ook écht verschrikkelijk kut. Je zal mij niet op zo'n bedrijfsfeestje zien als hij er optreedt. Ik meld me ziek. Want anders word ik er mentaal én fysiek ziek van, letterlijk.

een interessante zienswijze EvilDrSmith.

Ik onderschrijf het grootste deel van je mening, alleen kies ik voor een andere uitleg.
In mijn optiek is onze generatie met de manier van opvoeden van de millenials en de generatie niks de aanleiding doordat de mensen die nu volwassen worden zonder enige vorm van weerstand zijn opgegroeid. De sociale media en vervolgens de klassieke media zijn de kathalysator van het gevolg: vervlakking.

(ik zeg daarmee niet dat ze het gemakkelijk hebben, want je zal nu maar starter zijn op de woningmarkt om maar iets te noemen)

Het gaat tegenwoordig om hapklare brokken met een concentratieboog van drie en een halve seconde. Zelfs voor het echte losbreken van de sociale media begon de skihut daar trouwens al mee. Dat is allemaal niks anders dan de weerspiegeling van de grote gemene deler.
Ten tweede lijkt muziek meer en meer bijzaak te worden en is de kleur haar van een artiest, welke kleding ze dragen, welke mening ze hebben over allerlei onbeduidende onderwerpen en of ze het goed doen in een reality soap belangerijker dan de muziek die ze maken.

Wolter Kroes is als een Labrador. Een goedlachse allemansvriend waar je niet al te veel diepgang van mag verwachten, zowel muzikaal als qua persoonlijkheid. En bij hem is dat in een redelijk onschuldige variant wat mij betreft.Ik kan dat Wolter niet zo kwalijk nemen. Hij eet er een goede boterham van.

Q-music, 3FM en ook de muzieklessen op school volgen simpelweg de vervlakking die is in gezet. Ik vind dat overigens net zo triest als jij. Het zou ze sieren om af en toe eens een gezond tegengeluid te laten horen (= luisteraars meer kennis te laten maken met alternatieven), maar op de korte termijn kost dat alleen maar luisteraars en dus geld. Ik vrees dat de geest uit de spreekwoordelijk fles is. Krijg die er nog maar eens in.

We leven in een maatschappij waar de oppervlakkige meerderheid meer en meer gelijk krijgt. Het gevolg is de huidige coalitie, Mc Donalds, Action, Amazon, Nederlandse films zonder naakt en muziek met autotune.

Como: 9,5
Kroes: 3,8
Bano & Power: 7,5, geef mij Fabrizio dan maar

Jeetje, het zit diep. Ik zie zelf geen kinderpop en kinderrap in de Top 40 en de popmuziek en behoorlijk schaarse hiphop in de Top 40 kinderpop en kinderrap noemen, is natuurlijk een enorm laatdunkende manier van uitdrukken. Verder lijk je ook een enorme hekel aan autotune te hebben? Dat is prima, maar ook persoonlijk. Ik zie autotune wel als iets tofs, maakt dat me dat een soort schaap die de commercie volgt? Ik kan je verzekeren dat dat niet het geval is.

Wat betreft Wolter Kroes: misschien eens een feestje in een volkswijk bezoeken. Dit is de muziek waar ze daar erg van kunnen genieten. Ik zie echt niet in wat daar mis mee is. Die mensen hebben simpelweg geen behoefte aan diepere muziek. Ook mijn vriendin bijvoorbeeld: zij kijkt ontzettend graag feelgood romcoms en heeft een hekel aan film waar je voor moet nadenken of die je te diep raken. Waarom? Omdat film voor haar meer een vorm van escapisme is, een prettige, positieve ontsnapping aan het dagelijkse. Dat geldt ook grotendeels voor muziek. En dan is gezellige meezingmuziek met simpele teksten daar voor veel mensen perfect voor.

Dat er in de media meer aandacht zou zijn voor Wolter Kroes dan voor andere artiesten, dat staat daar verder los van. Ik zie zelf Wolter Kroes echt niet zo vaak in de media, en hij heeft een aantal nummers die gewoon enorm bekende nummers zijn, ongeacht of ze nou een hoge plaats in de Top 40 hebben gehaald. Dat er dan een reality-show rondom hem moet zijn, goed, dat is ook weer niet zo nodig, nee. Maar dat lijkt me verder geen reden om de muziek zo te verafschuwen.

