20. In the Lap of the Gods… Revisited (31 punten, 7 keer genoemd)



Afsluiter van Sheer Heart Attack en geschreven door Freddie.
In the Lap of the Gods komt al eerder langs op Sheer Heart Attack, maar deze versie overtreft die versie volledig. Ook een perfecte afsluiter.
Tijdens de bijbehorende concertreeks was dit ook steevast de afsluiter. Niet gek natuurlijk, want het lijkt ook wel bijna voor de live-optredens gemaakt te zijn. Ook tijdens latere concerten kwam dit nummer nog geregeld terecht in de setlist, dus stiekem één van de hoogtepunten uit Freddie’s pen, vooral qua melodie en ritme.

There's no meaning in my pretending

19. Mother Love (31 punten, 5 keer genoemd)


Nummer 1 van: dynamo d

Het enige nummer uit de jaren ’90 wat de finale haalde, afkomstig van Made in Heaven en Brian May en Freddie Mercury en toch wel één van de meest emotionele songs uit het hele oeuvre van Queen.
Dat komt natuurlijk door de hele setting. Wetende dat hij niet meer in staat was het nummer af te maken en daarmee dus het laatste nummer wat hij opnam. En luister dan eens naar hoe hij toch nog wist te zingen, terwijl hij doodziek was. Ongelofelijk! Brian heeft de laatste couplet in moeten zingen.
Aan het eind wordt symbolisch teruggegaan in de tijd, om het nog meer lading mee te geven. Om af te sluiten met Freddie’s alias Larry Lurex van voor Queen, waar hij Goin’ Back van Carole King zingt: I think I’m going back to the things I loved so well in my youth. Knappe jongen die het droog houdt.

I long for peace before I die

18. Is This the World We Created… ? (32 punten, 6 keer genoemd



Afsluiter van The Works en een toch wel zeldzame schrijverssamenwerking tussen Freddie Mercury en Brian May. Eén van de twee nummers uit de jaren '80 die de finale wist te halen.
Ook wel één van de meest geëngageerde nummers van Queen. Duidelijk een ballad in de stijl van Love of My Life. John Deacon en Roger Taylor spelen ook niet mee op dit nummer. Dit nummer werd ook aan het slot van Live Aid, dus ver na hun eerdere legendarische act, gespeeld. Het nummer leek er ook wel voor gemaakt. Daar is de clip ook van.

Is this the world we devasted, right to the bone?

17. Teo Torriatte (Let Us Cling Together) (36 punten, 10 keer genoemd)


Nummer 1 van: meneer

Geschreven door Brian May en afsluiter van A Day at the Races.
Het bedankje van Queen richting Japan. Alleen daar kwam het op single uit (als B-kantje van Good Old-Fashioned Lover Boy) en alleen daar werd het live gespeeld. Japan sloot als één van de eerste landen Queen in hun hart en hoewel de rest van de wereld wel volgde, is daardoor de band met Japan altijd sterk geweest. Niets voor niets is de tekst gedeeltelijk Japans.
Brian speelt de piano’s in dit nummer. Piano’s? Er wordt namelijk naast een gewone piano ook gebruik gemaakt van een elektrische piano, een harmonium en een speelgoedpiano.

Let us never lose the lessons we have learned

16. It’s Late (37 punten, 8 keer genoemd)


Nummer 1 van: Bonk

Geschreven door Brian May en afkomstig van News of the World.
Het nummer is eigenlijk een drieluik over een driehoeksverhouding. Brian putte hiervoor uit eigen ervaring, omdat hij inde ban was van een ontmoeting die hij gehad had, terwijl hij nog een relatie had met Chrissie Mullen.
Het nummer is nog een single geweest in de VS, maar deed daar niet veel. Vrij onbegrijpelijk als je het mij vraagt. Luister naar dat venijn, die opbouw, die krachtige zang en dat gitaarspel. Brian maakt hier gebruik van hammering of tapping, iets wat hij afgekeken had van Billy Gibbons, gitarist van ZZ Top.

I've been wrong, but I'll learn to be right

15. Fairy Feller's Master-Stroke (39 punten, 8 keer genoemd)



Afkomstig van Queen II, staat op de ‘Black Side’ en geschreven door Freddie Mercury. Eén van de kortere nummers uit deze lijst.
Het nummer beschrijft een gelijknamig schilderij van Richard Dadd, een schilder uit de 19e eeuw die nogal kampte met psychische problemen, waardoor hij zijn vader ook had vermoord. De tekst is nogal poëtisch met vele verwijzingen.

