10. Julie & Candy (Geogaddi)
39 punten, 10 keer genoemd


De aanvoerder van de bus, hierna volgt een ziek groot gat met de rest. Ziek is dan weer een woord dat behoorlijk van toepassing is op dit nummer, in zo’n beetje alle betekenissen van het woord. Ook weer zo’n nummer doordrenkt met theorieën waarvan de meest gangbare ook gelijk een vrij lugubere is: het bizarre verhaal van Candace Newmaker die in 2000 doodgewurgd werd in een sektarisch behandelingstraject door Julie Ponder. So it goes. Het nummer is zelf ook bewust creepy gemaakt volgens de makers (uit de tijd dat ze nog interviews gaven hier en daar): “We just played the melody on a couple of whistles and then we bounced it back and forward between the internal mics of two tape-decks until the sound started disappearing into hell.” Er zit een dialoog in uit Season of the Witch. Devil. Details. Deze alternatieve versie mag er ook wezen trouwens.

9. Music Is Math (Geogaddi)
73 punten, 13 keer genoemd.


Om maar meteen met de wiskunde te beginnen: ja je leest het goed, het verschil tussen nummers tien en negen bedraagt een whopping 34 punten. En dan is de nummer 8 ook nog ver weg. Music is Math is eigenlijk de echte opener van Geogaddi en is een waanzinnig voorproefje op wat nog komen gaat. En dat wordt ook genoemd: Music is math; the past inside the present. Twee thema’s die als een rode draad door hun discografie lopen. Er wordt gigantisch veel geteld en theorieën als weird numbers en Fibonacci zijn de heren ook niet vreemd. IDM-artiesten zijn nou eenmaal tech geeks en daarmee ontiegelijke bazen. Dit zeggen ze er zelf van: Ander berucht M=M-citaatje hier: The past inside the present. Als er één band zo professioneel kan kunnen met het concept tijd dan zijn het deze wel. Ja, een band voor nerds dit. Bij het aanschaffen van m’n nieuwe koptelefoon was dit het nummer mijn lakmoesproef om geluidskwaliteit te testen. Inmiddels ben ik er heel happy mee aaaaahhh.

lekkere presentatie Niek! sterke verdieping in het luistergenot.

Same here

Bedankt dus voor deze interessante cursus, meester Poet!

8. Aquarius (Music Has The Right To Children)
88 punten, 13 keer genoemd. Nummer 1 van andré, wendyvortex en herman


Oh yeah right een boel te behandelen in deze. Aquarius kreeg van de stemmers 10, 7, 8, 7, 10, 4, 4 5, 3, 1, 2, 4, 4, 10, 5 en 4 punten, goed voor een totaal van 88 en plek 8. Lekker tellen, music is math. Afgelopen Studentenkamerfestival was ik bij een bizar absrdistisch kunstproject van een dude die een ode aan de sinaasappel deed. Vermoedelijk was ie geïnspireerd door Boc-vibes en dit nummer heeft de orange een mythische status gegeven onder de aanhangers van de Boardskerk. En dan heb je nog maar een fractie van Aquarius besproken; Dit nummer moet wel de heilige graal zijn van Boards of Canadasamples. Het gesprek tussen Mike en Marcus moet als volgt zijn gegaan:
- Oi ik heb een aflevering van Sesamstraat opgeduikeld, lijkt me kjoel om daar iets van in onze muziek te verwerken. Maar welke passage zou ik dan pakken?
- Ja
- Oké!
Het leuke is dat alles te traceren is naar één uitzending: Sesame Street #2852. Nu een Muricaanse Sesamstraataflevering gewoon een volledig uur dus tis alsnog diep graven om alle oranginele versies van bepaalde samples te ontwaren. Of vissen eigenlijk want jup, zelfs het plonsgeluid komt hier terug. Maar zijn er nog een heleboel niet gevonden dus doe je best! Het zijn ook echt grappige fragmentjes. En zelfs de leidende drumbeat op zichzelf is een directe sample van de soundtrack van de film Hair uit 1979. Aquarius is feitelijk gewoon een zes minuten durende meme maar wel eentje die het op bizarre wijze voor elkaar krijgt om gewoon nooit cheesy te worden, ook niet na luisterbeurt 35, 36 of 44. Ik blijf dit absoluut briljant vinden. Sixty-ten out of ten, yeah that’s right.

