Na dagenlang simpele keuzes voorgeschoteld te krijgen, hebben we hier opeens te maken met een echte battle. Twee geweldige songs en ik vind het zeker niet evident om op de Collin Kids te stemmen.

Ik sta versteld van de dancemoves van Larry en ook van zijn gitaarspel op die leeftijd. Maar de stem van Lorrie vind ik hier nog wat kinderlijk klinken en dat doet voor mij wat afbreuk aan deze heerlijke song.

Rodney Lay is de zoveelste rockabilly artiest waar ik nog nooit van gehoord had. Hij heeft met Tell Me Baby wel een nummer te pakken dat precies in mijn muziekstraatje past.

Nu de uitslag van deze battle eigenlijk al vast staat kan ik zonder probleem stemmen op Rodney, want hij hoort hier niet puntloos afgeserveerd te worden (als het spannender was weet ik nog niet of ik dat ook gedaan had).

1-5

Tot en met 1966 mochten The Blazers met Wanda Jackson touren, maar zo rond 1965 was Rodney helemaal klaar met rock(abilly) en wilde hij zich alleen nog maar richten op country, western en hier en daar wat folk. Hij werd hier overigens behoorlijk succesvol in, schreef nummers voor grote artiesten, werd geboekt als backup band bij Freddy Fender en acteerde zelfs in films. In 1981 scoorde Rodney voor het eerst een hit op de Country Chart. Dat was met deze song:

Rodney Lay – Seven Days Come Sunday




vs

Tussen 1954 en 1959 waren de Collins Kids mateloos populair. Ze traden aan de lopende band op en een jaar of drie lang waren ze bijna wekelijks op televisie te zien. Toen Ricky Nelson een relatie met Lorrie kreeg probeerde hij haar een nog groter publiek te geven door haar te laten meespelen in zijn langlopende succesvolle televisieserie. Dat plannetje mislukte helaas, de kijkers liepen niet warm voor haar personage. Broer en zus Collins bleven samen muziek maken tot midden jaren 60. Eind jaren 90 kwamen ze bij elkaar voor een reünieconcert op een Rockabilly Revival festival.

Collins Kids – Catfish Boogie

Waar de vorige battle nog wel een wedstrijd was is dit voor mij weer een uitgemaakte zaak.

0-1

Ik vind die Larry trouwens wel een enorm irritante kid met zijn gehuppel!

Larry is een actief ventje ja. Ik vind het vooral prachtig dat zodra hij geluid maakt het publiek applaudisseert. Lorrie zingt de longen uit haar lijf maar hoeft geen appreciatie te verwachten van de aanwezigen.

0-2

0-3

0-4

Wat een teleurstelling!

Ik had me verheugd op een geweldige tweede battle tussen deze twee artiesten, maar helaas komt Rodney Lay met één of ander verschrikkelijk glad country-pop achtig nummer dat vooral totaal geen ziel heeft.

De Collin Kids komen weer met een zeer aanstekelijk rockabilly nummer aanzetten, waarbij Lorrie ook een stuk volwassener klinkt.

Ik kan me goed voorstellen dat jeb777 zich stoort aan het 'gehuppel' van Larry. Het mocht van mij deze keer ook wel een onsje minder. Maar de winst komt er niet door in gevaar. Er was namelijk helemaal geen strijd.

0-5

Lorry en Larry huppelen de tweede ronde in terwijl we afscheid nemen van Rodney.

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 1-0 (3-3), 2-0 (6-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)
14. Big Al Downing vs Sue Thompson 1-0 (6-0), 2-0 (6-1)
15. Bobby Wayne vs Charlie Gracie 0-1 (2-5), 0-2 (0-5)
16. Ray Harris vs Billy Strange 1-0 (6-0), 2-0 (4-0)
17. J. P. "The Big Bopper" Richardson vs Alton & Jimmy 1-0 (7-0), 2-0 (6-1)
18. Luther Perkins vs Wanda Jackson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
19. Grady Martin vs Boyd Bennett 0-1 (0-5), 0-2 (0-4)
20. Sandy Nelson vs Ace Cannon 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
21. Eddie Zack vs Hayden Thompson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
22. Marshall Lytle vs Johnny Cash 1-0 (3-2), 2-0 (5-1)
23. Barbara Pittman vs Bobby Curtola 0-1 (3-4), 0-2 (1-6)
24. Carl Dobkins, Jr. vs Rusty York 0-1 (0-5), 0-2 (0-5)
25. Billy Lee Riley vs The Flaming Ember 1-0 (5-1), 2-0 (5-0)
26. Ray Campi vs Bobby Sowell 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
27. James Burton vs Joe Pennington 0-1 (0-6), 0-2 (0-6)
28. Rodney Lay vs Collins Kids 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)

Bo Diddley

https://i.discogs.com/OT6udCehKXmYwTjG-03ZXhHL5jXo_DbUvrXv9o6Mtlg/rs:fit/g:sm/q:90/h:762/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9BLTEzOTY2/OS0xNTcxNzQwMjE0/LTU3MzMuanBlZw.jpeg

De Bo Diddley Beat is wereldberoemd; hoor een nummer met dat ritme en je herkent het meteen. Het beïnvloedde tig artiesten, denk bijvoorbeeld aan een George Thorogood die vrijwel heel zijn carrière op het ritme baseerde.