Come on mister feller, crack it open if you please

Even tussendoor: ik waardeer enorm de input die je er bij schrijft Bonk ! Ik leer/lees nieuwe informatie over Queen. Dat maakt deze albumtracks top 20 waardevol. De beste, sinds lange tijd, voor mij persoonlijk. Dank !

14. You Take My Breath Away (40 punten, 6 keer geneoemd)


Nummer 1 van: likeahurricane

Geschreven door Freddie Mercury en afkomstig van A Day at the Races.
Het nummer werd eerder live gespeeld dan dat het opgenomen werd. Dat gebeurde in1976 in Hude Park voor 150.000 man. Hij zei erg nerveus te zijn toen hij dit solo speelde. Er zijn ook mindere premières denkbaar.
Het is naast een gevoelig liefdeslied ook weer een liefdesbetuiging aan Japan. Er schijnt ook een soort Japanse toonladder (kumoi) in het nummer gebruikt te worden, waardoor het de Oosterse klank krijgt. Ook speelde Brian May zijn gitaarsolo op een andere manier dan gewoonlijk, waardoor het rustiger overkomt en dus niet te nadrukkelijk het nummer overneemt.
De vele lage vocalen zijn in dit geval allemaal van Freddie. Hierdoor zingt hij dus al die prachtige harmonieën met zichzelf.

I'll get no sleep till I find you to tell you That you just take my breath away

13. Was It All Worth It (44 punten, 10 keer genoemd)


Nummer 1 van: Poeha

Geschreven door Queen en afsluiter van The Miracle.
Voorafgaand aan de opnames hadden de heren van Queen (eindelijk) besloten dat het veel verstandiger was dat ze de credits (en daarmee de opbrengsten) van een nummer gewoon met zijn vieren zouden delen. Het was immers al jaren zo dat er wel één iemand met het voornaamste idee kwam, maar dat ze tijdens het opnameproces allemaal hun input leverden. Dat besluit had een goede uitwerking voor de harmonie in de band. Want al waren ze bijzonder goed in harmonieën, harmonie kenmerkte de band niet altijd. Hoewel ik ook wel overtuigd ben dat ook daardoor al die mooie muziek tot stand kwam.
Was It All Worth It was het erg krachtige en melodieuze afsluitnummer van The Miracle. Het krijgt natuurlijk wel wat extra lading mee, wetende dat Freddie op dat moment al ziek was. Je afvragen of het het allemaal wel waard is, is natuurlijk zwaarder wetende dat het binnenkort zal eindigen. Gelukkig komt er een bevestigend antwoord.
Het nummer herbergt weer veel kwaliteiten van Queen. De opbouw, het stevig instrumentale begin (na 40 seconden), de krachtige zang, maar ook dat er een orkestpartij tussendoor komt. Wel volledig gespeeld op een synthesizer, maar toch. Een echt rocksymfonie.

Was it all worth it Living breathing rock 'n' roll, this Godforsaken life

12. Liar (44 punten, 11 keer genoemd)


Nummer 1 van: El Ninjo

Het langste nummer van het debuutalbum en geschreven door Freddie Mercury. Hoewel ook Mike Bersin invloed gehad schijnt te hebben, met wie Freddie samen in Ibex zat. Alleen heette het nummer toen Lover. Dat Freddie de rechten van het nummer zich toe-eigende is wellicht een voorspelling geweest van de vele interne strijd die Queen later wel had over wie nu welk nummer geschreven had en wanneer je ook recht had op de bijbehorende inkomsten van de single.
Elektra (de Amerikaanse platenmaatschappij) bracht dit nummer in de VS op single uit, maar bewerkte het hiervoor en kortte het ook behoorlijk in. Alleen wel zonder toestemming van de band. Uiteraard waren zij daar niet blij mee. Het werd ook geen succes.
Religieuze verwijzingen komen terug en die sfeer wordt extra aangezet door gebruik van een Hammondorgel. Ook live deed dit nummer het erg goed.

Liar, they bring you down before you begin

Sluit ik me helemaal bij aan!

11. Stone Cold Crazy (50 punten, 8 keer genoemd)



Afkomstig van Sheer Heart Attack en geschreven door alle vier leden van Queen. Dat de credits naar alle bandleden gingen was zeker in die tijd uitzonderlijk.
Hoewel afkomstig van Sheer Heart Attack, vindt het zijn oorsprong al veel eerder. Het werd zelfs gespeeld bij het allereerste Queenconcert ooit. Ze vonden het niet geschikt voor het debuutalbum, maar bewaarden het nummer dus.
Eén van de stevigste nummers van Queen, Queen goes speed metal. Niet voor niets als invloed door diverse bands genoemd. De bekendste daarvan is natuurlijk Metallica, die het ook nog als cover uitbrachten en geregeld live speelden.