7. 1969 (Geogaddi)
98 punten, 17 keer genoemd. Nummer 1 van Weirdo Wizzy


Het bewijs dat Geogaddi bovenal echt een album en niet zomaar een verzameling liedjes: van de acht finalisten is de hoogste slechts op plek 7 te vinden. Nu is het gat met de nummer 5 slechts één punt en het podium 12 punten dus het had zo anders kunnen vallen. Dit heb ik enórm veel gedraaid op mijn fietsvakantie afgelopen zomer. Drie weken lang met m’n broertie dwars door Duitsland getrokken en op de gaafste plekken geweest. Momentjes echt voor jezelf waren spaarzaam tho dus ik stond gewoon ’s ochtends extra vroeg op om de zon op te zien komen. Boven heuvels, bergmeren, steden. Het is een ontzettend cliché maar Boards of Canada werkt gewoon zoooo goed bij ochtendgloren. Daarbij nog maar even niet denkend aan wederom satanische boodschappen die hier weer langskomen. Allereerst de songtitel. 1969 kan natuurlijk refereren naar Woodstock. Of naar het het jaar waarin de beste spiritual jazzplaat ooit gereleaset werd, peace out Pharoah. Tevens heel toevallig het het jaar waarin de Satanic Bible op de markt verschene, aha bingo! Eén van de populairste naslagwerken over welk antigeloof dan ook, met meer dan 1 miljoen verkochte examplaren. En dat allemaal ondergronds want de publieke instanties willen hun handen hier niet aan branden. Een verboden boek dus, maar ik ben wel benieuwd geworden over wat er nu instaat. Daarnaast is er de uiteraard blatant namedrop van David Koresh (of naja, eigenlijk hseroK divaD want het blijft Boards of Canada), en de Branch Davidians. Een religieuze sekte die wachtten tot Jezus terug zou komen met z’n second judgement, hiermee onheil afroepen over alle toxic mensen in de wereld. Het verhaal van de Branch Davidians is bizar en fascinerend. Zo fascinerend dat ik er zo nog op terugkom. Want deze namedrop staat niet alleen, nee we gaan nog dieper dan dit. Wordt vervolgd. OH EN DIE DRUMS AAAHHH

Gisteravond pas laat teruggekeerd van verlof en vandaag terug werken, dus vermoedelijk lukt het mij pas morgenvroeg helaas om de nieuwe editie op te zetten.

6. In A Beautiful Place Out In The Country (In A Beautiful Place Out In The Country)
99 punten, 16 keer genoemd. Nummer 1 van Johnny Marr en curufin


Een beetje de nóg wat rustigere variant van 1969 maar wel een ontzettend wonderschone. David Koresh was in z’n dertigerjaren en had toen al 16 kinderen op de wereld gezet. Da’s flink doorpakken. Het was een beetje een rare snuiter en raakte snel verwikkeld in een interne machtsstrijd met George Roden, die later nog iemand omlegde met een bijl. So it goes. Gezellige luitjes allemaal. Eén persoon was in elk geval heel enthousiast: de vrouw van George. Van haar komt de uitspraak: “Come out, and live with a religious community in a beautiful place out in the country.” Ook weer één van de beroemdste BoC-samples, wat hebben ze daar toch veel van. De lachjes die je op de achtergrond hoort zijn uiteraard de tientallen kinderen die deel uitmaakten van de Branch Davidians. En Johnny Marr die op de vloer ligt te kronkelen van de pret.
(ik voeg straks ook nog even alle andere gebruikersstukjes toe hoor, maak je geen zorgen! x)

Interlude (of naja, niet echt een interlude, vond deze gewoon fokking grappig)

Niets minder dan briljante presentatie! Veel dank daarvoor.

Heel terecht dat de interludes deze prominente plaats krijgen: te kort voor een format als deze om veel nominaties te pakken maar net zo briljant als de rest en bovendien onmisbaar in Boards of Canadas bestaan. Orange Hexagon Sun kende ik niet eens en vind ik serieus geweldig. Beter dan de Turqoise variant misschien wel (die op zijn beurt in deze finale thuisgehoord had).

Nu al enorm veel zin om straks Geogaddi weer eens integraal te draaien.

Wat een heerlijke presentatie Niek, zoveel enthousiasme en interessante weetjes. Ik weet nog dat destijds een voor een dit soort dingen ontdekt werden, maar inmiddels is er blijkbaar nog veel en veel meer bekend.
Geniaal ook dat Sesamstraat-verhaal, wat een hoop plezier moeten M&M hebben gehad met het maken van die track.

En goed ook om de interludes nog eens te benoemen. Heb wel eens begrepen dat M&M dat zelf de hoogtepunten in hun discografie vinden.

Heerlijke presentatie!

Ondanks dat ik gisteren helaas toch geen lijstje heb ingeleverd, fantastisch om te volgen.