Tussen 1959 en 1967 scoorde Bo hits op zowel de US pop als US R&B chart, pre-1959 was hij een aantal jaren enkel op de R&BB chart te vinden. Hij begon zijn carrière bij Checker en aangezien George Thorogood al genoemd is beginnen we met deze song:

Bo Diddley – Who Do You Love




Vs

Linda Gail Lewis

https://i.ytimg.com/vi/epmPdTr1cCI/maxresdefault.jpg

Linda Gail stond 3x in de US Country chart, waarvan 2x samen met haar oudere broer Jerry Lee. Van de 26 albums die ze uitbracht wist er slechts 1 de US Country chart te bereiken… juist, dat album dat ze samen met Jerry Lee opnam. Je kan het dus een vloek of een zege noemen om één van de grootste rock’n’roll sterren aller tijden als broer te hebben.

In haar beginperiode switchte ze (vrijwillig of gedwongen) enorm vaak van platenmaatschappij: van haar eerste zes singles waren er vijf bij andere platenmaatschappijen. Laten we beginnen met een singletje bij Sun.

Linda Gail Lewis – Nothin’ Shakin’ (but the Leaves on the Tree)

Geheel onverwacht ga ik hier verrassend toch voor Bo

1-0

2/0

Ik heb hetzelfde als jeb777, maar dan voor de andere artiest. Wat een lekkere rockabilly song van Linda Gail. Ik kende enkel dat album samen met Jerry Lee en die vind ik uhm.... niet zo best (om het voorzichtig uit te drukken), maar deze song krijgt mijn stem.

2-1

Dat had ik pas nog van je gelezen. Ik vind haar daar juist geweldig!

Zo wijken we allebei van ons verwachtingspatroon af, maakt de battle nog spannender

2-2

2-3

Ik ben een groot fan van George Thorogood en Who Do You Love vind ik een geweldig nummer. Het origineel van Bo Didley is van hetzelfde niveau. Dat leek een eenvoudige overwinning te worden, maar dan komt daar weer zo'n voor mij totaal onbekende rockabilly artiest langs en wow, wat een heerlijk nummer legt Linda Gail Lewis op de mat. Het begint nog wat rommelig, maar als de saxofoon erin knalt ben ik om. Mijn stem gaat naar Linda.

2-4

Maar ik verwacht een sterke come-back van Bo in ronde twee

De songs van Bo zijn niet alleen herkenbaar, ze worden ook graag door andere artiesten gebruikt om te coveren. Als tweede worp gooit Bo een song in de strijd die later nog door Chris Isaak werd gecoverd op zijn album Heart Shaped World. In 1955 scoorde Bo hier een 11e plek mee in de US R&B chart.

Bo Diddley – Diddley Daddy




vs

Tussen 1968 en 1970, en na heel veel label switches, kwam Linda Gail bij Smash terecht waar ze 7 singles uitbracht. De song waar wij naar gaan luisteren komt van haar eerste album The Two Sides of Linda Gail Lewis. Ze was al snel van de rockabilly / rock’n’roll afgestapt om country te kunnen maken en dat sloeg ook wat beter aan bij het publiek. Deze song is daar een voorbeeld van.

Linda Gail Lewis – He’s Loved Me Much Too Much (Much Too Long)

Twee matige songs...

0-1

Diddley Daddy wordt door de critici beschouwd als één van de beste songs die Diddley ooit heeft opgenomen. Ben ik het persoonlijk niet helemaal mee eens, maar wat geeft het. Wint het hier gemakkelijk van hoe ik Linda Gail ken: schreeuwen, schreeuwen, schreeuwen. Hier zit Miss Lewis zwaar in mijn irritatiezone.

1-1

2-1

3-2

thelion, je hebt per ongeluk op beide gestemd. Welke kreeg jouw stem?

3-1

4-1

Ik vind beide wel toffe nummers, maar ik ga toch voor
4-2

We hebben er weer een te pakken: een spannende pairing. Bo en Linda Gail zijn ontzettend aan elkaar gewaagd en er is een 3e (wellicht) beslissende battle nodig. Ik zeg ‘wellicht’ want het zou ook nog kunnen dat er een 4e battle nodig is. Bij een gelijkspel in deze battle zal er een 4e en beslissende battle gespeeld moeten worden. Dat is tot nu toe nog niet voorgekomen, maar behoort dus wel degelijk tot de mogelijkheden. Hoe dan ook, nu battle 3 tussen deze twee!

Bo Diddley gooit zijn eerste single in de strijd. De song waarmee de wereld voor het eerst kennismaakte met zijn stijl.

Bo Diddley – Bo Diddley




vs

Linda Gail nam pas in 1969 haar eerste album op en het zou nog een hele tijd duren voordat een tweede volgde. Pas in de 90s begon ze zich echt op albums te richten en sindsdien heeft ze er wel heel wat uitgebracht. De laatste twintig jaar keert ze ook weer terug naar de rock’n’roll en laat ze de pure country wat meer varen. We gaan luisteren naar een nummer van haar 2015 album Hard Rockin’ Woman.

Linda Gail Lewis – Rocking My Life Away

Ik had dit nooit verwacht, maar mijn stem gaat hier niet naar Diddley. Wat een fijne rockabilly laat Linda Gail hier horen. Het zijn duidelijk haar country songs die niet aan mij besteed zijn.

0-1 al realiseer ik me dat dit de underdog is

1-1

1-2