If I can't go to heaven Will they let me go to hell?

9/10. The Millionaire Waltz (53 punten, 10 keer genoemd)


Nummer 1 van: FrodoK

Geschreven door Freddie Mercury en afkomstig van A Day at the Races.
Freddie heeft ooit in een interview erkend dat hij bij dit nummer een beetje doorgeslagen was. Maar ook dan levert dat een geweldig nummer op. Ook weer opgebouwd uit verschillende delen. Het zou ook geïnspireerd zijn door de opluchting dat John Reid inmiddels hun manager geworden was.
Volgens Brian May was het opnemen van Bohemian Rhapsody vergeleken met dit nummer een makje. De bombast spat er vanaf, maar het nummer gaat ook van klein tot groots en meeslepend. Zoals het hoort bij een wals. Hoewel ook Roger en zeker ook John Deacon, met zijn basspel, laten horen geweldig muzikanten te zijn, verdient Brian May wel wat extra aandacht aangezien hij met zijn gitaar gewoon een heel orkest imiteert.

There is music and love everywhere

9/10. Ogre Battle (53 punten, 10 keer genoemd)


Nummer 1 van: Funky Bookie

Afkomstig van Queen II en geschreven door Freddie Mercury. Overduidelijk nog met een progressief heavy metal-geluid.
Qua tekst heeft Freddie zich natuurlijk erg laten inspireren door ‘In de ban van de ring’van Tolkien. Eigenlijk dateert het al uit 1972 en was het bedoeld voor het eerste album, maar daar paste het niet goed tussen.
Hier maakt Roger Taylor, die ook een belangrijke vocale bijdrage levert, ook gebruik van de gong. Hij zou dit later ook doen bij een ander nummer waar ze nog wel wat meer succes mee hadden, maar dat kunt u in de laatste minuten van 2023 wel weer horen.

One great big eye has to focus in your direction

8. Keep Yourself Alive (64 punten, 11 keer genoemd)



Openingsnummer van het debuutalbum, dus het zal voor velen de eerste kennismaking met Queen geweest zijn. Geschreven door Brian May.
Het werd door EMI in een blanco witte hoes naar de BBC opgestuurd en vervolgens gedraaid bij The Old Grey Whistle Test uitgezonden, maar men wist dus niet welke band er eigenlijk gedraaid werd. De eerste versie dateert uit 1971, waar Queen meteen werkte met ovrdubs. Eigenlijk wilde Brian dat die versie op het album zou komen, maar producer Roy Thomas Baker vond anders. Uiteindelijk werd een versie van Mike Stone (assistent van Baker) op het album gezet, tegen de zin in van Brian.
Er werd een videoclip gemaakt door Mike Mansfield, die vervolgens geweigerd werd door de band. Het geeft wel wat aan over dat ze op jonge leeftijd en met weinig ervaring niet minder eigenwijs en zelfbewust waren over hoe ze het wilden hebben.

Do you think you're better every day? No, I just think I'm two steps nearer to my grave

7. Death on Two Legs (Dedicated to…) (66 punten, 11 keer genoemd)


Nummer 1 van: Scorpion_21

Openingsnummer van A Night at the Opera en toch wel één van de meest bijtende en agressieve nummers uit het gehele oeuvre van Queen.
Het verhaal is wellicht bekend, maar dit is de afrekening van Freddie met Norman Sheffield, hun voormalig manager en eigenaar van Trident Group, waaronder de Trident Studios, waar Queen haar eerste albums opnam. De andere bandleden waren geschokt door de scherpe teksten en vroegen zich af of ze wel dit nummer moesten gebruiken, maar Freddie hield voet bij stuk. Dat leidde tot een rechtszaak vanuit Norman Sheffield, die uiteindelijk geschikt werd. Norman Sheffield bracht in 2013 memoires uit met de titel ‘Life on Two Legs’

But now you can kiss my ass goodbye

6. White Queen (As it Began) (72 punten, 17 keer genoemd)


Nummer 1 van: bikkel2, Mssr Renard

Geschreven door Brian May en afkomstig van uiteraard de witte zijde van Queen II.
Brian schref dit nummer nog in zijn studententijd toen hij heimelijk verliefd was op een studente. Doordat hij op dat moment ook The White Godess over de weergave van de vrouw in de kunst aan het lezen was, werd het dus White Queen. Eén van de eerste echte ballads van de band.
Ook in dit nummer experimenterde Queen met manieren om een ander geluid dan anders te krijgen. Zo trommelt Roger met stokken met een wollen weefsel op de bekkens om een doffer geluid te krijgen en zette Brian een brug op zijn gitaar om een sitar-achtig geluid te krijgen.
Maar boven alles is het een zeer emotioneel en intens nummer. Brian heeft wel aangegeven dat dit nog steeds een nummer is waar hij erg trots op is.

