Een gemakkelijke overwinning voor Narvel Felts die geen beslissende battle tegen Blackwood Brothers nodig heeft. Het wordt 2-0.

Uitslagen van de tot nu toe gespeelde battles

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)

Johnny Vallis

https://i.discogs.com/pxaMazlfa3zuS4rol3kHgGRs9gYNvVz0waaBpVuK4gw/rs:fit/g:sm/q:90/h:450/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9BLTIzMTEw/NTUtMTU3NzkyMzg1/OC03NDgyLmpwZWc.jpeg

Deze muziekhistoricus uit Canada staat vooral bekend om zijn imitaties van rockabilly zangers en is landvertegenwoordiger voor de Internet Rockabilly Hall of Fame (niet dezelfde als de ‘echte’). Hij heeft ook een song met Buddy Knox opgenomen (3x raden welk nummer in battle 3B komt ) en treedt op in veel rock’n’roll / rockabilly tribute shows.

Johnny Vallis – Something I Said




vs

Al Casey

https://i0.wp.com/chicagoreader.com/wp-content/uploads/2021/08/174.jpeg?fit=540%2C300&ssl=1

Deze gitarist was een graag geziene sessiemuzikant in het rockabilly genre, maar bracht ook zelf singles uit en haalde zelfs 3x de Amerikaanse Top 100. Als leadgitarist is hij te horen op albums van onder andere Nancy Sinatra en Glen Campbell. Wij gaan luisteren naar een single uitgebracht in 1962 als de Al Casey Combo.

Al Casey – Cookin’

Ik zal zelf het spits afbijten:

Bij het woord 'imitator' gaan mijn haren al rechtovereind staan en krijg ik een onbehaaglijk gevoel. Heb de spaarzame filmjes van Vallis bekeken en beluisterd. Dat is echt niks voor mij.

0-1

Daarentegen vind ik instrumentals total and utterly boring!

1-1

Ik snap je helemaal jeb777 en voor een groot deel geldt wat jij zegt ook voor mij. De verliezers uit battle 1 en 2 hadden wat mij betreft korte metten gemaakt met beide artiesten in deze 3e battle. De loting kan hard zijn

1-2

1-3

1-4

Zit het Bill Black's Combo en Scotty Moore solo trouwens in de Rockabilly Hall Of fame. Of The Blue Moon Boys? Weet jij dat Shaky?

Scotty Moore staat erin, maar Bill Black's Combo en The Blue Moon Boys niet.

Ik heb geen enkel probleem met imitatie en als ik hier puur naar de songs luister, dan ga ik overduidelijk voor de eerste (ondanks de slechte geluidskwaliteit).
Er bestaan zeker leuke instrumentale rocksongs, maar deze kan mij niet bekoren.

2-4

3-4

Casey wint de eerste strijd.

De Canadese Vallis heeft maar bar weinig singles uitgebracht, maar deze samenwerking met Buddy Knox kwam wel uit. Knox zelf komen we later in de KO nog tegen, maar hier kunnen we hem alvast een beetje horen samen met Johnny Vallis.

Johnny Vallis – If Only Buddy Knox Would Sing My Song [feat. Buddy Knox]




vs

In 1963 kwam deze single uit die uitgroeide tot een zeer populaire song. Dit nummer is afkomstig van het gelijknamige album in 1963 dat in 1996 én 2016 een vernieuwde heruitgave kende.

Al Casey – Surfin’ Hootenanny

Shaky, kun je deze niet beide dumpen?

In dat eerste nummer zegt Buddy Knox:
"If I sing like that, my girl would leave me too."

En het nummer klinkt ook regelmatig op het randje vals, maar ik hou dan wel weer van dit soort humor. In de laatste seconden van het nummer, als Buddy Knox eventjes meezingt, hoor je wel meteen dat hij een veel betere zanger is. Ik sta er van te kijken dat Johnny Vallis de Rockabilly Hall Of Fame heeft gehaald (ook al is het de 'internet' versie).

Het nummer van Al Casey begint lekker, maar ik hou niet zo van die gitaarherrie die je na zo'n 50 seconden hoort (precies als het plaatje van Dick Dale and his Del-Tones te zien is. Hun hit Misirlou is één en al dat soort gitaarherrie). Wel grappig dat hij het gitaarspel van een aantal jaren 60 rockers imiteert in dit nummer (naast Dick Dale, the Ventures en Duane Eddy).

Ik vind 'm lastig, maar ik ga uiteindelijk toch voor Johnny Vallis. Surfin' Hootenanny vervalt uiteindelijk toch teveel in herhaling.

1-0

Shaky, Op wikipedia staat Johnny Vallis gewoon tussen de artiesten die in de Rockabilly Hall Of Fame zitten. Ik kom daar verder geen informatie tegen over een internet versie van de Rockabilly Hall Of Fame. Kan je daar iets meer over vertellen?

Erg he dat we Rudy Grayzell en Blackwood Brothers kwijtraken, maar met één van deze twee zitten opgescheept
Maar ja, loting is loting, we houden het wel eerlijk

Hij staat zeker in de reguliere versie, daarom mag hij ook aan dit spelletje meedoen. Er is echter ook een internet (digitale) variant van de Rockabilly Hall of Fame; die is niet officieel; daar kunnen artiesten (vrij willekeurig) aan worden toegevoegd. Daar zijn vrijwel geen eisen aan verbonden. Slechts een verzameling van artiesten die een link naar Rockabilly hebben. Dat is een beetje een samenwerking tussen de US en Canada. Voor het Canadese gedeelte is Johnny Vallis de vertegenwoordiger.