Go Dayvan Cowboy!

Owkie alles is afgeschreven en ik heb blijkbaar nog eventjes dus no stress. Zitten jullie je al te verkneukelen op de topvijf? x

Interlude: A Moment of Clarity


Echt even zo’n zijdezachte soundscape met koorsample om totaal in te verdrinken, vind het echt zo knap dat ze in 53 seconden zo’n beeld kunnen neerzetten. Toen deze uitkwam met The Campfire Headphase lag ie al eventjes op de plank want een vergelijkbare versie werd al gespeeld tijdens Warp10, maar die had nog wat extra fluitjes. Less is more, moet het duo gedacht hebben. Ik vind dit clipje ook zo fijn. Ja, fijn, dat is een woord dat ik hier vaker mag gebruiken.

5. Dayvan Cowboy (The Campfire Headphase)
99 punten, 15 keer genoemd. Nummer 1 van Hedser, aERodynamIC, motel matches en Arrie


Ahhh, The Campfire Headphase. De voor opschudding zorgende plaat in de BOC-community. Ook hier zijn we hard tegen deze plaat, getuige het feit dat slechts één track van de vijftien de finale heeft weten te bereiken. Tijd om deze meme van stal te halen. Maar dat ene nummertje doet het dan wel weer alleraardigst hier, da’s dan wel weer fijn want Dayvan Cowboy is ook wel echt pure bliss. Die antidrop op twee minuten Die drumpartijen Vind de kritiek op ACH is a whole ook niet terecht trouwens, dit is gewoon weer een topnotchrelease met eigenlijk gewoon eenzelfde vibe als MHTRTC, maar dan nog met iets van tokkelgitaartjes hier en daar. Dayvan Cowboy was tevens de leadsingle van Trans Canada Highway, die op cryptische wijze werd aangekonigd vanaf warprecords.com/666 met als geplande releasedatum 6 juni 2006: 666. Dit werd later een week vervroegd vanwege, quote on quote: Ghegheghe wat een mallerts. Fijn EP’tje, uit de tijd waarin BOC-releases zich nog snel opvolgden. Oei, dat is inmiddels wel anders. Oh, en ter ere van alles kreeg Dayvan Cowboy gewoon even een officieel clipje van Warp!

4. Roygbiv (Music Has The RIght To Children)
103 punten, 14 keer genoemd. Nummer 1 van BrotherJohn en ArthurDZ



Uiteraard komt deze nu, hoe kan je Bocuma nou ooit los luisteren van Roygbiv? Zowel op Boc Maxima als of Music Has The Right To Children staan ze gebroederlijk naast elkaar. Roygbiv is een liedje over de kleuren van de regenboog terwijl er een kindje Lake roept. Iemand zei Music Has The Right To Children? De oorspronkelijke sample zelf werd pas superlaat ontdekt, totdat een knappe kop in 2020 op Twoism de code kraakte. Een Sesame Streetfragment, mogen jullie raden uit welke aflevering? Hierdoor kwam er wel een einde aan het mysterie wat nou in globsnaam gezegd wordt in dit nummer, een Yeah of een Gretz. Wie weet wordt ooit het origineel van Yellow Ball (Music Is Math) nog gevonden, ik ga de Reddits en Twoisms in de gaten blijven houden want ben deze week helemaal toegetreden tot de Branch Boardians. Via dit clipje, waarin Roygbiv van scratch in elkaar wordt gezet door iemand met jaloersmakend veel skills, kwam ik er ook ahter dat het tringeltje rond Lake ook uit datzelfde fragment komt, maar dan met wat adapties die voor deze lake niet helemaal te begrijpen zijn. Iemand hier die me Ableton wil uitleggen? *kijkt naar één persoon in particular, ja jij weet dat ik jou bedoel*.
Anyway. Roygbiv is met afstand het kortste nummer in de finale en wordt misschien ook wel beschouwd als het kortste volwaardige BOC-nummer tussen al die supertoffe interludes. Het is op Spotify het populairste nummer en scoort hier ook behoorlijk vrij uitstekend met gewoon even twee fraaie eerste plekken en vier tweede plekken. Er is ook een Alpha Quest Mix van gemaakt die aftopt op ruim 6 minuten. De eerste twee daarvan worden door Bocuma gevuld tho. De Alpha Quest in kwestie is, jazeker, datzelfde Sesamstraatfragment als diegene aan het eind van Aquarius. WAAROM KOMT ALLES TELKENS TERUG? En ook hier weer een heerlijk clipje waar vooral die oldskool intro smullen is