Ik denk verder dat altijd al een groot deel van de muziek simpel en oppervlakkig was. Als muziekwetenschapper kan ik je vertellen dat Theodor Adorno in de jaren '40 (geloof ik, kan er een decennium naast zitten) een zeer vergelijkbaar elitair betoog afstak. En in honderden jaren geleden waren er ook al mensen die dit over toen nieuwe muziek zeiden. Het is een aardig patroon.

Ik vind je uitleg niet eens anders wavanbuuren, maar een zinvolle aanvulling.
Zeker wat betreft social media en muziek als bijzaak.

Nee, je zou het Kroes niet kwalijk kunnen nemen, maar ik vond het wel opvallend dat Dries Roelvink, werkzaam in hetzelfde métier, ruiterlijk toegaf niet van zijn eigen muzeik te houden. Dus misschien zou je het Kroes ook wél kwalijk kunnen nemen? Zo onschuldig als het misschien is of lijkt, hij maakt wezenlijk onderdeel uit van een groeidende vervlakking die ik verafschuw. Ik gun zijn goed belegde boterham liever aan duizenden andere artiesten die minder opportunistisch én interessanter te werk gaan, maar regelmatig geen nagel hebben om aan hun kont te krabben (ook met dank aan het "verdienmodel" van oa Spotify). Maar ja, dat tij is idd lastig te keren. Ook als je ziet hoe hypersensitief en oververhit men raakt op tal van andere gevoelige kwesties (#metoo, gendergelijkheid, Zwarte Pieten, corona): vroeger was er tenminste nog een filter, nu braakt de onderbuik van de samenleving bij de geminste trilling de hele galblaas eruit. En ja, ik zie een correlatie tussen deze twee ontwikkelingen.

Maar dank voor jouw zienswijze, niet alleen omdat deze volgens mij vrij nagenoeg aansluit op de mijne, maar ook voor je formuleringen.

Arrie, yep, het zit vrij diep. Misschien ook wel iets te diep, maar mijn leven bestaat dan ook - naast een relatie met een kunstdidactisch docent, kinderen en (voorheen decennialang muziekgerelateerd) werk - vooral uit muziek en boeken. 24/7/365.

Ik vind autotune een van de allerslechtste moderne uitvindingen in de muziek. Niet eens de uitvinding zelf, maar vooral het beoogklepte kuddegedrag dat het heeft bewerkstelligd. Ten tijde van Cher was het nog grappig en een noviteit, nu voegt het alleen maar toe aan eenheidsworst.
Kan je niet zingen? Maakt niet uit: de techniek trekt je valse kraai wel recht.
Kan je wel zingen? Maakt niet uit: de techniek trekt je nachtegaal wel recht.
Resultaat: alles klinkt hetzelfde en je hoort geen authenticiteit, of weinig natuurlijk timbre meer in een stem. En dan valt het enorm op dat iemand als een Adele nog wél in de Top40 staat (en zelfs bij haar hoorde ik op haar laatste album een paar keer iets dat me niet aanstond). Blader maar eens terug in de geschiedenis van de hitlijsten: qua diversiteit staan we nu weer in de kinderschoenen van de popmuziek, halverwege de jaren zestig. Ofwel: bar weinig variatie en korte nummers. De drieminutengrens lijkt weer een heilige eis. Met een verschil: toen hoorde je nog muzikanten een instrument bespelen en zangers die (niet) konden zingen.
Ook dit is dus, net als bijv. het sociale klimaat qua verpreutsing en de politieke situatie, terug naar een halve eeuw geleden. En het dan nog gek vinden dat vrouwen (en mannen) zoveel worden nagesist en -gefloten. Het verbaast mij niks. (Hmm, okay: nu haal ik er té veel bij)

