Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #3
0
geplaatst: 3 september 2024, 08:04 uur
Ergens tussen een vervelend en een geweldig nummer: een 7,34 voor de versie van Hush door Kula Shaker en daarmee op plaats 350. Daarmee vinden we deze versie beter dan die van Billy Joe Royal waar we een gemiddelde van 6,91 voor over hadden.
It was the third of September
That day I'll always remember, yes I will
'Cause that was the day that my daddy died
I never got a chance to see him
Een ode aan de vader van een van de zangers van The Temptations zou je kunnen denken. Niets van dit alles. De originele versie van Papa Was A Rollin' Stone is uitgebracht door de Amerikaanse psychedelische soulgroep The Undisputed Truth in het begin van 1972.
Papa Was A Rollin' Stone werd geschreven door Norman Whitfield en Barrett Strong. Whitfield produceerde de originele Undisputed Truth-versie. Deze versie van het nummer bereikte de 63e plaats in Billboard Hot 100. Het nummer staat op het album Law of the Land uit 1973.
Later in 1972 nam Whitfield een 12 minuten durende versie van het nummer op voor de Temptations. De bewerkte 7-inch single, een versie van 6:58 minuut, van dit Temptations-nummer werd uitgebracht in september 1972, en deze versie werd een nummer één hit in de Billboard Hot. Papa Was A Rollin' Stone kwam in de laatste week van 1972 binnen in onze Top 40. In totaal stond de single 11 weken genoteerd met als hoogste positie de vijfde plaats.
Motown-producer Norman Whitfield was in deze periode druk aan het experimenteren met allerlei spacey geluidjes, veel echo's en andere effecten en vooral heel lange nummers met lange instrumentale passages. Papa Was A Rollin' Stone begint met een lang instrumentaal intro van 3:53 minuut. Elk van de drie coupletten in de versie van Temptations gescheiden door uitgebreide instrumentale passages.
Er ontstond de nodige wrijvingen tijdens de opname van Papa Was A Rollin' Stone. The Temptations baalden dat Whitfields weinig aandacht had voor hun zang in hun nummers. Ze moesten Whitfield onder druk zetten om te zorgen dat ze ook ballads opnamen. Whitfield dwong zanger Dennis Edwards om zijn partijen tientallen keren opnieuw op te nemen totdat hij eindelijk het boze, bittere gemopper kreeg dat hij wenste. Whitfields behandeling van de groep leidde uiteindelijk tot zijn ontslag als hun producer.
Het verhaal wil dat Edwards boos was over het eerste couplet van het nummer: Edwards' vader stierf niet op 3 september maar in werkelijkheid op 3 oktober. Dus toch een ode?
Het nummer eindigde hier MuMe op de eerste plaats in de door laxus11 georganiseerde versie van Greatest Hits van Motown. Ook staat het jaarlijks in de Radio2 en MuMe Top 2000. Bij de MuMe 2000 is Reijersen de nominator en schrijft Titmeister een mooie review: "...In een single-versie van bijna 7 minuten, ongekend lang, werd het hun grootste succes. En terecht! Allereerst, is de baslijn simpelweg episch, ongeëvenaard in de popmuziek. Voeg daarbij de geweldige meerstemmige zang in het refrein, de laidback percussie met congas, de handclaps, het fijne gitaartje en het trompetje. Productioneel klopt gewoon alles aan dit nummer. "
# 1858 The Temptations - Papa Was A Rollin' Stone
It was the third of September
That day I'll always remember, yes I will
'Cause that was the day that my daddy died
I never got a chance to see him
Een ode aan de vader van een van de zangers van The Temptations zou je kunnen denken. Niets van dit alles. De originele versie van Papa Was A Rollin' Stone is uitgebracht door de Amerikaanse psychedelische soulgroep The Undisputed Truth in het begin van 1972.
Papa Was A Rollin' Stone werd geschreven door Norman Whitfield en Barrett Strong. Whitfield produceerde de originele Undisputed Truth-versie. Deze versie van het nummer bereikte de 63e plaats in Billboard Hot 100. Het nummer staat op het album Law of the Land uit 1973.
Later in 1972 nam Whitfield een 12 minuten durende versie van het nummer op voor de Temptations. De bewerkte 7-inch single, een versie van 6:58 minuut, van dit Temptations-nummer werd uitgebracht in september 1972, en deze versie werd een nummer één hit in de Billboard Hot. Papa Was A Rollin' Stone kwam in de laatste week van 1972 binnen in onze Top 40. In totaal stond de single 11 weken genoteerd met als hoogste positie de vijfde plaats.