3. Everything You Do Is A Balloon (Hi Scores)
110 punten, 17 keer genoemd. Nummer 1 van Pepino


Evenveel punten als de nummer twee maar Balloon verliest het op nummeréénnoteringen, ja het zat echt close! Begon vrij matig maar toen er eenmaal wat lucht in zat is ie gaan vliegen, en dus alsnog alsnog een puike prestatie voor één van de oudere BOC-tracks in deze finale. Maar inmiddels ook wel echt vintage Boards of Canada. De songtitel alleen al is om door een ringetje te halen en want ja, is alles wat we doen niet gewoon een ballon? Rake teksten Niek! En het plaatje wordt compleet gemaakt met de best bekeken fanvideo van Boards of Canada, vermoedelijk omdat het één van hun bekendste nummers is natuurlijk maar ja, fokking aapmensen! Als je de spirit van de broertjes moet samenvatten in één clip is het wel deze: nostalgische toets naar de jaren zeventig, de jeugd, het avontuur maareuhm… something’s not completely right nietwaar? Mysterie gehuld in een warme deken. En dan nog de muziek zelf, de melodie, de sfeer. De kracht van de balloon zit hem in de herhaling, maar dan vooral in het feit dat zelfs die herhaling bij Boards of Canada een illusie is. Telkens zit er weer de kleinste schommeling die het nét weer ietsjes interessanter maakt. Een extra melodielijn, een plotse hapering. Eén ding in het bijzonder vind ik echt zoooooo tof, en da’s die lage noot van de ‘tweede melodielijn’ die op 2:56 net drie bars langer aanhoudt, daarna één bar switcht naar hoog en weer meteen in het gebruikelijke ritme terugvalt. [balt vuistjes, trilt en kreunt een oempff], toen ik dat hoorde wist ik dat ik dit een ontzettend bijzonder nummer zou blijven vinden. Tevens het enige nummer van de geweldige Half Awake Mix dat overeind is gebleven in deze Greatest Hits. Echt, als dit een officieel album was geweest was het mijn BOC-favoriet na Geogaddi. Hiscores, 9.5.78, Whitewater, I Will Get It Tattooed, Echus, Nova Scotia Robots… en het past ZO GOED bij elkaar. Geef deze een spin in de late uurtjes. Of gewoon nu.

Nog twee te gaan!

Verrassend, ik dacht dat 'Everything You Do Is A Balloon' bij zeker de helft op 1 ging staan

2. Reach For The Dead (Tomorrow’s Harvest)
110 punten, 18 keer genoemd. Nummer 1 van Titmeister, Teunnis en Gretz


De secret track van The xx deluxe gebruikte ik uiterarad ook direct als een opstapje naar de single die hieruit volgde. Het verhaal stopt immers nog niet. Reach For The Dead is – samen met Dayvan Cowboy – het enige nummer met een officiële clip. Nu zou Boards geen Boards zijn als ze dat niet met de nodige bombarie zouden aftoppen dusjaaa hier werd een heel event van gemaakt dat de fanbase weer deed kwijlen ware het een nieuw pavlovexperiment. Ditmaal werd een première aangekondigd voor de vooruitgestuurde single. 22 mei in Tokyo zou op één of ander scherm teen en tander vertoond worden. De gelukkige aanwezigen maakten zo voor het eerst in 7 jaar kennis met nieuw Boards of Canadawerk. Niet veel later kwam er in één van de comments onder de clip een reactie van hellinterface met hierin een datum en een tijd voor een integraal debuut van het volledige album. Een Google Earthshot van de locatie werd een dag later op Twitter gedeeld, waarna fans de coordinaten zelf moesten achterhalen. Uiteraard lukte dat vrij snel en zo kwamen vanuit het hele land de ekte diehards bij elkaar in één of ander verlaten waterpark in een woestijn in Californië waar Tomorrow’s Harvest voor het eerst in z’n geheel te horen was. Een fantastisch album. Een album dat wij nu massaal naar huis hebben gestemd. Gelukkig hebben we deze nog. Reach For The Dead kreeg geen enkele tegenstem in de tweede ronde en was vorig jaar de hoogst geplaatste BOC in de Ladder, dat zijn adelbrieven om mee thuis te komen. En tot de laatste paar stemmers aan toe deed ie mee voor de winst. Maar toch niet.