So sad it ends As it began

5. Great King Rat (80 punten, 14 keer genoemd)



Afkomstig van het debuutalbum en het eerste nummer van Freddie’s pen wat er te horen valt op een album van Queen. Lichtelijk gebaseerd op het kinderversje Old King Cole, gezien de frase ‘Old King Cole was a merry soul And a merry soul was he’
Hier vallen de progressieve invloeden ook duidelijk terug te horen. Roger Taylor blijkt naast drums ook heel behoorlijk tamboerijn te kunnen spelen.

Don't believe all you read in the Bible

4. Seven Seas of Rhye (97 punten, 15 keer genoemd)


Nummer 1 van Johnny Marr, motel matches

Afkomstig van Queen II en geschreven door Freddie Mercury
Het nummer wat tot mijn eigen verbazing op basis van mijn eigen exclusiecriteria toch mee mocht doen. Want geen hitnotering en niet in de top 2000. Maar toch ook niet in de startlijst kwam. Via de nominatieronde toch en vervolgens niet genoemd in de eliminatieronde.
De voorbode konden we al horen als instrumentale afsluiter van het debuutalbum, maar het kwam pas echt tot wasdom op het tweede album. De eerste hit voor Queen in Groot-Brittannië (maar daar moesten ze hier dus nog even op wachten), mede dankzij een optreden in Top of the Pops. Tot groot ongenoegen van de band geplaybackt.
Oorspronkelijk bedacht als opener, zodat het aan zou sluiten op het debuutalbum, maar men koos uiteindelijk toch voor Procession. Dus dan maar aan het eind. Het nummer eindigt met een traditioneel deuntje ‘I Do Like To Be Beside The Seaside’ gezongen door Queen en vrienden.

I will destroy any man who dares abuse my trust

3. Brighton Rock (101 punten,16 keer genoemd)


Nummer 1 van:ArthurDZ, vigil, EvilDrSmith, catdog

Openingsnummers van Sheer Heart Attack en geschreven door Brian May. Die was voor de opnames geveld door hepatitis en daarna een maagzweer en vreesde dat hij door al die gezondheidsproblemen uit de band gezet zou worden. Dat viel uiteindelijk mee. Overigens werd het nummer geen enkele keer genoemd in de eliminatieronde.
Het verhaalt over een vakantieliefde aan Brighton Beach, een populaire kustplaats. Toch is het nummer vooral bekend geworden door de gitaarsolo die zijn oorsprong al eerder vond. Namelijk werd die ooit al eens geïntegreerd in een liveversie Son and Daughter. Maar tot op de dag van vandaag maakt die gitaarsolo ook bijna altijd deel uit van de live-optredens. Door ‘tap-delay’ kan Brian meerdere gitaarpartijen over elkaar spelen (Echoplex-effect). Het is een ode aan Brian’s helden Jimi Hendrix en Jimmy Page.

It's so good to know there's still a little magic in the air

2. The March of the Black Queen (102 punten, 14 keer genoemd)


Nummer 1 van: Brunniepoo

Afkomstig van uiteraard de zwarte kant van Queen II en geschreven door Freddie Mercury.
Toch wel één van de meest progressieve nummers van Queen, want er gebeurt ongelofelijk veel in slechts 6,5 minuut. Het kostte dan ook heel wat tijd en moeite voor het nummer naar tevredenheid van Freddie was. Hij was er ook al mee bezig voordat hij May en Taylor leerde kennen.
De tekst verhaalt vooral over fantasiefiguren, maar er zouden ook al aanwijzingen in zitten voor Freddie’s seksuele voorkeur. Maar zoals wel vaker weigerde Freddie echt toe te lichten waar de tekst over gaat.
Het is natuurlijk vooral en soort mini rockopera, die geweldig in elkaar zaten, met vele lagen. Letterlijk, want de tape die gebruikt werd voor de opname was gewoon transparant aan het einde, vanwege de vele lagen die op elkaar gestapeld werden. Door de complexiteit ook nauwelijks live gespeeld en al helemaal niet in zijn geheel.
Producer Roy Thomas Baker speelt op dit nummer mee op de castagnetten en Brian May bespeelt buisklokken (tubular bells).
Ongelofelijk dat je een dergelijke compositie al op je tweede album weet te zetten, maar nog altijd één van de hoogtepunten in het oeuvre van Queen!