Bij deze battle hoef ik niet lang na te denken. Die eerste song is ronduit slecht. Vals, steekt niet goed in elkaar; precies het soort troep waardoor potentiële toekomstige Rockabilly fans afhaken en een ideale song voor sceptici om als voorbeeld te gebruiken om het genre mee af te branden. Dat Buddy Knox zich voor zoiets laat lenen.....

Nou goed, zal vast meehelpen dat die Vallis best een aardige gast schijnt te zijn. Hij is ook een écht enorme liefhebber van het genre en doet/deed er veel aan om het genre in Canada nog wat levend te houden.

Hoe dan ook, geen twijfel over mogelijk welke ik van deze twee minder slecht vind.

1-1

1-2

Beide niet veel soeps helaas, maar die 1e is wel echt een aanfluiting
1-3

De eerste is een aanfluiting, de tweede ronduit irritant!

2-3

Laten we maar gauw doorgaan naar de volgende battle, en als spelleider mag / wil ik nooit partijdig ofzo zijn maar dat Al Casey deze KO niet gaat winnen durf ik toch wel met zekerheid te stellen. Hij zit in ieder geval wel in ronde 2.

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)

Op naar battle 4, en als ik eerlijk mag zijn: dat is er één om van te smullen.

Wynona Carr

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/5915507c59cc68b3a3b0a404/1551348654614-LWZGS8XYOO2EV6N6VF90/wynona+2.jpg?format=750w

Deze Amerikaanse werd slechts 52 en begon eigenlijk pas echt met zingen toen ze twintig was. Ze begon als Gospelzangeres maar vanwege haar sensuele manier van zingen werd ze al snel richting de rock’n’roll en R&B geduwd. Nou, mij hoor je niet klagen want wat kon deze dame lekker zingen zeg. Wij gaan luisteren naar een Carr-original uit 1956.

Wynona Carr – Jump Jack, Jump!




vs

Bruce Channel

https://flashbackdallas.files.wordpress.com/2018/11/channel-bruce_grapevine-high-school_sr-photo_1960.jpg

Deze Texaan staat vooral bekend om ‘die ene song’ uit 1962 waarmee hij een kneiter van een nummer 1-hit scoorde. Wellicht dat we daar later nog naar gaan luisteren, maar hij heeft nog veel meer songs gemaakt natuurlijk. We gaan namelijk luisteren naar een Channel-original uit 1964 die later nog gecoverd zou worden door onder andere Clarence "Gatemouth" Brown.

Bruce Channel – Going Back to Louisianna

Wat beide artiesten met rockabilly te maken hebben... Ik weet het niet.
Ik zeg niet dat het slecht is, maar heeft mijn inziens niks te maken met het genre.
Dat gezegd hebben, vind ik Wynona hier toch wel iets lekkerder.
1-0

Ligt denk ik net aan jouw eigen definitie van Rockabilly zou ik zeggen. Als je het genre enkel vanuit de Hillbilly kant bekijkt, dan zijn deze twee inductees een beetje gek inderdaad. Maar aangezien Rockabilly niet enkel vanuit de country, maar juist ook vanuit de blues, swing en jump is geboren, snap ik de toevoeging van deze twee wel in de Rockabilly Hall of Fame. Maar een genre is altijd lastig, want mensen geven hun eigen kleur en invulling aan een term.

Al snap ik volledig waar je op doelt natuurlijk jeb777, als ik Rockabilly artiesten zou moeten opsommen zou ik ook mensen als Jerry Lee, Carl Perkins, Wanda Jackson, etc. noemen. Wynona Carr zou niet in me opkomen om in die lijst te zetten. Maar goed, het stompende ritme in haar R&B die we ook in de 'standaard' Rockabilly horen valt niet te ontkennen.

Ik moet meegaan met de Rockabilly Hall of Fame hier en zeggen dat ik wel begrijp waarom deze twee erin staan. Vergt van mijzelf ook een wat minder beperkte definitie in mijn hoofd van het genre want toen ik deze twee voorbij zag komen in het voorbereiden van dit spelletje dacht ik ook 'uhm... wat?'.
Zo leert een mens elke dag weer wat bij

Wat een lekker opzwepend nummer is dat Jump Jack, Jump! Stilzitten is er eigenlijk niet bij. Bruce doet behoorlijk zijn best, maar krijgt hier billenkoek van Wynona.

2-0

2 heerlijke songs moet ik zeggen!
3-0

4-0

5-0

De eerste slag ging overduidelijk naar Wynona, eens kijken of Bruce met een andere song meer weerstand kan bieden.

Tussen 1955 en 1959 mocht Wynona voor het label Specialty een hoop rock’n’roll en R&B songs opnemen, daar was ze zelf erg blij mee omdat ze in de Gospel scheef aangekeken werd om haar rock stem. Uit die opname sessies kwam onder andere dit nummer:

Wynona Carr – It’s Raining Outside




vs

Bruce heeft buiten Hey Baby amper single-successen gekend, maar heeft wel de nodige rock’n’roll en pop songs opgenomen. Naar het blijkt is deze song in totaal 11x uitgegeven op singletje, bij verschillende labels.

Bruce Channel – Tipped Out in the Night

1-0