De Branch Davidiansaga continues maar het wordt nu naarder. Koresh, die tijdelijk was verbannen, kon terugkeren nadat Goerge Roden in de bak belandde, en had hierdoor weer de leiding over de Branch. Het was een rumoerige tijd met vermoedens van grootschalig kindermisbruik. Maar uiteindelijk was het een vermoeden van verboden wapenbezit wat de autoriteiten in actie deed komen. Het werd een bloedige 51 dagen lange strijd om toegang tot het hoofdkwartier Mount Camel Center, die werd omgedoopt tot de Waco Massacre. Tegen het eind van siege vatte Mount Camel Center vlam met als gevolg 76 doden, onder wie vele kinderen, enkele zwangere vrouwen, en David Koresh zelf. So it goes. George Roden overleed tien jaar later aan een hartaanval in een mental hospital. So it goes. Mike en Marcus Sandison waren zo gefascineerd door dit verhaal dat ze er een project aan besloten te wijden. Ze verzamelden een collage aan foto’s die nog bewaard waren gebleven in de brand, en besloten ook contact te zoeken, en te vinden, met de weduwe van George Roden, en een hele concept-EP aan haar gewijd hebben. Al die jaren later prijkt haar naam nu bovenaan het lijstje met beste Boards of Canadanummers ooit:

1. Amo Bishop Roden.
123 puntertjes, 20 keer genoemd. Nummer 1 van Coma Cat en Miss Anthropocene . Oh, en van mezelf


Slechts door twee users niet genoemd lijkt dit mij een prachtige winnaar! Amo Bishop Roden Een langzaam ontvouwend meesterwerkje onderweg ook nog eens een keertje een zieke basdrop. Toen ik dit nummer leerde kennen, ergens 2015/2016 denk ik, en via dit nummer Boards of Canada, kon ik nog niet durven broeden dat dit uit zou groeien tot wat ik misschien wel het mooiste liedje ooit vind. En dat BOC me zou vergezellen tijdens studiesessies, ochtendchillsessies of veel te erg uit de hand lopende Greatest Hitspresentatiesessies. Of luistersessies met m’n besties van wie ik hou. Vraag me niet om nog meer uit te leggen, dat weet ik allemaal niet. Wat ik wel weet is dat ik hem vanaf nu ook elke 27 november een spin ga geven. En dat ik een mainstream Boards of Canadafan blijk met het juiste nummer bovenaan. In 33 of 45 rpm, maakt mij niks uit. Hou van deze band.

Epilogue


Now that the show is over and we have jointly exercised our constitutional rights, we would like to leave you with one very important thought: Namelijk dat jullie allemaal amazing zijn. Iedereen heel erg bedankt voor het meelezen, meestemmen, de mooie verhaaltjes en weetjes, en gewoon voor het sharen van de Boc-vibes. Het zijn bijzondere vibes in elk geval. Tof om jullie even een weekje hebben mogen meenemen, ik blijf zelf de komende weken nog wel in een Boc-cave zitten want ik wil nu echt ALLES weten hihaho. Eneuhmm, misschien tot ergens in de woestijn bij de première van een volgende release, ergens in 2041 ofzo?

Nog even de harde lijst erbij:

1. Amo Bishop Roden
2. Reach For The Dead
3. Everything You Do Is A Balloon
4. Roygbiv
5. Dayvan Cowboy
6. In A Beautiful Place Out In The Country
7. 1969
8. Aquarius
9. Music Is Math
10. Julie & Candy
11. Hi Scores
12. Rue The Whirl
13. Alpha And Omega
14. Dawn Chorus
15. The Beach At Redpoint
16. Telephasic Workshop
17. Kid for Today
18. Sixtyniner
19. You Could Feel The Sky
20. Sunshine Recorder


Satan draagt hierbij het stukje over aan God: dumb_helicopter start morgen de dEUS gREATEST hITS op, dus alvast veel pleizer met de voorpret. En succes Gertjan! En bovenal: blijf je grondrechten verdedigen. No one else will do it for you.

Thank you

Ooo00oo00OOrrRRrrRRrrrrRAaa@a@@aNnnNNnnNGGgg99ggeEEeE3Σ3EΣ

Niek bedankt voor de geweldige presentatie en de mooie week BoC. Heb de muziek weer op een andere manier leren kennen door naar individuele nummers te luisteren ipv albums en dat beviel prima

Ironisch idd wel dat hierna de GH van dEUS komt...

Chapeau! Wat heb ik hiervan genoten. Heel veel geleerd, heel veel zin om nóg meer te leren over deze bijzondere muzikanten die al enkele jaren het befaamde 'most listened artists of all time' plekje op mijn Last.fm geclaimed hebben. Thanks hiervoor Niek, wat enorm vet gedaan zo. (En je bent snel welkom om vogels te sampelen en Ableton te doorgronden, met of zonder whiskey).