Je zal mij niet zo snel op feestjes zien, en al helemaal niet op 'volksfeestjes' bij mij in de wijk (ik woon ook in een volksbuurt: Zuilen, Utrecht). Als dat het enige verschil is tussen (plat) vermaak en elitair snobisme: dán ben ik het laatste. Waarom moet het meteen iets elitair zijn? Jij geeft de term 'elitair' in deze context een naardere bijsmaak dan nodig is. Dan kan ik ook schrijven: liever een snob dan een hork. Maar jij weet ook wel dat er veel meer grijstinten zijn én dat de term 'leren waarderen' ook voor muziek geldt. Behoefte creëer je en kan je sturen, met de juiste middelen (opvoeding, onderwijs, tijd, omgeving). En als men in een volkswijk met sociale huurwoningen voor blanke arbeiders met lage inkomens graag de inferieure nazaten van André Hazes (sr) meegalmt: prima! Maar graag zonder mij en houd die onzin in die blanke arbeidersghetto's of in bepaalde kroegen. Maar nee hoor: er is dus zelfs een realityserie over Kroes? Maakt het zo mogelijk nóg erger en mijn aversie waar Kroes voor staat nog duidelijker. En hij is bepaald niet de eerste volkszanger met zo'n soap.
Ik ben niet tegen simpel en oppervlakkig, houd ik op zijn tijd ook van (alleen dan op ander vlakken en andere stijlen), maar wel tegen de steeds verdergaande eenvormigheid, hoe deze geëxploiteerd wordt en wat dit op termijn voor gevolgen heeft voor de onderontwikkelde smaak van toekomstige generaties. Het zou mij namelijk ook niets verbazen als Kroes, net als Roelvink, zijn eigen werk niet luistert, maar naar roots of klassieke muziek. Iets met brood en spelen.

En krijg nou wat? Ik verzin dit niet (ik was even aan het zoeken of ik de muzieksmaak van Kroes kon achterhalen), maar lees de eerste alinea van dit interviewtje eens en koppel dat aan mijn opmerking hierboven over 'leren waarderen': Wolter Kroes over Maestro - televizier.nl

Aansluitend op dat 'leren waarderen': het is volgens mij een vooropgezet plan (er is een hele rits aan dit soort filmpjes te vinden), maar in essentie vond ik dit een bijzonder leuke insteek waarbij andere culturen in aanraking komen met, bijvoorbeeld, Westerse metal: Tribal People React to Heavy Metal For The First Time - YouTube

Niks mis met romcoms, houd ik ook van, en ik snap de beweegredenen van je vriendin maar al te goed (al vind ik de opmerking 'te diep raken' wel een bijzondere: alsof ze bang is om geraakt te worden?). Maar met mate, en de ene romkom is de andere zeker niet: ook daarin is kwaliteit (natuurlijk) enorm verschillend. Nu je begint over films, ook dat eenvormigheidsverschijnsel zie je de laatste jaren in de bioscopen steeds nadrukkelijker (arthouse uitgezonderd): alles is tegenwoordig óf Marvel, óf een herbewerking van een oude blockbuster óf een veelal slechte (Nederlandse) romkom. Eenzelfde en een steeds dikker wordende eenheidsworst die over de massa wordt uitgesmeerd. Kijk eens voor de aardigheid welke bioscoophits er waren in de jaren 70, 80, 90. Wel even een verschilletje, vooral qua thema's, variatie en genres.

Jij ook dank voor je reactie: je slotalinea is natuurlijk heel erg waar en die Theodor Adorno zal ik eens opsnorren. Ik weet dat wat ik schrijf niets anders is dan het herkauwen van eenzelfde, eeuwenlange zuurpruimerij. Maar in elk cliché schuilt een waarheid en ook dat is een cliché. (Ik zou ten tijde van een jonge Mozart waarschijnlijk hartstochtelijk hebben geklaagd dat men veel beter naar Bach kan luisteren dan naar die hysterische, narcistische snotaap ).
Toch weerhoud mij dat niet om daarin te volharden, desnoods onder met mom van vergeefs pedagogische wanhoop. Uiteindelijk zal het vooral mijn misantropische inborst wel zijn, want ik heb inderdaad niet zo'n hoge dunk over de massa. Om de zanger van At The Gates te citeren, die ik ooit eens interviewde: "I love humans and try to do the best for humans, but at the same time I'm so tired of humans. I call myself the first misanthropic humanist."