Forget your sing-a-longs and your lullabies

1. The Prophet’s Song (108 punten, 16 keer genoemd)


Nummer 1 van: aERodynamIC, Choconas

Afkomstig van A Night at the Opera en geschreven door Brian May. Hij heeft hier ook twee weken onafgebroken aan gewerkt bij de opnames. Het langste nummer uit de lijst.
Menigeen beweert dat als dit nummer uitgebracht was dat dan dit nummer elk jaar bovenaan de top 2000 had gestaan. Ik durf die bewering niet helemaal aan, maar dat dit nummer de sfeer van opera ook goed weerspiegelt is natuurlijk waar.
Geïnspireerd door een droom van Brian. Ook liet hij zich inspireren door de Japanse ervaringen. Ook wordt er gebruik gemaakt van een toy koto, een Japans instrument in kleine uitvoering (vandaar ‘toy’, in originele uitvoering is het ruim twee meter lang). Een ongelofelijk complex, wellicht ook wel enigszins wat fragmentarisch nummer, maar o zo knap. Ook de vocale onderbreking is natuurlijk erg knap gedaan en een toonbeeld van de technische kwaliteiten in de opnamestudio van Queen.
Maar het is eigenlijk überhaupt een soort blauwdruk van de klasse van Queen!

God give you grace to purge this place And peace all around may be your fortune

Bedankt Bonk, fantastische informatieve presentatie.

Mijn nummer 1 onderaan de collectieve lijst maakt het wel af

Kun jij verder ook niks aan doen, Bonk. Dank voor de uitgebreide presentatie!

https://64.media.tumblr.com/a71f16b30981efd7d9dbb01357cc9776/tumblr_oh5dwdcOoy1ql41aro1_1280.jpg

Daarmee zijn we aan het einde van deze Greatest Hits. Hopelijk hebben jullie er veel plezier aan gehad. Ik zeker wel! WAT EEN BAND! Als het kan, ben ik er misschien deze week nog meer van gaan houden.
Fijn om te merken dat dat enthousiasme gedeeld wordt! De top vier zat belachelijk dicht bij elkaar en vraag me ook af of het ooit eerder zo geweest is dat de nummer laatst twee eerste plekken toebedeeld heeft gekregen.
Hoe dan ook, geniet van de muziek en nogmaals bedankt.

Hartelijk dank Bonk voor de organisatie en presentatie. Top gedaan en een mooie uitslag ook!
Met veel plezier deel genomen

Mijn Top 3 blijkt ook de Top 3 in de einduitslag te zijn, maar dan in omgekeerde volgorde.
Voor de alternatieve Queenliedjes ben ik dus enorm mainstream.

Serieus veel dank voor het onder de aandacht brengen van de onderbelichte, maar voor mij veel boeiendere kant van Queen Bonk en ook voor de interessante achtergrondinformatie. Ik had niet verwacht dat ik zó van Queen onder de indruk raakte. Dat was zelfs Rami Malek niet gelukt.

Top gedaan Bonk, bedankt voor dit alles!

15 dec - Mssr Renard (Barclay James Harvest)
22 dec - Johnny Marr (Weyes Blood)
29 dec - 50tracks (2023)
5 jan - Hedser (Sufjan Stevens)
12 jan - vigil (OMD)
19 Jan - dynamo d (Arno / T.C. Matic)
26 jan - DjFrankie (The Cramps)
02 feb - Arno (Slowdive)
09 feb - wendyvortex (Carnavalskrakers)
16 feb - Poek - (Joe Jackson Live 1980/86)
23 feb - EttaJamesBrown (The Pogues, Shane McGowan & The Popes)
1 mrt - Bonk (Arjen Lucassen)

15 dec - Mssr Renard (Barclay James Harvest)
22 dec - Johnny Marr (Weyes Blood)
29 dec - 50tracks (2023)
5 jan - Hedser (Sufjan Stevens)
12 jan - vigil (OMD)
19 Jan - dynamo d (Arno / T.C. Matic)
26 jan - DjFrankie (The Cramps)
02 feb - Arno (Slowdive)
09 feb - wendyvortex (Carnavalskrakers)
16 feb - Poek - (Joe Jackson Live 1980/86)
23 feb - EttaJamesBrown (The Pogues, Shane McGowan & The Popes)
1 mrt - Bonk (Arjen Lucassen)
8 mrt - ArthurDZ (Joni Mitchell)