Motown-producer Norman Whitfield was in deze periode druk aan het experimenteren met allerlei spacey geluidjes, veel echo's en andere effecten en vooral heel lange nummers met lange instrumentale passages. Papa Was A Rollin' Stone begint met een lang instrumentaal intro van 3:53 minuut. Elk van de drie coupletten in de versie van Temptations gescheiden door uitgebreide instrumentale passages.
Er ontstond de nodige wrijvingen tijdens de opname van Papa Was A Rollin' Stone. The Temptations baalden dat Whitfields weinig aandacht had voor hun zang in hun nummers. Ze moesten Whitfield onder druk zetten om te zorgen dat ze ook ballads opnamen. Whitfield dwong zanger Dennis Edwards om zijn partijen tientallen keren opnieuw op te nemen totdat hij eindelijk het boze, bittere gemopper kreeg dat hij wenste. Whitfields behandeling van de groep leidde uiteindelijk tot zijn ontslag als hun producer.
Het verhaal wil dat Edwards boos was over het eerste couplet van het nummer: Edwards' vader stierf niet op 3 september maar in werkelijkheid op 3 oktober. Dus toch een ode?
Het nummer eindigde hier MuMe op de eerste plaats in de door laxus11 georganiseerde versie van Greatest Hits van Motown. Ook staat het jaarlijks in de Radio2 en MuMe Top 2000. Bij de MuMe 2000 is Reijersen de nominator en schrijft Titmeister een mooie review: "...In een single-versie van bijna 7 minuten, ongekend lang, werd het hun grootste succes. En terecht! Allereerst, is de baslijn simpelweg episch, ongeëvenaard in de popmuziek. Voeg daarbij de geweldige meerstemmige zang in het refrein, de laidback percussie met congas, de handclaps, het fijne gitaartje en het trompetje. Productioneel klopt gewoon alles aan dit nummer. "
# 1858 The Temptations - Papa Was A Rollin' Stone
3
geplaatst: 3 september 2024, 13:13 uur
Man o man o man: alleen al dat intro!https://pyroflow.co.za/wp-content/uploads/2023/02/wp8562020.jpg
Niet minder dan geniaal.
Samen met Slayers 'Hell Awaits' en Flotsam & Jetsams 'Doomsday For The Deceiver' behorend tot mijn favoriete intro's.
Ik ben geen muziektheoreticus, maar het intro heeft een opbouw, spanning en een uniek herkenbaar, magisch sprankelend thema dat gelijk staat aan de symfonische meesterwerken van een Beethoven, Tchaikovsky of Vivaldi. Over meesterwerken gesproken: ironisch genoeg werd dat de albumtitel van hun volgende plaat. Toepasselijk ook, trouwens.
De resterende acht minuten zijn vergelijkbaar briljant. Ideale symbiose van funk, soul, jazz en psychedelica. Fijn dat Whitfield het onderste uit de kan haalde bij de band, tot ergernis en geruzie aan toe.
Grote kunst komt voort uit grote pijn.
10 (de albumversie natuurlijk, maar daar moet je maar even overheen lezen)
Niet minder dan geniaal.
Samen met Slayers 'Hell Awaits' en Flotsam & Jetsams 'Doomsday For The Deceiver' behorend tot mijn favoriete intro's.
Ik ben geen muziektheoreticus, maar het intro heeft een opbouw, spanning en een uniek herkenbaar, magisch sprankelend thema dat gelijk staat aan de symfonische meesterwerken van een Beethoven, Tchaikovsky of Vivaldi. Over meesterwerken gesproken: ironisch genoeg werd dat de albumtitel van hun volgende plaat. Toepasselijk ook, trouwens.
De resterende acht minuten zijn vergelijkbaar briljant. Ideale symbiose van funk, soul, jazz en psychedelica. Fijn dat Whitfield het onderste uit de kan haalde bij de band, tot ergernis en geruzie aan toe.
Grote kunst komt voort uit grote pijn.
10 (de albumversie natuurlijk, maar daar moet je maar even overheen lezen)
0
geplaatst: 3 september 2024, 14:12 uur
10 !! (maar dan wel de album uitvoering)
Mijn Soul Topfavoriet
Mijn Soul Topfavoriet
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.